PG 7, col. 1126
κα τῆς δωρεᾶς τόδ Θεοῦ,
esse donationis Dei, qua
ἥτις ἐστὶ ζωὴ αἰώνιος,
est vita (45) κιαι-ιιι, qua
τὴν ἀπὸ τοῦ σώματος καὶ
sanguine et corpore
αἵματος τοῦ Κυρίου τρε-
Christi nutritur, et mem-
φομένην, καὶ μέλος αὑ-
brum ejus est (fl)? Quem-
τοῦ ὑπάρχουσαν ; Καθὼς
admodum et beatus Apo-
ὁ μακάριος Παῦλος φη-
stolus ait in ea, quae est
σιν, ὲν τῇ πρὸς Ἐφεσίους
ad Ephesios, Epistula:
ι Quoniam membra su-
ἐπιστολῇ (45) · ‹ Ὅτι μέλη
ἐσμὲν τοῦ σώματος (46),
mus corporis ejus , κᾶε
qui est creatura (36), ὲκ τῆς σαρκὸς αὐτοῦ, καὶ
carne ejus, et tle ossibus
suum sanguinem qui el’. _ ὲκτῶνόστέωνμῚ) αὐτοῦ’»
ejus ⁶¹ : ι non de spiri-
{usus caritas), οξ quo Β οὐ περὶ πνευέιατικοῢ τι-
tuall aliquo et invisibili
auget ('59) nostrum san- νος καὶ ἀοράτου ἀνθρώ-
homine dicens haec :
guinem; et eum panem, που λέγων ταῦταοι Τὸ γὰρ
ι Spiritus enim neque
qui est a creatura, suum πνεῦμα οὔτε ὀστέα, οὔτε
ossa, neque carnes (43)
corpus confirmavit, ex σάρκα ἔχει· ι ἀλλὰ περ).
habet "; ι sed de ea
τῆς κατὰ τὸν ἀληθινὸν
dispositione , quas est
ἄνθρωπον οἰκονομίας, τῆς
secundum verum (ιθ)
ὲκ σαρκὸς, καὶ νεύρων,
hominem, que ex car-
καὶ ὀστέων συνεστώσης ·
nibus, et nervis et ossi-
ἥτις καὶ ὲκ τοῦ ποτηρίου
bus consistit : quae de
αὐτοῦ, δ ἑστιτὸαῖμα au- calice, qui est sanguis
τοῦ, τρέφεται, καὶ ἐκ τοῦ ejus , nutritur , et de
ἄρτου, ὅ ἐστι τὸ σῶμα pane, quod est corpus
⁸⁸ Luc. xxiv, 39.
immutandum esse duxi.
(.39) Auget. θῆρα.. perfundit.
(40) Factus. Gallasii, ’Grynmi, et Feuard. editt.
cum Figehero episcopo Rofl'ensi, et (Ecolampadio
lib. tv De eucharistia, cap. 2'5, habent fractus. Sed
repugnant omnes mss. codd. et textus Graecus.
(Id) Sanguinis et corporis. Ex Graeco legendum,
tacssisflcorpw- -- η ί -- η ἶ
(42) Ἐκ τούτων δὲ αὕξεικ ita Halloixius pag.
50], ex posteriori citatione Damasceni lit. Θ,’ ιιῖ.
_8, meligs quam pag. 488, ex priori Damaéceni
loco : Ἐκ τούτου τε.
(45) Quae est vita. Sic recte cod. Clarom. sufl'ra-
gante te_xtu Grgeco. Reliqui perperam, quiest vita.
(44) _Et "imbrum ejus 'estf Et addidi ex Graeco.
Hoc "enim necessst-iuit ad cpmplernentumjesins.
(45) Ἐν τῇ *πρὸς Ἐφεσίουξι ἐπιστολῇ. Haec
priori loco apud Dantascenum in Parallelisi'omissa,
ex posteriori citatione pag. 5M addita sunt.
(46) Τοῦ σώματος. Adde ex veteri versione et
Diblico textu, αὑτοῦ, et in posteriori; Parallelorum
Damasceni _locMo expunge 'apud Halleixium pag.
50l:_ua}_roG}iMTO%-_ '_ .. -
(47) Ἐκ τῆςοαρκύς αὐτοῦ, καὶ ἐκ τῶν ὀστέων.
ὃοίειιίθι· adnutat elui-iss. Grab‘ius, hmc, cum utra-
que citutio, et vetus etiam [renati interpretatio
agnoscat, plurimum inde confirmari; ideoque mea
rito rejiciendam esse adnotationem Grotii ad
Ephes. ν, 30, suspicantis, verba ista, quod in ms.
Alexandrino haud exstent, ιι ουσρίειη’ ad margi-
nem ascripta, in textum apostolicum irrepsisse;
Ιιιιο potius, inquit vir doctissimus, in dicto‘codiee
et versione‘IEtliiopica, occasione recurrentis vocis
αὑτοῦ, omissa videntur.
(48) Games. Gram, carnem.
(49) Verum. Deest in Erus. et Gali.
esse donationis Dei, qua
ἥτις ἐστὶ ζωὴ αἰώνιος,
est vita (45) κιαι-ιιι, qua
τὴν ἀπὸ τοῦ σώματος καὶ
sanguine et corpore
αἵματος τοῦ Κυρίου τρε-
Christi nutritur, et mem-
φομένην, καὶ μέλος αὑ-
brum ejus est (fl)? Quem-
τοῦ ὑπάρχουσαν ; Καθὼς
admodum et beatus Apo-
ὁ μακάριος Παῦλος φη-
stolus ait in ea, quae est
σιν, ὲν τῇ πρὸς Ἐφεσίους
ad Ephesios, Epistula:
ι Quoniam membra su-
ἐπιστολῇ (45) · ‹ Ὅτι μέλη
ἐσμὲν τοῦ σώματος (46),
mus corporis ejus , κᾶε
qui est creatura (36), ὲκ τῆς σαρκὸς αὐτοῦ, καὶ
carne ejus, et tle ossibus
suum sanguinem qui el’. _ ὲκτῶνόστέωνμῚ) αὐτοῦ’»
ejus ⁶¹ : ι non de spiri-
{usus caritas), οξ quo Β οὐ περὶ πνευέιατικοῢ τι-
tuall aliquo et invisibili
auget ('59) nostrum san- νος καὶ ἀοράτου ἀνθρώ-
homine dicens haec :
guinem; et eum panem, που λέγων ταῦταοι Τὸ γὰρ
ι Spiritus enim neque
qui est a creatura, suum πνεῦμα οὔτε ὀστέα, οὔτε
ossa, neque carnes (43)
corpus confirmavit, ex σάρκα ἔχει· ι ἀλλὰ περ).
habet "; ι sed de ea
τῆς κατὰ τὸν ἀληθινὸν
dispositione , quas est
ἄνθρωπον οἰκονομίας, τῆς
secundum verum (ιθ)
ὲκ σαρκὸς, καὶ νεύρων,
hominem, que ex car-
καὶ ὀστέων συνεστώσης ·
nibus, et nervis et ossi-
ἥτις καὶ ὲκ τοῦ ποτηρίου
bus consistit : quae de
αὐτοῦ, δ ἑστιτὸαῖμα au- calice, qui est sanguis
τοῦ, τρέφεται, καὶ ἐκ τοῦ ejus , nutritur , et de
ἄρτου, ὅ ἐστι τὸ σῶμα pane, quod est corpus
⁸⁸ Luc. xxiv, 39.
immutandum esse duxi.
(.39) Auget. θῆρα.. perfundit.
(40) Factus. Gallasii, ’Grynmi, et Feuard. editt.
cum Figehero episcopo Rofl'ensi, et (Ecolampadio
lib. tv De eucharistia, cap. 2'5, habent fractus. Sed
repugnant omnes mss. codd. et textus Graecus.
(Id) Sanguinis et corporis. Ex Graeco legendum,
tacssisflcorpw- -- η ί -- η ἶ
(42) Ἐκ τούτων δὲ αὕξεικ ita Halloixius pag.
50], ex posteriori citatione Damasceni lit. Θ,’ ιιῖ.
_8, meligs quam pag. 488, ex priori Damaéceni
loco : Ἐκ τούτου τε.
(45) Quae est vita. Sic recte cod. Clarom. sufl'ra-
gante te_xtu Grgeco. Reliqui perperam, quiest vita.
(44) _Et "imbrum ejus 'estf Et addidi ex Graeco.
Hoc "enim necessst-iuit ad cpmplernentumjesins.
(45) Ἐν τῇ *πρὸς Ἐφεσίουξι ἐπιστολῇ. Haec
priori loco apud Dantascenum in Parallelisi'omissa,
ex posteriori citatione pag. 5M addita sunt.
(46) Τοῦ σώματος. Adde ex veteri versione et
Diblico textu, αὑτοῦ, et in posteriori; Parallelorum
Damasceni _locMo expunge 'apud Halleixium pag.
50l:_ua}_roG}iMTO%-_ '_ .. -
(47) Ἐκ τῆςοαρκύς αὐτοῦ, καὶ ἐκ τῶν ὀστέων.
ὃοίειιίθι· adnutat elui-iss. Grab‘ius, hmc, cum utra-
que citutio, et vetus etiam [renati interpretatio
agnoscat, plurimum inde confirmari; ideoque mea
rito rejiciendam esse adnotationem Grotii ad
Ephes. ν, 30, suspicantis, verba ista, quod in ms.
Alexandrino haud exstent, ιι ουσρίειη’ ad margi-
nem ascripta, in textum apostolicum irrepsisse;
Ιιιιο potius, inquit vir doctissimus, in dicto‘codiee
et versione‘IEtliiopica, occasione recurrentis vocis
αὑτοῦ, omissa videntur.
(48) Games. Gram, carnem.
(49) Verum. Deest in Erus. et Gali.