PG 86, col. 1385
βυθὸν ἀσεδείας πάσης τῆς Μαρκίωνος καὶ Βαλεντί-
νου. προς δὲ καὶ τῆς πηγῆς τῶν κακῶν τοῦ Μάνεν-
τος λέγω, βδελυκτοτέραν τε καὶ ἀθεοτέραν γνώμην
τε καὶ ἐγχείρησιν. Ἡμεῖς δὲ, ὡς ἔφαμεν , τοῦ μὴ
δόξαι πάντη ἀμάρτυρα τὰ κατ’ αὐτοῦ λεγόμενα κα-
ταλιπεῖν, πολλαῖς, ὡς ἔφην, ἐπινοίαις τε καὶ μεθ-
tam; χρησάμενοι, μόνον τὸ κατὰ τῆς ἐνανθρωπὴσεως
αὖτῷ συνταχθὲν εὑρεῖν ἰσχύσαμεν, ἀφ’ οὗ καὶ ταύτας
τὰς χρήσεις παραθέσθαι ἐσπουδάσαμεν. Εἰ δὲ Θεὸς
ἐπιτρέποι, καὶ ό χρόνος ἡμᾶς μὴ ἐπιλείποι, ἑτέραν
κατ’ αὐτοῦ σύνταξιν ποιησόμεθα, ἐν κατά σχολὴν
ἑκάστην αὐτοῦ ἀσέϐειαν ἐκ τῶν αὐτοῦ λόγων συλλε-
ξάμενοι, πρὸς τίνα τε τῶν παρ’ ἐκείνοις χρήσεων
δείξομεν. Καὶ μὴν καὶ τὴν ὃλην αὐτοῦ φρενοϐλά-
ϐειαν, καὶ ἠν πρὸς πάντας τοὺς ἁγίους ἔχει Πατέ-
ρας, περὶ πάντα ἐναντίαν γνώμην ὲκ τῶν ἱερωτά-
των αὐτοῦ πονημάτων ἐπιδείξομεν ο ἀντιρῥητικαῖς
τε προς αὐτόν ἐπὶ τούτοις χρησόμεθα ἀπίασκευαῖς.
Τὸ δὲ νῦν ἀρκεσθήσομαι τῇ κεφαλαιωδεστέρᾳ κατ’
αὐτοῦ γενομένῃ γραφῇ,ἶνα μὴ πάντη λανθάνων
βλάπτῃ τούς ἁπλουστέρους · γινώσκοιεν δὲ καὶ ot ἐζηλωκότες αὐτὸν, ὡς τοῦτον συνιστάναι ἀξιοῦσιν,
οὐ μηδὲ τῆς ἀσεὸείας ἐστιν ἐφικέσθαι ῥᾳδίως
vet. Collect. Vl, p. 299.]
Allatis hic permultis Theodori Blopsuesteni auctoritatibus, quas, quia exstant inter Opera Theodori,
hujus Patrologiw t. LXVI, col. 67%, przetermisimus, lucc addit Leontius :
Καὶ ταῦτα μέν ό ἀσεϐὴς Θεόδωρος, κατὰ τοῦ με·
γάλου Θεοῦ καὶ Σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ
λυττὴσας ἐϐλασφήμησεν, ἄλλον εἶναι λέγων τὸν
Θεὸν Λόγον, καὶ ἄλλον Ἰησοῦν τὸν Χριστόν ο καὶ
τὸν μὲν εὐεργετοῦντα, τὸν δὲ εὐεργετούμενον ⁸
καὶ τὸν μὲν σώζοντα, τὸν δὲ σωζόμενον. '0 δὲ
ταῦτα λέγων, φανερῶς ἀρνεῖται τὴν διὰ τοῦ Δε-
σπότου Χριστοῦ προσγενομένην ἡμῖν σωτηρίαν. '0
γὰρ παρ’ ἄλλον εὐεργεσίαν λαϐὼν,ἧτοι σωθεὶς,
ἐτέρους πῶς δύναται σώζειν ; Oi τοίνυν ταῦτα φρο-
νοῦντες. τίνος οἵονται σῶμα καὶ αἷμα μεταλαμϐἀ
νειν ; τοῦ εὐεργετήσαντος , ἢ τοῦ εὐεργετηθέντας,
Ἀλλ’ εί μέν τοῦ εὐεργετήσαντος Θεοῦ Λόγου, πῶς
τοῦτο λέγουσι, μὴ ὁμολογοῦντες αὐτὸν σαρκωθῆναει
καὶ ἑνανθρωπῆσαις Ei δὲ τοῦ εὐεργετηθέντος, μα-
ταίσι αὐτῶν ὴ ἐλπὶς, ἀνίρωπολατρείαν ⁷ πρεσϐευόνι
'er' καὶ είς ἄνθρωπον τὰς ἐλπίδας ἔχοντες,
ἐπικατάρατοί εἰσιν, ὅτι ἐσεϐάσθησαν καὶ ἐλάτρευσαν
τῇ κτίσει παρά τὸν κτίσαντα, ὃς ἐστιν εὐλογητὸς
εἰς τούς αἰῶνας. Ἀμήν. ,
Ἀναγκαῖον δὲ ἡγησάμην, καὶ τοῦ πρωτάρχου τῆι,
ἀσεϐείας αὐτῶν γενομένου ὀλίγας παραθέσθαι χρή-
σεις, δι’ ὢν συμπεπλεγμένους αὐτοὺς κατά τὴν
ἀσέϐειαν κατιδεῖν ἔξεστιν.
Διοδώρου ἐκ τοῦ κατὰ συνουσιαστῶν ,λόγου α’.
ι ’Δσφαλίζεσθαι είς τὴν ἀκρίϐειαν τῶν δογμάτων
ὑμᾶς ἐνάγομεν. Τέλειος πρὸ αἰώνων ὀ Υἱός Ἀτέλειο
cev ἐκ Δασὶδ ἀνείληφεν Υἱὸς Θεοῦ υἱον Δαδίδ.Ἐρεϊς
Parant. Ca. LXXXVI. ‘
νου. προς δὲ καὶ τῆς πηγῆς τῶν κακῶν τοῦ Μάνεν-
τος λέγω, βδελυκτοτέραν τε καὶ ἀθεοτέραν γνώμην
τε καὶ ἐγχείρησιν. Ἡμεῖς δὲ, ὡς ἔφαμεν , τοῦ μὴ
δόξαι πάντη ἀμάρτυρα τὰ κατ’ αὐτοῦ λεγόμενα κα-
ταλιπεῖν, πολλαῖς, ὡς ἔφην, ἐπινοίαις τε καὶ μεθ-
tam; χρησάμενοι, μόνον τὸ κατὰ τῆς ἐνανθρωπὴσεως
αὖτῷ συνταχθὲν εὑρεῖν ἰσχύσαμεν, ἀφ’ οὗ καὶ ταύτας
τὰς χρήσεις παραθέσθαι ἐσπουδάσαμεν. Εἰ δὲ Θεὸς
ἐπιτρέποι, καὶ ό χρόνος ἡμᾶς μὴ ἐπιλείποι, ἑτέραν
κατ’ αὐτοῦ σύνταξιν ποιησόμεθα, ἐν κατά σχολὴν
ἑκάστην αὐτοῦ ἀσέϐειαν ἐκ τῶν αὐτοῦ λόγων συλλε-
ξάμενοι, πρὸς τίνα τε τῶν παρ’ ἐκείνοις χρήσεων
δείξομεν. Καὶ μὴν καὶ τὴν ὃλην αὐτοῦ φρενοϐλά-
ϐειαν, καὶ ἠν πρὸς πάντας τοὺς ἁγίους ἔχει Πατέ-
ρας, περὶ πάντα ἐναντίαν γνώμην ὲκ τῶν ἱερωτά-
των αὐτοῦ πονημάτων ἐπιδείξομεν ο ἀντιρῥητικαῖς
τε προς αὐτόν ἐπὶ τούτοις χρησόμεθα ἀπίασκευαῖς.
Τὸ δὲ νῦν ἀρκεσθήσομαι τῇ κεφαλαιωδεστέρᾳ κατ’
αὐτοῦ γενομένῃ γραφῇ,ἶνα μὴ πάντη λανθάνων
βλάπτῃ τούς ἁπλουστέρους · γινώσκοιεν δὲ καὶ ot ἐζηλωκότες αὐτὸν, ὡς τοῦτον συνιστάναι ἀξιοῦσιν,
οὐ μηδὲ τῆς ἀσεὸείας ἐστιν ἐφικέσθαι ῥᾳδίως
vet. Collect. Vl, p. 299.]
Allatis hic permultis Theodori Blopsuesteni auctoritatibus, quas, quia exstant inter Opera Theodori,
hujus Patrologiw t. LXVI, col. 67%, przetermisimus, lucc addit Leontius :
Καὶ ταῦτα μέν ό ἀσεϐὴς Θεόδωρος, κατὰ τοῦ με·
γάλου Θεοῦ καὶ Σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ
λυττὴσας ἐϐλασφήμησεν, ἄλλον εἶναι λέγων τὸν
Θεὸν Λόγον, καὶ ἄλλον Ἰησοῦν τὸν Χριστόν ο καὶ
τὸν μὲν εὐεργετοῦντα, τὸν δὲ εὐεργετούμενον ⁸
καὶ τὸν μὲν σώζοντα, τὸν δὲ σωζόμενον. '0 δὲ
ταῦτα λέγων, φανερῶς ἀρνεῖται τὴν διὰ τοῦ Δε-
σπότου Χριστοῦ προσγενομένην ἡμῖν σωτηρίαν. '0
γὰρ παρ’ ἄλλον εὐεργεσίαν λαϐὼν,ἧτοι σωθεὶς,
ἐτέρους πῶς δύναται σώζειν ; Oi τοίνυν ταῦτα φρο-
νοῦντες. τίνος οἵονται σῶμα καὶ αἷμα μεταλαμϐἀ
νειν ; τοῦ εὐεργετήσαντος , ἢ τοῦ εὐεργετηθέντας,
Ἀλλ’ εί μέν τοῦ εὐεργετήσαντος Θεοῦ Λόγου, πῶς
τοῦτο λέγουσι, μὴ ὁμολογοῦντες αὐτὸν σαρκωθῆναει
καὶ ἑνανθρωπῆσαις Ei δὲ τοῦ εὐεργετηθέντος, μα-
ταίσι αὐτῶν ὴ ἐλπὶς, ἀνίρωπολατρείαν ⁷ πρεσϐευόνι
'er' καὶ είς ἄνθρωπον τὰς ἐλπίδας ἔχοντες,
ἐπικατάρατοί εἰσιν, ὅτι ἐσεϐάσθησαν καὶ ἐλάτρευσαν
τῇ κτίσει παρά τὸν κτίσαντα, ὃς ἐστιν εὐλογητὸς
εἰς τούς αἰῶνας. Ἀμήν. ,
Ἀναγκαῖον δὲ ἡγησάμην, καὶ τοῦ πρωτάρχου τῆι,
ἀσεϐείας αὐτῶν γενομένου ὀλίγας παραθέσθαι χρή-
σεις, δι’ ὢν συμπεπλεγμένους αὐτοὺς κατά τὴν
ἀσέϐειαν κατιδεῖν ἔξεστιν.
Διοδώρου ἐκ τοῦ κατὰ συνουσιαστῶν ,λόγου α’.
ι ’Δσφαλίζεσθαι είς τὴν ἀκρίϐειαν τῶν δογμάτων
ὑμᾶς ἐνάγομεν. Τέλειος πρὸ αἰώνων ὀ Υἱός Ἀτέλειο
cev ἐκ Δασὶδ ἀνείληφεν Υἱὸς Θεοῦ υἱον Δαδίδ.Ἐρεϊς
Parant. Ca. LXXXVI. ‘