PG 88, col. 948
σκιὰν πολλάκις πεφόϐηται, ἐπιστάντος μὲν ἀοράτου
πνεύματος φοϐεῖται τὸ σῶμα (7) · ἐπιστάντος δὲ
ἀγγέλου ἀγάλλεται ταπεινῶν ἠ ψυχή. Διὸ ἐκγτῆς
ἐνεργείας τὴν παρουσίαν νοήσαντες, θᾶττον εἰς
προσευχὴν ἀναπηδήσωμεν, συμπροσεύξασθαι γὰρ
ἡμῖν ὁ ἀγαθὸς ήμῶν φύλαξ ἐλήλυθεν. ὴ ἶ
tante vero angelo exsultat humilium anima. Qua-
atiru ad preces eitsiliamus, 274 venit cnim adnos
Μ ,λεν-η, , _
os adjuvet. ‘ “
ΣΧΘΛΙΑ ΕΙΣ ΛΟΓΟΝ ΚΑ¹
Περὶ δειλίας.
ἒχόλιον Ἰσαὰκ α’.
Δειλδς ἅνθρωπος σημαίνει, ὅτι δύο νόσους νοσεῖ,
ὀλιγοπιστίαν καὶ φιλοσωματίάν. ἶ
Σχόλιον βῗ.
Ὀταν τις ἐκπέσῃ τοῦ μέτρου τῆς φρονήσεως, και
δειλδς ὁμοῦ καὶ θρασὺς γίνεται, τῆς ψυχῆς ἀσθενοῦς
γινομένης. Καθάπερ γὰρ τὺ σῷμα. ὅταν τὴν συμμεέ
τρον ἀπολέσῃ κρᾶσιν, γενόμενον δύσκρατον, nisui
ἁλίσκεται τοῖς πάθεσιν· οὔτι» καὶ ψυχή, ἐπειδὰν sd
μεγαλοφυὲς ἀπολέσῃ καὶ τὺ ταπεινοφρονεῖν, ἕξιν
δεξαμένη τινὰ ἀσθενῆ, καὶ δειλῇ καὶνθρασεῖα καί
ἀνόητος γίνεται, καὶ-νὲαυτὴν ἀγνοεῖ λοιιπόν· ὸ δέ
ἑαυτὸν ἀγνοῶν, πῶς τά ὑπὲρ αὑτὸν εἴσεταις
‘quomodo nosce: illa quae supra ipsum sunt caele:
Σχόλιον γ’.
Πένθος ἀπαράκλητον ἐν καρδίᾳ δεξάμενος, οὗτος
δειλίας-ἀνώτερος γίνεται. ’ ⁸ , .” Π ἴ
⁷ ν Sigillar- Ἰσαὰκ δ’.
Ἦ εὐτολμία τῆς καρδίας, καὶ ἠ καταφρόνησις
τῶν κινδύνων, ἀπὸ ἐνὸς τῶν δύο γίνεται, ἐκ τῆς
σκληροκαρδίας,ἢ ἐκ τῆς πολλῆς πρὸς Θεὸν aria-“reme:
Καῖ τῇ μὲν σκληροκαρδίᾳ ἀκολουθεῖ ὑπερηφανία,
τῇ δὲ πίστει ταπεινοφροσύνη καρδίας.
Σχόλιον ε’.
Ὠς τοὺς νηπίους ἑκδειμοτοῦσι τὰ μορμολύκια,
α παρὰ τοῖς τελείοις γέλωτος εἰσιν ἀξια, οὕτω καὶ ’
τοὺς ὑπερηφάνους αὶ σκιαί· ἢ νηπιῶδες, ὅτι τοῖς
ἔτι νηπίοις ἐν Χριστῷ, οὐ τοῖς τελείοις πολεμεῖν
πεφυκε.
Σχόλιον ς’.
Οὐ δυνατδν, τὸν ἀληθινῶς φοϐούμενον τὸν Θεὸν
τὴν δειλίαν ἔχειν εἰρημένου, τοῦ πλὴν αὐτοῦ μὴ φο-
ϐεῖσθαι ἄλλον.
Σχόυίιον ζ’.
Μετριότης φρονήματος, καὶ ἁπλότης καρδίας πετ
φωτισμένη διακρίσεως χάριτι, τὰς διαφορὰς τῶν
πνευμάτων διαγινώσκειν ποιεῖ.
ΛΟΓΟΣ KB’.
Περὶ τῆς πολυμιῖρφου κενοδοξίας.
Τινὲς μὲν ἰδιαιρέτῳ τάξει καὶ λόγῳ τὴν κενοδοξίαν
παρὰ τὴν ὑπερηφανίαν φιλοῦσιν όρίζειν (Ι)’ ὅθεν καὶ
ὀκτὼ τοὺς τῆς καικίας λογισμοὺς πρωτεύοντας καλ
πνεύματος φοϐεῖται τὸ σῶμα (7) · ἐπιστάντος δὲ
ἀγγέλου ἀγάλλεται ταπεινῶν ἠ ψυχή. Διὸ ἐκγτῆς
ἐνεργείας τὴν παρουσίαν νοήσαντες, θᾶττον εἰς
προσευχὴν ἀναπηδήσωμεν, συμπροσεύξασθαι γὰρ
ἡμῖν ὁ ἀγαθὸς ήμῶν φύλαξ ἐλήλυθεν. ὴ ἶ
tante vero angelo exsultat humilium anima. Qua-
atiru ad preces eitsiliamus, 274 venit cnim adnos
Μ ,λεν-η, , _
os adjuvet. ‘ “
ΣΧΘΛΙΑ ΕΙΣ ΛΟΓΟΝ ΚΑ¹
Περὶ δειλίας.
ἒχόλιον Ἰσαὰκ α’.
Δειλδς ἅνθρωπος σημαίνει, ὅτι δύο νόσους νοσεῖ,
ὀλιγοπιστίαν καὶ φιλοσωματίάν. ἶ
Σχόλιον βῗ.
Ὀταν τις ἐκπέσῃ τοῦ μέτρου τῆς φρονήσεως, και
δειλδς ὁμοῦ καὶ θρασὺς γίνεται, τῆς ψυχῆς ἀσθενοῦς
γινομένης. Καθάπερ γὰρ τὺ σῷμα. ὅταν τὴν συμμεέ
τρον ἀπολέσῃ κρᾶσιν, γενόμενον δύσκρατον, nisui
ἁλίσκεται τοῖς πάθεσιν· οὔτι» καὶ ψυχή, ἐπειδὰν sd
μεγαλοφυὲς ἀπολέσῃ καὶ τὺ ταπεινοφρονεῖν, ἕξιν
δεξαμένη τινὰ ἀσθενῆ, καὶ δειλῇ καὶνθρασεῖα καί
ἀνόητος γίνεται, καὶ-νὲαυτὴν ἀγνοεῖ λοιιπόν· ὸ δέ
ἑαυτὸν ἀγνοῶν, πῶς τά ὑπὲρ αὑτὸν εἴσεταις
‘quomodo nosce: illa quae supra ipsum sunt caele:
Σχόλιον γ’.
Πένθος ἀπαράκλητον ἐν καρδίᾳ δεξάμενος, οὗτος
δειλίας-ἀνώτερος γίνεται. ’ ⁸ , .” Π ἴ
⁷ ν Sigillar- Ἰσαὰκ δ’.
Ἦ εὐτολμία τῆς καρδίας, καὶ ἠ καταφρόνησις
τῶν κινδύνων, ἀπὸ ἐνὸς τῶν δύο γίνεται, ἐκ τῆς
σκληροκαρδίας,ἢ ἐκ τῆς πολλῆς πρὸς Θεὸν aria-“reme:
Καῖ τῇ μὲν σκληροκαρδίᾳ ἀκολουθεῖ ὑπερηφανία,
τῇ δὲ πίστει ταπεινοφροσύνη καρδίας.
Σχόλιον ε’.
Ὠς τοὺς νηπίους ἑκδειμοτοῦσι τὰ μορμολύκια,
α παρὰ τοῖς τελείοις γέλωτος εἰσιν ἀξια, οὕτω καὶ ’
τοὺς ὑπερηφάνους αὶ σκιαί· ἢ νηπιῶδες, ὅτι τοῖς
ἔτι νηπίοις ἐν Χριστῷ, οὐ τοῖς τελείοις πολεμεῖν
πεφυκε.
Σχόλιον ς’.
Οὐ δυνατδν, τὸν ἀληθινῶς φοϐούμενον τὸν Θεὸν
τὴν δειλίαν ἔχειν εἰρημένου, τοῦ πλὴν αὐτοῦ μὴ φο-
ϐεῖσθαι ἄλλον.
Σχόυίιον ζ’.
Μετριότης φρονήματος, καὶ ἁπλότης καρδίας πετ
φωτισμένη διακρίσεως χάριτι, τὰς διαφορὰς τῶν
πνευμάτων διαγινώσκειν ποιεῖ.
ΛΟΓΟΣ KB’.
Περὶ τῆς πολυμιῖρφου κενοδοξίας.
Τινὲς μὲν ἰδιαιρέτῳ τάξει καὶ λόγῳ τὴν κενοδοξίαν
παρὰ τὴν ὑπερηφανίαν φιλοῦσιν όρίζειν (Ι)’ ὅθεν καὶ
ὀκτὼ τοὺς τῆς καικίας λογισμοὺς πρωτεύοντας καλ