PG 88, col. 724
οὐ δύναμαι δέξασθαί τινας ἐξ ὑμῶν. Ἐκεῖνοι δὲ οὐκ
ἐσκανδαλίσθησαν ἐγίνωσκον γὰρ τὴν ἐργασίαν τοῦ
γέροντος. ’ος οὖν πολλά παρακαλέσαντες αὐτδν,
πεῖσαι ὅλως οὐκ ἴσχυσαν, τότε ῥίπτουσιν ἑαυτοὺς είς
τοὺς πόδας αὐτοῦ’ δυσωποῦντες κᾶν κανονισθῆναι
παρ’ αὐτοῦ, ὅπως τε καὶ ὅπου καθίσαι ὀφείλουσιν.
Είξας οὖν ὁ γέρων, καὶ γνοὺς ὅτι μετά ταπεινώσεως
καὶ ὑπακοῆς δέχονται, λέγει τῷ ἐνί ⁸ (90) Βούλεταί
σε ὁ Κύριος, τέκνον, ὲν ήσυχαστικῷ τόπῳ μετά πα-
τρὸς ὲν ὑποταγῇ καθεσθῆναι. Λέγει καὶ τῷ δευτέρῳ ·
Ἀπελθὼν πώλησόν σου τά θελήματα, καὶ δὸς Θεῷο
καὶ ἆρον τὸν (91) σταυρόν σου, καὶ καρτέρει ὲν
συνοδίᾳ καὶ κοινοδίῳ ἀδελφῶν · καὶ πάντως ἔξεις θη-
σαυρὸν ὲν οὐρανοῖς. Εἶτα καὶ⁵ τῷ τρίτῳ λέγει ο Ἀνα·
λαδοῦ σὺν τῇ πνοῇ σου ἀχωρίστως τὸν λόγον τὸν
φάσκοντα ο '0 ὑπομείνας είς τέλος, οὗτος σωθή-
σεται. Καὶ ἄπελθε, εί δυνατὸν, μὴ ἐάσῃς ἐν ἀνθρώ-
πων φύσει ἐπιπληκτικὼτερον, ἢ ἀποτομώτερον τοῦ
σοῦ ὲν Κυρίῳ γυμναστοῦ, καὶ καρτερήσας καθ’ ἡμέ-
ραν πίνε ὡσεὶ μέλι καὶ γάλα μυκτηρισμδν καὶ
χλευασμόν. Ὀ δὲ ἀδελφός φησι πρὸς τὸν μέγαν
Ἰωάννην · Κᾶν έν ἀμελείᾳ, Πάτερ, ὁ τοιοῦτος παρα
έχεται τί; '0 δὲ γέρων⁶ Κάν (92) πορνεύοντα αὐτὸν
θεάσῃ, μὴ ἀποστῇς⁸ ἀλλά λέγε καθ’ ἑαυτόν · Ἑταῖρε,
ἐφ’ ᾧ πάρει; Τότε ὄψει ἐκ σοῦ ἀφανιζομένην φυ-
σίωσιν καὶ μαραινομένην πύρωσιν. ’Δγωνισώμεθα
δυνάμει πάσῃ πάντες σί τὸν Κύριον φοϐηθῆναι βου-
λόμενοι, ἵνα μὴ ἐν τῷ τῆς ἀρετῆς γυμνασίῳ, ἐκεῖσε
πονηρίαν ἑαυτοῖς μᾶλλον καὶ κακίαν, δεινότητά τε
καὶ πανουργίαν, κακεντρέχειαν, καὶ ὀργὴν Emam;-
σώμεθα. Γίνεται γὰρ, καὶ οὗ θαῦμα. Ἕως μὲν γὰρ
ίδιώτης ἐστὶν, ἢ ναυτικὸς, ἥ γηπόνος ἅνθρωπος,
οὐ τοσοῦτον κατ’ αὑτοῦ οί τοῦ βασιλέως ἐχθροὶ ὁπλίο
ζονται. Ἐπάν δὲ αὑτὸν τὴν (95) σφραγῖδα λαϐόντα
καὶ τὴν ἀσπίδα, καὶ τὴν μάχαιραν καὶ τὴν ῥομφαίαν,
καὶ τὸ τόξον, καὶ τοῦ στρατιώτου τὸ ἔνδυμα ἠμφιευι
σμένον θεάσωνται, τότε καὶ αὐτοὶ τοὺς ὀδόντας κατ’
αὐτοῦ βρύχουσι, καὶ πάντως ἀνελεῖν αὑτὸν δοκιμά-
ζουσι.Διόπερ μὴ ὑπνώ[σ]σωμεν.Ἒὼρακαάκαιρα καὶ
κάλλιστα νήπια ἐν σχολῇ διὰ σοφίαν, καὶ παιδείαν,
καὶ ὠφέλειαν παραγενόμενα ο καὶ μηδὲν ὲκεῐσε εί μὴ
δεινότητα καὶ κακίαν παιδευθέντα ὲκ τῆς τῶν λοιο
πῶν ωνδιατριδῆςσ '0 νοῦν ἔχων νοήσει. Ἀδύνατον
τοὺς τέχνην μανθάνοντας ὁλοψύχως μὴ καθ’ ἡμέραν
προκόπτειν ὲν αὐτῇ · ἀλλ’ οἱ μὲν τὴν προκοπὴν ὲπι-
γινώσκουσιν* οἱ δὲ οἰκονομικῶς ἀγνοοῦσιν. ’Ἄριστος
τραπεζίτης (94) καθ’ ἑσπέραν τὸ τῆς ἡμέρας
κέρδος ἢ ζημίαν πάντως ψηφίζει· οὐ δύναται δλ
σαφῶς γνῶναι, εἰ μὴ καθ’ ὥραν ὲν τῷ πινα-
κιδίῳ σημειοῦσται. Τά γὰρ καθ’ ὥραν λογοθέσια
τὸ καθημερινὸν φωτίζουσι· ὅταν ὀνειδιζόμενος, ἦ
κατακρινόμενος ὁ ἄφρων δάκνηται, καὶ ἀντιλέγειν
δοκιμάζει, ἢ συντόμως τῷ ὲπιπλήττοντι μετάνοιαν
δέδωκεν, οὐ ταπεινώσεως χάριν, ἀλλά τοὺς ὀνειδι-
ἐσκανδαλίσθησαν ἐγίνωσκον γὰρ τὴν ἐργασίαν τοῦ
γέροντος. ’ος οὖν πολλά παρακαλέσαντες αὐτδν,
πεῖσαι ὅλως οὐκ ἴσχυσαν, τότε ῥίπτουσιν ἑαυτοὺς είς
τοὺς πόδας αὐτοῦ’ δυσωποῦντες κᾶν κανονισθῆναι
παρ’ αὐτοῦ, ὅπως τε καὶ ὅπου καθίσαι ὀφείλουσιν.
Είξας οὖν ὁ γέρων, καὶ γνοὺς ὅτι μετά ταπεινώσεως
καὶ ὑπακοῆς δέχονται, λέγει τῷ ἐνί ⁸ (90) Βούλεταί
σε ὁ Κύριος, τέκνον, ὲν ήσυχαστικῷ τόπῳ μετά πα-
τρὸς ὲν ὑποταγῇ καθεσθῆναι. Λέγει καὶ τῷ δευτέρῳ ·
Ἀπελθὼν πώλησόν σου τά θελήματα, καὶ δὸς Θεῷο
καὶ ἆρον τὸν (91) σταυρόν σου, καὶ καρτέρει ὲν
συνοδίᾳ καὶ κοινοδίῳ ἀδελφῶν · καὶ πάντως ἔξεις θη-
σαυρὸν ὲν οὐρανοῖς. Εἶτα καὶ⁵ τῷ τρίτῳ λέγει ο Ἀνα·
λαδοῦ σὺν τῇ πνοῇ σου ἀχωρίστως τὸν λόγον τὸν
φάσκοντα ο '0 ὑπομείνας είς τέλος, οὗτος σωθή-
σεται. Καὶ ἄπελθε, εί δυνατὸν, μὴ ἐάσῃς ἐν ἀνθρώ-
πων φύσει ἐπιπληκτικὼτερον, ἢ ἀποτομώτερον τοῦ
σοῦ ὲν Κυρίῳ γυμναστοῦ, καὶ καρτερήσας καθ’ ἡμέ-
ραν πίνε ὡσεὶ μέλι καὶ γάλα μυκτηρισμδν καὶ
χλευασμόν. Ὀ δὲ ἀδελφός φησι πρὸς τὸν μέγαν
Ἰωάννην · Κᾶν έν ἀμελείᾳ, Πάτερ, ὁ τοιοῦτος παρα
έχεται τί; '0 δὲ γέρων⁶ Κάν (92) πορνεύοντα αὐτὸν
θεάσῃ, μὴ ἀποστῇς⁸ ἀλλά λέγε καθ’ ἑαυτόν · Ἑταῖρε,
ἐφ’ ᾧ πάρει; Τότε ὄψει ἐκ σοῦ ἀφανιζομένην φυ-
σίωσιν καὶ μαραινομένην πύρωσιν. ’Δγωνισώμεθα
δυνάμει πάσῃ πάντες σί τὸν Κύριον φοϐηθῆναι βου-
λόμενοι, ἵνα μὴ ἐν τῷ τῆς ἀρετῆς γυμνασίῳ, ἐκεῖσε
πονηρίαν ἑαυτοῖς μᾶλλον καὶ κακίαν, δεινότητά τε
καὶ πανουργίαν, κακεντρέχειαν, καὶ ὀργὴν Emam;-
σώμεθα. Γίνεται γὰρ, καὶ οὗ θαῦμα. Ἕως μὲν γὰρ
ίδιώτης ἐστὶν, ἢ ναυτικὸς, ἥ γηπόνος ἅνθρωπος,
οὐ τοσοῦτον κατ’ αὑτοῦ οί τοῦ βασιλέως ἐχθροὶ ὁπλίο
ζονται. Ἐπάν δὲ αὑτὸν τὴν (95) σφραγῖδα λαϐόντα
καὶ τὴν ἀσπίδα, καὶ τὴν μάχαιραν καὶ τὴν ῥομφαίαν,
καὶ τὸ τόξον, καὶ τοῦ στρατιώτου τὸ ἔνδυμα ἠμφιευι
σμένον θεάσωνται, τότε καὶ αὐτοὶ τοὺς ὀδόντας κατ’
αὐτοῦ βρύχουσι, καὶ πάντως ἀνελεῖν αὑτὸν δοκιμά-
ζουσι.Διόπερ μὴ ὑπνώ[σ]σωμεν.Ἒὼρακαάκαιρα καὶ
κάλλιστα νήπια ἐν σχολῇ διὰ σοφίαν, καὶ παιδείαν,
καὶ ὠφέλειαν παραγενόμενα ο καὶ μηδὲν ὲκεῐσε εί μὴ
δεινότητα καὶ κακίαν παιδευθέντα ὲκ τῆς τῶν λοιο
πῶν ωνδιατριδῆςσ '0 νοῦν ἔχων νοήσει. Ἀδύνατον
τοὺς τέχνην μανθάνοντας ὁλοψύχως μὴ καθ’ ἡμέραν
προκόπτειν ὲν αὐτῇ · ἀλλ’ οἱ μὲν τὴν προκοπὴν ὲπι-
γινώσκουσιν* οἱ δὲ οἰκονομικῶς ἀγνοοῦσιν. ’Ἄριστος
τραπεζίτης (94) καθ’ ἑσπέραν τὸ τῆς ἡμέρας
κέρδος ἢ ζημίαν πάντως ψηφίζει· οὐ δύναται δλ
σαφῶς γνῶναι, εἰ μὴ καθ’ ὥραν ὲν τῷ πινα-
κιδίῳ σημειοῦσται. Τά γὰρ καθ’ ὥραν λογοθέσια
τὸ καθημερινὸν φωτίζουσι· ὅταν ὀνειδιζόμενος, ἦ
κατακρινόμενος ὁ ἄφρων δάκνηται, καὶ ἀντιλέγειν
δοκιμάζει, ἢ συντόμως τῷ ὲπιπλήττοντι μετάνοιαν
δέδωκεν, οὐ ταπεινώσεως χάριν, ἀλλά τοὺς ὀνειδι-