Denz.-U. 1500

Et sane cum, monente Augustino, in cathedra unitatis posuerit Deus doctrinam veritatis, contra infelix iste scriptor nil non molitur, quo hanc PETRI Sedem modis omnibus vexet ac oppugnet, qua in Sede con- De matrimoniis (mixtis) multae synodi variique Pontifices decreta ediderunt, v. g. synodi Laodicena, Illiberitana, Carthaginensis Agathensis, Arelatensis, Tolosana (694), CHALCEDONENSIS (can. 14), Warmiensis (1575), Antverpiensis (1576), Ebroicensis (1576), Lexoviensis (1580), Burdigalensis (1583), Turonensis (1583), Bituricensis (1684), Cameracensis (1586), Tolosana (1590), Narbonensis et Constantiensis (1609), Warmiensis et Augustana (1610), Buscoducensis(1612), Leodiensis (1618), Burdigalensis (1624), Antverpiensis (1643), Gratianopolitana (1690), Coloniensis (1651), Paderbornensis (1658), Culmensis et Posoniensis (1745), Sedunensis (1626), Audomarensis(l640), Warmiensis(1726). Porro Pontifices: LEO M., BONIFACIUS V, STEPHANUS IV, NICO- LAUS I (Resp. ad Consult. Bulgar. n. 22), BONIFACIUS VIII (Decret. VI 5, 24), CLEiMENS X (ep. d. 20. Aug. 1628), BENEDICTUS XIV [cf. n. 1455], PIUS IX [cf. n. 1640, 1765 sqq], LEO XIII [cf. n. 1853 sqq, 1865], PIUS X [cf. n. 1991, 2006 sqq]. ' BRC 7, 672 b sq; RskRP III 319 sq. — Licet liber Febronii sive Ioh. Nic. ab Hontheim: De statu Ecclesiae et legitima potestate Romani Pontificis 1763 a CLEMENTE XIII (27. Febr. 1764) in Indicem librorum prohibitorum relatus et iubente Summo Pontifice ab episcopis Germaniae Moguntino, Trevirensi, Coloniensi, Bambergensi, Herbipolensi, Constantiensi, Augustano, Frisingensi et Pragensi specialiter prohibitus fuisset, nihilominus perversa eius principia late per Germaniam spargi et grassari coeperunt. Inter eos autem, qui post Febronium in legitimam Romani Pontificis potestatem insurrexerunt, eminuit infaustissimus Canonista Eybel, qui, cum PIUS VI, ut losephi II animum moveret, in Germaniam iter institucret, libellum: Was ist der Papst? vulgavit. Quem, cum iteratis typis et in alias linguas versus ederetur, PIUS VI Brevi: *Super soliditate" damnavit tanquam continentem propositiones respective falsas, scandalosas, temerarias, iniuriosas, ad schisma inducentes, schismaticas, erroneas, inducentes in haeresim, haereticas et alias ab Ecclesia damnatas. stitutam Patres unanimi sensu cathedram eam coluere, qua in una unitas ab omnibus servaretur; e qua in reliquas omnes venerandae communionis iura dimanant; ad quam necesse sit omnem Ecclesiam, omnes, qui undique sunt, fideles convenire [cf. Conc. VATIC. n. 1824]. Non iile veritus est fanaticam turbam appellare, quam prospiciebat ad aspectum Pontificis in has voces erupturam: hominem eum esse, qui claves regni coelorum cum ligandi solvendique potestate a Deo acceperit, cui non alius episcopus exaequari valeat, a quo ipsi episcopi auctoritatem suam recipiant, quemadmodum ipse a Deo supremam suam potestatem accepit: eundem porro vicarium esse Christi, caput Ecclesiae visibile, iudicem supremum fideiium. An ergo, quod horribile dictu, fanatica fuerit vox ipsa Christi claves regni coelorum cum ligandi solvendique potestate PETRO pollicentis: quas claves communicandas ceteris, post Tertullianum, PETRUM solum accepisse, Optatus Milevitanus profiteri non dubitavit? An fanatica dicenda tot sollemnia totiesque repetita Pontificum Conciliorumve decreta, quibus illi damnati sunt, qui negarent, in beato PETRO Apostolorum principe successorem eius Romanum Pontificem constitutum a Deo caput Ecclesiae visibile ac vicarium Iesu Christi, et regendae Ecclesiae plenam potestatem traditam, veramque ab omnibus, qui christiano nomine censentur, oboedientiam deberi; atque vim eam esse primatus, quem divino iure obtinet, ut ceteris episcopis non honoris tantum gradu, sed et supremae potestatis amplitudine antecellat? Quo magis deploranda est praeceps ac caeca hominis temeritas, qui tot decretis damnatos errores infausto suo libello instaurare studuerit, qui dixerit ac per multas ambages passim insinuarit: quemlibet episcopum vocatum a Deo ad gubernationem Ecclesiae non minus quam Papam, nec minore praeditum esse potestate: Christum eandem per sese Apostolis omnibus potestatem dedisse: quidquid aliqui credant obtineri et concedi solum a Pontifice, posse idipsum, sive a consecratione sive ab ecclesiastica iurisdictione pendeat, perinde obtineri a quolibet episcopo: voluisse Christum Ecclesiam reipublicae more administrari: et quidem regimini opus esse praeside pro bono unitatis, verum qui non audeat se aliorum, qui simul regunt, negotiis implicare; privilegium tamen habeat negligentes cohortandi ad sua implenda munia: vim primatus hac una praerogativa contineri supplendi aliorum negligentiae, prospiciendi conservationi unitatis hortationibus et exemplo: Pontifices nil posse in aliena dioecesi praeterquam extraordinario casu: Pontificem caput esse, quod vim suam ac firmitatem teneat ab Ecclesia: licitum sibi fecisse Pontifices violandi iura episcoporum, reservandique sibi absolutiones, dispensationes, decisiones, appellationes, collationes beneficiorum, alia uno verbo munia omnia, quae singulatim recenset atque velut indebitas ac episcopis iniuriosas reservationes traducit.