PG 82, col. 110
enim Dei donum vita aeterna. Etsi enim summam
quispiam et absolutam justitiam praestiterit, tem-
poralibus laboribus aeterna bona non aequabiliter
respondent. llis dictis, ut doceret quod eos pec-
care non oporteat, qui vitam ex gratia instituunt,
rursus convertit orationem ad conferendam legem
cum gratia : atque hujus quidem ostendit poten-
tiam, illius vero imbecillitatem. et docet hac
exorta illam cessasse. Sic autem incipit :
⁶ CAPUT VII.
Vens. 1. An ignoratis , fratrea (scientibus enim
legem loquor), quod ιω in homine dominatur,
quanto tempore vivit? Vos etiam, inquit, recte scitis,
qui in lege educati estis, quod [ex iis dominatur qni
adhuc supersunt. Afl‘ert autem etiam exemplum
rei propositae conveniens, et dicit :
Vitas. 2. Nam qua: sub tiro est mulier, viventi
uiro alligata est lege; si autem mortuus fuerit uir
ejus, soluta est α lege uiri. Deinde hoc docet aper-
tius.
Vitis. 5. Igitur vivente viro vocatur adultera, si
fuerit cum alio viro. Si autem οισι-ιιινί fuerit vir
ejus. liberata ut α lege, ut non sit adultera, εί
fuerit cum alia viro. Adulteram, inquit, vocat lex,
non eam qua: post monent conjugis alii conjun-
gitur, sed eam quae conjuge superstite cum alio
copulatur. Hanc enim, ut quae legem matrimonii
injuria alliciat, puniri jubet. Clarum est ergo
quod, postquam vir vitam linicrit, cx lege et non
contra legem faciat vidua, qum alii nupserit. Et
sciebatquidem 69 divinusApostolus, quod lex
viventibus quoque separandi matrimonii faculta-
tem dederit, quando idgratum non esset. Sed
Dominicam doctrinam exaudiit, qua: dicit Mosen
hanc legem dedisse cordis Iudaeorum duritiei : le-l
gem veronaturae non ita habuisse. Unum enim
virum, inquit, et unam feminam creavit Deus, in
ipsa creatione matrimonii legem statuens. Et pro:
pterea hoc relicto, accessit ad legem, qua: de mor-
tuis lata est, et subjunxit.:
Vnns. 4. Itaque. fratres mer, et vos morti/ictui
estis legi per corpus Christi, ut silis vos alterius,
qui ea: mortuis resurrexit. Atqui juxta exemplum
consequens erat dicere : Lex mortificata cst , hoc
est, cessavit. Sed Judieorum imbecillitati constt-
lens, legem enim plurimi faciebant, et haereticis,
qui Veteri Testamento sunt infesti, ejus accu-
sanda: occasionem dare nolens , non dixit legem
cessavisse, sed dixit nos legi‘ mortilicalos cssa
per baptismum salutarem : deinde cum rcsurrexis
semus, alteri conjunctos e550, qui ex mortuis
quispiam et absolutam justitiam praestiterit, tem-
poralibus laboribus aeterna bona non aequabiliter
respondent. llis dictis, ut doceret quod eos pec-
care non oporteat, qui vitam ex gratia instituunt,
rursus convertit orationem ad conferendam legem
cum gratia : atque hujus quidem ostendit poten-
tiam, illius vero imbecillitatem. et docet hac
exorta illam cessasse. Sic autem incipit :
⁶ CAPUT VII.
Vens. 1. An ignoratis , fratrea (scientibus enim
legem loquor), quod ιω in homine dominatur,
quanto tempore vivit? Vos etiam, inquit, recte scitis,
qui in lege educati estis, quod [ex iis dominatur qni
adhuc supersunt. Afl‘ert autem etiam exemplum
rei propositae conveniens, et dicit :
Vitas. 2. Nam qua: sub tiro est mulier, viventi
uiro alligata est lege; si autem mortuus fuerit uir
ejus, soluta est α lege uiri. Deinde hoc docet aper-
tius.
Vitis. 5. Igitur vivente viro vocatur adultera, si
fuerit cum alio viro. Si autem οισι-ιιινί fuerit vir
ejus. liberata ut α lege, ut non sit adultera, εί
fuerit cum alia viro. Adulteram, inquit, vocat lex,
non eam qua: post monent conjugis alii conjun-
gitur, sed eam quae conjuge superstite cum alio
copulatur. Hanc enim, ut quae legem matrimonii
injuria alliciat, puniri jubet. Clarum est ergo
quod, postquam vir vitam linicrit, cx lege et non
contra legem faciat vidua, qum alii nupserit. Et
sciebatquidem 69 divinusApostolus, quod lex
viventibus quoque separandi matrimonii faculta-
tem dederit, quando idgratum non esset. Sed
Dominicam doctrinam exaudiit, qua: dicit Mosen
hanc legem dedisse cordis Iudaeorum duritiei : le-l
gem veronaturae non ita habuisse. Unum enim
virum, inquit, et unam feminam creavit Deus, in
ipsa creatione matrimonii legem statuens. Et pro:
pterea hoc relicto, accessit ad legem, qua: de mor-
tuis lata est, et subjunxit.:
Vnns. 4. Itaque. fratres mer, et vos morti/ictui
estis legi per corpus Christi, ut silis vos alterius,
qui ea: mortuis resurrexit. Atqui juxta exemplum
consequens erat dicere : Lex mortificata cst , hoc
est, cessavit. Sed Judieorum imbecillitati constt-
lens, legem enim plurimi faciebant, et haereticis,
qui Veteri Testamento sunt infesti, ejus accu-
sanda: occasionem dare nolens , non dixit legem
cessavisse, sed dixit nos legi‘ mortilicalos cssa
per baptismum salutarem : deinde cum rcsurrexis
semus, alteri conjunctos e550, qui ex mortuis