AAS 23 (1931), p. 458
Providentia Papa XI, in audientia die 9 Iunii huius anni ab
infrascripto S. C. Secretario habita, sententiam EE. PP. approbare
et confirmare dignatus est, atque ut istae regulae ab
omnibus ad quos spectat rite et religiose serventur, eas iussit
edi in officiali Commentario Acta Apostolicae Sedis.
CAPUT I
De foro competenti
\ 1. — Ad Sacram Congregationem de disciplina Sacramentorum spectat
cognoscere de causis contra ipsam validitatem sacrae—ordinationis, vel de
causis quibus impugnantur obligationes ex sacra ordinatione dimanantes
(can. 249 § 3 ) , salva competentia Supremae S. C. S. Officii (can. 1993).
2. - Nullus iudex inferior potest processum in hisce causis instruere,
nisi Sedes Apostolica eidem facultatem fecerit.
CAPUT II
De supplici libello ad petendam sacrae ordinationis
aut onerum eidem adnexorum declarationem nullitatis
3. - « Validitatem sacrae ordinationis accusare valet clericus peraeque
ac Ordinarius cui clericus subsit vel in cuius dioecesi ordinatus sit. Solus
clericus, qui existimet se ex sacra ordinatione obligationes ordini adnexas
non contraxisse, potest declarationem nullitatis onerum petere » (can. 1994
§§1,2).
4. - § 1. Supplex libellus, qui semper Romano Pontifici erit inscribendus,
et ad Sacram Congregationem de Sacramentis transmittendus,
referat plenam et accuratam totius facti speciem et causas omnes, quae ad
obtinendam petitam declarationem conducere possunt; appositis etiam die,
mense et anno exhibiti libelli, nec non dioecesi originis, vel ea in qua
actor actu commoratur.
§ 2. Curandum est ut libellus referat genuinam factorum narrationem,
ab ipso actore exaratam et subscriptam (cf. in Appendice n. II).
§ 3. Quamvis eidem actori integrum sit libellum ad Sanctam Sedem
transmittere, expedit tamen, et semper suadendum est, ut id per proprium
Ordinarium fiat, qui suam addere debet informationem.
5. - Ordinarius proprius est Ordinarius dioecesis, cui actor adscriptus
est, et si agatur de religiosis dimissis, est Ordinarius dioecesis originis vel
domicilii.
infrascripto S. C. Secretario habita, sententiam EE. PP. approbare
et confirmare dignatus est, atque ut istae regulae ab
omnibus ad quos spectat rite et religiose serventur, eas iussit
edi in officiali Commentario Acta Apostolicae Sedis.
CAPUT I
De foro competenti
\ 1. — Ad Sacram Congregationem de disciplina Sacramentorum spectat
cognoscere de causis contra ipsam validitatem sacrae—ordinationis, vel de
causis quibus impugnantur obligationes ex sacra ordinatione dimanantes
(can. 249 § 3 ) , salva competentia Supremae S. C. S. Officii (can. 1993).
2. - Nullus iudex inferior potest processum in hisce causis instruere,
nisi Sedes Apostolica eidem facultatem fecerit.
CAPUT II
De supplici libello ad petendam sacrae ordinationis
aut onerum eidem adnexorum declarationem nullitatis
3. - « Validitatem sacrae ordinationis accusare valet clericus peraeque
ac Ordinarius cui clericus subsit vel in cuius dioecesi ordinatus sit. Solus
clericus, qui existimet se ex sacra ordinatione obligationes ordini adnexas
non contraxisse, potest declarationem nullitatis onerum petere » (can. 1994
§§1,2).
4. - § 1. Supplex libellus, qui semper Romano Pontifici erit inscribendus,
et ad Sacram Congregationem de Sacramentis transmittendus,
referat plenam et accuratam totius facti speciem et causas omnes, quae ad
obtinendam petitam declarationem conducere possunt; appositis etiam die,
mense et anno exhibiti libelli, nec non dioecesi originis, vel ea in qua
actor actu commoratur.
§ 2. Curandum est ut libellus referat genuinam factorum narrationem,
ab ipso actore exaratam et subscriptam (cf. in Appendice n. II).
§ 3. Quamvis eidem actori integrum sit libellum ad Sanctam Sedem
transmittere, expedit tamen, et semper suadendum est, ut id per proprium
Ordinarium fiat, qui suam addere debet informationem.
5. - Ordinarius proprius est Ordinarius dioecesis, cui actor adscriptus
est, et si agatur de religiosis dimissis, est Ordinarius dioecesis originis vel
domicilii.