ASS 1 (1865-66), p. 477
«mea deliberatione enixe conatus est ut ab eo proposito recede-
» rem, et me in suum cubiculum ducens, ibi me detinuit duas
» horas, inquiens, paterna auctoritate (uti dicebat) a Patre ipso
» accepta -nolo ut hinc tu exeas. Ac rediens ad suasiones, mihi in-
« culcabat periculum incidendi in Patris rigores, qui me consti-
1) tuisset ad agendam machinam (la piaque), me deventurum
» mundi ludibrium, ab omnibus appellatum Moine défroqué: se
» autem omnino persuasum habere, Deum me ad hunc statum
» vocare: me esse puerum, qui nihil intelligerem, incapacem
» meipsum regendi. Hisce sollicitationibus, et consiliis remansi;
» at nunquam me obsequentem exhibui rigoribus Ordinis disci-
» plinae, ita ut continuis severisque poenitentiis.... et mortifi-
» cationibus subiicerer, quibus ingenium meum absolute repu-
» gnabat. Frater meus animadvertens me resistere absque ulla
)) emendatione, arrepta occasione qua Religiosus N. transi-
» bat etc. »
Cui narrationi lucem ulteriorem, fidemque conciliabant ea,
quae eius frater coactionis auctor sub iuramento deposuit, quae
cum caeteris a Consultore animadversis, omitti possunt.
Itaque si adhuc in Religione permansit Titius id non spontaneae
persuasioni, sed potius fascinationi mentis; non electioni,
sed coactioni voluntatis tribuendum esse Consultor aiebat, quod
facile quisque sibi persuadet, si praedictae narrationis verba ,
argumenta et circumstantias perpendat. Yerum ita toto hoc tempore
permansit, ut suae vitae ratione , voluntatem ostenderet
illi statui omnino contrariam. Et ob hanc causam eius frater
obtinuit ut Titius in conventum Sabaudiae mitteretur, putans
ibi magis idoneum reperiri Novitiorum magistrum.
In hoc novo conventu C. in Sabaudia iterum tempus probationis
incoepit Titius. Quid autem ipsi accederit, et quomodo
se gesserit, sic ipsemet in iudiciali examine descripsit: «Quam-
» vis frater meus absens esset, institit tamen ut ego persevera-
» rem in probatione usque ad professionem religiosam, per epi-
» stolas ad me et novitiorum Magistrum missas, in quibus Matt
gistro inculcabat, ut tlocci faceret meas perplexitates, oscitan-
» tias et quodlibet dubium in contrarium emissum: et reapse
» pluries certiorem feci Magistrum, mihi gratum non esse illud
» vitae genus. At ille mihi respondens Gros Bekiant, magna bestia
» rem, et me in suum cubiculum ducens, ibi me detinuit duas
» horas, inquiens, paterna auctoritate (uti dicebat) a Patre ipso
» accepta -nolo ut hinc tu exeas. Ac rediens ad suasiones, mihi in-
« culcabat periculum incidendi in Patris rigores, qui me consti-
1) tuisset ad agendam machinam (la piaque), me deventurum
» mundi ludibrium, ab omnibus appellatum Moine défroqué: se
» autem omnino persuasum habere, Deum me ad hunc statum
» vocare: me esse puerum, qui nihil intelligerem, incapacem
» meipsum regendi. Hisce sollicitationibus, et consiliis remansi;
» at nunquam me obsequentem exhibui rigoribus Ordinis disci-
» plinae, ita ut continuis severisque poenitentiis.... et mortifi-
» cationibus subiicerer, quibus ingenium meum absolute repu-
» gnabat. Frater meus animadvertens me resistere absque ulla
)) emendatione, arrepta occasione qua Religiosus N. transi-
» bat etc. »
Cui narrationi lucem ulteriorem, fidemque conciliabant ea,
quae eius frater coactionis auctor sub iuramento deposuit, quae
cum caeteris a Consultore animadversis, omitti possunt.
Itaque si adhuc in Religione permansit Titius id non spontaneae
persuasioni, sed potius fascinationi mentis; non electioni,
sed coactioni voluntatis tribuendum esse Consultor aiebat, quod
facile quisque sibi persuadet, si praedictae narrationis verba ,
argumenta et circumstantias perpendat. Yerum ita toto hoc tempore
permansit, ut suae vitae ratione , voluntatem ostenderet
illi statui omnino contrariam. Et ob hanc causam eius frater
obtinuit ut Titius in conventum Sabaudiae mitteretur, putans
ibi magis idoneum reperiri Novitiorum magistrum.
In hoc novo conventu C. in Sabaudia iterum tempus probationis
incoepit Titius. Quid autem ipsi accederit, et quomodo
se gesserit, sic ipsemet in iudiciali examine descripsit: «Quam-
» vis frater meus absens esset, institit tamen ut ego persevera-
» rem in probatione usque ad professionem religiosam, per epi-
» stolas ad me et novitiorum Magistrum missas, in quibus Matt
gistro inculcabat, ut tlocci faceret meas perplexitates, oscitan-
» tias et quodlibet dubium in contrarium emissum: et reapse
» pluries certiorem feci Magistrum, mihi gratum non esse illud
» vitae genus. At ille mihi respondens Gros Bekiant, magna bestia