PL 1, col. 732
At pratermittere lamen non possumus singulare quoddan eruditionis genus, quod his Eusebius verbis vomoue hxp bunt, A mh Ale ico, xo Thy plots du Pan lauwpay ( Euseb.
Chron. ad ann, Christ. 208). in Tertulliano laudavit : Tegrov)ilievte robe Prjpeiters
lib. II. Histor. Eccles. cap. 2, pag. 41), id est, Valesio interprete : Tertuſlia- nus legum Romanarum peritissimms, et inter latinos scriptores celeberrimus. Valesio longe antea præi verat Ruſinus eumdem pene in modum : Tertulliamus vir et legum, inquit, et instiſuiionum Romanarum peritissi mus, et inter nostros scriplores admodum clarus(Rnſ., lib.
IT, list. Eccles, cap. 2). A vero autem longe absunt, qui inde concludi posse autumaont Tertullianum nostrum B proſessione sua ſuisse juriscousultum, eumque ipsum- met esse Tertyllianum, qui revera leges publice docuſt et jnterpretaius est.
Nam uterque propriis suis no- minibus satis distinguitur. Deinde vero quis nesciat posse aliquem juribus legibusque Ron anorum aſſa- tim imbui; tameisi illorum scientiam nunquam in scholis publicis proſessus ſuerit ? Non ibi itaque Euse- bius Tertulliani proſessionem landat, sed perſectam legum Romanarum doctrinam atque peritiam.
Par tante illius eruditioni non erat elocutio. Aquos autem et idoneos ea de re judices si deside- ras, in tibi præsto est Lactantii, qui Cicero christia- nus audit, judicium : Septimius Tertullianus ſuit omni genere litlerarum peritns, ed in eloquendo parum faci- lis, ei minus compius, ei multum obscurns (Lactant.
Commonitor. I). tantium loqui de Tertulliani potius Apologetico, aliis- que libris adversus ethnieos scriptis, quam cz#teris ejus operibus. Klenim eadem est Hieronymi de omni- bus illius commentationibus sentenlia, quam hisce paucioribus verbis pronuntia vit: Tertullianus creber ext in senteniiis, sed difficilis in eloquends (Ilierouyin.
Epist. 49. ad Paulin. pag. 567). Nemo autem est, qui notata ab utroque orationis diſſicilis, inornatæ, et obscurioris vitia non $Statim deprehendat. Alii vero reprebendunt inæquabilem eorum, qui- bus iſle utitur, argumentorum varietatem.
Gravissi- mis siquidem et invictissimis, inquiunt, argumenta- tionibus plures alias, rapidioris ingenii acumine excogilatas, quandoque intermiscet, quæ levissimi Sed tantis- laudibus illam baud dubie omnigenam D aut nullius plane sunt moments.
Oper igitur prorsus inutilis foret hoe, sicut facile est, illustrium eujuslibet #tatis $criptorum testimonlis comprobari, quod a nemine At plerique omnes ſatentur illud vitiosum sive di- cendi, sive argumentandi genus, sicubi occurrat, mi- canti prorsus sententiarum gravitate, summaque alio- rum argumentorum vi ac pondere, quasi mira quadam compensatione, lgniri ei resarciri.
Et vero si Vincen- tium Lirinensem, non omnino ineptum judicem, jam a nobis citatum, rursus audire velis : Tana, inquit, nescio qua rationum necessilate, oratio ejus, conserta est, ut ad consensum,; 816i quos guadere non potuerit, impellat.
Cujus quot pene verba, tot 8ententic sunt, quot 8ensus , tot victoric. Eam sane ob causam ille, sicuti ajebant Chronici Eusebiani auctor : Omnium Ecclesiarum zer- mone celebratur (Euseb.
Chron. ad ann, Christ. 208). in Tertulliano laudavit : Tegrov)ilievte robe Prjpeiters
lib. II. Histor. Eccles. cap. 2, pag. 41), id est, Valesio interprete : Tertuſlia- nus legum Romanarum peritissimms, et inter latinos scriptores celeberrimus. Valesio longe antea præi verat Ruſinus eumdem pene in modum : Tertulliamus vir et legum, inquit, et instiſuiionum Romanarum peritissi mus, et inter nostros scriplores admodum clarus(Rnſ., lib.
IT, list. Eccles, cap. 2). A vero autem longe absunt, qui inde concludi posse autumaont Tertullianum nostrum B proſessione sua ſuisse juriscousultum, eumque ipsum- met esse Tertyllianum, qui revera leges publice docuſt et jnterpretaius est.
Nam uterque propriis suis no- minibus satis distinguitur. Deinde vero quis nesciat posse aliquem juribus legibusque Ron anorum aſſa- tim imbui; tameisi illorum scientiam nunquam in scholis publicis proſessus ſuerit ? Non ibi itaque Euse- bius Tertulliani proſessionem landat, sed perſectam legum Romanarum doctrinam atque peritiam.
Par tante illius eruditioni non erat elocutio. Aquos autem et idoneos ea de re judices si deside- ras, in tibi præsto est Lactantii, qui Cicero christia- nus audit, judicium : Septimius Tertullianus ſuit omni genere litlerarum peritns, ed in eloquendo parum faci- lis, ei minus compius, ei multum obscurns (Lactant.
Commonitor. I). tantium loqui de Tertulliani potius Apologetico, aliis- que libris adversus ethnieos scriptis, quam cz#teris ejus operibus. Klenim eadem est Hieronymi de omni- bus illius commentationibus sentenlia, quam hisce paucioribus verbis pronuntia vit: Tertullianus creber ext in senteniiis, sed difficilis in eloquends (Ilierouyin.
Epist. 49. ad Paulin. pag. 567). Nemo autem est, qui notata ab utroque orationis diſſicilis, inornatæ, et obscurioris vitia non $Statim deprehendat. Alii vero reprebendunt inæquabilem eorum, qui- bus iſle utitur, argumentorum varietatem.
Gravissi- mis siquidem et invictissimis, inquiunt, argumenta- tionibus plures alias, rapidioris ingenii acumine excogilatas, quandoque intermiscet, quæ levissimi Sed tantis- laudibus illam baud dubie omnigenam D aut nullius plane sunt moments.
Oper igitur prorsus inutilis foret hoe, sicut facile est, illustrium eujuslibet #tatis $criptorum testimonlis comprobari, quod a nemine At plerique omnes ſatentur illud vitiosum sive di- cendi, sive argumentandi genus, sicubi occurrat, mi- canti prorsus sententiarum gravitate, summaque alio- rum argumentorum vi ac pondere, quasi mira quadam compensatione, lgniri ei resarciri.
Et vero si Vincen- tium Lirinensem, non omnino ineptum judicem, jam a nobis citatum, rursus audire velis : Tana, inquit, nescio qua rationum necessilate, oratio ejus, conserta est, ut ad consensum,; 816i quos guadere non potuerit, impellat.
Cujus quot pene verba, tot 8ententic sunt, quot 8ensus , tot victoric. Eam sane ob causam ille, sicuti ajebant Chronici Eusebiani auctor : Omnium Ecclesiarum zer- mone celebratur (Euseb.