PG 100, col. 1080
ευχὴν ποιήσασα, τὴν αἴτησιν ἔλαϐεν· καὶ⁷ πρὸ τῆς
Θείας ἐκείνης παρισταμένη εἰκόνος πάλιν, χαδομιοόιο
κοῖς δάκρυσιν εὐχαριστοῦσα ἐλεγενο ι Χαίροις, παν-
αγνε. ἠ τῆς ἁρρενοτόκου μου παιδοποιίας τὴν στεξο
ρωσιν λύσασα. Χαίροις, πανάχραντε, ἡ τὴν ἐμὴν
ἀθυμίαν μεταστρέςνασα είς χαρᾶν. Χαίροις, ταχίστη
σωτηρία τῶν σε ζητούντων. Ἐγὼ γὰρ ἡ τάλαινα
ζητήσασα, εῦρᾶν σε, καὶ περισσότερον ἔλαϐον. Ο)
μόνον τέκνον, ’ἀλλὰ καὶ τὺ αὑτοῦ ὄνομα παρὰ τοῦ
σοῦ λάτρου καὶ νῦν ἡμετέρου ποιμένος. ι Ἐκτεί-
νασα δὲ τὰς χεῖρας πρὸς τὸ ἄναντες, καὶ τοῖς ποσὶ
τῆς ἀτί-’λς ἐκείνης εἰκόνος τὸ βρέφος p προπκυνητι,
κῶς ἐνείρασα, αὖθις ὲϐὁαεῐ ο ι Δέχοιο ι’, ὦ δέσποινα,
τῆς μητρικῆς σου πρεσϐείας τὸ βλάστημα. Δέχοιο,
ἀντιφωνήτρια, τὸν πρὸ συλλήψεώς σοι ταχθέντα ⁸
μοι παῖδα. Δέχοιο. δανείτρια, τῶν χρεωστῶν τὸ
δάνειον. ι Τοῦ δὲ θεοφιλοῦς ἀνδρὸς αὐτῆς ἐπὶ τῇ
ἱγχρονίᾳ τῆς εὐχῆς καὶ τῇ τῶν δακρύων ἐκχύσει τῆς
γυναικὸς ὲννεοῦ γενομένου καὶ καταπλήκτου ἐξιστα-
μένου, αὐτὴ τῆς χειρὸς αὑτοῦ δραξαμένη. δακτυλο-
δεικτοῦσά τε πρὸς τὸν θεῖον χαρακτῆρα, ἐρησεν-
ι Αὕτη μοι, γλῦκύτατε ἆνερ, ἐγγυητὴς, προστάτις
καὶ βοηθὸς τῆς τοῦ Στεφάνου γεννήσεως. ι Καὶ κλί-
ναντες ἀμφότεροι τὰς κεφαλὰς, καὶτὸ ἆγιον έκεῖνο
προσκυνήσαντες ἔδαφος, τὴν πάντων τῶν Χριστιανῶν
ὲγγυήτριαν καὶ προστάτιδα ἐὐχαριστήσαντες οἴκαδε
τὸν εἰς ὕστερον μέλ-
Τῆς δὲ ἁγίας καὶ ζωηςρόρου τοῦ Σωτῆρος ἀναστὰν
σεως καταλαϐούσης, τὸν ὲκ βρέφους ίερὸν ι ἀράμε-
νοι οἱ γεννήτορες, τὸ Φωτιστήριον τῆς ἁγιωτάτης
τοῦ Θεοῦ Μεγάλης ἐκκλησίας κατέλαϐον τῇ τοῦ
ἁγίου Σαϐϐἁτου ὀψία, καὶ τὸνίερὸν νεανίαν προσ-
φέρουσι πρὸς τὸ λουτρὸν τῆς παλιγγενεσίας· καὶ
βαπτίζεται είς τὸ τῆς ζωαρχικῆς Τριάδος ὄνομα
παρ’ αὐτοῦ τοῦ παμμάκαρος φωστῆρος Γερμανοῦ.
Μετὰ δὲ τὴν τοῦ θείου μύρου χρίσιν, τῶς τοῦ
θεοφόρου ἀρχιποίμενος ποσὶν ἡ μήτηρ αὐτοῦ προσο
πεσοῦσα. ι Εῦξαι, ἐϐόα, τίμιε Πάτερ, ὅνπερ ἀπὸ
νηδύος τὴν κλῆσιν ὲγνὼρισας. ι ’0 δὲ τίμιος Γερ-
μανὸς μὴ εἴξας ὕπερθεν τῆς τοῦ μύρου χρίσεως ἄλο
λην εὐχὴν ποιήσασθαι, τὴν κάραν τοῦ γεννήτορας τῇ
μιᾷ χειρὶ κατασχὼν. καὶ τῇ ἑτέρα ἐπὶ τὸ βρέφος
δακτυλοδεικτῶν, εἶπεν ο ι 'O φωτίζων πάντα dr-
θρω πον είς τὸν κόσμον ἐρχόμενον Θεὸς, ὁμοιότρο·
πον ἀναδείξειεν τὶν παῖδα τοῦτον, οὗπερ εἰλήφει
καὶ τὸ ὄνομα. ι Καὶ οὕτω μετ’ εὐλογίας οἴκαδε
ἐπορεύθησαν.
Τοιαῦτα τὰ τοῦ θεοφόρου [ἰατρὸς ἡμῶν Στεφάνου
προπιὶλαια. Ταῦτα αὑτοῦ τὰ περὶ συλλήψεως. γεν-
VAliiIE LECTiONES.
Θείας ἐκείνης παρισταμένη εἰκόνος πάλιν, χαδομιοόιο
κοῖς δάκρυσιν εὐχαριστοῦσα ἐλεγενο ι Χαίροις, παν-
αγνε. ἠ τῆς ἁρρενοτόκου μου παιδοποιίας τὴν στεξο
ρωσιν λύσασα. Χαίροις, πανάχραντε, ἡ τὴν ἐμὴν
ἀθυμίαν μεταστρέςνασα είς χαρᾶν. Χαίροις, ταχίστη
σωτηρία τῶν σε ζητούντων. Ἐγὼ γὰρ ἡ τάλαινα
ζητήσασα, εῦρᾶν σε, καὶ περισσότερον ἔλαϐον. Ο)
μόνον τέκνον, ’ἀλλὰ καὶ τὺ αὑτοῦ ὄνομα παρὰ τοῦ
σοῦ λάτρου καὶ νῦν ἡμετέρου ποιμένος. ι Ἐκτεί-
νασα δὲ τὰς χεῖρας πρὸς τὸ ἄναντες, καὶ τοῖς ποσὶ
τῆς ἀτί-’λς ἐκείνης εἰκόνος τὸ βρέφος p προπκυνητι,
κῶς ἐνείρασα, αὖθις ὲϐὁαεῐ ο ι Δέχοιο ι’, ὦ δέσποινα,
τῆς μητρικῆς σου πρεσϐείας τὸ βλάστημα. Δέχοιο,
ἀντιφωνήτρια, τὸν πρὸ συλλήψεώς σοι ταχθέντα ⁸
μοι παῖδα. Δέχοιο. δανείτρια, τῶν χρεωστῶν τὸ
δάνειον. ι Τοῦ δὲ θεοφιλοῦς ἀνδρὸς αὐτῆς ἐπὶ τῇ
ἱγχρονίᾳ τῆς εὐχῆς καὶ τῇ τῶν δακρύων ἐκχύσει τῆς
γυναικὸς ὲννεοῦ γενομένου καὶ καταπλήκτου ἐξιστα-
μένου, αὐτὴ τῆς χειρὸς αὑτοῦ δραξαμένη. δακτυλο-
δεικτοῦσά τε πρὸς τὸν θεῖον χαρακτῆρα, ἐρησεν-
ι Αὕτη μοι, γλῦκύτατε ἆνερ, ἐγγυητὴς, προστάτις
καὶ βοηθὸς τῆς τοῦ Στεφάνου γεννήσεως. ι Καὶ κλί-
ναντες ἀμφότεροι τὰς κεφαλὰς, καὶτὸ ἆγιον έκεῖνο
προσκυνήσαντες ἔδαφος, τὴν πάντων τῶν Χριστιανῶν
ὲγγυήτριαν καὶ προστάτιδα ἐὐχαριστήσαντες οἴκαδε
τὸν εἰς ὕστερον μέλ-
Τῆς δὲ ἁγίας καὶ ζωηςρόρου τοῦ Σωτῆρος ἀναστὰν
σεως καταλαϐούσης, τὸν ὲκ βρέφους ίερὸν ι ἀράμε-
νοι οἱ γεννήτορες, τὸ Φωτιστήριον τῆς ἁγιωτάτης
τοῦ Θεοῦ Μεγάλης ἐκκλησίας κατέλαϐον τῇ τοῦ
ἁγίου Σαϐϐἁτου ὀψία, καὶ τὸνίερὸν νεανίαν προσ-
φέρουσι πρὸς τὸ λουτρὸν τῆς παλιγγενεσίας· καὶ
βαπτίζεται είς τὸ τῆς ζωαρχικῆς Τριάδος ὄνομα
παρ’ αὐτοῦ τοῦ παμμάκαρος φωστῆρος Γερμανοῦ.
Μετὰ δὲ τὴν τοῦ θείου μύρου χρίσιν, τῶς τοῦ
θεοφόρου ἀρχιποίμενος ποσὶν ἡ μήτηρ αὐτοῦ προσο
πεσοῦσα. ι Εῦξαι, ἐϐόα, τίμιε Πάτερ, ὅνπερ ἀπὸ
νηδύος τὴν κλῆσιν ὲγνὼρισας. ι ’0 δὲ τίμιος Γερ-
μανὸς μὴ εἴξας ὕπερθεν τῆς τοῦ μύρου χρίσεως ἄλο
λην εὐχὴν ποιήσασθαι, τὴν κάραν τοῦ γεννήτορας τῇ
μιᾷ χειρὶ κατασχὼν. καὶ τῇ ἑτέρα ἐπὶ τὸ βρέφος
δακτυλοδεικτῶν, εἶπεν ο ι 'O φωτίζων πάντα dr-
θρω πον είς τὸν κόσμον ἐρχόμενον Θεὸς, ὁμοιότρο·
πον ἀναδείξειεν τὶν παῖδα τοῦτον, οὗπερ εἰλήφει
καὶ τὸ ὄνομα. ι Καὶ οὕτω μετ’ εὐλογίας οἴκαδε
ἐπορεύθησαν.
Τοιαῦτα τὰ τοῦ θεοφόρου [ἰατρὸς ἡμῶν Στεφάνου
προπιὶλαια. Ταῦτα αὑτοῦ τὰ περὶ συλλήψεως. γεν-
VAliiIE LECTiONES.