PG 32, col. 432
νὰς (67) τῶν αὐτόθεν σπουδαίων, ἐπὶ τά προκείμενα
ὁδηγήσεις. Ἐφανη δὲ ἡμῖν ἀκόλουθον ἐπιστεῖλαι τῷ
ἐπισκόπῳ ’1³ώμης, ἐπισκέψασθαι τά ἐνταῦθα, καὶ δοῦ-
ναι γνώμην, ἶν’ ἐπειδὴ ἀπό κοινοῦ καὶ συναδικοῠ δόγ-
ματος ἀποσταλῆναι τινας δύσκολον τῶν ἐκεῖθεν, αὑτὸν
αὑθεντῆσαι περὶ τό πρᾶγμα, ἐκλεξάμενον ἄνδρας ἱκα·
νοὺς μεν ὁδοιπορίας πόνους ὑπενεγκεῖν (68), ἱκανοὺς δὲ
πραότητι καὶ εὐτονίᾳ ἤθους τοὺς ἐνδιαστρόφους τῶν
παρ’ ἡμῖν νουθετῆσαι · ἐπιτηδείως δε καὶ οἰκονομικῶς
κεχρημένους τῷ λόγῳ, καὶ πάντα ἔχοντας μεθ’ ἑαυτῶν
τά μετά Ἀριμῖνον (69) πεπραγμένα, ἐπὶ λύσει τῶν καττ
ἀνάγκην ἐκεῖ γενομένων· καὶ τοῦτο μηδενὸς εἰδότος,
ἀψοφητὶ διὰ θαλάσσης ἐπιστῆναι τοῖς ὦδε, ὑπὲρ τοῦ
φθάσαι τῆν αἴσθησιν τῶν ἐχθρῶν τῆς εἰρήνης,
2. Ἐπιζητεῖται δε κάκεῖνο παρά τινων τῶν ἐντεῦθεν,
ἀναγκαίως, ὡς καὶ αὑτοῖς ημῖν καταφαίνεται, τόν τῆν
Μαρκέλλου αἳρεσιν αὐτοὺς ὡς χαλεπὴν καὶβλαϐεράν,
καὶ τῆς ὑγιαινούσης πίστεως ἀλλοτρίως ἔχουσαν, ἐξο-
ρίσαι (ΤΟ). Ἐπεὶ μέχρι τοῦ νῦν ἐν πᾶσιν οἷς ἐπισ-
τέλλουσι γράμμασι, τόν μεν δυσώνυμον Ἀρειον οἶνω
καὶ κάτω ἀναθεματίζοντες καὶ τῶν Ἐκκλησιῶν ἐξορί-
ζοντες οὑ διαλείπουσι· Μαρκέλλῳ δὲ, τῷ κατά διάμε-
τρον ἐκείνῳ τῆν ἀσέϐειαν ἐπιδειξαμένῳ, καὶ εἰς αὑτήν
τῆν ὑπαρξίν τῆς τοὺ Μονογενους θεότητος ἀσεϐήσαντι,
καὶ κακῶς τῆν τοῦ Λόγου προσηγορίαν ἐκδεξαμένῳ,
οὐδεμίαν μέμψιν ἐπενεγκόντες φαίνονται, Ὀς Λόγον
μεν εἰρῆσθαι τόν Μονογενῆ δίδωσι, κατά χρείαν καὶ
ἐπι καιροῦ προελθόντα, πάλιν δε εἰς τόν ὅθεν ἐξῆλθεν
ἐπαναστρέψαντα, οὔτε πρὸ τῆς ἐξόδου εἶναι, οὔτε
μετά τῆν ἐπάνοδον ὑφεστάναι, Καὶ τούτου ἀπόδειξις
αἰ παρ’ ἡμῖν ἀποκειμεναι βίϐλοι τῆς ἀδίκου ἐκείνης
συγγραφῆς ὑπάρχουσιν. Ἀλλ’ ὅμως τοῦτον οὐδαμοῦ
διαϐαλόντες (7t) ἐφάνησαν, καὶ ταῦτα αἰτίαν ἔχοντες,
ὣς τὸ ἐξ ἀρχῆς κατ’ ἄγνοιαν τῆς ἀληθείας, καὶ εἰς
κοινωνίαν αὑτὸν ἐκκλησιαστικῆν παραδεξάμενοι (72).
Ἐκείνου τε οὖν μνησθῆναι πρεπόντως ἀπαιτεῖτά πα-
ρόντα, ὥστε μῆ ἔχειν ἀφορμὴν, τοὺς θέλοντας ἀφορμὴν,
ἐκ τοῦ τῆ σῇ ὁσιότητι συνάπτειν τοὺς ὑγιαίνοντας, καὶ
τοὺς πρὸς τὴν ἀληθῆ πίστιν ὀκλάζοντας φανεροὺς πᾶσι
ποιῆσαι ’ ὥστε τοϋ λοιποῦ γνωρίζειν ἡμᾶς τοὺς ὀμό-
Ρροναςο καὶ μὴ, ὡς ἐν νυκτομαχίᾳ, μηδεμιαν
ρίλνην καὶ πολεμίων ἔχειν διάκρισιν, Μόνον παρα-
ιαλοῦμεν εὐθὺς ὑπὸ τόν πρῶτον πλοῦν ἐκπεμφθῆναι
τόν προειρημένον διάκονον, ἱνα δυνηθῇ κατὰ γοῦν τό
ἐφεξῆς ἔτος γενέσθαι τι, ὧν προσευχόμεθα Ἐκεῖ-
ιίνῳ, velut est inpeditione uagam ἐν Ἀριμῖνον.
(70) Ἐξορίσαι. Ita Medauflarl" Coisl. uterque
;t Reg. seouqdus. Editi εξορίξεσθαι. Habent ibi-
time dem liledzet Hikl‘i.t::l"(t.1l‘1090:fl; ᾇξδοξσκαλίας.
(71) Οὐδαμοῦ διαξοιλόντες.⁸ ita. Harl., Med., Coisl.
>_rimus.Editi οὐδαμῶς διαϐάλλοντες. Legitur etiam
aes όύὃαμοῡ in Reg. secundo et Coisl. seciindo.
ὁδηγήσεις. Ἐφανη δὲ ἡμῖν ἀκόλουθον ἐπιστεῖλαι τῷ
ἐπισκόπῳ ’1³ώμης, ἐπισκέψασθαι τά ἐνταῦθα, καὶ δοῦ-
ναι γνώμην, ἶν’ ἐπειδὴ ἀπό κοινοῦ καὶ συναδικοῠ δόγ-
ματος ἀποσταλῆναι τινας δύσκολον τῶν ἐκεῖθεν, αὑτὸν
αὑθεντῆσαι περὶ τό πρᾶγμα, ἐκλεξάμενον ἄνδρας ἱκα·
νοὺς μεν ὁδοιπορίας πόνους ὑπενεγκεῖν (68), ἱκανοὺς δὲ
πραότητι καὶ εὐτονίᾳ ἤθους τοὺς ἐνδιαστρόφους τῶν
παρ’ ἡμῖν νουθετῆσαι · ἐπιτηδείως δε καὶ οἰκονομικῶς
κεχρημένους τῷ λόγῳ, καὶ πάντα ἔχοντας μεθ’ ἑαυτῶν
τά μετά Ἀριμῖνον (69) πεπραγμένα, ἐπὶ λύσει τῶν καττ
ἀνάγκην ἐκεῖ γενομένων· καὶ τοῦτο μηδενὸς εἰδότος,
ἀψοφητὶ διὰ θαλάσσης ἐπιστῆναι τοῖς ὦδε, ὑπὲρ τοῦ
φθάσαι τῆν αἴσθησιν τῶν ἐχθρῶν τῆς εἰρήνης,
2. Ἐπιζητεῖται δε κάκεῖνο παρά τινων τῶν ἐντεῦθεν,
ἀναγκαίως, ὡς καὶ αὑτοῖς ημῖν καταφαίνεται, τόν τῆν
Μαρκέλλου αἳρεσιν αὐτοὺς ὡς χαλεπὴν καὶβλαϐεράν,
καὶ τῆς ὑγιαινούσης πίστεως ἀλλοτρίως ἔχουσαν, ἐξο-
ρίσαι (ΤΟ). Ἐπεὶ μέχρι τοῦ νῦν ἐν πᾶσιν οἷς ἐπισ-
τέλλουσι γράμμασι, τόν μεν δυσώνυμον Ἀρειον οἶνω
καὶ κάτω ἀναθεματίζοντες καὶ τῶν Ἐκκλησιῶν ἐξορί-
ζοντες οὑ διαλείπουσι· Μαρκέλλῳ δὲ, τῷ κατά διάμε-
τρον ἐκείνῳ τῆν ἀσέϐειαν ἐπιδειξαμένῳ, καὶ εἰς αὑτήν
τῆν ὑπαρξίν τῆς τοὺ Μονογενους θεότητος ἀσεϐήσαντι,
καὶ κακῶς τῆν τοῦ Λόγου προσηγορίαν ἐκδεξαμένῳ,
οὐδεμίαν μέμψιν ἐπενεγκόντες φαίνονται, Ὀς Λόγον
μεν εἰρῆσθαι τόν Μονογενῆ δίδωσι, κατά χρείαν καὶ
ἐπι καιροῦ προελθόντα, πάλιν δε εἰς τόν ὅθεν ἐξῆλθεν
ἐπαναστρέψαντα, οὔτε πρὸ τῆς ἐξόδου εἶναι, οὔτε
μετά τῆν ἐπάνοδον ὑφεστάναι, Καὶ τούτου ἀπόδειξις
αἰ παρ’ ἡμῖν ἀποκειμεναι βίϐλοι τῆς ἀδίκου ἐκείνης
συγγραφῆς ὑπάρχουσιν. Ἀλλ’ ὅμως τοῦτον οὐδαμοῦ
διαϐαλόντες (7t) ἐφάνησαν, καὶ ταῦτα αἰτίαν ἔχοντες,
ὣς τὸ ἐξ ἀρχῆς κατ’ ἄγνοιαν τῆς ἀληθείας, καὶ εἰς
κοινωνίαν αὑτὸν ἐκκλησιαστικῆν παραδεξάμενοι (72).
Ἐκείνου τε οὖν μνησθῆναι πρεπόντως ἀπαιτεῖτά πα-
ρόντα, ὥστε μῆ ἔχειν ἀφορμὴν, τοὺς θέλοντας ἀφορμὴν,
ἐκ τοῦ τῆ σῇ ὁσιότητι συνάπτειν τοὺς ὑγιαίνοντας, καὶ
τοὺς πρὸς τὴν ἀληθῆ πίστιν ὀκλάζοντας φανεροὺς πᾶσι
ποιῆσαι ’ ὥστε τοϋ λοιποῦ γνωρίζειν ἡμᾶς τοὺς ὀμό-
Ρροναςο καὶ μὴ, ὡς ἐν νυκτομαχίᾳ, μηδεμιαν
ρίλνην καὶ πολεμίων ἔχειν διάκρισιν, Μόνον παρα-
ιαλοῦμεν εὐθὺς ὑπὸ τόν πρῶτον πλοῦν ἐκπεμφθῆναι
τόν προειρημένον διάκονον, ἱνα δυνηθῇ κατὰ γοῦν τό
ἐφεξῆς ἔτος γενέσθαι τι, ὧν προσευχόμεθα Ἐκεῖ-
ιίνῳ, velut est inpeditione uagam ἐν Ἀριμῖνον.
(70) Ἐξορίσαι. Ita Medauflarl" Coisl. uterque
;t Reg. seouqdus. Editi εξορίξεσθαι. Habent ibi-
time dem liledzet Hikl‘i.t::l"(t.1l‘1090:fl; ᾇξδοξσκαλίας.
(71) Οὐδαμοῦ διαξοιλόντες.⁸ ita. Harl., Med., Coisl.
>_rimus.Editi οὐδαμῶς διαϐάλλοντες. Legitur etiam
aes όύὃαμοῡ in Reg. secundo et Coisl. seciindo.