PG 48, col. 825
ᾶτινα ἦν μοι κέρδη, ταῦτα ἥγημαι διὰ τὸν Χρι-
στὸν ζημίαν· τουτέστιν, Ἀπέστην αὐτῶν καθάπαξ.
Γίνεσθε οὖν ὡς κάγώ· καὶ γὰρ κάγὼ ὡς ὑμεῖς
ήμην.
Καὶ τί λέγω 1:591 ἐμαυτοῦ; τριακόσιοι πατέρες,
ἢ καὶ πλείους, είς τὴν Βιθυνῶν χώραν συνελθόντες
ταῦτα ἐνομοθέτησαν ’ καὶ πάντας ἀτιμάζεις ἐκείνους;
Δυοῖν 7&9 θάτερον, ἦ ἄνοιαν αὐτῶν ὡς ,οὑκ ἀκριϐῶς
εἰδότων καταγινώσκεις, ἢ δειλίαν, ὡς εἰδότων μὲν,
ὑποκριναμένων δὲ, καὶ προδόντων τὴν ἁλῄθειαν.
Ὀταν γάρ μὴ μένῃς ἐφ’ οἷς ἐνομοθέτησαν ἐκεῖνοι.
ταῦτα ἕπεται πάντως. Ὅτι δέ καὶ σοφίαν πολλὴν καὶ
ἄνδρε ίαν ἐπεδείξαντο τότε, τὰ γεγενημένα ἅπαντα δη -
λοῖ. Τὴν μὲν 7&9 σοφίαν αὐτῶν δείκνυσινη τότε ἐκτε-
θεῖσα πίστις, καὶ τὰ τῶν αίρετικῶν ἐμφράξασα στό-
ματα, καὶ καθάπερ τεῖχος ἀρραγές τὰς ἐπιϐουλὰς
αὐτῶν ἀποκρουσαμένη πάσας· τὴν δέ ἀνδρείαν 6
προσφάτως παυσάμενος διωγμὸς, καὶ ὁ τῶν Ἐκκλη-
σιῶν πόλεμος.
Καθάπερ γάρ ἀριστεῖς τινες μυρία στήσαντες
τρόπαια, καὶ πολλά δεξάμενοι τραύματα, οὕτω παν-
ταχόθεν ἐπανῄεσαν τότε τῶν Ἐκκλησιῶν οἱ προ-
στάται τά στίγματα τοῦ Χριστοῦ βαστάζοντες, καὶ
πολλὰς ἔχοντες ἀριθμεῖν τιμωρίας, ἃς διὰ τὴν ὁμο-
λογίαν ὑπέμειναν. Οί μέν γὰρ εἶχον εἰπεῖν μέταλλα
καὶ τὴν ἐν αὑτοῖς ταλαιπωρίαν, οἱ δὲ δημεύσεις τῶν
ὄντων ἁπάντων, οί δὲ λιμοὺς, οί δέ πληγὰς, συνεχεῖς σ
καὶ οῖ μὲν τὰς πλευρὰς κατεξεσμένας, οἱ δέ τὰ νῶτα
συντριϐέντα, οί δὲ τοὺς ὀφθαλμοὺς ἐξορυγέντας, οί
δέ ἄλλο τι τοῦ σώματος μέρος ἀφῃρημένους ἑαυτοὺς
διὰ τὸν Χριστὸν ἐπιδείκνυσθαι εἶχον. Καὶ ἀπὸ τῶν
ἀθλητῶν τούτων ἡ σύνοδος ἅπασα συγκεκ ρότητο τότε,
καὶ⁸ μετά τῆς πίστεως καὶ τοῦτο ἐνομοθέτησαν, ὥστε
κοινῇ καὶ συμφώνως τὴν ἐορτὴν ταύτην ἐπιτελεῖν.
Oi τοίνυν τὴν πίστιν μὴ προδόντες ἐν οὕτω χαλεπω-
τάτοις καιροῖς, οὗτοι δι’ ἡμερῶν παρατήρησιν καθ-
υποκρίνεσθαι ἐμελλονς Ὅρα τί ποιεῖς τοσούτους κα-
τακρίνων πατέρας, οὕτως ἀνδρείους καί⁵ σοφούς. EE
γάρ τελώνην κατακρίνας 6 Φαρισαῖος, πάντα ἀπώλε-
σεν άπερ εἶχεν ἀγαθὰ, τίνα ἕξεις συγγνώμην, ποίαν
δέ ἀπολογίαν τοσούτων κατεξανιστάμενος διδασκάλων
τῶν τῷ Θεῷ φίλων, καὶ ταῦτα ἀδίκως καὶ μετὰ πολ-
λῆς τῆς άλογίας; Οὐκ ἤκουσας αὐτοῦ τοῦ Χριστοῦ
λέγοντος ὅτι, Ὅπου δύο ἣ τρεῖς εισι συνηγμένοι
είς τὸ ἐμὸν ὄνομα, ἐκεῖ ειμι ἐν μέσῳ αὑτῶν;
Εἰ δὲ ὅπου δύο ἢ τρεῖς, μέσος ἐστὶν 6 Χριστὸς, ὅπου
τριακόσιοι καὶ πολλῶ πλείους παρῆσαν, [610] πολλῷ
μᾶλλον παρῆν, καὶ πάντα ἐτύπου καὶ ἐνομοθέτει. Σὺ
δὲ ού μόνον ἐκείνων καταγινώσκεις, ἀλλά καὶ τῆς
οίκουμένης ἁπάσης, -ἥ καὶ τὴν ἐκείνων γνώμην ἐπῄ-
νεσεν. Ἢ καὶ τῶν ἁπανταχοῦ τῆς γῆς πατέρων σο-
φωτέρους Ἰουδαίους εἷναι νομίζεις, καὶταῦτα τῆς
πατρῴας ἐκπεσόντας πολιτείας, καὶ ἐορτὴν οὐδεμίαν
τελοῦντας; Ὅτι γάρ οὐκ ἐστιν ἄζυμα παρ’ αὐτοῖς,
ούδέ πάσχα (καὶ γὰρ καὶ τοῦτο ἀκούω λεγόντων
πολλῶν, ὅτι μετά τοῦ άξύμου τδ πάσχα ἐστίν), ἀλλ’
ὅτι οὐκ ἐστι παρ’ αὐτοῖς ἄζυμα, ἄκουσον τοῦ νομο-
θέτου λέγοντος, Οὐ δυνήσεσθε ποιῆσαι τὸ Πάσχα
ὲν οὐδεμιᾷ τῶν πόλεών σου, ὧν Κύριος ό Θεός
σου δίδωσί σοι, ἀλλ’ ἣ εἰς τὸν τόπον, γόν ⁸ἐιίν
στὸν ζημίαν· τουτέστιν, Ἀπέστην αὐτῶν καθάπαξ.
Γίνεσθε οὖν ὡς κάγώ· καὶ γὰρ κάγὼ ὡς ὑμεῖς
ήμην.
Καὶ τί λέγω 1:591 ἐμαυτοῦ; τριακόσιοι πατέρες,
ἢ καὶ πλείους, είς τὴν Βιθυνῶν χώραν συνελθόντες
ταῦτα ἐνομοθέτησαν ’ καὶ πάντας ἀτιμάζεις ἐκείνους;
Δυοῖν 7&9 θάτερον, ἦ ἄνοιαν αὐτῶν ὡς ,οὑκ ἀκριϐῶς
εἰδότων καταγινώσκεις, ἢ δειλίαν, ὡς εἰδότων μὲν,
ὑποκριναμένων δὲ, καὶ προδόντων τὴν ἁλῄθειαν.
Ὀταν γάρ μὴ μένῃς ἐφ’ οἷς ἐνομοθέτησαν ἐκεῖνοι.
ταῦτα ἕπεται πάντως. Ὅτι δέ καὶ σοφίαν πολλὴν καὶ
ἄνδρε ίαν ἐπεδείξαντο τότε, τὰ γεγενημένα ἅπαντα δη -
λοῖ. Τὴν μὲν 7&9 σοφίαν αὐτῶν δείκνυσινη τότε ἐκτε-
θεῖσα πίστις, καὶ τὰ τῶν αίρετικῶν ἐμφράξασα στό-
ματα, καὶ καθάπερ τεῖχος ἀρραγές τὰς ἐπιϐουλὰς
αὐτῶν ἀποκρουσαμένη πάσας· τὴν δέ ἀνδρείαν 6
προσφάτως παυσάμενος διωγμὸς, καὶ ὁ τῶν Ἐκκλη-
σιῶν πόλεμος.
Καθάπερ γάρ ἀριστεῖς τινες μυρία στήσαντες
τρόπαια, καὶ πολλά δεξάμενοι τραύματα, οὕτω παν-
ταχόθεν ἐπανῄεσαν τότε τῶν Ἐκκλησιῶν οἱ προ-
στάται τά στίγματα τοῦ Χριστοῦ βαστάζοντες, καὶ
πολλὰς ἔχοντες ἀριθμεῖν τιμωρίας, ἃς διὰ τὴν ὁμο-
λογίαν ὑπέμειναν. Οί μέν γὰρ εἶχον εἰπεῖν μέταλλα
καὶ τὴν ἐν αὑτοῖς ταλαιπωρίαν, οἱ δὲ δημεύσεις τῶν
ὄντων ἁπάντων, οί δὲ λιμοὺς, οί δέ πληγὰς, συνεχεῖς σ
καὶ οῖ μὲν τὰς πλευρὰς κατεξεσμένας, οἱ δέ τὰ νῶτα
συντριϐέντα, οί δὲ τοὺς ὀφθαλμοὺς ἐξορυγέντας, οί
δέ ἄλλο τι τοῦ σώματος μέρος ἀφῃρημένους ἑαυτοὺς
διὰ τὸν Χριστὸν ἐπιδείκνυσθαι εἶχον. Καὶ ἀπὸ τῶν
ἀθλητῶν τούτων ἡ σύνοδος ἅπασα συγκεκ ρότητο τότε,
καὶ⁸ μετά τῆς πίστεως καὶ τοῦτο ἐνομοθέτησαν, ὥστε
κοινῇ καὶ συμφώνως τὴν ἐορτὴν ταύτην ἐπιτελεῖν.
Oi τοίνυν τὴν πίστιν μὴ προδόντες ἐν οὕτω χαλεπω-
τάτοις καιροῖς, οὗτοι δι’ ἡμερῶν παρατήρησιν καθ-
υποκρίνεσθαι ἐμελλονς Ὅρα τί ποιεῖς τοσούτους κα-
τακρίνων πατέρας, οὕτως ἀνδρείους καί⁵ σοφούς. EE
γάρ τελώνην κατακρίνας 6 Φαρισαῖος, πάντα ἀπώλε-
σεν άπερ εἶχεν ἀγαθὰ, τίνα ἕξεις συγγνώμην, ποίαν
δέ ἀπολογίαν τοσούτων κατεξανιστάμενος διδασκάλων
τῶν τῷ Θεῷ φίλων, καὶ ταῦτα ἀδίκως καὶ μετὰ πολ-
λῆς τῆς άλογίας; Οὐκ ἤκουσας αὐτοῦ τοῦ Χριστοῦ
λέγοντος ὅτι, Ὅπου δύο ἣ τρεῖς εισι συνηγμένοι
είς τὸ ἐμὸν ὄνομα, ἐκεῖ ειμι ἐν μέσῳ αὑτῶν;
Εἰ δὲ ὅπου δύο ἢ τρεῖς, μέσος ἐστὶν 6 Χριστὸς, ὅπου
τριακόσιοι καὶ πολλῶ πλείους παρῆσαν, [610] πολλῷ
μᾶλλον παρῆν, καὶ πάντα ἐτύπου καὶ ἐνομοθέτει. Σὺ
δὲ ού μόνον ἐκείνων καταγινώσκεις, ἀλλά καὶ τῆς
οίκουμένης ἁπάσης, -ἥ καὶ τὴν ἐκείνων γνώμην ἐπῄ-
νεσεν. Ἢ καὶ τῶν ἁπανταχοῦ τῆς γῆς πατέρων σο-
φωτέρους Ἰουδαίους εἷναι νομίζεις, καὶταῦτα τῆς
πατρῴας ἐκπεσόντας πολιτείας, καὶ ἐορτὴν οὐδεμίαν
τελοῦντας; Ὅτι γάρ οὐκ ἐστιν ἄζυμα παρ’ αὐτοῖς,
ούδέ πάσχα (καὶ γὰρ καὶ τοῦτο ἀκούω λεγόντων
πολλῶν, ὅτι μετά τοῦ άξύμου τδ πάσχα ἐστίν), ἀλλ’
ὅτι οὐκ ἐστι παρ’ αὐτοῖς ἄζυμα, ἄκουσον τοῦ νομο-
θέτου λέγοντος, Οὐ δυνήσεσθε ποιῆσαι τὸ Πάσχα
ὲν οὐδεμιᾷ τῶν πόλεών σου, ὧν Κύριος ό Θεός
σου δίδωσί σοι, ἀλλ’ ἣ εἰς τὸν τόπον, γόν ⁸ἐιίν