ÁLVAREZ, DIEGO. - Domenicano spagnolo, n. a Medina del Rio-Seco, nella Vecchia Castiglia, verso la metà del sec. XVI. Fu professore di teologia in Spagna e più tardi a Roma, ove intervenne con Thomas de Lemos nella discussione contro i molinisti, nella congregazione De Auxiliis, sotto Clemente VIII e Paolo V. Quest'ultimo lo nominò arcivescovo di Trani (19 marzo 1606). Morì nel 1635, lasciando numerose opere che lo rivelano un teologo di prim'ordine nelle questioni della grazia.
Citiamo fra l'altro: 1° Commentaria in Isaiam prophetae, in qua exsultantur litteralem et moralem cum annotationibus s. Patrum et aliquibus animadversionibus in gratiam praedicatorum in unum collectis (Roma 1599), 2° De auxiliis divinae gratiae et humani arbitrii viribus et libertate, ac legitima eius cum efficacia eorumdem auxiliorum concordia libri XII (Roma 1610; Lione 1620; Trani 1625); 3° Responsionum ad obiectiones adversus concordiam liberi arbitrii cum divina praescientia, providentia et praedestinatione atque cum efficacia praevenientis gratiae, prout a s. Thoma et thomistis defenditur et explicatur libri IV (Trani 1622; Lione 1622); 4° Operis de auxiliis divinae gratiae et humani arbitrii viribus et libertate, ac legitima eius cum efficacia eorumdem auxiliorum concordia summa in IV libros distincta (Lione 1620, Trani 1625);