PG 83, col. 360
6. - Περὶ ΔΜάρκου εοῦ γόητος (7h).
Ὁ δὲ Μάρκος καὶ γοητείαν ἠσκήθη, καί τινα
παράδοξα διὰ μαγγανείας ἐπιτελῶν, πολλοὺς τῶν
εὐαλώτων ἠπάτησεν. Οὗτος μακρόν τινα πλασάμενος
μῦθον, ἔφησεν αὐτῷ τοῦτο τὴν Σιγὴν εἰρηκέναι· καὶ
οὐκ αἰσχύνεται Σιγὴν φλύαρον ἀποφήνας. Οὗτος καὶ
τοῖς (76) τέτταρσι καὶ εἴκοσι στοιχείοις τοὺς Δἰῶνας
ἀπείκασε, καὶ (77) τοὺς μὲν ἀφώνους, τοὺς δὲ ἡμι-
φώνους, τοὺς δὲ φωνήεντας προσηγόρευσεν. Οo-
τοι (78) πλῆθος ψευδωνάμων καὶ νόθων βιβλίων
συγγράψαντες, διὰ τούτων καταπλήττειν τοὺς ἀνοή-
τους ἐπιχειροῦσι. Bαπτίζοντες δὲ τοὺς ἐξαπατωμέ-
νους ἐππλέγειν εἰώθαειν· Εἰς ὄνομα (7θ) ἀγνώστου
Πατρὸς τῶν ὅλων, εἰς Ἀλήθειαν μητέρα πάντων,
εἰς τὸν κατελθόντα εἰς (80) Ἰησοῦν, εἰς ἕνωσιν, καὶ
ἀπολύτρωσιν, καὶ κοινωνίαν τῶν δυνάμεων. Ἀνα-
μιγνύουσι δὲ καὶ Ἐβραῖκὰ ὀνόματα(81), δεδιττό-
μενοι τοὺς τελουμένους, ὡν ἐπιμνησθῆναι περιττὸν
ἡγησάμην. Ἐκ τούτων παμπληθεῖς αἰρέσεις μετὰ
τὴν τῆς ἀγρώστεως ἀνεφύησαν βλάστην· τούτων
εἶναι τμῆμά φασι καὶ τοὺς παρʼ ἐνίων Ἀσκοδρού-
τους, παρʼ ἐνίων δὲ Ἀσκοδρουπίτας (δ2) καλου-
μένους.
r. -. Περὶ τῶν Ἀσκοδρουτῶν (83) . Ἀσκοβρου-
πιτῶν καίοτμένων (4).
Ii autem dicunt non debere divina mysteria, Οὗτοι δέ φασι, μὴ χρῆναι(85) τὰ θεῖα μυστήρια,
quæ invisibilium sunt signa, per res visibiles per- ἀοράτων ὄντα σύμβολα, διʼ ὀρωμένων ἐπιτελεῖσθαι
fici, ʼneque incorporea per sensibiles et corporeas: ραγμάτων, καὶ τὰ ἀσώματα διʼ αἰσθητῶν καὶ σω-
perfectam autem redemptionem esse veram ejus ματικῶν. Εἶναι(8β) δὲ τὴν τελείαν ἀπολύτρωσιν τὴνν
quod est cognitionem. Quæ enim cernuntur, omnia ἀληθῆ τοῦ ὄντος ἐπίγνωπιν. Τὰ γὰρ ὀρώμενα πάντα
ex ignorantia et affectione constantia, per cogni- ὑπʼ ἀγνοῖας καὶ πάθους συστάντα, διὰ γνώσεως
tionem destruuntur. Spiritualem ergo esse opurteὲ καταλύεται. Πνευματικὴν οὖν δεῖ καὶ τὴν λύτρωσιν
etiam redemptionem. Propterea nec baptixant eos ὑπάρχειν. Διὰ τοῦτο, οὕτε βαπτίζουσι(7) τοὺς
qui accedunt, nec apud eos celebratur baptismatis προσιόντας, οὐδὲ ἐπιτελεῖται παρʼ αὐτοῖς τοῦ βαπτt-
mmysterium. Redemptionem quippeappellant univer- σματος τὸ μυστήριον. Λύτρωσιν γὰρ καλοῦσι τὴν
τῶν ὅλων ἐπίγνωσιν.
Iæ. - Περὶ τῶν Ἀρχοντικῶν (88).
Ἐκ δὲ τούτων τινὲς Ἀρχοντικοὶ προσαγορευό-
μενοι, βιβλία τινὰ πλάσαντες, ἀποκαλύψεις ὀνομά-
(81) Ἐβρ. ὀνόμ. Has formulas recitant fren. et
Epiph.I. c.
(82) Ἀσκ. Εd. Rom. Τασκοδρουπίτας.
(83) Ἀσκ. Supra, p. 284, Ἀσκοδρυτῶν.
(84) ἢ Ἀσκ. καλ. Variis modis hoc nomen scri-
bitur. Vid. Cotelerium in not. ad Monum. Εccl. Cr.,
t. I, p. 774. Epiphanius et J. Damascenus Asco-
drupitas adjungunt Cataphrygibus, Noster vero
Marcosæis. Quod reliquum est, aliena ab Ascodrutis
csse videntur, quæ Epiph. de Τascodrugitis rcfer.
Et tamen hi iidem esse putantur cum illis.
(85) μὴ χρῆναι, κ. τ. μ. Marci discipulorum om-
nium, s. Marcosiorum, hæc fuit doctrina, juxta lre-
næum.
(86) εἶναι - ἐπίγνωσιν. Hinc colligimus, bene a
Grabio ad lrenæum, p. B8, observatum esse, ἀπο-
λύτρωσιν a Marcosiis aliisque Gnosticis dictamfuisse
intelligentiam divinam.
(7) οὕτε βαπτ. In hoc, ut videtur, diversi erant
Ascodrupitæ a Marcosiis. Hos enim adhibuisse ba-
ptismum, ex capite 9, quod præcesserat, novimus.
(88) Περὶ τ. Ἀρχ. Des. in edit. Rom., ubi hæc
cum superoribus cohærent.
Ὁ δὲ Μάρκος καὶ γοητείαν ἠσκήθη, καί τινα
παράδοξα διὰ μαγγανείας ἐπιτελῶν, πολλοὺς τῶν
εὐαλώτων ἠπάτησεν. Οὗτος μακρόν τινα πλασάμενος
μῦθον, ἔφησεν αὐτῷ τοῦτο τὴν Σιγὴν εἰρηκέναι· καὶ
οὐκ αἰσχύνεται Σιγὴν φλύαρον ἀποφήνας. Οὗτος καὶ
τοῖς (76) τέτταρσι καὶ εἴκοσι στοιχείοις τοὺς Δἰῶνας
ἀπείκασε, καὶ (77) τοὺς μὲν ἀφώνους, τοὺς δὲ ἡμι-
φώνους, τοὺς δὲ φωνήεντας προσηγόρευσεν. Οo-
τοι (78) πλῆθος ψευδωνάμων καὶ νόθων βιβλίων
συγγράψαντες, διὰ τούτων καταπλήττειν τοὺς ἀνοή-
τους ἐπιχειροῦσι. Bαπτίζοντες δὲ τοὺς ἐξαπατωμέ-
νους ἐππλέγειν εἰώθαειν· Εἰς ὄνομα (7θ) ἀγνώστου
Πατρὸς τῶν ὅλων, εἰς Ἀλήθειαν μητέρα πάντων,
εἰς τὸν κατελθόντα εἰς (80) Ἰησοῦν, εἰς ἕνωσιν, καὶ
ἀπολύτρωσιν, καὶ κοινωνίαν τῶν δυνάμεων. Ἀνα-
μιγνύουσι δὲ καὶ Ἐβραῖκὰ ὀνόματα(81), δεδιττό-
μενοι τοὺς τελουμένους, ὡν ἐπιμνησθῆναι περιττὸν
ἡγησάμην. Ἐκ τούτων παμπληθεῖς αἰρέσεις μετὰ
τὴν τῆς ἀγρώστεως ἀνεφύησαν βλάστην· τούτων
εἶναι τμῆμά φασι καὶ τοὺς παρʼ ἐνίων Ἀσκοδρού-
τους, παρʼ ἐνίων δὲ Ἀσκοδρουπίτας (δ2) καλου-
μένους.
r. -. Περὶ τῶν Ἀσκοδρουτῶν (83) . Ἀσκοβρου-
πιτῶν καίοτμένων (4).
Ii autem dicunt non debere divina mysteria, Οὗτοι δέ φασι, μὴ χρῆναι(85) τὰ θεῖα μυστήρια,
quæ invisibilium sunt signa, per res visibiles per- ἀοράτων ὄντα σύμβολα, διʼ ὀρωμένων ἐπιτελεῖσθαι
fici, ʼneque incorporea per sensibiles et corporeas: ραγμάτων, καὶ τὰ ἀσώματα διʼ αἰσθητῶν καὶ σω-
perfectam autem redemptionem esse veram ejus ματικῶν. Εἶναι(8β) δὲ τὴν τελείαν ἀπολύτρωσιν τὴνν
quod est cognitionem. Quæ enim cernuntur, omnia ἀληθῆ τοῦ ὄντος ἐπίγνωπιν. Τὰ γὰρ ὀρώμενα πάντα
ex ignorantia et affectione constantia, per cogni- ὑπʼ ἀγνοῖας καὶ πάθους συστάντα, διὰ γνώσεως
tionem destruuntur. Spiritualem ergo esse opurteὲ καταλύεται. Πνευματικὴν οὖν δεῖ καὶ τὴν λύτρωσιν
etiam redemptionem. Propterea nec baptixant eos ὑπάρχειν. Διὰ τοῦτο, οὕτε βαπτίζουσι(7) τοὺς
qui accedunt, nec apud eos celebratur baptismatis προσιόντας, οὐδὲ ἐπιτελεῖται παρʼ αὐτοῖς τοῦ βαπτt-
mmysterium. Redemptionem quippeappellant univer- σματος τὸ μυστήριον. Λύτρωσιν γὰρ καλοῦσι τὴν
τῶν ὅλων ἐπίγνωσιν.
Iæ. - Περὶ τῶν Ἀρχοντικῶν (88).
Ἐκ δὲ τούτων τινὲς Ἀρχοντικοὶ προσαγορευό-
μενοι, βιβλία τινὰ πλάσαντες, ἀποκαλύψεις ὀνομά-
(81) Ἐβρ. ὀνόμ. Has formulas recitant fren. et
Epiph.I. c.
(82) Ἀσκ. Εd. Rom. Τασκοδρουπίτας.
(83) Ἀσκ. Supra, p. 284, Ἀσκοδρυτῶν.
(84) ἢ Ἀσκ. καλ. Variis modis hoc nomen scri-
bitur. Vid. Cotelerium in not. ad Monum. Εccl. Cr.,
t. I, p. 774. Epiphanius et J. Damascenus Asco-
drupitas adjungunt Cataphrygibus, Noster vero
Marcosæis. Quod reliquum est, aliena ab Ascodrutis
csse videntur, quæ Epiph. de Τascodrugitis rcfer.
Et tamen hi iidem esse putantur cum illis.
(85) μὴ χρῆναι, κ. τ. μ. Marci discipulorum om-
nium, s. Marcosiorum, hæc fuit doctrina, juxta lre-
næum.
(86) εἶναι - ἐπίγνωσιν. Hinc colligimus, bene a
Grabio ad lrenæum, p. B8, observatum esse, ἀπο-
λύτρωσιν a Marcosiis aliisque Gnosticis dictamfuisse
intelligentiam divinam.
(7) οὕτε βαπτ. In hoc, ut videtur, diversi erant
Ascodrupitæ a Marcosiis. Hos enim adhibuisse ba-
ptismum, ex capite 9, quod præcesserat, novimus.
(88) Περὶ τ. Ἀρχ. Des. in edit. Rom., ubi hæc
cum superoribus cohærent.