PG 10, col. 225
altero stare nequit; sic enim lunae saltus ad annum Α riuntur : dummodo nec infra xiv nec Supra xx linire
tala: quae huic Beda: dicto_nulla ratione quadrare
potest,_‘i_tt per se ‘liqu‘et. ξιο Oiistant litterie Domini-
calcs, bis item hic signatze. Nam quamvis eas non-
nisi tabula: prioribus annis, item vti et Vlll veras
agnoscam, aliis semper erroneas-2 eas tamen ejus-
niodi planissime niattiiscriptuscodex exhibet: pror-
sus ut vel hunc vel [tedam falli necesse sit. Ego
codici magis assentior, et per se fido constantique,
et expressis Anatolii verbis conformiori. ll_ic enim
ᾗ 6 line, et teqiiiuoctiiiin et plenilunium in Paschate
plane transmittenda sciscit, ut omtientteiiebrarum
potestatem lux superet. Quod et Cyrillus Prologi
sui § 4 innuit; cum tam de Latinorum quam Ana-
tolii' saltu agens, supputationem eorum inconve-
iiientem esse, nimisque properare, plane ex codicis
nostri sententia su bjtingit.
Non nego tamen, visos aliquando mihi aureos
Anatolii numeros, in Martio et Pascliali mense, a
librario uno sursum die male protrusus; idque ex
ς tractatus ejus ll satis colligi posseuvidebaiur, ubi
aureus numerus primus cum primo Martii die com:
ponitur. Ac licet rex litua: aetate xxVi_ad aequinoctii
Anatoliani diem notata, cum ultimo Februarii, uno
scilicet citius die, componi videatur. hoc tamen po-
tius nietidosum docent 59 dies, quos Anatolius, ut
czetcri, a primo Januarii ad ultimum Februarii re-
cte numerat; quas justa est duorum luna: mensium
quantitas. lliiic quoque rectius aureus numerus}
iii Martii primiim'et ultimum diem devolvendus vi-
debatur; ut luna haec anui tertia, trieenaria non
minus quam prima, juxta naturalem allernationem,
esse possit; non ad Martii xxx, SQllhpellUillfilum
relinquenda; licet et in tabularpaschali. et §_il ex
parte'sriscat Anatolius. Accedebat przcterea, liis ad-
iitissis, jain lunas Anatolii Latinorum et‘Alexandri-
norum —luiiis ceteriores utcunque lieri, uno certe
minus die praecurrere. Quare. ut ita facerem, om-
nino pendebant. Verum adverti me tuin_in majus
incommodum impingere. Luiias paschales xiv ter
Anatolius ternis sua: tabula: anuis, it, v et xvui de-
finivit. Si aureos ejus numeros uno die devolviiniis,
etc jam iioii decimae quat-lie, sed decima; tertia:
erunt; quod ejus rationibus adversatur. idem est
de teritis quoque vicesiniis paschalibus ejus luitis
judicium. Priori igitur sententia: potius insistendum,
et dicendum Anatolium sui hic iii tam intricata re
oblitum (nisi forte librarium, quod non puto) se
lectoretuque confundere.
4" Dill'ert_An_at_oliu_s_ in capite et i‘tnc primi men:
eis; quem Latini a Martii die quinto, Alexandrini
ab octavo ineunt. ipse omnium tardissime ab deei-
tito, quia tardissime quoque figit aitlulnoqllllmLAilllO
cyclisuiixi Dominicaiu pasclfaleiii indicit iv Kalcn- ι)
das Apriles, seu Martii xxix luna, sua xx, ac pro-
inde litnani istam ab χ Martii orditur. Anno quidem
cycli xix citiiitatu pascltalemi suam Dominicam no—
tat \‘I Kalendas Aprilis, seu Martii xxvu.Verum cunt
lunam istam xvii duntaxat numeret, plane primam
nonnisi a Martii xt deducit, postridie ineuntis luna:
jam dictaz. Ubi id notandum venit. Anatolium illam
Alexandrinorum et Ecclesia: hodierna: regulam ni-
hil morari, pascltaleiit eam esse quartam decimam,
quae vel iii ipsutu aequinoctium, vel proxime pOst
ipsum incurrit. Nam aequinoctium ipse cum xxv
Martii componit. lino unum praeterea diem, nempe
Martii xxvi (quem atquiitocti‘i transgressum appel-
lat), ante legitintaiit'l’aschatis citititi iunctionem
transmitti vult, ut tanto tenebras lux superet. Ita
nulla illi aut pcrexilis est neomcniarum et termino—
t‘um paschalium ratio, sed Uominicaruin duntaxat,
(pta: a Martii χχιιι ad Aprilis χχιιι inclusive repe-
tala: quae huic Beda: dicto_nulla ratione quadrare
potest,_‘i_tt per se ‘liqu‘et. ξιο Oiistant litterie Domini-
calcs, bis item hic signatze. Nam quamvis eas non-
nisi tabula: prioribus annis, item vti et Vlll veras
agnoscam, aliis semper erroneas-2 eas tamen ejus-
niodi planissime niattiiscriptuscodex exhibet: pror-
sus ut vel hunc vel [tedam falli necesse sit. Ego
codici magis assentior, et per se fido constantique,
et expressis Anatolii verbis conformiori. ll_ic enim
ᾗ 6 line, et teqiiiuoctiiiin et plenilunium in Paschate
plane transmittenda sciscit, ut omtientteiiebrarum
potestatem lux superet. Quod et Cyrillus Prologi
sui § 4 innuit; cum tam de Latinorum quam Ana-
tolii' saltu agens, supputationem eorum inconve-
iiientem esse, nimisque properare, plane ex codicis
nostri sententia su bjtingit.
Non nego tamen, visos aliquando mihi aureos
Anatolii numeros, in Martio et Pascliali mense, a
librario uno sursum die male protrusus; idque ex
ς tractatus ejus ll satis colligi posseuvidebaiur, ubi
aureus numerus primus cum primo Martii die com:
ponitur. Ac licet rex litua: aetate xxVi_ad aequinoctii
Anatoliani diem notata, cum ultimo Februarii, uno
scilicet citius die, componi videatur. hoc tamen po-
tius nietidosum docent 59 dies, quos Anatolius, ut
czetcri, a primo Januarii ad ultimum Februarii re-
cte numerat; quas justa est duorum luna: mensium
quantitas. lliiic quoque rectius aureus numerus}
iii Martii primiim'et ultimum diem devolvendus vi-
debatur; ut luna haec anui tertia, trieenaria non
minus quam prima, juxta naturalem allernationem,
esse possit; non ad Martii xxx, SQllhpellUillfilum
relinquenda; licet et in tabularpaschali. et §_il ex
parte'sriscat Anatolius. Accedebat przcterea, liis ad-
iitissis, jain lunas Anatolii Latinorum et‘Alexandri-
norum —luiiis ceteriores utcunque lieri, uno certe
minus die praecurrere. Quare. ut ita facerem, om-
nino pendebant. Verum adverti me tuin_in majus
incommodum impingere. Luiias paschales xiv ter
Anatolius ternis sua: tabula: anuis, it, v et xvui de-
finivit. Si aureos ejus numeros uno die devolviiniis,
etc jam iioii decimae quat-lie, sed decima; tertia:
erunt; quod ejus rationibus adversatur. idem est
de teritis quoque vicesiniis paschalibus ejus luitis
judicium. Priori igitur sententia: potius insistendum,
et dicendum Anatolium sui hic iii tam intricata re
oblitum (nisi forte librarium, quod non puto) se
lectoretuque confundere.
4" Dill'ert_An_at_oliu_s_ in capite et i‘tnc primi men:
eis; quem Latini a Martii die quinto, Alexandrini
ab octavo ineunt. ipse omnium tardissime ab deei-
tito, quia tardissime quoque figit aitlulnoqllllmLAilllO
cyclisuiixi Dominicaiu pasclfaleiii indicit iv Kalcn- ι)
das Apriles, seu Martii xxix luna, sua xx, ac pro-
inde litnani istam ab χ Martii orditur. Anno quidem
cycli xix citiiitatu pascltalemi suam Dominicam no—
tat \‘I Kalendas Aprilis, seu Martii xxvu.Verum cunt
lunam istam xvii duntaxat numeret, plane primam
nonnisi a Martii xt deducit, postridie ineuntis luna:
jam dictaz. Ubi id notandum venit. Anatolium illam
Alexandrinorum et Ecclesia: hodierna: regulam ni-
hil morari, pascltaleiit eam esse quartam decimam,
quae vel iii ipsutu aequinoctium, vel proxime pOst
ipsum incurrit. Nam aequinoctium ipse cum xxv
Martii componit. lino unum praeterea diem, nempe
Martii xxvi (quem atquiitocti‘i transgressum appel-
lat), ante legitintaiit'l’aschatis citititi iunctionem
transmitti vult, ut tanto tenebras lux superet. Ita
nulla illi aut pcrexilis est neomcniarum et termino—
t‘um paschalium ratio, sed Uominicaruin duntaxat,
(pta: a Martii χχιιι ad Aprilis χχιιι inclusive repe-