PG 10, col. 243
nactatus de propheta Osee (6), quem in vigilia Paschæ habitum ipse sermo demonstrat.
pro libpris suis sdvecsus Jovinisnum.
Origenes, Dionysius, Pierius, Eusebius Cæsarien-
sis, Didymus, Apollinaris latissime hanc Epistolam
tΕp.Iad Cor.), interpretati sunt; quorum Pierius,
cum sensum Apostoli ventilaret atque edissereret,
Lectum est Pierii presbyteri (quem una cum lsi-
doro fratre germano martyrii pro Christi nomine
certamen subiisse, Pamphili quoque martyris in sa-
crarum litterarum studio doctorem, atque Alexan-
drinæ scholæ prafectum fuisse, ferunt), volumen
librorum duodecim. Stylus illi clarus, ac perspicuus,
et quasi sponte luens, nihil exquisitum præ se fert,
sed velut ex tempore fusus, placide ac leniter, sen-
simque decurrit. Enthymematis autem, siquisalius,
maxime abundat. lurima quoque præter ea quæ
in Ecclesia hodie obtinent,veteri fortassis more,tra-
dit. De Patre tamen et ilio pie credit, nisi quod
substantias duas, totidemque naturas esse dicit;
substantiæ et naturæ nomine (quantumo ex iis, quæ
hunc locum antecedunt et consequuntur, colligi-
tur), pro hypostasi usus; non ita vero, ut qui Ario
adhærent. Verumtamen de Spiritu sancto periculose
nimis, atque parum pie docet; dum hunc inferioris
(5) Decennalem illam a Diocletiano incœptam.
(6) Scribit S. Hieronymus in Præfat. Osee.:
Pierii legi tractatum fongissimum, quem in exrordio
Aujus prophetæ die vigliarum Dominicæ passionis
ctemporali et diserto sermone prafudit. In epist.
Mula, contra Vigilantium: et in vigiliis Paschæ
tate quid fieri pleruque convincitur. In Matth. αανο
eaditio Judæorum est, Christum media nocte ventu-
rum, unde reor et traditionem apostolicam perman-
sisse, ut in die vigiliarum Paschæ ante noctis dimi-
dium populos dimittere non liceat exrsectantes ad-
ventum Christi, et postquam illud tempus transierit,
securitate præsumpta festum cunctis agentibus diem.
Adamantii autem et Pierii exemplaria citat Hieron.
in Matth. c. XXν. I. GnAvos. - Jam diu autem
est cum et ista in Oseam et cæteræ lucubrationes
Pierii omnes interciderunt. AAnmuoos.
(7) r scripto quodam Pierii in priorem S. Pau-
ti, etc. Censet cl. Lardnerus in op. De jfide his.
evang., part. n, lib. I, cap. 54, nullum in Pauli
Epistolam a Pierio scriptum commentarium, sed
tantum ῥῆσιν Paulinam hic commemoratam in ali-
quo opere Pierium lusius sermone exposuisse. Sa-
bricius autem in ibt. Græc.lib. v, cap. 35, ubi de
scriptoribus in Photii Bibliotheca censuræ subjectis
agit, haud dubitare se ait, ex duodecim illis a Pho-
tio memoratis Pierii λόγοις fuisse hunc tractatum.
Vid. paulo infra. Sed hæc Fabricii conjectura de
Pierii quidem λόγοις incerta videtur.
(8) Ὁν καὶ σὐν τῷ ἀδελφῷ, etc. De Pierio hæc
scripserat statim ante Photius in cod. 118, in quo
recensetur Pamphili M. atque Eusebii Apologia pro
Origene ʼΠν δὲ Παμφίλου διδάσκαλος ὁ Πιέριος, τοῦ
ἐν Ἀλεξανδρείᾳ καὶ αὐτὸς προεστηκὼς διδασκαλείου.
pro libpris suis sdvecsus Jovinisnum.
Origenes, Dionysius, Pierius, Eusebius Cæsarien-
sis, Didymus, Apollinaris latissime hanc Epistolam
tΕp.Iad Cor.), interpretati sunt; quorum Pierius,
cum sensum Apostoli ventilaret atque edissereret,
Lectum est Pierii presbyteri (quem una cum lsi-
doro fratre germano martyrii pro Christi nomine
certamen subiisse, Pamphili quoque martyris in sa-
crarum litterarum studio doctorem, atque Alexan-
drinæ scholæ prafectum fuisse, ferunt), volumen
librorum duodecim. Stylus illi clarus, ac perspicuus,
et quasi sponte luens, nihil exquisitum præ se fert,
sed velut ex tempore fusus, placide ac leniter, sen-
simque decurrit. Enthymematis autem, siquisalius,
maxime abundat. lurima quoque præter ea quæ
in Ecclesia hodie obtinent,veteri fortassis more,tra-
dit. De Patre tamen et ilio pie credit, nisi quod
substantias duas, totidemque naturas esse dicit;
substantiæ et naturæ nomine (quantumo ex iis, quæ
hunc locum antecedunt et consequuntur, colligi-
tur), pro hypostasi usus; non ita vero, ut qui Ario
adhærent. Verumtamen de Spiritu sancto periculose
nimis, atque parum pie docet; dum hunc inferioris
(5) Decennalem illam a Diocletiano incœptam.
(6) Scribit S. Hieronymus in Præfat. Osee.:
Pierii legi tractatum fongissimum, quem in exrordio
Aujus prophetæ die vigliarum Dominicæ passionis
ctemporali et diserto sermone prafudit. In epist.
Mula, contra Vigilantium: et in vigiliis Paschæ
tate quid fieri pleruque convincitur. In Matth. αανο
eaditio Judæorum est, Christum media nocte ventu-
rum, unde reor et traditionem apostolicam perman-
sisse, ut in die vigiliarum Paschæ ante noctis dimi-
dium populos dimittere non liceat exrsectantes ad-
ventum Christi, et postquam illud tempus transierit,
securitate præsumpta festum cunctis agentibus diem.
Adamantii autem et Pierii exemplaria citat Hieron.
in Matth. c. XXν. I. GnAvos. - Jam diu autem
est cum et ista in Oseam et cæteræ lucubrationes
Pierii omnes interciderunt. AAnmuoos.
(7) r scripto quodam Pierii in priorem S. Pau-
ti, etc. Censet cl. Lardnerus in op. De jfide his.
evang., part. n, lib. I, cap. 54, nullum in Pauli
Epistolam a Pierio scriptum commentarium, sed
tantum ῥῆσιν Paulinam hic commemoratam in ali-
quo opere Pierium lusius sermone exposuisse. Sa-
bricius autem in ibt. Græc.lib. v, cap. 35, ubi de
scriptoribus in Photii Bibliotheca censuræ subjectis
agit, haud dubitare se ait, ex duodecim illis a Pho-
tio memoratis Pierii λόγοις fuisse hunc tractatum.
Vid. paulo infra. Sed hæc Fabricii conjectura de
Pierii quidem λόγοις incerta videtur.
(8) Ὁν καὶ σὐν τῷ ἀδελφῷ, etc. De Pierio hæc
scripserat statim ante Photius in cod. 118, in quo
recensetur Pamphili M. atque Eusebii Apologia pro
Origene ʼΠν δὲ Παμφίλου διδάσκαλος ὁ Πιέριος, τοῦ
ἐν Ἀλεξανδρείᾳ καὶ αὐτὸς προεστηκὼς διδασκαλείου.