PG 35, col. 1181
βυθῷ δίδωσι· καὶ ῥύεται μὲν ἐν λάκκου δίκαιον
λέουσι προτεθέντα βορὰν, καὶ χειρῶν ἐκτάσει (86) τοὺς
θῆρας νικήσαντα · ῥύεται δὲ ὑπὸ κήτους καταποθέντα
φυγάδα προφήτην, κάν τοῖς σπλάγχνοις τὴν πίστιν δια-
σωσοὶμενον · σώζει δέ ’Δσσυρίους (87) ἐν φλογὶ παῖδας,
ἀγγέλῳ τὴν πυρὰν καταψύξας, καὶ τοῖς τρισὶ παραζεύ-
ξας τὸν τέταρτον.
tum, in ipsisque visceribus fidem integram servantem, liberat 2⁸, et in Assyria pueros inter flammas
incolumes servat, flamma nimirum per angelum refrigerata, ac quarto tribus illis adjuncto ³⁷.
ΙΑ’.Ταῦτα καὶ πλείω τούτων ἐπιφημίζουσα, καὶ
τήν Παρθένον Μαρίαν (88) ἱκετεύουσα βοηθῆσαι
παρθένῳ κινδυνευούσῃ, τὸ τῆς νηστείας καὶ χαμευ-
νίας προϐάλλεται φάρμακον· ὁμοῦ μὲν τὸ κάλλος
μαραίνουσα ὡς ἐπίϐουλον, ’ἶν’ ὑποσπάσῃ τῆς φλογὸς
τήν ὓλην, καὶ δαπανήσῃ τὸ τῶν παθῶν ὑπέκκαυμα·
ὁμοῖν δὲ τὸν Θεὸν ἱλεουμένη διὰ τῆς πίστεως καί (89)
διὰ τῆς ταπεινώσεως· οὐδενὶ γὰρ οὕτω τῶν πάντων,
ὡς κακοπαθείᾳ, θεραπεύεται Θεὸς (90), καὶ δάκρυσι
τὸ φιλάνθρωπον ἀντιδίδοται. Ποθεῖτε τὰ ἑξῆς, οἶδ’
ὅτι, τοῦ διηγήματος. ’Δγωνιᾶτε γὰρ ὑπὲρ τῆς παρ-
θένου, καὶ τοῦ ἐραστοῦ δὲ οὐχ ἧττον, μὴ εἷς κακὸν
ἀμφοτέροις 6 πόθος ἔληξεν. Ἀλλά θαρσεῖτε. Πίστεως
γὰρ 6 πόθος πρόξενος γίνεται· καὶ παρθένον ἑαυτῷ
μνηστεύων 6 ἐραστὴς, ὑπὸ Χριστοῦ μνηστεύεται·
καῖ ,μὲν τῶν πόθων (91) φλὸξ ἀποσϐέννυται, ἡ δὲ
τῆς ἀληθείας ἀνάπτεται. Πῶς καὶ τίνα τρὸπον; Ἐν-
ταῦθά μοι τὸ τοῦ (92) διηγήματος ἥδιστον. Νικᾷ ἡ
παρθένος, νικᾶται ὁ δαίμων. Ὁ πειραστὴς πρόσεισι
τῷ ἐραστῇ, καταμηνύει τὴν ἧτταν· περιφρονεῖται.
Δυσχεραίνει τῆς ὑπεροψίας· ἀμύνεται τὸν ὑπερ-
όπτην. Ἠ ἄμυνα δὲ τίς; Εἰς αὐτὸν εἶσοικίζεται (93)
τὸν τέως θεραπευτὴν, ’ίνα κακῴ τὸ κακὸν ἐκκρουσθῇ,
καὶ λύσσα λύσσης ’ίαμα γένηται. Τῆς παρθένου μὶν
ἀποκρούεται, καθάπερ τι μηχάνημα τείχους ὀχυροῦ
καὶ γενναίου, λόγου φυγὰς καὶ δεήσεως· τῷ πέμ-
ψαντι δὲ προσπαλαίει, (ὥ τοῦ θαύματος 1) πρὸς τὸν
βαλόντα πάλιν ἅναστραφεὶς, καῖ συμπνίγων, ὥσπερ
τινὰ Σαοὺλ δεύτερον.
nimirum et precibus fugatus; cum eo autem, a quo missus fuerat, colluctatur. Ο rem miram et inau-
ditam! Ad eum, a quo teli cujusdam instar jactus fuerat, rediit, ipsumque, velut alterum Saulem, prte-
focabat ³⁸.
ΙΒ’. Τί οὖν ὁ ἄφρων ἐραστὴς καὶ σώφρων ἐπί-
ληπτος; Ζητεῖ τοῦ κακοῦ τὴν Λύσιν, εὑρίσκει· εὐμή-
” Matth. xvu t7; Lguctvm, 24. μ²μ³ Matth. xxv, 2.‘
³⁷ Dan. m, 33 sqq. ²³ Ι Reg. xvr, 14.
presbyteris.» Minus quidem recte, cum Daniel ipse
xm, lit, eos, non ‹‹ presbyteros, ι sed ‹‹ senes » ap-
ellet.
Ρθέἑὲςοίζαὶ τυραννικωτέρας μητρρς. Sic Reg. a, tres
(Zoili): -Hervarg., Oxon': aprdd l'M‘ontac. Optate _i:ectio
optima videtur, omnesque nodos expendit. l‘jeque
enim a « patre, ι sed εἰ ‹‹ matre » vexatam fuisse
Theciam narratlir. in ed.,xai τυραννικωτέρου πατρός,
α et‘patre magis tyrannico. ii Λ υ , '
Χειρῶεθῖκτάσει. Reg. Cypra, θηρῶν ἐκστάσει,
‹‹ belluarum stuperet» ilice lectio, licet noova ει
singularis, melior videri potest. Daniel enimrdi-
cen’dus est vicisse leones, non « manuum exten-
tione, » cujus nulla fit mentio, (ι incussa leonibus
λέουσι προτεθέντα βορὰν, καὶ χειρῶν ἐκτάσει (86) τοὺς
θῆρας νικήσαντα · ῥύεται δὲ ὑπὸ κήτους καταποθέντα
φυγάδα προφήτην, κάν τοῖς σπλάγχνοις τὴν πίστιν δια-
σωσοὶμενον · σώζει δέ ’Δσσυρίους (87) ἐν φλογὶ παῖδας,
ἀγγέλῳ τὴν πυρὰν καταψύξας, καὶ τοῖς τρισὶ παραζεύ-
ξας τὸν τέταρτον.
tum, in ipsisque visceribus fidem integram servantem, liberat 2⁸, et in Assyria pueros inter flammas
incolumes servat, flamma nimirum per angelum refrigerata, ac quarto tribus illis adjuncto ³⁷.
ΙΑ’.Ταῦτα καὶ πλείω τούτων ἐπιφημίζουσα, καὶ
τήν Παρθένον Μαρίαν (88) ἱκετεύουσα βοηθῆσαι
παρθένῳ κινδυνευούσῃ, τὸ τῆς νηστείας καὶ χαμευ-
νίας προϐάλλεται φάρμακον· ὁμοῦ μὲν τὸ κάλλος
μαραίνουσα ὡς ἐπίϐουλον, ’ἶν’ ὑποσπάσῃ τῆς φλογὸς
τήν ὓλην, καὶ δαπανήσῃ τὸ τῶν παθῶν ὑπέκκαυμα·
ὁμοῖν δὲ τὸν Θεὸν ἱλεουμένη διὰ τῆς πίστεως καί (89)
διὰ τῆς ταπεινώσεως· οὐδενὶ γὰρ οὕτω τῶν πάντων,
ὡς κακοπαθείᾳ, θεραπεύεται Θεὸς (90), καὶ δάκρυσι
τὸ φιλάνθρωπον ἀντιδίδοται. Ποθεῖτε τὰ ἑξῆς, οἶδ’
ὅτι, τοῦ διηγήματος. ’Δγωνιᾶτε γὰρ ὑπὲρ τῆς παρ-
θένου, καὶ τοῦ ἐραστοῦ δὲ οὐχ ἧττον, μὴ εἷς κακὸν
ἀμφοτέροις 6 πόθος ἔληξεν. Ἀλλά θαρσεῖτε. Πίστεως
γὰρ 6 πόθος πρόξενος γίνεται· καὶ παρθένον ἑαυτῷ
μνηστεύων 6 ἐραστὴς, ὑπὸ Χριστοῦ μνηστεύεται·
καῖ ,μὲν τῶν πόθων (91) φλὸξ ἀποσϐέννυται, ἡ δὲ
τῆς ἀληθείας ἀνάπτεται. Πῶς καὶ τίνα τρὸπον; Ἐν-
ταῦθά μοι τὸ τοῦ (92) διηγήματος ἥδιστον. Νικᾷ ἡ
παρθένος, νικᾶται ὁ δαίμων. Ὁ πειραστὴς πρόσεισι
τῷ ἐραστῇ, καταμηνύει τὴν ἧτταν· περιφρονεῖται.
Δυσχεραίνει τῆς ὑπεροψίας· ἀμύνεται τὸν ὑπερ-
όπτην. Ἠ ἄμυνα δὲ τίς; Εἰς αὐτὸν εἶσοικίζεται (93)
τὸν τέως θεραπευτὴν, ’ίνα κακῴ τὸ κακὸν ἐκκρουσθῇ,
καὶ λύσσα λύσσης ’ίαμα γένηται. Τῆς παρθένου μὶν
ἀποκρούεται, καθάπερ τι μηχάνημα τείχους ὀχυροῦ
καὶ γενναίου, λόγου φυγὰς καὶ δεήσεως· τῷ πέμ-
ψαντι δὲ προσπαλαίει, (ὥ τοῦ θαύματος 1) πρὸς τὸν
βαλόντα πάλιν ἅναστραφεὶς, καῖ συμπνίγων, ὥσπερ
τινὰ Σαοὺλ δεύτερον.
nimirum et precibus fugatus; cum eo autem, a quo missus fuerat, colluctatur. Ο rem miram et inau-
ditam! Ad eum, a quo teli cujusdam instar jactus fuerat, rediit, ipsumque, velut alterum Saulem, prte-
focabat ³⁸.
ΙΒ’. Τί οὖν ὁ ἄφρων ἐραστὴς καὶ σώφρων ἐπί-
ληπτος; Ζητεῖ τοῦ κακοῦ τὴν Λύσιν, εὑρίσκει· εὐμή-
” Matth. xvu t7; Lguctvm, 24. μ²μ³ Matth. xxv, 2.‘
³⁷ Dan. m, 33 sqq. ²³ Ι Reg. xvr, 14.
presbyteris.» Minus quidem recte, cum Daniel ipse
xm, lit, eos, non ‹‹ presbyteros, ι sed ‹‹ senes » ap-
ellet.
Ρθέἑὲςοίζαὶ τυραννικωτέρας μητρρς. Sic Reg. a, tres
(Zoili): -Hervarg., Oxon': aprdd l'M‘ontac. Optate _i:ectio
optima videtur, omnesque nodos expendit. l‘jeque
enim a « patre, ι sed εἰ ‹‹ matre » vexatam fuisse
Theciam narratlir. in ed.,xai τυραννικωτέρου πατρός,
α et‘patre magis tyrannico. ii Λ υ , '
Χειρῶεθῖκτάσει. Reg. Cypra, θηρῶν ἐκστάσει,
‹‹ belluarum stuperet» ilice lectio, licet noova ει
singularis, melior videri potest. Daniel enimrdi-
cen’dus est vicisse leones, non « manuum exten-
tione, » cujus nulla fit mentio, (ι incussa leonibus