PG 10, col. 89
τνδντο, καὶ τὰ πολλὰ τῆς Ἰουδαίας, καὶ τῆς λοιπῆς
γῆς κατερῤίφη. Τοῦτο τὸ σκότος ἔκλεις ιν τοῦ ἡλίου
Gillo; ἀποκαλεῖ ἐν τρίτῃ τῶν Ἰστίμιών, ὡς ἐμοὶ¹
δοκεῖ, ἀλόγως. Ἐὕραίοι γὰρ ἄξουσι τὸ Πάσχα κατὰ
σελήνην ιδ’, πρὸ δὲ μιᾶς τοῦ Πάσχα τὰ. περὶ τὸν
Σωτῆρα συμϐαίνει· ἔκλειψις οὲ ἡλίου σελήνης ὑπελ-
Θούσης τὸν ἣλιον γίνεται. Ἀδύνατον δὲ ἐν ἄλλῳ
κρίνῳ, πλὴν ἐν τῷ μεταξὺ μιᾶς καὶ τῆς πρὸ αὐτῆς,
κατὰ τὴν σύνοδον αὐτὴν ἀποϐῆναι· πῶς οὖν ἔκλειψις
νομισθείη κατὰ διάμετρον ηεδὸν ὑπαρχούσης τῆς
σελήνης ὴλίῳς Ἔστω δὴ, συναρπαζὲτω τοὺς πολλοὺς Β
τδ γεγενημένον, καὶ τὺ κοσμικὴν τέρας ἡλίου
ἔκλειᾲις ὑπονοείσοω ἓν τι κατὰ τὴν ὄψιν. Φλέγων
ἱστορεί ἐςτί Τιϐερίου Καίσαρος ἐν πανσελήνῳ ἔκλει-
ᾴιν ἡλίου γεγονέναι τελείαν ἀπὸ ὧρας ἕκτης, μέχρις
ὶννάτης · δῆλον ὡς ταύτην. Τίς δ’ ή κοινωνία σεισμῷ,
11': ἐκλείψει, πέτραις ῥηγνυμὲναις, καὶ ἀναστάσει
νεκρῶν, τοσαύτῃ τε κινήσει κοσμικῇ; Ἑν γοῦν τῷ
μακρῷ χρόνῳ τοιοῦτον τι συμϐὰν οὗ μνημονεύεταιο
ἀλλ’ ἦν σκότος Θεοποίητον, διότι τὸν Κύριον συνέϐη
παθεῖν· καὶ λόγος αἱρεί ὅτι ἑϐδομήκοντα ἑϐδομάδες
εἰς τοῦτον συναιροῦνται τον χρόνον ὲν τῷ Δανιὴλ.
cietas? Certe longa retro annorum srrie simile quid nulla reperimus accidisse memoria. Erant itaque
novum Dei opus illa: tenebrae, ipso mundi Domino patiente exortae. Septuaginta vero bcbdomadcs ι
Datiiele memoratas hoc tempore complendas , et terminum attigisse ratio convincit.
B‘. Ἀπὸ δὲ Ἀρταξέρξου ἑϐδομήκοντα ἐϐδομάδες c
εἰς τὸν ἐπὶ Χριστοῦ συντελοῦνται χρόνον κατὰ τοὺς
Ἰουδαίων ἀριθμούς. Ἀπὸ γὰρ Νεεμίου, ὃς ὑπ’ ’Λρ-
ταξερξου τὴν Ἰερουσαλὴμ οἰκήσων ἐπέμφθη, ἐπὶ τὸ
εἰκοστὸν καὶ ἑκατοστὸν τῆς Περσῶν βασιλείας, αὑτοῦ
'3‘ Ἀρταξέρξου κ’ ἔτει, Ὀλυμπιάδος ςτγ¹ ἔτει δ’, ἐπὶ
τούτων τῶν χρόνων, ὃς ἦν Ὀλυμπιάδος σβ’, ἔτος δεύ-
τεμν, Τιεερίου δὲ Καίσαρος ἡγεμονίας ἔτος ις’,
its: (71⁸), ςυνάγετσιυοέ, ἆπερ Ἑϐραϊκὰ υιιι ἔτη γί-
νετ αι. κατὰ τὸν σεληνισῖον μῆνα τοὺς ἐνιαυτοὺς ἐκείνων
ἐξαριθμουμένων, ὡς ἐστὶ πρόχειρον εἰπεῖν, ἡμερῶν
z’f, καὶ ἡμισείας. τοῦ κυκλικοῦ ἐνιαυτοῦ τοῦ καθ’
ἣλιον ὑπάρχοντος ἡμερῶν τξε’, δ’, κατὰ σελήνην δω-
δεκάμηνον παραλλάσσειν ἡμέρας ια’, καὶ δ’· διὰ
τοῦτο καὶ ’Έλληνες καὶ Ἰουδαῖοι τρεῖς μῆνας ἐμϐο-
λίμους ἐτεσιν η’ παρεμίὶἁλλουσιν ⁸ ὀκτάκις γὰρ τὰ D ό
ια’ καὶ τέταρτον ποιεῖ τρίμηνον. Τὰ τοίνυν υοε’ ἔτη
fixus-.51: μὲν γίνονται νο’, καὶ μῆνες τρεῖς, ὡς τρι-
μήνου ἐμϐολίμου τῇ ὀκταετίᾳ. προσγινομένου, ἐτη
τινάγξται ιε’, ταῦτὰ τε πρὸς τοῖς υοε¹ ἔτεσιν, ο’
ἔίὶδομάὀες. Μὴ δή τις ἡμᾶς κατ’ ἀστρονομίαν ἀριθ-
μῶν ἀπείρους εἶναι νομιζέτω, τξε¹ ἡμερῶν καὶ τε-
τάρτου μορίου προτεταχέναι αὐτήν. Οὐδὲ γὰρ ἀγνοίᾳ
τοῦ ἀληθοῦς, διὰ δὲ τὴν λεπτολογίαν τὸ ψηφιζόμενον
σννετέψμεν. Τοῖς 6‘s ἐπ’ ἀκριϐὲς πάντα πειρωμέ-
νηυς ἐξετάζειν, καὶ τοῦθ’ ὡς ἐν γραφῇ παρακείσοω.
tatis quippe inscitia. quinimo exquisitas potius
7l’) Forte leg. ἔτη, vel, ἕτερα, δυιντηηειέρειο ἔτη. Cret
γῆς κατερῤίφη. Τοῦτο τὸ σκότος ἔκλεις ιν τοῦ ἡλίου
Gillo; ἀποκαλεῖ ἐν τρίτῃ τῶν Ἰστίμιών, ὡς ἐμοὶ¹
δοκεῖ, ἀλόγως. Ἐὕραίοι γὰρ ἄξουσι τὸ Πάσχα κατὰ
σελήνην ιδ’, πρὸ δὲ μιᾶς τοῦ Πάσχα τὰ. περὶ τὸν
Σωτῆρα συμϐαίνει· ἔκλειψις οὲ ἡλίου σελήνης ὑπελ-
Θούσης τὸν ἣλιον γίνεται. Ἀδύνατον δὲ ἐν ἄλλῳ
κρίνῳ, πλὴν ἐν τῷ μεταξὺ μιᾶς καὶ τῆς πρὸ αὐτῆς,
κατὰ τὴν σύνοδον αὐτὴν ἀποϐῆναι· πῶς οὖν ἔκλειψις
νομισθείη κατὰ διάμετρον ηεδὸν ὑπαρχούσης τῆς
σελήνης ὴλίῳς Ἔστω δὴ, συναρπαζὲτω τοὺς πολλοὺς Β
τδ γεγενημένον, καὶ τὺ κοσμικὴν τέρας ἡλίου
ἔκλειᾲις ὑπονοείσοω ἓν τι κατὰ τὴν ὄψιν. Φλέγων
ἱστορεί ἐςτί Τιϐερίου Καίσαρος ἐν πανσελήνῳ ἔκλει-
ᾴιν ἡλίου γεγονέναι τελείαν ἀπὸ ὧρας ἕκτης, μέχρις
ὶννάτης · δῆλον ὡς ταύτην. Τίς δ’ ή κοινωνία σεισμῷ,
11': ἐκλείψει, πέτραις ῥηγνυμὲναις, καὶ ἀναστάσει
νεκρῶν, τοσαύτῃ τε κινήσει κοσμικῇ; Ἑν γοῦν τῷ
μακρῷ χρόνῳ τοιοῦτον τι συμϐὰν οὗ μνημονεύεταιο
ἀλλ’ ἦν σκότος Θεοποίητον, διότι τὸν Κύριον συνέϐη
παθεῖν· καὶ λόγος αἱρεί ὅτι ἑϐδομήκοντα ἑϐδομάδες
εἰς τοῦτον συναιροῦνται τον χρόνον ὲν τῷ Δανιὴλ.
cietas? Certe longa retro annorum srrie simile quid nulla reperimus accidisse memoria. Erant itaque
novum Dei opus illa: tenebrae, ipso mundi Domino patiente exortae. Septuaginta vero bcbdomadcs ι
Datiiele memoratas hoc tempore complendas , et terminum attigisse ratio convincit.
B‘. Ἀπὸ δὲ Ἀρταξέρξου ἑϐδομήκοντα ἐϐδομάδες c
εἰς τὸν ἐπὶ Χριστοῦ συντελοῦνται χρόνον κατὰ τοὺς
Ἰουδαίων ἀριθμούς. Ἀπὸ γὰρ Νεεμίου, ὃς ὑπ’ ’Λρ-
ταξερξου τὴν Ἰερουσαλὴμ οἰκήσων ἐπέμφθη, ἐπὶ τὸ
εἰκοστὸν καὶ ἑκατοστὸν τῆς Περσῶν βασιλείας, αὑτοῦ
'3‘ Ἀρταξέρξου κ’ ἔτει, Ὀλυμπιάδος ςτγ¹ ἔτει δ’, ἐπὶ
τούτων τῶν χρόνων, ὃς ἦν Ὀλυμπιάδος σβ’, ἔτος δεύ-
τεμν, Τιεερίου δὲ Καίσαρος ἡγεμονίας ἔτος ις’,
its: (71⁸), ςυνάγετσιυοέ, ἆπερ Ἑϐραϊκὰ υιιι ἔτη γί-
νετ αι. κατὰ τὸν σεληνισῖον μῆνα τοὺς ἐνιαυτοὺς ἐκείνων
ἐξαριθμουμένων, ὡς ἐστὶ πρόχειρον εἰπεῖν, ἡμερῶν
z’f, καὶ ἡμισείας. τοῦ κυκλικοῦ ἐνιαυτοῦ τοῦ καθ’
ἣλιον ὑπάρχοντος ἡμερῶν τξε’, δ’, κατὰ σελήνην δω-
δεκάμηνον παραλλάσσειν ἡμέρας ια’, καὶ δ’· διὰ
τοῦτο καὶ ’Έλληνες καὶ Ἰουδαῖοι τρεῖς μῆνας ἐμϐο-
λίμους ἐτεσιν η’ παρεμίὶἁλλουσιν ⁸ ὀκτάκις γὰρ τὰ D ό
ια’ καὶ τέταρτον ποιεῖ τρίμηνον. Τὰ τοίνυν υοε’ ἔτη
fixus-.51: μὲν γίνονται νο’, καὶ μῆνες τρεῖς, ὡς τρι-
μήνου ἐμϐολίμου τῇ ὀκταετίᾳ. προσγινομένου, ἐτη
τινάγξται ιε’, ταῦτὰ τε πρὸς τοῖς υοε¹ ἔτεσιν, ο’
ἔίὶδομάὀες. Μὴ δή τις ἡμᾶς κατ’ ἀστρονομίαν ἀριθ-
μῶν ἀπείρους εἶναι νομιζέτω, τξε¹ ἡμερῶν καὶ τε-
τάρτου μορίου προτεταχέναι αὐτήν. Οὐδὲ γὰρ ἀγνοίᾳ
τοῦ ἀληθοῦς, διὰ δὲ τὴν λεπτολογίαν τὸ ψηφιζόμενον
σννετέψμεν. Τοῖς 6‘s ἐπ’ ἀκριϐὲς πάντα πειρωμέ-
νηυς ἐξετάζειν, καὶ τοῦθ’ ὡς ἐν γραφῇ παρακείσοω.
tatis quippe inscitia. quinimo exquisitas potius
7l’) Forte leg. ἔτη, vel, ἕτερα, δυιντηηειέρειο ἔτη. Cret