PG 1, col. 1209
sophorum, Pyriphlegethonti fiusio vel Τartaro, ut
βisyphus et Τityus, et nt lxion ac Τantalus æter-
nis in inferno suppliciis tradar. rursus mihi ipsi
respondeham : Sed hæc fabulæ suut, aut si ita est,
in rebus dubiis præstat pie vivere. Sed iterum re-
putabam mecum, quomodo possem sub incerto ju-
stitiæ præmio, a peccati me libidine continere?
Maxime cum etiam, quæ sit ipsa justitia, quæ Deo
placeat, apud me habeatur incertum, et neqne si
imnmortalis sit anima, ac sit, quæ aliquid sperare
possit, agnoscam, neque quid certi futurum sit no-
verim. Nec tamen quiescere ab hujuscemodi cogita-
ionibus possum.
V. Quid igitur faclam? Ægyptum petam, atque
ibi hierophantis vel prophetis qui adytis præsunt,
amaicus eiciar, et pecunia ab eis invitatum magum
precabor, ut edncat mihi animam de infernis, per
eam quam necromantiam vocant, tanquam de ali-
quo negotio consulere cupienti. Mihi vero hæc erit.
consultatio : si immortalis est anima. Probatio au-
tem animæ, quod immortalis sit, non ex co quod
loquitur, erit mihi certa, vel ex eo quod audio, sed
et eo quod video; ut oculis meis cernens eam, cer-
issimam de reliquo immortalitatis ejus sententiam
teneam. Neque enim ultra poterit veritatem visus,
verborum fallacia et auditio incerta turbare. Ves-
rumtamen hanc ipsam deliberationem meam retuli
ad quemdam familiarem meum philosophum, qui
mihi consilium dedit, ne hoc facere auderem. Sive
enim, inquit, evocanti mago non obediat anima, tu
post hæc tanquam nihil esse putans post mortem,
desperabilius vives, quippe qui et illicita tentave-
rix. Si vero et aliquid ibi videre tibi visus fueris,
quæ tibi religio, aut quæ pietas ex illicitis tradetur
et impiis? Εxosum namque Divinitati hujuscemodi
negotium ferunt, et adversari Deum his qui ani-
mas post absolutionem corporum vexant. Εgo vero,
bis auditis, pigrior quidem sum redditus ad hoe
quod parabam, nec tamen usquequaque aut deside--
ium ponere poteram, aut molestiam cogitationis
ahjicere.
Vt. Et ne longa utar narratione, cum his ego co-
(7) Τegi. In reculfo tegere, quod respondet
Græcο στέγειν.
(8) Sumpto a tempore veris exordio, Martvrologium
Iieronymi dictum : Ealent. Maii. Innnitium prædi-
cationis Domini nostri Jesu Christi. VVandalbertus:
Maias prima sacrat Christi doctrina Κalendas.
(9) Si quis tamnen, etc. Freculfus : Si qui tamen,
et direxcerint,quemadmodum in Græco. Simili modo
postea ac præmiis abest a Εreculfo et Græcis. No-
tanda quoque varia lectio docendi pro dicendi: et
utraque conferenda cum Græcis Epitomes ac Cle-
meatinorum.
10 Naiese Hebræus. Barnabam Cyprium fa-
cioat ieserpretes ad Act.Iν, 36, necnon Epiphanius
rærresi 59, c. 25, Hieronymus in Catalogo, et
Alæsader monachus in Encomio S. Barnabæ.
(11) am er ejus discipulis. lta apud Clementem
βisyphus et Τityus, et nt lxion ac Τantalus æter-
nis in inferno suppliciis tradar. rursus mihi ipsi
respondeham : Sed hæc fabulæ suut, aut si ita est,
in rebus dubiis præstat pie vivere. Sed iterum re-
putabam mecum, quomodo possem sub incerto ju-
stitiæ præmio, a peccati me libidine continere?
Maxime cum etiam, quæ sit ipsa justitia, quæ Deo
placeat, apud me habeatur incertum, et neqne si
imnmortalis sit anima, ac sit, quæ aliquid sperare
possit, agnoscam, neque quid certi futurum sit no-
verim. Nec tamen quiescere ab hujuscemodi cogita-
ionibus possum.
V. Quid igitur faclam? Ægyptum petam, atque
ibi hierophantis vel prophetis qui adytis præsunt,
amaicus eiciar, et pecunia ab eis invitatum magum
precabor, ut edncat mihi animam de infernis, per
eam quam necromantiam vocant, tanquam de ali-
quo negotio consulere cupienti. Mihi vero hæc erit.
consultatio : si immortalis est anima. Probatio au-
tem animæ, quod immortalis sit, non ex co quod
loquitur, erit mihi certa, vel ex eo quod audio, sed
et eo quod video; ut oculis meis cernens eam, cer-
issimam de reliquo immortalitatis ejus sententiam
teneam. Neque enim ultra poterit veritatem visus,
verborum fallacia et auditio incerta turbare. Ves-
rumtamen hanc ipsam deliberationem meam retuli
ad quemdam familiarem meum philosophum, qui
mihi consilium dedit, ne hoc facere auderem. Sive
enim, inquit, evocanti mago non obediat anima, tu
post hæc tanquam nihil esse putans post mortem,
desperabilius vives, quippe qui et illicita tentave-
rix. Si vero et aliquid ibi videre tibi visus fueris,
quæ tibi religio, aut quæ pietas ex illicitis tradetur
et impiis? Εxosum namque Divinitati hujuscemodi
negotium ferunt, et adversari Deum his qui ani-
mas post absolutionem corporum vexant. Εgo vero,
bis auditis, pigrior quidem sum redditus ad hoe
quod parabam, nec tamen usquequaque aut deside--
ium ponere poteram, aut molestiam cogitationis
ahjicere.
Vt. Et ne longa utar narratione, cum his ego co-
(7) Τegi. In reculfo tegere, quod respondet
Græcο στέγειν.
(8) Sumpto a tempore veris exordio, Martvrologium
Iieronymi dictum : Ealent. Maii. Innnitium prædi-
cationis Domini nostri Jesu Christi. VVandalbertus:
Maias prima sacrat Christi doctrina Κalendas.
(9) Si quis tamnen, etc. Freculfus : Si qui tamen,
et direxcerint,quemadmodum in Græco. Simili modo
postea ac præmiis abest a Εreculfo et Græcis. No-
tanda quoque varia lectio docendi pro dicendi: et
utraque conferenda cum Græcis Epitomes ac Cle-
meatinorum.
10 Naiese Hebræus. Barnabam Cyprium fa-
cioat ieserpretes ad Act.Iν, 36, necnon Epiphanius
rærresi 59, c. 25, Hieronymus in Catalogo, et
Alæsader monachus in Encomio S. Barnabæ.
(11) am er ejus discipulis. lta apud Clementem