AAS 12 (1920), p. 369
—
est, dignusque habitus qui, vix decennis, praeter morem, ad sacram
Synaxim admitteretur. Primis studiis cum ingenii et diligentiae laude
expletis, anno 1883, die 24 octobris, inter alumnos Collegii S. Philippi
in loco Lamo cooptatur, ut litteras humaniores cum pietatis incremento
addisceret, sub moderatoribus et magistris e Pia Societate Salesiana.
Ab initio collegiali disciplinae insuetus aliquantulum obsistit, sed vix
paterna superioris monitione correctus, libenter se subiicit. Mox selectis
sodalibus S. Aloisii et Ssmi Sacramenti accenseri meruit, atque inter
condiscipulos facile praestans, ad altiora vocatus apparuit. Huius vocationis
exordium tribuitur sermoni quem illustris missionarius Salesianum,
dein episcopali dignitate et sacra purpura ornatus, Ioannes Cagherò,
habuit ad convictores de Christi apostolatu ad lucem Evangelicam et
catholicam Fidem apud barbaras gentes propagandam. Quem sermonem
mente recogitans et in corde revolvens, de statu vitae amplectendo Dei
voluntatem clarius agnoscere studuit Andreas, tum interpositis exercitiis
spiritualibus, tum rogatis ad hoc piis doctisque viris atque ipso
Ven. Ioanne Bosco, cui totius anteactae vitae confessionem peragere
voluit. Eorum responsis et consiliis excitatus, divina opitulante gratia,
novit et fovit suam vocationem, donec, absoluto curriculo gymnasiali,
post autumnales vacationes domi peractas, de parentum et superiorum
licentia, anno 1886, mense augusto, a Salesianis receptus est, et die
29 septembris in tyronem adscitus, tandem die 4 novembri» clericalem
vestem induit. Sanctas regulas, quas ipse a superiore acceperat, cum
salutari monito : « Fac hoc et vives » fideliter observans, a sociis nuncupabatur:
Regula personificata. Teste novitiorum magistro, sodalibus in
tyrocinio praestans, divinae gratiae sanctisque inspirationibus se docilem
praebebat. Die "vero secunda octobris anno 1887, coram Venerabili
Fundatore Ioanne Bosco, humili laetoque animo perpetuam professionem
emisit, ante et post eam ingeminans verba: « Quemadmodum
« desiderat cervus ad fontem aquarum: ita desiderat anima mea ad te,
« Deus ». Et alia : « Quam dilecta tabernacula tua, Domine virtutum :
« concupiscit et deficit anima mea in atria Domini ». Tum in eiusdem
loci Lyceo studiis philosophicis addiscendis non minus quam virtutibus
augendis operam dedit solertem, sibi proposito in exemplum studiosae
iuventutis patrono S. Aloisio Gonzaga. Eodem tempore quo discipulus
etiam magister exstitit, inferiorem philosophiam tradens, simulque licentiam
lycealem in regiis scholis, anno 1889, unanimi censorum suffragio,
consequutus est. Deinceps, etiam e superiorum voluptate Regiae Universitati
adscriptus et studiis litterarum superioribus navans, Circulum
Universitärem Catholicum, a Caesare Balbo nuncupatum, instituendum
ACTA, YOI. XII , n. 9. — 1-9-920. 26
est, dignusque habitus qui, vix decennis, praeter morem, ad sacram
Synaxim admitteretur. Primis studiis cum ingenii et diligentiae laude
expletis, anno 1883, die 24 octobris, inter alumnos Collegii S. Philippi
in loco Lamo cooptatur, ut litteras humaniores cum pietatis incremento
addisceret, sub moderatoribus et magistris e Pia Societate Salesiana.
Ab initio collegiali disciplinae insuetus aliquantulum obsistit, sed vix
paterna superioris monitione correctus, libenter se subiicit. Mox selectis
sodalibus S. Aloisii et Ssmi Sacramenti accenseri meruit, atque inter
condiscipulos facile praestans, ad altiora vocatus apparuit. Huius vocationis
exordium tribuitur sermoni quem illustris missionarius Salesianum,
dein episcopali dignitate et sacra purpura ornatus, Ioannes Cagherò,
habuit ad convictores de Christi apostolatu ad lucem Evangelicam et
catholicam Fidem apud barbaras gentes propagandam. Quem sermonem
mente recogitans et in corde revolvens, de statu vitae amplectendo Dei
voluntatem clarius agnoscere studuit Andreas, tum interpositis exercitiis
spiritualibus, tum rogatis ad hoc piis doctisque viris atque ipso
Ven. Ioanne Bosco, cui totius anteactae vitae confessionem peragere
voluit. Eorum responsis et consiliis excitatus, divina opitulante gratia,
novit et fovit suam vocationem, donec, absoluto curriculo gymnasiali,
post autumnales vacationes domi peractas, de parentum et superiorum
licentia, anno 1886, mense augusto, a Salesianis receptus est, et die
29 septembris in tyronem adscitus, tandem die 4 novembri» clericalem
vestem induit. Sanctas regulas, quas ipse a superiore acceperat, cum
salutari monito : « Fac hoc et vives » fideliter observans, a sociis nuncupabatur:
Regula personificata. Teste novitiorum magistro, sodalibus in
tyrocinio praestans, divinae gratiae sanctisque inspirationibus se docilem
praebebat. Die "vero secunda octobris anno 1887, coram Venerabili
Fundatore Ioanne Bosco, humili laetoque animo perpetuam professionem
emisit, ante et post eam ingeminans verba: « Quemadmodum
« desiderat cervus ad fontem aquarum: ita desiderat anima mea ad te,
« Deus ». Et alia : « Quam dilecta tabernacula tua, Domine virtutum :
« concupiscit et deficit anima mea in atria Domini ». Tum in eiusdem
loci Lyceo studiis philosophicis addiscendis non minus quam virtutibus
augendis operam dedit solertem, sibi proposito in exemplum studiosae
iuventutis patrono S. Aloisio Gonzaga. Eodem tempore quo discipulus
etiam magister exstitit, inferiorem philosophiam tradens, simulque licentiam
lycealem in regiis scholis, anno 1889, unanimi censorum suffragio,
consequutus est. Deinceps, etiam e superiorum voluptate Regiae Universitati
adscriptus et studiis litterarum superioribus navans, Circulum
Universitärem Catholicum, a Caesare Balbo nuncupatum, instituendum
ACTA, YOI. XII , n. 9. — 1-9-920. 26