PG 32, col. 400
In inglese: The Letters 54
καὶ ῥίζα πάντων τῶν κακων ἑστι, καὶ ὀνομάζεται
εἰδωλολατρεία· Μὴ οὖν πρὸ τοῦ Χριστοῦ (54) τιμή·
σητε τὰ εἴδωλα διὰ μικρὸν ἀργύριον· μηδὲ πάλιν
τόν Ἰούδαν μιμήσησθε, λήμματι παραδιδόντες δεύ-
τερον τὸν ἅπαξ ύπὶρ ἡμῶν σταυρωθέντα. Ἐπεὶ καὶ
τὰ χωρία καὶ αἰ χεῖρες τῶν τούς καρπούς τὸύτων
δεχομένων Ἀκελδαμά (55) κληθήσονται.
ΕΙΙῙΣΤΟΑΠ NX.
oorepserant, aorogat.
Χωρεπισκόποις.
Πάνυ με λυπεῖ, ὅτι ἑπιλελοίπασι λοιπόν οἱ τῶν
Πατίρων κανόνες, καὶ πᾶσα ἀκρίϐεια τῶν Ἐκκλη-
σιῶν ἀπελήλαται, καὶ φοϐοῦμαι μὴ κατά μικρὸν,
τῆς ἀδιαφορίας ταύτης ὁδῷ προϊούσης, εἰς παντελῆ
σύγχυσιν ἔλθῃ τὰ τῆς Ἐκκλησίας πράγματα· Τοῦς
ὑπηρετοῦντας τῇ Ἐκκλησία ἡ πάλαι ταῖς τοῦ Θεοῦ
Ἐκκλησίαις ἐμπολιτευομίνη συνήθεια μετὰ πάσης
ἀκριϐείας δοκιμάζουσα παρεδέχετο· καὶ ἐπολυ-
πραγμονεῖτο πᾶσα αὐτῶν ἡ ἀναστροφὴ, εἰ μὴ λοί-
δοροί εἰσιν, εἰμὴ μέθυσοι, εἰ μὴ πρόχειροι πρός
τὰς μάχας, εἰ παιδαγωγοῦσιν ἑαυτῶν τὴν νεότητα,
ὥστε κατορθοῦν δύνασθαι τόν ἁγιασμόν, οὖ χωρὶς
οὐδεὶς ὄψεται τὸν Κύριον, Καὶ τοῦτο ἐξήταζον μὲν
πρεσϐύτεροι καὶ διάκονοι συνοικοῦντες αὐτοῖς, ἔπ-
ἀνέφερον δε τοῖς χωρεπισκόποις, οἱ, τὰς παρὰ τῶν
ἀληθινῶς μαρτυρούντων δεξάμενοι ψήφους, καὶ
ύπιιμνήσαντες τόν ἐπίσκοπον, οὕτως ἑνηρίθμουν τόν
ὑπηρέτην τῷ τάγματι τῶν ἱερατικὼν Νῦν δε
πρῶτον μὶν, ἡμᾶς παρωσάμενοι, καὶ μηδὲ ἐπανα-
φέρειν ἡμῖν καταδεχόμενοι, εἰς ἑαυτοὺς τήν ὅλην
περιεστήσατε αῦθεντίαν · ἔπειτα, καταρρᾳθυμοῦντες
τοῦ πράγματος, πρεσϐυτέροις καὶ διακόνοις ἐπετρέ-
ψατε, οὓς ἀν ἐθέλωσιν ἀπό ἀνεξετάστου βίου, κατα
προσπαθειαν, ἦ τήν ἀπὸ συγγενείας, ἦ τὴν ἐξ ἄλλης
τινός φιλίας, ἐπεισάγειν τῇ Ἐκκλησία τοῦς ἀναξίους,
ίαίσοδ. Et can. 30 : Ὀτι ού ὃεῑὶερατικὸν-ἣ· κληρικόν,
ἢ ἀᾼσκητὴν ἓν βαλανείῳ μετά γυκάικῶν ἀπολούεσθαι,
μηδὲ πάντα, Χριστιανὸν ἣ λαίκόν. Non _Op0rl€f sa-
cratum vel ctericum aut asceta—iu‘in’ balaeo' cum
mulieribus lavari, sed nec ullum Christianum
aut (apicum. Non, sequuntur hujus synodi morem
ecclesiastici scriptores. Basilius, epist. 287, ex-
communicato omne cum sacratis commercium
intercludit. Et in epist. 198 Δίιροιτεῑον-ἱῐιιεΙΙίεἱι cos-
tum clericorum, eique ascribit clericosqui epis-
tolas episcOpi perferebant. Athanasius ad Rufi-nia-
num scribens, rogat eum ut epistolam legat ἱερα-
τείῳ εἰ, poputo. Gregorius Nazianzenus lectores sa:
cri'ordinis. ἱεροῦ fixum”, partem esse agnoscit
inie‘piist. 43. .‘iotandiis etiam canon 8 apostolicus,
εἴ τις ἐπίσκοπος ἡ πρεσϐύτερος ἢ διάκονός, ἦ ἔκ τοῦ
ξερατικοῦ καταλόγου, δία.δί ψιιέ episcopusgel pres-
byter uel diaconus, vel exsacro Ordine. Hinc visa
sunt observanda, quia pluribus Basilii locis2 quae
deinceps occurrent, non parum afferent lucis.
εἰδωλολατρεία· Μὴ οὖν πρὸ τοῦ Χριστοῦ (54) τιμή·
σητε τὰ εἴδωλα διὰ μικρὸν ἀργύριον· μηδὲ πάλιν
τόν Ἰούδαν μιμήσησθε, λήμματι παραδιδόντες δεύ-
τερον τὸν ἅπαξ ύπὶρ ἡμῶν σταυρωθέντα. Ἐπεὶ καὶ
τὰ χωρία καὶ αἰ χεῖρες τῶν τούς καρπούς τὸύτων
δεχομένων Ἀκελδαμά (55) κληθήσονται.
ΕΙΙῙΣΤΟΑΠ NX.
oorepserant, aorogat.
Χωρεπισκόποις.
Πάνυ με λυπεῖ, ὅτι ἑπιλελοίπασι λοιπόν οἱ τῶν
Πατίρων κανόνες, καὶ πᾶσα ἀκρίϐεια τῶν Ἐκκλη-
σιῶν ἀπελήλαται, καὶ φοϐοῦμαι μὴ κατά μικρὸν,
τῆς ἀδιαφορίας ταύτης ὁδῷ προϊούσης, εἰς παντελῆ
σύγχυσιν ἔλθῃ τὰ τῆς Ἐκκλησίας πράγματα· Τοῦς
ὑπηρετοῦντας τῇ Ἐκκλησία ἡ πάλαι ταῖς τοῦ Θεοῦ
Ἐκκλησίαις ἐμπολιτευομίνη συνήθεια μετὰ πάσης
ἀκριϐείας δοκιμάζουσα παρεδέχετο· καὶ ἐπολυ-
πραγμονεῖτο πᾶσα αὐτῶν ἡ ἀναστροφὴ, εἰ μὴ λοί-
δοροί εἰσιν, εἰμὴ μέθυσοι, εἰ μὴ πρόχειροι πρός
τὰς μάχας, εἰ παιδαγωγοῦσιν ἑαυτῶν τὴν νεότητα,
ὥστε κατορθοῦν δύνασθαι τόν ἁγιασμόν, οὖ χωρὶς
οὐδεὶς ὄψεται τὸν Κύριον, Καὶ τοῦτο ἐξήταζον μὲν
πρεσϐύτεροι καὶ διάκονοι συνοικοῦντες αὐτοῖς, ἔπ-
ἀνέφερον δε τοῖς χωρεπισκόποις, οἱ, τὰς παρὰ τῶν
ἀληθινῶς μαρτυρούντων δεξάμενοι ψήφους, καὶ
ύπιιμνήσαντες τόν ἐπίσκοπον, οὕτως ἑνηρίθμουν τόν
ὑπηρέτην τῷ τάγματι τῶν ἱερατικὼν Νῦν δε
πρῶτον μὶν, ἡμᾶς παρωσάμενοι, καὶ μηδὲ ἐπανα-
φέρειν ἡμῖν καταδεχόμενοι, εἰς ἑαυτοὺς τήν ὅλην
περιεστήσατε αῦθεντίαν · ἔπειτα, καταρρᾳθυμοῦντες
τοῦ πράγματος, πρεσϐυτέροις καὶ διακόνοις ἐπετρέ-
ψατε, οὓς ἀν ἐθέλωσιν ἀπό ἀνεξετάστου βίου, κατα
προσπαθειαν, ἦ τήν ἀπὸ συγγενείας, ἦ τὴν ἐξ ἄλλης
τινός φιλίας, ἐπεισάγειν τῇ Ἐκκλησία τοῦς ἀναξίους,
ίαίσοδ. Et can. 30 : Ὀτι ού ὃεῑὶερατικὸν-ἣ· κληρικόν,
ἢ ἀᾼσκητὴν ἓν βαλανείῳ μετά γυκάικῶν ἀπολούεσθαι,
μηδὲ πάντα, Χριστιανὸν ἣ λαίκόν. Non _Op0rl€f sa-
cratum vel ctericum aut asceta—iu‘in’ balaeo' cum
mulieribus lavari, sed nec ullum Christianum
aut (apicum. Non, sequuntur hujus synodi morem
ecclesiastici scriptores. Basilius, epist. 287, ex-
communicato omne cum sacratis commercium
intercludit. Et in epist. 198 Δίιροιτεῑον-ἱῐιιεΙΙίεἱι cos-
tum clericorum, eique ascribit clericosqui epis-
tolas episcOpi perferebant. Athanasius ad Rufi-nia-
num scribens, rogat eum ut epistolam legat ἱερα-
τείῳ εἰ, poputo. Gregorius Nazianzenus lectores sa:
cri'ordinis. ἱεροῦ fixum”, partem esse agnoscit
inie‘piist. 43. .‘iotandiis etiam canon 8 apostolicus,
εἴ τις ἐπίσκοπος ἡ πρεσϐύτερος ἢ διάκονός, ἦ ἔκ τοῦ
ξερατικοῦ καταλόγου, δία.δί ψιιέ episcopusgel pres-
byter uel diaconus, vel exsacro Ordine. Hinc visa
sunt observanda, quia pluribus Basilii locis2 quae
deinceps occurrent, non parum afferent lucis.