PG 100, col. 1074
siquidem Declaratio sermonum ipsius illuminabit,
et intellectum dabit parvulis ⁸. Et haec quidem haclel
nus. Ne autem prolixioribus exordiis orationem
protrahaums; proposito 400 curriculo insistens,
initium hujus Deo placita: vitae facturus sum. Vos
vero Vestris tantmn pret-ibus mihi opem ferte.
Deumque meae vili vita: propitium reddite, et ser-
tnouem ad os meum aperiendum exposeite : ne rem
ultra vires meas aggressus esse, νιιί nihil magum.-
cum. hocque opere dignum attulisse dijudieer;
quod mea} ipthecillitati minime. convenit, cum nulla
Β negligentia: species impendeat. Superua ergo asiju-
vante gratia, qua: omnia singulis congruentia dis-
tribuit, a qua Omne datum bonum et omne donum
perfectum desuper est, desrendens " in eos, qtti 5μί-
ritu digni sunt : in ipsum, inquam, vine exordium
veniam, quam optimum et promptissimum oratio-
num auxilium ex utraque parte simul conse-
cutus.
Tn vero, o sacer orthodoxnrum cretus, quotquot
Christianam philosophiam summo digito degustastis,
animose properate cum vera title aures mentis iu-
tendere. Nune enim spiritalis habitudiais, non car-
nalis ceiebritatis vel profectus,.ut apud gentiles,
agitur narratio.
Itaque sacri hujus convivii vestr-utrique omnium
ad audiendum convivarum dives et ἀοι gratissi-
mus convivator, Protomartyris. nomine, re et muri-
bus, similis, non hOspes est Byzantii, nec ab incolis
imperatoria urbis alienus. Noster εει ille fu'tus,
alumnus, et hostia, patribus nostris notus, atque
holocaustum quod ipsismet oculis. viderunt. Tem-
poribus enim Artemii seu Anastasii Augusti, Pilis-
dem imperii anno primo, a creatione mundi anno
sexies millesimo ducentesimo secundo [Christi
anno 7|5], vir quidam Constantinopoli degebat, non
inter illos quidem conspicuus, qui dignitate eminent,
vel qui ex impietate divitiis florent; sed inter illos
qui, ut Apostoli verbo utar, in sufficientia vitam du-
t'ttltl. ⁸ : atque adeo victum proprio manuum labore
cmuparabat, cujus etiam participes pro facultatibus
pauperes faciebat. Manebat autem ad declivem re-
giae viae publieae partem. ubi crux collocata est.
cujus etiam appellatione iusiguitur. Ex hoc loeo at
declivem partem sita: sunt ampl-e domus, qua: Cons'a .
"nuncupantur. llic dum vir religiosus t‘lllil muliere
mormn hami dissimilium habitaret (sitlltiticlll ambo
in pietate educati fuerant), temporis deem-su duas
habuit tilias, qua: cum aetate progressa: fuissent,
⁸ 1 ΤῙιιι. Vl, 6.
VAlil.-’E LEC'I'IONES.
ε’ al. αὑθεντίαν. τ linus tus. habet Κωνσταντοῦ ⁹
et intellectum dabit parvulis ⁸. Et haec quidem haclel
nus. Ne autem prolixioribus exordiis orationem
protrahaums; proposito 400 curriculo insistens,
initium hujus Deo placita: vitae facturus sum. Vos
vero Vestris tantmn pret-ibus mihi opem ferte.
Deumque meae vili vita: propitium reddite, et ser-
tnouem ad os meum aperiendum exposeite : ne rem
ultra vires meas aggressus esse, νιιί nihil magum.-
cum. hocque opere dignum attulisse dijudieer;
quod mea} ipthecillitati minime. convenit, cum nulla
Β negligentia: species impendeat. Superua ergo asiju-
vante gratia, qua: omnia singulis congruentia dis-
tribuit, a qua Omne datum bonum et omne donum
perfectum desuper est, desrendens " in eos, qtti 5μί-
ritu digni sunt : in ipsum, inquam, vine exordium
veniam, quam optimum et promptissimum oratio-
num auxilium ex utraque parte simul conse-
cutus.
Tn vero, o sacer orthodoxnrum cretus, quotquot
Christianam philosophiam summo digito degustastis,
animose properate cum vera title aures mentis iu-
tendere. Nune enim spiritalis habitudiais, non car-
nalis ceiebritatis vel profectus,.ut apud gentiles,
agitur narratio.
Itaque sacri hujus convivii vestr-utrique omnium
ad audiendum convivarum dives et ἀοι gratissi-
mus convivator, Protomartyris. nomine, re et muri-
bus, similis, non hOspes est Byzantii, nec ab incolis
imperatoria urbis alienus. Noster εει ille fu'tus,
alumnus, et hostia, patribus nostris notus, atque
holocaustum quod ipsismet oculis. viderunt. Tem-
poribus enim Artemii seu Anastasii Augusti, Pilis-
dem imperii anno primo, a creatione mundi anno
sexies millesimo ducentesimo secundo [Christi
anno 7|5], vir quidam Constantinopoli degebat, non
inter illos quidem conspicuus, qui dignitate eminent,
vel qui ex impietate divitiis florent; sed inter illos
qui, ut Apostoli verbo utar, in sufficientia vitam du-
t'ttltl. ⁸ : atque adeo victum proprio manuum labore
cmuparabat, cujus etiam participes pro facultatibus
pauperes faciebat. Manebat autem ad declivem re-
giae viae publieae partem. ubi crux collocata est.
cujus etiam appellatione iusiguitur. Ex hoc loeo at
declivem partem sita: sunt ampl-e domus, qua: Cons'a .
"nuncupantur. llic dum vir religiosus t‘lllil muliere
mormn hami dissimilium habitaret (sitlltiticlll ambo
in pietate educati fuerant), temporis deem-su duas
habuit tilias, qua: cum aetate progressa: fuissent,
⁸ 1 ΤῙιιι. Vl, 6.
VAlil.-’E LEC'I'IONES.
ε’ al. αὑθεντίαν. τ linus tus. habet Κωνσταντοῦ ⁹