PG 35, col. 589
ἣν προφῆται συνέπηξαν, καὶ ἀπόστολοι συνέδησαν,
καὶ εὐαγγελισταὶ κατηρτίσαντο (84);
dicavit ; quam prophetae coagmentarunt, et apostoli quasi vinculis constrinxerunt, et evangelista nume-
ris omnibus absolverunt?
ΞΗ. Σὺ κατά τῆς Χριστοῦ θυσίας τοῖς σοῖς μιάσμα-
σι; Συ κατά τοῦ τὸν κόσμον καθήραντος (85) α’ίματος
τοῖς σοῖς αἵμασι ; Σὺ πόλεμον (86( κατὰ τῆς εἰρήνης ;
Συ χεῖρα κατά τῆς ὑπὲρ σου ἡλωῡείσης τε καὶ ’διά
σέ; Σὺ κατά τῆς χολῆς τὴν σὴν γεῦσιν; κατά τοῦ
σταυροῦ τρόπαιον ; κατά τοῦ Θανάτου κατάλυσιν (87);
κατά τῆς ἀναστάσεως ἐπανάστασιν; κατά τοῦ μάρ-
τυρος οὐδὲ μάρτυρας (88); μετὰ Ἡρώδην διώκτης (89),
καὶ μετά Ἰούδαν προδότης πλὴν ὅσον οὐκ ἀγχόνῃ
τήν μετάνοιαν ἔδειξας ὥσπερ ἐκεῖνος· καὶ Χριστο-
κτόνος μετά Πιλᾶτον, καὶ μετά Ἰουδαίους μισό-
θεος ;
ΞΘ’. Οὔκ ᾐδέσθη-ς τὸ ὑπὲρ Χριστοῦ (90) σφάγια;
ούδέ ἐφοϐήθης τοὺς μεγάλους ἀγωνιστὰς, τὸν Ἰωάν-
νην ἐκεῖνον, τὸν Πέτρον, τὸν Παῦλον, τὸν Ἰάκωϐον,
τὸν Στέφανον, τὸνῆουκᾶν, τὸν Ἀνδρέαν, τήν Θέκλαν,
τοὺς ἐπ’ ἐκείνοις “τε καὶ πρὸ ἐκείνων τῆς ἀλγ,οεἶας
προκινδυνεύσαντας; οἵ πυρὶ, καὶ σιδήρῳ, καὶ θηρσὶ,
καὶ τυράννοις προθύμως ἀντηγωνίσαντο, καὶ παρ-
οῦσι κακοῖς καὶ ἀπειλουμένοις, ὣσπερ ἐν ἀλλοτρίοις
σώμασιν ἦ ἀσώματοι ; τίνος ἕνεκεν ; ἳνα μή (91) προ-
'"r‘"‘" 'I” |” ιν ⁷· ι ιι ιίτι ι
δῶσι μηδέ μέχρι ῥήματος τὴν εὐσέϐειαν. Ὧν αἱ
μεγάλαι τιμαὶ καὶ πανηγύρειςο παρ’ ὧν δαίμονες
ἐλαύνονται, καὶ νόσοι θεραπεύονται⁹ ὦν αἱ ἐπιφά-
νειαι, καὶ ὧι αἱ προρρήσεις ὧν καί τὰ σώματα
μόνον ’ἶσα δύνανται (92) ταῖς ἁγίαις ψυχαῖς, ἢ ἐπ-
αγώμεθα, ἢ τιμώμενα · ὧν καὶ ῥανίδες α’ίματος μόνον,
καὶ μικόεὶ σύμϐολα πάθους ⁸ίσα δρῶσι (93) τοῖς σώ-
μασι.
0'. Ταῦτα ού σέϐεις, ἀλλ’ ἀτιμάζεις ο ὁ τήν Ἦρα-
κΛέους θαυμάζων πυρὰν (94) τὴν ἐξ ἀτυχήματος, καὶ
progressuram, altiusque assurrecturam, mihienim
et prophetarum oracula, et ea quae eeruimus,tidem
ἰὸῖὲὲῗιέρίστὸς ἐνεκαίνισεν. Haec interpreti, vel tgpo-
σπειοῇἱο exciderant. Desunt in Reg. hu. in Al . et
raphio'exciderant. Desunt in Reg.‘hu, in Ald. et
rapnlo exemerant. UBSUIII ιη neg.
Eas. sed mss. fere omnes agnoscunt.
(84) [iampridem-cor M_ontt ’Ald. et Bas”. κατηρτ D 007,5:
τύσαγτο. Quamvis hic theologus nonnihil imm‘utet
scripturae verba, prae oculis tamen habet qua: Apo-
gtnlns de Ecclesm scribit. Enh. iv. 16: Co . ιι. 19;
stolus de Ecclesia scribit. Eph. iv, 16; Col. ιι, 19;
Ι Cor. xu. 12 et seq. _ Α
(85) Καθήραντος. Reg. 1, Coll). k, καθάραν-
τοῗὲὸ) Ηὸὶεμον. Reg. q, Pass. Sav. addunt, ἤγει-
Fac:
(87) Κατάλυσιν. Locus iste‘intellectu ‘dil‘ticilis‘;
putamus tamen tiregoriuni .tiic‘agere de Christi
inorte, cujus pretiuin'et meritadissolvere ac ever-
tere eacog'itab‘at Julianus. Comb. ‹‹ adversus mor-
tem mortis interitum. ιι
(88) Οὐδὲ μάρτυρας. ις Habuit Julian‘us‘2 etsi im-
pii‘im' ac nefarium} ›› ait Hillius,« quod'Christo op-
poneret, ut sanguinem adversus sanguinem, sacri-
lieia adversus sacrificium ; at quos martyres oppo-
καὶ εὐαγγελισταὶ κατηρτίσαντο (84);
dicavit ; quam prophetae coagmentarunt, et apostoli quasi vinculis constrinxerunt, et evangelista nume-
ris omnibus absolverunt?
ΞΗ. Σὺ κατά τῆς Χριστοῦ θυσίας τοῖς σοῖς μιάσμα-
σι; Συ κατά τοῦ τὸν κόσμον καθήραντος (85) α’ίματος
τοῖς σοῖς αἵμασι ; Σὺ πόλεμον (86( κατὰ τῆς εἰρήνης ;
Συ χεῖρα κατά τῆς ὑπὲρ σου ἡλωῡείσης τε καὶ ’διά
σέ; Σὺ κατά τῆς χολῆς τὴν σὴν γεῦσιν; κατά τοῦ
σταυροῦ τρόπαιον ; κατά τοῦ Θανάτου κατάλυσιν (87);
κατά τῆς ἀναστάσεως ἐπανάστασιν; κατά τοῦ μάρ-
τυρος οὐδὲ μάρτυρας (88); μετὰ Ἡρώδην διώκτης (89),
καὶ μετά Ἰούδαν προδότης πλὴν ὅσον οὐκ ἀγχόνῃ
τήν μετάνοιαν ἔδειξας ὥσπερ ἐκεῖνος· καὶ Χριστο-
κτόνος μετά Πιλᾶτον, καὶ μετά Ἰουδαίους μισό-
θεος ;
ΞΘ’. Οὔκ ᾐδέσθη-ς τὸ ὑπὲρ Χριστοῦ (90) σφάγια;
ούδέ ἐφοϐήθης τοὺς μεγάλους ἀγωνιστὰς, τὸν Ἰωάν-
νην ἐκεῖνον, τὸν Πέτρον, τὸν Παῦλον, τὸν Ἰάκωϐον,
τὸν Στέφανον, τὸνῆουκᾶν, τὸν Ἀνδρέαν, τήν Θέκλαν,
τοὺς ἐπ’ ἐκείνοις “τε καὶ πρὸ ἐκείνων τῆς ἀλγ,οεἶας
προκινδυνεύσαντας; οἵ πυρὶ, καὶ σιδήρῳ, καὶ θηρσὶ,
καὶ τυράννοις προθύμως ἀντηγωνίσαντο, καὶ παρ-
οῦσι κακοῖς καὶ ἀπειλουμένοις, ὣσπερ ἐν ἀλλοτρίοις
σώμασιν ἦ ἀσώματοι ; τίνος ἕνεκεν ; ἳνα μή (91) προ-
'"r‘"‘" 'I” |” ιν ⁷· ι ιι ιίτι ι
δῶσι μηδέ μέχρι ῥήματος τὴν εὐσέϐειαν. Ὧν αἱ
μεγάλαι τιμαὶ καὶ πανηγύρειςο παρ’ ὧν δαίμονες
ἐλαύνονται, καὶ νόσοι θεραπεύονται⁹ ὦν αἱ ἐπιφά-
νειαι, καὶ ὧι αἱ προρρήσεις ὧν καί τὰ σώματα
μόνον ’ἶσα δύνανται (92) ταῖς ἁγίαις ψυχαῖς, ἢ ἐπ-
αγώμεθα, ἢ τιμώμενα · ὧν καὶ ῥανίδες α’ίματος μόνον,
καὶ μικόεὶ σύμϐολα πάθους ⁸ίσα δρῶσι (93) τοῖς σώ-
μασι.
0'. Ταῦτα ού σέϐεις, ἀλλ’ ἀτιμάζεις ο ὁ τήν Ἦρα-
κΛέους θαυμάζων πυρὰν (94) τὴν ἐξ ἀτυχήματος, καὶ
progressuram, altiusque assurrecturam, mihienim
et prophetarum oracula, et ea quae eeruimus,tidem
ἰὸῖὲὲῗιέρίστὸς ἐνεκαίνισεν. Haec interpreti, vel tgpo-
σπειοῇἱο exciderant. Desunt in Reg. hu. in Al . et
raphio'exciderant. Desunt in Reg.‘hu, in Ald. et
rapnlo exemerant. UBSUIII ιη neg.
Eas. sed mss. fere omnes agnoscunt.
(84) [iampridem-cor M_ontt ’Ald. et Bas”. κατηρτ D 007,5:
τύσαγτο. Quamvis hic theologus nonnihil imm‘utet
scripturae verba, prae oculis tamen habet qua: Apo-
gtnlns de Ecclesm scribit. Enh. iv. 16: Co . ιι. 19;
stolus de Ecclesia scribit. Eph. iv, 16; Col. ιι, 19;
Ι Cor. xu. 12 et seq. _ Α
(85) Καθήραντος. Reg. 1, Coll). k, καθάραν-
τοῗὲὸ) Ηὸὶεμον. Reg. q, Pass. Sav. addunt, ἤγει-
Fac:
(87) Κατάλυσιν. Locus iste‘intellectu ‘dil‘ticilis‘;
putamus tamen tiregoriuni .tiic‘agere de Christi
inorte, cujus pretiuin'et meritadissolvere ac ever-
tere eacog'itab‘at Julianus. Comb. ‹‹ adversus mor-
tem mortis interitum. ιι
(88) Οὐδὲ μάρτυρας. ις Habuit Julian‘us‘2 etsi im-
pii‘im' ac nefarium} ›› ait Hillius,« quod'Christo op-
poneret, ut sanguinem adversus sanguinem, sacri-
lieia adversus sacrificium ; at quos martyres oppo-