AAS 23 (1931), p. 342
Hos inter Stephanus Pernet e pia Societate Presbyterorum ab Assumptione
et Instituti Parvulorum Sororum ab Assumptione fundator, est
adnumerandus.
In oppido Vellexon, intra Bisuntinae dioeceseos fines, ex Claudio Ludovico
et Magdalena Cordelet, christiana pietate praestantibus, die 23 Iulii
anno Domini 1824 in lucem editus, sequenti die baptismi sacramento fuit
ablutus, et Claudii Stephani nomina accepit. Fortiter et suaviter ab utroque
parente praesertimapiissima matre, quae passim «Madeleine la sainte »
vocabatur, fuit educatus. Anno suae aetatis duodecimo ad sacram mensam
primitus fuit admissus. Circa hoc tempus Eev. Guillaume parochus,
cuius memoria in benedictione est, dum. de Ordinis sacramento sermonem
haberet, pueris dixit: Quis seit utrum alter inter vos Sacerdos fiati Stephanus,
quasi motu primo adactus, super scamnum exiliit, et ecclesiasticae vocationis
primordia persensit. Ab eodem parocho, qui bonam adolescentis indolem
probe perpendit, eique velut alter parens fuit, praesertim post patris
mortem quae anno 1838 evenit, primis latinae linguae rudimentis fuit
imbutus, deinde, ut incepta litteraria perficeret studia, in locum vulgo
dictum Membray, postea Vesoul missus fuit ut philosophicas, demum Vesuntionem
ut theologicas disciplinas excoleret. Verum Stephanus gravia
perpendens officia sacerdotio adnexa, bis e Seminario clanculum discessit.
Seminarii moderatores, qui eius virtutes recte aestimabant, multis modis
eum adiuvarunt, ut eius animum érigèrent. Publicum magisterium egit in
civitate D&Le, et privatum per duos annos. Postea Lutetiam Parisiorum
perrexit ut de vitae statu capessendo definitive decideret. Huc cum advenisset
in gravem morbum incidit, et decedentium sacramentis fuit munitus.
Con valuit quidem, sed haesitans adhuc, ferventissimas ad B. V. des
Victoires in eius templo efíundebat preces. Oblata officia una cum magisterio
Nemausi anno 1849 exercuit in Collegio Assumptionis quod a P. d'Alzon
regebatur. Eodem anno piam peregrinationem ad B. M. V. Bochefort
suscepit eo fine ut ab ea religiosae vocationis et Societati quam P. d'Alzon
fundare satagebat, se aggregandi gratiam impetraret. Gratiam hanc obtinuit,
et insequenti anno .1850 scripto pollicitus est se constitutiones Societatis
accepturum vix ab Apostolica Sede hae approbatae forent. Simplicia
vota privatim una cum primis sodalibus in festo Nativitatis Domini emisit.
Anno 1851 et religiosum habitum sumpsit et perpetua vota nuncupavit.
Anno 1852 Collegii, quod Lutetiae Parisiorum ad S. Honorati fundabatur,
oeconomus fuit renuntiatus, et an. 1857 una cum eodem Collegio Clichy
se transtulit. Hic Patris d'Alzon iussu Decembri mense anno 1857 Sacris
initiatus fuit, et die 3 Aprilis sequenti anno Sacerdos factus, licet ob
profundam humilitatem, ne tantum onus et honorem susciperet, repugna-
et Instituti Parvulorum Sororum ab Assumptione fundator, est
adnumerandus.
In oppido Vellexon, intra Bisuntinae dioeceseos fines, ex Claudio Ludovico
et Magdalena Cordelet, christiana pietate praestantibus, die 23 Iulii
anno Domini 1824 in lucem editus, sequenti die baptismi sacramento fuit
ablutus, et Claudii Stephani nomina accepit. Fortiter et suaviter ab utroque
parente praesertimapiissima matre, quae passim «Madeleine la sainte »
vocabatur, fuit educatus. Anno suae aetatis duodecimo ad sacram mensam
primitus fuit admissus. Circa hoc tempus Eev. Guillaume parochus,
cuius memoria in benedictione est, dum. de Ordinis sacramento sermonem
haberet, pueris dixit: Quis seit utrum alter inter vos Sacerdos fiati Stephanus,
quasi motu primo adactus, super scamnum exiliit, et ecclesiasticae vocationis
primordia persensit. Ab eodem parocho, qui bonam adolescentis indolem
probe perpendit, eique velut alter parens fuit, praesertim post patris
mortem quae anno 1838 evenit, primis latinae linguae rudimentis fuit
imbutus, deinde, ut incepta litteraria perficeret studia, in locum vulgo
dictum Membray, postea Vesoul missus fuit ut philosophicas, demum Vesuntionem
ut theologicas disciplinas excoleret. Verum Stephanus gravia
perpendens officia sacerdotio adnexa, bis e Seminario clanculum discessit.
Seminarii moderatores, qui eius virtutes recte aestimabant, multis modis
eum adiuvarunt, ut eius animum érigèrent. Publicum magisterium egit in
civitate D&Le, et privatum per duos annos. Postea Lutetiam Parisiorum
perrexit ut de vitae statu capessendo definitive decideret. Huc cum advenisset
in gravem morbum incidit, et decedentium sacramentis fuit munitus.
Con valuit quidem, sed haesitans adhuc, ferventissimas ad B. V. des
Victoires in eius templo efíundebat preces. Oblata officia una cum magisterio
Nemausi anno 1849 exercuit in Collegio Assumptionis quod a P. d'Alzon
regebatur. Eodem anno piam peregrinationem ad B. M. V. Bochefort
suscepit eo fine ut ab ea religiosae vocationis et Societati quam P. d'Alzon
fundare satagebat, se aggregandi gratiam impetraret. Gratiam hanc obtinuit,
et insequenti anno .1850 scripto pollicitus est se constitutiones Societatis
accepturum vix ab Apostolica Sede hae approbatae forent. Simplicia
vota privatim una cum primis sodalibus in festo Nativitatis Domini emisit.
Anno 1851 et religiosum habitum sumpsit et perpetua vota nuncupavit.
Anno 1852 Collegii, quod Lutetiae Parisiorum ad S. Honorati fundabatur,
oeconomus fuit renuntiatus, et an. 1857 una cum eodem Collegio Clichy
se transtulit. Hic Patris d'Alzon iussu Decembri mense anno 1857 Sacris
initiatus fuit, et die 3 Aprilis sequenti anno Sacerdos factus, licet ob
profundam humilitatem, ne tantum onus et honorem susciperet, repugna-