PG 100, col. 1069

etiam abs re erit admonere, istius Viue anetorem nonnullos loquendi modos sententiasque integras ex
In ltac autem Vita pleraque ad historiam lconoclastarum spectantia, quos istius operis auctor-leo.-
nocaustas appellat, luculenter enarrantur. Hic quoque clare ridere est, .quam recte-tunc temporis de
cultu sanctarum imaginum senserint catholici. Nempe ibi expresse declaratur a nobis non coli ipsam
materiam, cum imagines ex ea constantes exterius veneramur, sed ipsas causas sive prototy‘pn
auctoris verba usurpemus) mente attingi, quod pie fieri, negari non posse eodem in Opere probatur. Si
enim exteriorem reverentiam adversus imperatorum et regum imagines adbibere licet, adeo ut qui eas
prre contemptu pedibus conculcare vel confringere ausus sit, Ιειεεςε majestatis reus habeatur; quia ut
honor, quem imaginibus regum et imperatorum deferimus, ad ipsos reges et imperatores refertur, ita
contemptio et injuria, quae illorum imaginibus infertur, .ad eosdem transit; profecto longe a-quius et
sanctius est Christi Regis regum et sanctorum, qui cum eo in cmlis regnant, imagines aliqua venera-
ί tione dignari, cum tunc ipsa veneratio ad Christum et sanctos dirigatur : neque impune feret qui
easdem imagines contun’aelia afl‘ecerit, quandoquidem bacce contumelia Christus ipse et sancti, quorum
Deus ultor est, lacessantur.
Hoc loco non possumus non testari nos hic multum debere oflieiosissimo viro Stephano Balnzin
iam a nobis laudato. Is enim hanc sui Patroni Vitam e ms. Regio prepriis impensis transcribi jamdu-
dum curaverat, una cum ea quam composuit Metapbrastes, ut illas, cum otium sineret, in Ιιιιιειιι
ederet. Verum, cum nos opusculis Graecis conquirendis occupari cerneret, eas nobis pro solita sua
comitate donavit.
W
³⁵⁸ VITA
’ MONACHI ET MARTYRIS.
AUCTORE STEPIIANO, DIACONO ECCLESIE CONl
η Στεφάνου (Ιὶριακόνου τ’ῆςῇῖεκκλησίας ficor—
στρντινουςεόλεως, cicadae Βίων καὶ μαρτύριον
toi) πᾳμμιίκαρος zeal ὁσίου έιιίρτιιροξΣέεέξὰιρρ
τοῦ Νέοε), paper/pugneo? ἐπὶ τοῦ ᾀσεὸοὒς Et:
κονοκαύοντου ,ϐασιλέως Κωνσταντίνου τοῦ καὶ "ymo.
Κοπρωνύμου.
Ἀγαθὸν καὶ δίκαιον καὶ πᾶσι τοῖς εὐσεϐεῖν προαι-
γοωμένοις εὐαπόδεκτον, κατά τὴν τοῦ μεγαλοκή ρυκος
Παύλου θείαν φωνὴν, τὸ κοινωνεῖν ταῖς τῶν ἁγίων
μνήμαις ⁸ κανῶς φησι τὸ Δαυῖτικὺν ἐκεῖνο μέλος·
Mrtua; δικαίων· μετ’ ἐγκωμίων υ καὶ, Τοῖς εὺθέσι
πρέπει alveare. Οὐ μὴν ἀλλὰ καὶ τὸ ὲν αὐταῖς
δψεσιν εἱκονικαίς ἀειμνήστως ἔχειν τὰ τούτων ἀρι-
στευτικὰ ἀγωνίσματα καὶ κατορθώματα, παντὶ·
πρέπον καὶ ἐφετὸν. Ὠσπερ καὶ τὸ διὰ Γραφικῶν
βίϐλων λαλεῖσθαι τὰ αὐτῶν, ὅσιον καὶ εὐσεϐές.
’Λμφότερα γὰρ τῆς τε ὄψεως καὶ ἀκοῆς ἐγγινόμενα
πρὺς τὴν τῶν πρωτοτύπων ἀρετὴν καὶ τὸν ἔνθεον
ι Rom. xu, 15. ³ Psal. cxx, 7. ³ Psal. usu, Ι.
ι al. δικαίου.
(ll Er quatuor codd. manuscriptis, uno, Regia:
bibliothecae. tribus , Colltertinm. lu regio audire. is
esttitnlns :Bio; καὶ πολιτεία, καὶ ἄθλησις. καὶ με·
ρικὴ Θαυμάτων διήγησις τοῦ ὁσίου Ματρὸς ὴςὶὼν

OCR text from a scan; reading errors may remain.

Cited in the encyclopedia

Save for later

Enter your email and we will send you a sign-in link. No password. What you save (articles, verses, chapters, documents) follows you to any device.