AAS 28 (1936), p. 29
mercedem assequantur; non eorum instar, qui, quamquam ex
officio vacant demandato sibi muneri, suae tamen privatae etiam
utilitati inhiant et ad altiora contendunt. Sint « boni milites
Christi », qui « non implicant se negotiis saecularibus, ut
ei placeant, cui se probarunt » ; sint Dei administri animarum-1
que patres ; ac mente reputent quam impendunt operam, quibus
aestu ant sollicitudinum studiis, non eadem posse hominum
thesauris honoribusque compensari ac redimi. Quodsi iisdem
haud vetitum est ea percipere, quae ad semet ipsos alendos ac
sustentandos necessaria sunt, secundum illud Apostoli : « Qui
altari deserviunt, cum altari participant, ... et Dominus ordinavit
iis qui evangelium annuntiant, de evangelio vivere » ;2
attamen, « in sortem Domini vocati », quemadmodum ipsum
« clericorum » nomen sonat, nullam aliam appetant mercedem,
nisi eam, quam Christus suis Apostolis spopondit : « Merces
vestra copiosa est in caelis ». Vae sacerdoti, si divinarum pol-3
licitationum immemor, « turpis lucri cupidum » se proferat,4
et in profanum hominum vulgus se trudat atque immisceat, de
quibus Ecclesia Apostoli verbis conqueritur: « Omnes quae sua
sunt quaerunt, non quae Iesu Christi! » Ita enim non modo de-5
mandato fiïbi muneri deesset, sed etiam concreditae plebi despicatui
haberetur, quae procul dubio eius agendi rationem animadverteret
evangelicis praeceptis repugnare, quae et divinus
Magister luculenter edidit, et ipsemet populo suo nunciare debet:
(( Nolite thesaurizare vobis thesauros in terra, ubi aerugo
et tinea demolitur et ubi fures efïodiunt et fur an tur. Thesaurizate
autem vobis thesauros in caelo ». Si animo perpendimus6
ludam, unum ex Christi Apostolis, « unum ex duodecim », ut
summa cum maestitia Evangelistae referunt, ob unquam terre-
1 Cfr. II Tim., II, 3-4.
2 / Cor., IX, 13, 14.
3 MATTH., V, 12.
4 Tit., I, 7.
s Philipp., II, 21.
* MATTH., VI, 19-20.
officio vacant demandato sibi muneri, suae tamen privatae etiam
utilitati inhiant et ad altiora contendunt. Sint « boni milites
Christi », qui « non implicant se negotiis saecularibus, ut
ei placeant, cui se probarunt » ; sint Dei administri animarum-1
que patres ; ac mente reputent quam impendunt operam, quibus
aestu ant sollicitudinum studiis, non eadem posse hominum
thesauris honoribusque compensari ac redimi. Quodsi iisdem
haud vetitum est ea percipere, quae ad semet ipsos alendos ac
sustentandos necessaria sunt, secundum illud Apostoli : « Qui
altari deserviunt, cum altari participant, ... et Dominus ordinavit
iis qui evangelium annuntiant, de evangelio vivere » ;2
attamen, « in sortem Domini vocati », quemadmodum ipsum
« clericorum » nomen sonat, nullam aliam appetant mercedem,
nisi eam, quam Christus suis Apostolis spopondit : « Merces
vestra copiosa est in caelis ». Vae sacerdoti, si divinarum pol-3
licitationum immemor, « turpis lucri cupidum » se proferat,4
et in profanum hominum vulgus se trudat atque immisceat, de
quibus Ecclesia Apostoli verbis conqueritur: « Omnes quae sua
sunt quaerunt, non quae Iesu Christi! » Ita enim non modo de-5
mandato fiïbi muneri deesset, sed etiam concreditae plebi despicatui
haberetur, quae procul dubio eius agendi rationem animadverteret
evangelicis praeceptis repugnare, quae et divinus
Magister luculenter edidit, et ipsemet populo suo nunciare debet:
(( Nolite thesaurizare vobis thesauros in terra, ubi aerugo
et tinea demolitur et ubi fures efïodiunt et fur an tur. Thesaurizate
autem vobis thesauros in caelo ». Si animo perpendimus6
ludam, unum ex Christi Apostolis, « unum ex duodecim », ut
summa cum maestitia Evangelistae referunt, ob unquam terre-
1 Cfr. II Tim., II, 3-4.
2 / Cor., IX, 13, 14.
3 MATTH., V, 12.
4 Tit., I, 7.
s Philipp., II, 21.
* MATTH., VI, 19-20.