AAS 23 (1931), p. 54
invocato Ssmo Iesu nomine, victor quidem exstitit, sed ex corporali lucta
quam sustinuit, velut alter Iacob, licet alia de causa, aliquatenus claudus
per totam vitam est factus.
Annos agens vigintiquinque Paulo, eremiticam et asperam vitam sequi
cupienti, se adiunxit. Mira animorum concordia in mundanorum despectu,
in pietate fovenda, in orationibus per plures horas protrahendis, in paenitentiis,
quibus sua corpora macerabant, simul cum assidua passionis Christi
meditatione ita hos fratres devinxit, ut individuam exinde vitam iugiter
ducerent.
Sacro habitu, uti frater, ab Episcopo Alexandrino fuit indutus, et cum
fratre eremiticam vitam prope Castellatium aliquantulum duxit. Inde profecti,
postquam in Argentario monte, Caietae et Troiae in Apulia fuissent
diVersati, in Urbe constiterunt. Cura infirmorum, qui in hospitali S. Gallicani
degebant, fuit eis concredita, et ab ipso Summo Pontifice Benedicto
XIII die 7 Iunii a. 1727 ambo fuere ad sacerdotium promoti. In Argentarium
montem, qui a S. Paulo mons sanctificationis appellabatur, se
contulerunt, ubi orationibus, asperrimis paenitentiis, ieiuniis et sacrarum
Scripturarum lectioni ineumbebant.
Ibidem S. Paulus Congregationis SS. Crucis et Passionis D . N . I . C ,
cooperante fratre, fundamenta iecit, et sodales, potestate eidem facta a
Pontifice Benedicto XIII, sibi adiunxit. Divino zelo succensi huc illuc
praesertim diebus festis ad populos evangelizandos se conferebant et innumeras
animas ad bonam reducebant frugem. Quibus ministeriis functi,
statim ad solitudinem redibant. Sacris expeditionibus uterque indefesse
per triginta et amplius annos incubuit, Ioannes autem Baptista «sibi
munus maxime pioprium adscripserat sacro clero spiritualia exercitia
praebendi » (S. Paul., in necrol. fratris).
Multiplicatis sodalibus nova asceteria fundata fuere, inter quae a. .1744
recessus ad honorem S. Michaelis Archangeli prope Yetrallam in dioecesi
yiterbiensi, cui Ioannes Baptista aliquot per annos praefuit, deinde usque
ad mortem primus generalis totius Congregationis Consultor est factus;
insignia pietatis, paenitentiae et apostolicorum laborum praebens exempla.
Meritis plenus, die 30 Augusti anno Domini 1765, germano fratre
S*. Paulo adsistente, omnibus Ecclesiae Sacramentis refectus, in eodem
Vetrallensi recessu obdormivit in Domino. Iustis funebribus persolutis,
cadaver ibidem sepultum fuit una cum necrologio quod ab eodem S. Paulo
iuerat conscriptum.
Sanctitatis fama, quae dum Servus Dei vivebat longe lateque diffiin-
-debatur, tractu temporis non deferbuit et adhuc viva perseverat; Attamen
iuridicae inquisitiones pluribus de causis solummodo anno 1909 inceptae
quam sustinuit, velut alter Iacob, licet alia de causa, aliquatenus claudus
per totam vitam est factus.
Annos agens vigintiquinque Paulo, eremiticam et asperam vitam sequi
cupienti, se adiunxit. Mira animorum concordia in mundanorum despectu,
in pietate fovenda, in orationibus per plures horas protrahendis, in paenitentiis,
quibus sua corpora macerabant, simul cum assidua passionis Christi
meditatione ita hos fratres devinxit, ut individuam exinde vitam iugiter
ducerent.
Sacro habitu, uti frater, ab Episcopo Alexandrino fuit indutus, et cum
fratre eremiticam vitam prope Castellatium aliquantulum duxit. Inde profecti,
postquam in Argentario monte, Caietae et Troiae in Apulia fuissent
diVersati, in Urbe constiterunt. Cura infirmorum, qui in hospitali S. Gallicani
degebant, fuit eis concredita, et ab ipso Summo Pontifice Benedicto
XIII die 7 Iunii a. 1727 ambo fuere ad sacerdotium promoti. In Argentarium
montem, qui a S. Paulo mons sanctificationis appellabatur, se
contulerunt, ubi orationibus, asperrimis paenitentiis, ieiuniis et sacrarum
Scripturarum lectioni ineumbebant.
Ibidem S. Paulus Congregationis SS. Crucis et Passionis D . N . I . C ,
cooperante fratre, fundamenta iecit, et sodales, potestate eidem facta a
Pontifice Benedicto XIII, sibi adiunxit. Divino zelo succensi huc illuc
praesertim diebus festis ad populos evangelizandos se conferebant et innumeras
animas ad bonam reducebant frugem. Quibus ministeriis functi,
statim ad solitudinem redibant. Sacris expeditionibus uterque indefesse
per triginta et amplius annos incubuit, Ioannes autem Baptista «sibi
munus maxime pioprium adscripserat sacro clero spiritualia exercitia
praebendi » (S. Paul., in necrol. fratris).
Multiplicatis sodalibus nova asceteria fundata fuere, inter quae a. .1744
recessus ad honorem S. Michaelis Archangeli prope Yetrallam in dioecesi
yiterbiensi, cui Ioannes Baptista aliquot per annos praefuit, deinde usque
ad mortem primus generalis totius Congregationis Consultor est factus;
insignia pietatis, paenitentiae et apostolicorum laborum praebens exempla.
Meritis plenus, die 30 Augusti anno Domini 1765, germano fratre
S*. Paulo adsistente, omnibus Ecclesiae Sacramentis refectus, in eodem
Vetrallensi recessu obdormivit in Domino. Iustis funebribus persolutis,
cadaver ibidem sepultum fuit una cum necrologio quod ab eodem S. Paulo
iuerat conscriptum.
Sanctitatis fama, quae dum Servus Dei vivebat longe lateque diffiin-
-debatur, tractu temporis non deferbuit et adhuc viva perseverat; Attamen
iuridicae inquisitiones pluribus de causis solummodo anno 1909 inceptae