AAS 15 (1923), p. 400
generalibus verbis indicatam (Can. 1715, § Ì); f) iudicis et actuarii subscriptionem
et tribunalis sigillum (cf. in Appendice, n. XV).
37. Citatio clausa Curiae cursori, ne evulgationi ansa praebeatur,
tradetur; et per eundem cursorem erit private et personaliter intimanda.
Altera citationis scheda asservatur in actis (Can. 1716). Si ob distantiam
vel aliam causato, per cursorem fieri non possit intimatio, scheda
citationis, iussu iudicis, transmitti poterit per tabellarios publicos, dummodo
commendata et cum syngrapha receptionis, vel alio modo, qui,
secundum locorum leges et conditiones, tutissimus sit (Can. 1719). Cursor
si per se intimationem peregerit, de ea in scriptis, ad calcem schedaein
actis asservatae, manu propria subsignatis, ad iudicem referat (cf. in
Appendice, n. XVI); si vero intimatio facta fuerit per publicum tabellariorum
officium, in actis adservetur fides eiusdem officii.
38. § 1. Quoties, diligenti inquisitione peracta, adhuc ignoretur ubi
commoretur pars conventa aut etiam testis, si rei gravitas postulet,
locus est citationi per edictum. Hoc autem fit affigendo per cursorem
ad fores Curiae schedam citationis ad modum edicti, per tempus prudenti
iudicis arbitrio determinandum, et in aliqua publica ephemeride
eam inserendo. Si vero utrumque fieri nequeat, alterutrum sufficiet
(Can. 1720; cf. in Appendice, n. XXIII).
§ 2. Si citatus praecepto comparendi obtemperare renuerit, videat
iudex an renovanda sit citatio (Can. 1843, § 2), vel aliis modis magis
opportunis et efficacibus uti expediat, ut foret interventus personae amicae
vel auctoritate gravis. A remediis coercitivis, ut flectatur contumacia,
abstinere ut plurimum prudens erit.
§ 3. Iudex videat etiam an partis vel testis non comparitio seu contumacia,
per alios testes, de re circa quam illi interrogati fuissent, edoctos,
suppleri possit.
CAPUT Vi
De iureiurando a partibus, testibus et peritis praestando,
et de interrogationibus iisdem faciendis
39. Iudex, antequam cuipiam in ius vocato interrogationes deferat,
exquirat iusiurandum de veritate dicenda, tacto s. Evangeliorum libro
(cf. in Appendice, nn. XVIII et XXIX). Si citatus suas attestationes
sub iureiurando reddere renuat, et iudex instructor censeat eius attestationes
esse utiles ad veritatem detegendam, potest eas excipere, facta
tamen in actis mentione de iurisiurandi recusatione eiusque causa.
et tribunalis sigillum (cf. in Appendice, n. XV).
37. Citatio clausa Curiae cursori, ne evulgationi ansa praebeatur,
tradetur; et per eundem cursorem erit private et personaliter intimanda.
Altera citationis scheda asservatur in actis (Can. 1716). Si ob distantiam
vel aliam causato, per cursorem fieri non possit intimatio, scheda
citationis, iussu iudicis, transmitti poterit per tabellarios publicos, dummodo
commendata et cum syngrapha receptionis, vel alio modo, qui,
secundum locorum leges et conditiones, tutissimus sit (Can. 1719). Cursor
si per se intimationem peregerit, de ea in scriptis, ad calcem schedaein
actis asservatae, manu propria subsignatis, ad iudicem referat (cf. in
Appendice, n. XVI); si vero intimatio facta fuerit per publicum tabellariorum
officium, in actis adservetur fides eiusdem officii.
38. § 1. Quoties, diligenti inquisitione peracta, adhuc ignoretur ubi
commoretur pars conventa aut etiam testis, si rei gravitas postulet,
locus est citationi per edictum. Hoc autem fit affigendo per cursorem
ad fores Curiae schedam citationis ad modum edicti, per tempus prudenti
iudicis arbitrio determinandum, et in aliqua publica ephemeride
eam inserendo. Si vero utrumque fieri nequeat, alterutrum sufficiet
(Can. 1720; cf. in Appendice, n. XXIII).
§ 2. Si citatus praecepto comparendi obtemperare renuerit, videat
iudex an renovanda sit citatio (Can. 1843, § 2), vel aliis modis magis
opportunis et efficacibus uti expediat, ut foret interventus personae amicae
vel auctoritate gravis. A remediis coercitivis, ut flectatur contumacia,
abstinere ut plurimum prudens erit.
§ 3. Iudex videat etiam an partis vel testis non comparitio seu contumacia,
per alios testes, de re circa quam illi interrogati fuissent, edoctos,
suppleri possit.
CAPUT Vi
De iureiurando a partibus, testibus et peritis praestando,
et de interrogationibus iisdem faciendis
39. Iudex, antequam cuipiam in ius vocato interrogationes deferat,
exquirat iusiurandum de veritate dicenda, tacto s. Evangeliorum libro
(cf. in Appendice, nn. XVIII et XXIX). Si citatus suas attestationes
sub iureiurando reddere renuat, et iudex instructor censeat eius attestationes
esse utiles ad veritatem detegendam, potest eas excipere, facta
tamen in actis mentione de iurisiurandi recusatione eiusque causa.