AAS 2 (1910), p. 365
365-
Litterae Encyclicae.
1
« ecclesiasticae disciplinae » . Tam multa tamque praeclara is
est consequutus conformando instaurationis opus ad normas,
a Concilio Tridentino paullo ante propositas.
Enimvero Ecclesia, probe intelligens, quam sint sensus et
cogitatio
ribus
humani
dimicare
2
cordis in malum prona , cum vitiis et erronunquam
destitit,
3
et ultra non serviamus peccato
ut
destruatur
corpus peccati
. Qua in contentione,
quemadmodum
ipsa sibi magistra est et impellitur gratia, quae diffusa
est in cordibus nostris per Spiritum Sanctum; ita cogitandi agendique
normam sumit
a
4
Doctore gentium, aiente:
spiritu mentis vestrae .
- Et nolite
reformamini
sensus
in
novitate
Renovamini
conformari huic saeculo,
vestri,
ut probetis
5
luntas Dei bona et beneplacens et perfecta .
quae
sit
sed
voQuam
quidem se
metam contigisse Ecclesiae filius atque instaurator non rictus,
existimat nunquam; ad eam tantummodo niti profitetur cum
eodem apostolo; quae retro sunt
obliviscens,
sunt
ad
priora
bravium
extendens
supernae
meipsum,
vocationis
Dei
in
ad ea véro
destinatum
persequor,
Christo Iesu
quae
ad
6
.
Inde consequitur ut et nos cum Christo in Ecclesia coniuncti
crescamus in illo per omnia,
qui est caput
totum corpus... augmentum facit in
Christus,
aedificationem
ex qua
sui in cha¬
7
ritate , et Ecclesia Mater in dies magis efficiat ratum sacramentum
divinae
temporum
voluntatis,
instaurare
omnia
hoc
in
est,
in
Christo
dispensatione
plenitudinis
8
.
Ad haec animum non intenderunt auctores illi redintegrandae
suo marte fidei ac disciplinae, quorum conatibus restitit
Borromeus; nec ea nostri melius vident, quibuscum strenue
nobis, Venerabiles Fratres, est dimicandum. Nam et hi Eccle¬
1
2
3
4
5
6
7
8
Bulla « Unigenitus ».
Gen.
VIII,
21.
Rom. vi, 6.
Ephes. iv, 23.
Rom. xii, 2.
Philip, in, 13, 14.
Ephes. iv, 15, 16.
Ephes. i, 9, 10.
Litterae Encyclicae.
1
« ecclesiasticae disciplinae » . Tam multa tamque praeclara is
est consequutus conformando instaurationis opus ad normas,
a Concilio Tridentino paullo ante propositas.
Enimvero Ecclesia, probe intelligens, quam sint sensus et
cogitatio
ribus
humani
dimicare
2
cordis in malum prona , cum vitiis et erronunquam
destitit,
3
et ultra non serviamus peccato
ut
destruatur
corpus peccati
. Qua in contentione,
quemadmodum
ipsa sibi magistra est et impellitur gratia, quae diffusa
est in cordibus nostris per Spiritum Sanctum; ita cogitandi agendique
normam sumit
a
4
Doctore gentium, aiente:
spiritu mentis vestrae .
- Et nolite
reformamini
sensus
in
novitate
Renovamini
conformari huic saeculo,
vestri,
ut probetis
5
luntas Dei bona et beneplacens et perfecta .
quae
sit
sed
voQuam
quidem se
metam contigisse Ecclesiae filius atque instaurator non rictus,
existimat nunquam; ad eam tantummodo niti profitetur cum
eodem apostolo; quae retro sunt
obliviscens,
sunt
ad
priora
bravium
extendens
supernae
meipsum,
vocationis
Dei
in
ad ea véro
destinatum
persequor,
Christo Iesu
quae
ad
6
.
Inde consequitur ut et nos cum Christo in Ecclesia coniuncti
crescamus in illo per omnia,
qui est caput
totum corpus... augmentum facit in
Christus,
aedificationem
ex qua
sui in cha¬
7
ritate , et Ecclesia Mater in dies magis efficiat ratum sacramentum
divinae
temporum
voluntatis,
instaurare
omnia
hoc
in
est,
in
Christo
dispensatione
plenitudinis
8
.
Ad haec animum non intenderunt auctores illi redintegrandae
suo marte fidei ac disciplinae, quorum conatibus restitit
Borromeus; nec ea nostri melius vident, quibuscum strenue
nobis, Venerabiles Fratres, est dimicandum. Nam et hi Eccle¬
1
2
3
4
5
6
7
8
Bulla « Unigenitus ».
Gen.
VIII,
21.
Rom. vi, 6.
Ephes. iv, 23.
Rom. xii, 2.
Philip, in, 13, 14.
Ephes. iv, 15, 16.
Ephes. i, 9, 10.