PL 23, col. 29
Vita S. Hilarionis (Hieronymus Stridonensis), J. P. Migne
In inglese: The Life of S. Hilarion 1 · The Life of S. Hilarion 2
Hilarion monachus, Thabathae, Palaestinae vico, ortus, ac magni Antonii discipulus, quanta abstinentia ac sanctitate vitam
duxerit, quantisque etiam in solitudine inclaruerit miraculis, copiose describit Hieronymus, in eoque exemplar perfecti
monachi proponit.
13 PROLOGUS.
1.
Scripturus Vitam beati Hilarionis, habitatorem
ejus invoco Spiritum Sanctum; ut qui illi virtutes
largitus est, mihi ad narrandas eas sermonem tribuat,
ut facta dictis exaequentur. Eorum enim qui
fecere, virtus (ut ait Crispus) tanta habetur, quantum
eam verbis potuere extollere praeclara ingenia.
Alexander Magnus Macedo, quem vel arietem, vel
pardum, vel hircum caprarum Daniel vocat, cum
ad Achillis tumulum pervenisset: Felicem te, ait,
juvenis, qui magno frueris [ Al. fruaris] praecone meritorum!
Homerum videlicet significans. Porro mihi
tanti ac talis viri conversatio [ Al. conversio], Vitaque
dicenda est, ut Homerus quoque si adesset, vel invideret
materiae, vel succumberet. Quamquam enim
sanctus Epiphanius Salaminae Cypri episcopus, qui
cum Hilarione plurimum versatus est, laudem ejus
brevi epistola scripserit, quae vulgo legitur; tamen
aliud est locis communibus laudare defunctum, aliud
defuncti proprias narrare virtutes. Unde et nos favore
magis illius, quam injuria, coeptum ab eo opus aggredientes,
maledicorum voces contemnimus: qui olim
detrahentes Paulo meo, nunc forte detrahent et Hilarioni:
illum solitudinis calumniati, huic objicientes
frequentiam: ut qui semper latuit, non 14 fuisse;
qui a multis visus est, vilis existimetur. Fecerunt hoc
et majores eorum quondam Pharisaei, quibus nec
Joannis eremus ac jejunium, nec Domini Salvatoris
turbae, cibi, potusque placuerunt. Verum destinato
operi imponam manum, et Scylleos canes obturata
[ Al. obdurata] aure transibo.
INCIPIT VITA.
2.
Hilarion ortus vico Tabatha, qui circiter quinque
millia a Gaza urbe Palaestinae ad Austrum situs
est, cum haberet parentes idolis deditos, rosa, ut
dicitur, de spinis floruit. A quibus missus Alexandriam,
grammatico traditus est: ibique quantum illa
patiebatur aetas, magna ingenii et morum documenta
duxerit, quantisque etiam in solitudine inclaruerit miraculis, copiose describit Hieronymus, in eoque exemplar perfecti
monachi proponit.
13 PROLOGUS.
1.
Scripturus Vitam beati Hilarionis, habitatorem
ejus invoco Spiritum Sanctum; ut qui illi virtutes
largitus est, mihi ad narrandas eas sermonem tribuat,
ut facta dictis exaequentur. Eorum enim qui
fecere, virtus (ut ait Crispus) tanta habetur, quantum
eam verbis potuere extollere praeclara ingenia.
Alexander Magnus Macedo, quem vel arietem, vel
pardum, vel hircum caprarum Daniel vocat, cum
ad Achillis tumulum pervenisset: Felicem te, ait,
juvenis, qui magno frueris [ Al. fruaris] praecone meritorum!
Homerum videlicet significans. Porro mihi
tanti ac talis viri conversatio [ Al. conversio], Vitaque
dicenda est, ut Homerus quoque si adesset, vel invideret
materiae, vel succumberet. Quamquam enim
sanctus Epiphanius Salaminae Cypri episcopus, qui
cum Hilarione plurimum versatus est, laudem ejus
brevi epistola scripserit, quae vulgo legitur; tamen
aliud est locis communibus laudare defunctum, aliud
defuncti proprias narrare virtutes. Unde et nos favore
magis illius, quam injuria, coeptum ab eo opus aggredientes,
maledicorum voces contemnimus: qui olim
detrahentes Paulo meo, nunc forte detrahent et Hilarioni:
illum solitudinis calumniati, huic objicientes
frequentiam: ut qui semper latuit, non 14 fuisse;
qui a multis visus est, vilis existimetur. Fecerunt hoc
et majores eorum quondam Pharisaei, quibus nec
Joannis eremus ac jejunium, nec Domini Salvatoris
turbae, cibi, potusque placuerunt. Verum destinato
operi imponam manum, et Scylleos canes obturata
[ Al. obdurata] aure transibo.
INCIPIT VITA.
2.
Hilarion ortus vico Tabatha, qui circiter quinque
millia a Gaza urbe Palaestinae ad Austrum situs
est, cum haberet parentes idolis deditos, rosa, ut
dicitur, de spinis floruit. A quibus missus Alexandriam,
grammatico traditus est: ibique quantum illa
patiebatur aetas, magna ingenii et morum documenta