Denz.-U. 2234

...»' (3.] Attamen tantorum beneficiorum summa completur et quasi cumulatur illo christiani coniugii bono, quod Augustini verbo nuncupavimus sacramentum, quo denotatur et vinculi indissolubilitas et contractus in efficax gratiae signum per Christum facta elatio atque consecratio. Et primo quidem, indissolubilem foederis nuptialis: firmitatem ipse Christus urget dicendo: «Quod Deus. coniunxit, homo mon separet» (Mt 19 6]; et: «Ογεριές, gi dimittit uxorem. suam, et alteram ducit, moechatur: et. qui dimissam a viro ducit, moechatur» Lc 16,18]. In hac autem indissolubilitate S. Augustinus hoc qu: vocat bonum sacramenti ponit apertis his verbis: € 1 Litt. Encycl. Arcanum. divinae sapientiae», 10.Febr. 1880 [ASS (1879/80) 389; AL, 2 (Romae) 18]: sacramento autem [attenditur], ut coniugium non separetur, et dimissus aut dimissa, nec causa prolis, alteri coniungatur.»