PL 16, col. 479
De poenitentia (Ambrosius Mediolanensis), J. P. Migne
In inglese: Concerning Repentance 1.9
requiescet in monte sancto suo
[(Psal. XIV, 1)] ? Non
enim nullus, sed probatus habitabit: nec hoc dicit
quod nemo requiescat, sed requiescat electus. Ut
scias hoc esse verum, non multo post in psalmo vigesimo
tertio ait: Quis ascendet in montem Domini,
aut quis stabit in loco sancto ejus [(Psal. XXIII, 3)] ? id
est, non quicumque de vulgo, nec plebeiae vilitatis
aliquis; sed vitae egregiae, singularisque meriti. Et
ut scias quia cum quis dicitur, non intelligitur nullus,
sed aliquis significatur, cum dixisset: Quis
ascendet in montem Domini? subjecit: Innocens manibus,
et mundo corde, qui non accipit in vano animam
suam [(Ibid., 4)] . Et alibi: Quis sapiens, et intelliget
haec [(Ose. XIV, 10)] ? Numquid dicit quia nullus intelliget?
Et in Evangelio: Quis fidelis dispensator
et prudens, quem constituet Dominus super familiam
suam, ut det illis in tempore tritici mensuram [(Luc.
XII, 42)] ? Et ut comprehendas quia de eo dixit, qui
utique est, non de eo qui non est, subjunxit: Beatus
ille servus, quem cum venerit Dominus, invenerit sic
facientem [(Ibid., 43)] . Et illud ita opinor dictum: Deus, quis similis tibi
[(Psal. LXXXII, 1)] ? non utique
nullus; quia imago Patris Filius est [(De Poenit. dist.
1, c. Si sacerdos, § Deus)] .
42.
Similiter igitur accipiendum: Quis orabit pro
eo [(Hebr. I, 3)] ? hoc est, singularis vitae aliquis debet
orare pro eo, qui peccavit in Dominum. Quo major
culpa, eo majora sunt quaerenda suffragia [(I Reg.
II, 25)] . Non enim quicumque de vulgo pro Judaeorum
populo, sed Moyses rogavit, quando 402 vituli caput
fidei immemores adoraverunt [(Exod. XXXII, 31)] .
Numquid erravit Moyses? Atqui non erravit, qui
quod rogavit, et meruit et impetravit. Quid enim
talis affectus non impetraret, quando se objecit pro
populo, dicens: Et nunc si dimittis illis peccatum,
dimitte; sin autem, dele me de libro vitae [(Ibid., 32)] ?
Vides quia non tamquam deliciosus intercessor, et
fastidii plenus sibi consulat, ne offensionem contrahat,
quod Novatianus metuere se dicit: sed magis
omnium memor, sui immemor, offendere non timebat
ipse, ut plebem ab offensionis periculo exueret
et liberaret.
[(Psal. XIV, 1)] ? Non
enim nullus, sed probatus habitabit: nec hoc dicit
quod nemo requiescat, sed requiescat electus. Ut
scias hoc esse verum, non multo post in psalmo vigesimo
tertio ait: Quis ascendet in montem Domini,
aut quis stabit in loco sancto ejus [(Psal. XXIII, 3)] ? id
est, non quicumque de vulgo, nec plebeiae vilitatis
aliquis; sed vitae egregiae, singularisque meriti. Et
ut scias quia cum quis dicitur, non intelligitur nullus,
sed aliquis significatur, cum dixisset: Quis
ascendet in montem Domini? subjecit: Innocens manibus,
et mundo corde, qui non accipit in vano animam
suam [(Ibid., 4)] . Et alibi: Quis sapiens, et intelliget
haec [(Ose. XIV, 10)] ? Numquid dicit quia nullus intelliget?
Et in Evangelio: Quis fidelis dispensator
et prudens, quem constituet Dominus super familiam
suam, ut det illis in tempore tritici mensuram [(Luc.
XII, 42)] ? Et ut comprehendas quia de eo dixit, qui
utique est, non de eo qui non est, subjunxit: Beatus
ille servus, quem cum venerit Dominus, invenerit sic
facientem [(Ibid., 43)] . Et illud ita opinor dictum: Deus, quis similis tibi
[(Psal. LXXXII, 1)] ? non utique
nullus; quia imago Patris Filius est [(De Poenit. dist.
1, c. Si sacerdos, § Deus)] .
42.
Similiter igitur accipiendum: Quis orabit pro
eo [(Hebr. I, 3)] ? hoc est, singularis vitae aliquis debet
orare pro eo, qui peccavit in Dominum. Quo major
culpa, eo majora sunt quaerenda suffragia [(I Reg.
II, 25)] . Non enim quicumque de vulgo pro Judaeorum
populo, sed Moyses rogavit, quando 402 vituli caput
fidei immemores adoraverunt [(Exod. XXXII, 31)] .
Numquid erravit Moyses? Atqui non erravit, qui
quod rogavit, et meruit et impetravit. Quid enim
talis affectus non impetraret, quando se objecit pro
populo, dicens: Et nunc si dimittis illis peccatum,
dimitte; sin autem, dele me de libro vitae [(Ibid., 32)] ?
Vides quia non tamquam deliciosus intercessor, et
fastidii plenus sibi consulat, ne offensionem contrahat,
quod Novatianus metuere se dicit: sed magis
omnium memor, sui immemor, offendere non timebat
ipse, ut plebem ab offensionis periculo exueret
et liberaret.