AAS 42 (1950), p. 14

2° Hierarchae eparchiarum pro quibus tribunal regionale erectum
est nequeunt tribunal collegiale sua in eparchia valide erigere.
§ 2. Nominatio iudicum, promotoris iustitiae -et defensoris vinculi
in tribunali regionali spectat ad Patriarcham vel Archiepiscopum de
consensu Synodi permanentis, aut, extra patriarchatus et archiepiscopatus,
ad Metropolitam de consensu duorum, ordine praecedentiae, priorum
provinciae Episcoporum; ceterorum administrorum nominatio spectat,
iuxta casus, ad unum Patriarcham, vel Archiepiscopum vel Metropolitam.

Can. 39

§ 1. Locorum Hierarchae iurisdictionem in eodem territorio intra
patriarchatus obtinentes convenire inter se possunt de constituendo tribunali
unico quod causas sive contentiosas sive criminales fidelium
cuiusvis ritus alicui ex iisdem locorum Hierarchis subiectorum, cognoscat.

§ 2. Nominatio administrorum huius tribunalis et tempus ad quod
iidem in officio perdurent ab iisdem locorum Hierarchis fieri seu determinari
debet.

Can. 40

§ t. Quilibet loci Hierarcha potest vicarium iudicialem constituere
cum potestate ordinaria iudicandi, a Syncello distinctum, nisi parvitas
eparchiae aut paucitas negotiorum vel alia gravis causa suadeat ut hoc
officium ipsi Syncello committatur.
§ 2. Vicarius iudicialis unum constituit tribunal cum Hierarcha
loci : sed nequit iudicare causas quas Hierarcha sibi reservat.
§ 3. Vicario iudiciali dari possunt adiutores, quibus nomen est vices
gerentium vicarii.
§ 4. Tum vicarius iudicialis tum eiusmet vices gerentes esse debent
sacerdotes integrae famae, in iure saltem canonico doctores vel ceteroquin
periti, annos nati non minus triginta, prudentia et iustitiae zelo
probati.
§ 5. Sunt amovibiles ad nutum Hierarchae loci; vacante sede, a
munere non cessant, nec ab Administratore eparchiae vacantis amoveri
possunt ; adveniente autem novo loci Hierarcha, indigent confirmatione.
§ 6. Qui Syncellus est idemque vicarius iudicialis, sede vacante cessat
quidem a Syncelli, non autem a vicarii munere.
§ 7. Si vicarius iudicialis designetur in Administratorem eparchiae
vacantis, ipse novum nominare potest vicarium.

Can. 41

§ 1. In qualibet eparchia, nonnulli presbyteri integrae famae et in
iure canonico periti, etsi alius eparchiae, nominentur ut in litibus iudicandis
partem habeant; quibus nomen est iudicum eparchialium.

Text from the OCR of the Vatican scan; reading errors may remain. Page in the scan (PDF)

Save for later

Enter your email and we will send you a sign-in link. No password. What you save (articles, verses, chapters, documents) follows you to any device.