PG 100, col. 1089
ηθέστατον ο τοῦ νεανίου καταμαθὼν, τό τε βάδισμα
καὶ τὸ ἱλαρὸν τοῦ προσώπου, τοῦ τε ὀφθαλμοῦ τὴν
σύνοιρρυν κατάστασιν· καὶ ἁπαξαπλῶς πᾶσαν τὴν
ἐνοῦσαν αὐτῷ Θείαν χάριν. εἶπεν ’ ι Εὐλογήσαι σε ὁ
Θεὸς, τέκνον, καὶ⁸ ποιήσαι σε σκεῦος ἐκλογῆς. ι
Τοῖς δὲ γονεῦσιν αὐτοῦ ἡρέμα πως ἔφη· ι Ὄντως ⁷
ἐπαναπέπαυται τὸ Πνεῦμα τοῦ Θεοῦ ἐπὶ τὸ μειρά-
κιον τοῦτο. ι Καὶ συνήθους ὑπηρεσίας γεγονυίας, καὶ
τῆς ἀγρύπνου δοξολογίας τῆς ’ἐωῧεν ἐπιστάσης, μετὰ
τὴν τοῦ Κανὸνος συνήθη συμπλήρωσιν. λαϐὼν αὑτὸν
δ Οεο-,ςόρος Πατὴρ ἡμῶν Ἰωάννης ἔμπροσθεν τοῦ
ἁγίου σπηλαίου, διὰ τὸ ἀπρὸῐτον αὑτὸν εἶναι · καὶ
κατηχήσιις αὐτὸν πλεῖστα ἔφη· ι Μακάριος εἷ, τέ-
κνον Στέφανε, ὅτι τὴν τήμερον τὴν δευτέραν κολυμ-
ϐήθραν ἁναλα μϐἀνεις, φωτὶ φῶς προσενδυόμενος, καὶ
τὴν δευτέραν τῆς πρώτης τὸ φρούριον. Μακάριος
εἷ, τέκνον, ὅτι τὴν τοῦ Χριστοῦ φωνὴν πληροῖς σή-
μερον εὐαγγελικῶς, καὶ καταλιμπάνεις πατέρα, κα.)⁴
μητέρα, καὶ ἀδελφὰς, καὶ πάντα τα σήμερον ὄντα
καὶ αἴθριον οὐκ ὄντα · καὶ φέρεις τὸν σταυρὸν αὑτοῦ
ἐπὶ ὤμων, ἵνα κ)ηρονομήσῃ; τὴν τῶν οὐρανῶν
βασιλείαν. Μακάριος εἷ. τέκνον, ὅτι προφητικῶς
ἐξελέξω παραριπτείσθαι ἐν τῷ οἴκῳ τοῦ θεοῦ μᾶλλον
ἢ οἰκεῖν ὲν σκηνώμασιν καὶ πόλει Χριστιανοκατηγό-
ρων αἱρετικῶν. Βλέπε, τέκνον, τὴν κλῆσιν τῆς
μοναχικῆς ἀξῖας, Ὅτι οὐκ ἔστιν ii πάλη πρὸς
αἷμα καὶ σάρκινάιϊλὰ πρὸς τὰς ἀρχὰς, πρὸς
τὰς ἐξουσίας, πρὸς τοὺς κοσμοκράτορας τοῦ
σκότους τοῦ αἰῶνος τούτου, πρὸς τὰ πνευματικὰ
τῆς πονηρίας ἐν τοῖς ἐπουρανίοις, ὥς φησι τὸ
σκεῦος τῆς ἐκλογῆς Παῦλος. Βλέπε, τέκνον, τίνι
συντάσσῃ. μὴ πάλιν σχῆς γονέων πόθον ὑπὲρ Θεοῦ.
Ὀ μὲν γὰρ καὶ ἔπλασε καὶ ἔσωσεν οἱ δὲ οὓς ἠγάπη-
σαν, ἀπώλεσαν κα). τῇ κολάσει παρέδωκαν, ὣς φησιν
ὁτῆς φωτιζούσης κλίμακος ὑποφήτης. Βλέπε, τέκιον,
μὴ στραφῇς εἰς caenam. Καὶ τοῦτο γὰρ γέγρα·
πται ο ’Ὀτιπερ οὐδεὶς ἐπιϐαλὼν τὴν χεῖρα αὑτοῦ
ἐπ’ ἇροῖροινιιιὶ στραφεὶς εἰς τὰ ὀπίσω, εὔθετός
ἐστιν εἰς τὴν ,βασιλείαν τῶν columbae. ι Ταῦτα
,1η --μ-..-ηε ---- -..νριη ,Ξμε _:_ __.’_._ _\-!-, ._ -.με
οὖν κατηχήσας αὑτὸν καὶ τὰ τούτων πλείονα, καὶ αἰτήσας καὶ λαϐὼν παρὰ τῶν αὐτοῦ χειρῶν τὸ
ψαλὶδιόν, ἀπέκειρεν αὑτὸν τῷ ἒξ καὶ δεκάτῳ χρόνῳ τῆς αὑτοῦ ἡλικίας, καὶ ἐνδιδύσκει αὑτὸν τὸ ἀγγελιο
κδν σχῆμα, καὶ τῆς ἐπακολούοουτ συνηθείας διαδραμούσης, oi τοῦ ὁσίου γονεῖς τοῦ ὅρους ἀπάραντες
τὰ οἰκεῖα κατέλαϐον, αἰνοῦντες καὶ δοξάζοντες τὸν Θεόν.
Ὁ δὲ τίμιος Στέφανος ἀποδύεται πρὸς τοὺς ἀγῶ-
νας, ἐπιμελούμενος τῶν πρὸς ἀρετὴν ἐφοδίων. Καὶ
ἐδίδου Θεῷ ἑκάστου καιροῦ τὸν πρόσφορον καρπόν.
‘Ev δὲ ὑπονοίᾳ γαστριμαργίας ὁ καρπὸς ἦν αύτῴ ἡ
’ἐγκράτεια ο καὶ λογισμῶν ἐπερχομένων αύτῷ ἡδονῆς
τινος σωματικῆς, αὖθις ἡ σωφροσύνη αὐτῷ ἀνεϐλά-
στανεν. Θυμού δὲ καὶ ὀργῆς τοσοῦτον ἐκράτησεν,
” Psal. uxxru, Η. ²¹ Ephes. vi, l2. ²¹ Joannes Climacus.
ῩΑΙῖΙᾹΞ LEC'l'lOKES.
ο al. εὐφυέστατον, al. εύσῖαὺὲς ἦθος. -τ al. ἐπακολούῦως. al. ἐπακολουθούσης.
καὶ τὸ ἱλαρὸν τοῦ προσώπου, τοῦ τε ὀφθαλμοῦ τὴν
σύνοιρρυν κατάστασιν· καὶ ἁπαξαπλῶς πᾶσαν τὴν
ἐνοῦσαν αὐτῷ Θείαν χάριν. εἶπεν ’ ι Εὐλογήσαι σε ὁ
Θεὸς, τέκνον, καὶ⁸ ποιήσαι σε σκεῦος ἐκλογῆς. ι
Τοῖς δὲ γονεῦσιν αὐτοῦ ἡρέμα πως ἔφη· ι Ὄντως ⁷
ἐπαναπέπαυται τὸ Πνεῦμα τοῦ Θεοῦ ἐπὶ τὸ μειρά-
κιον τοῦτο. ι Καὶ συνήθους ὑπηρεσίας γεγονυίας, καὶ
τῆς ἀγρύπνου δοξολογίας τῆς ’ἐωῧεν ἐπιστάσης, μετὰ
τὴν τοῦ Κανὸνος συνήθη συμπλήρωσιν. λαϐὼν αὑτὸν
δ Οεο-,ςόρος Πατὴρ ἡμῶν Ἰωάννης ἔμπροσθεν τοῦ
ἁγίου σπηλαίου, διὰ τὸ ἀπρὸῐτον αὑτὸν εἶναι · καὶ
κατηχήσιις αὐτὸν πλεῖστα ἔφη· ι Μακάριος εἷ, τέ-
κνον Στέφανε, ὅτι τὴν τήμερον τὴν δευτέραν κολυμ-
ϐήθραν ἁναλα μϐἀνεις, φωτὶ φῶς προσενδυόμενος, καὶ
τὴν δευτέραν τῆς πρώτης τὸ φρούριον. Μακάριος
εἷ, τέκνον, ὅτι τὴν τοῦ Χριστοῦ φωνὴν πληροῖς σή-
μερον εὐαγγελικῶς, καὶ καταλιμπάνεις πατέρα, κα.)⁴
μητέρα, καὶ ἀδελφὰς, καὶ πάντα τα σήμερον ὄντα
καὶ αἴθριον οὐκ ὄντα · καὶ φέρεις τὸν σταυρὸν αὑτοῦ
ἐπὶ ὤμων, ἵνα κ)ηρονομήσῃ; τὴν τῶν οὐρανῶν
βασιλείαν. Μακάριος εἷ. τέκνον, ὅτι προφητικῶς
ἐξελέξω παραριπτείσθαι ἐν τῷ οἴκῳ τοῦ θεοῦ μᾶλλον
ἢ οἰκεῖν ὲν σκηνώμασιν καὶ πόλει Χριστιανοκατηγό-
ρων αἱρετικῶν. Βλέπε, τέκνον, τὴν κλῆσιν τῆς
μοναχικῆς ἀξῖας, Ὅτι οὐκ ἔστιν ii πάλη πρὸς
αἷμα καὶ σάρκινάιϊλὰ πρὸς τὰς ἀρχὰς, πρὸς
τὰς ἐξουσίας, πρὸς τοὺς κοσμοκράτορας τοῦ
σκότους τοῦ αἰῶνος τούτου, πρὸς τὰ πνευματικὰ
τῆς πονηρίας ἐν τοῖς ἐπουρανίοις, ὥς φησι τὸ
σκεῦος τῆς ἐκλογῆς Παῦλος. Βλέπε, τέκνον, τίνι
συντάσσῃ. μὴ πάλιν σχῆς γονέων πόθον ὑπὲρ Θεοῦ.
Ὀ μὲν γὰρ καὶ ἔπλασε καὶ ἔσωσεν οἱ δὲ οὓς ἠγάπη-
σαν, ἀπώλεσαν κα). τῇ κολάσει παρέδωκαν, ὣς φησιν
ὁτῆς φωτιζούσης κλίμακος ὑποφήτης. Βλέπε, τέκιον,
μὴ στραφῇς εἰς caenam. Καὶ τοῦτο γὰρ γέγρα·
πται ο ’Ὀτιπερ οὐδεὶς ἐπιϐαλὼν τὴν χεῖρα αὑτοῦ
ἐπ’ ἇροῖροινιιιὶ στραφεὶς εἰς τὰ ὀπίσω, εὔθετός
ἐστιν εἰς τὴν ,βασιλείαν τῶν columbae. ι Ταῦτα
,1η --μ-..-ηε ---- -..νριη ,Ξμε _:_ __.’_._ _\-!-, ._ -.με
οὖν κατηχήσας αὑτὸν καὶ τὰ τούτων πλείονα, καὶ αἰτήσας καὶ λαϐὼν παρὰ τῶν αὐτοῦ χειρῶν τὸ
ψαλὶδιόν, ἀπέκειρεν αὑτὸν τῷ ἒξ καὶ δεκάτῳ χρόνῳ τῆς αὑτοῦ ἡλικίας, καὶ ἐνδιδύσκει αὑτὸν τὸ ἀγγελιο
κδν σχῆμα, καὶ τῆς ἐπακολούοουτ συνηθείας διαδραμούσης, oi τοῦ ὁσίου γονεῖς τοῦ ὅρους ἀπάραντες
τὰ οἰκεῖα κατέλαϐον, αἰνοῦντες καὶ δοξάζοντες τὸν Θεόν.
Ὁ δὲ τίμιος Στέφανος ἀποδύεται πρὸς τοὺς ἀγῶ-
νας, ἐπιμελούμενος τῶν πρὸς ἀρετὴν ἐφοδίων. Καὶ
ἐδίδου Θεῷ ἑκάστου καιροῦ τὸν πρόσφορον καρπόν.
‘Ev δὲ ὑπονοίᾳ γαστριμαργίας ὁ καρπὸς ἦν αύτῴ ἡ
’ἐγκράτεια ο καὶ λογισμῶν ἐπερχομένων αύτῷ ἡδονῆς
τινος σωματικῆς, αὖθις ἡ σωφροσύνη αὐτῷ ἀνεϐλά-
στανεν. Θυμού δὲ καὶ ὀργῆς τοσοῦτον ἐκράτησεν,
” Psal. uxxru, Η. ²¹ Ephes. vi, l2. ²¹ Joannes Climacus.
ῩΑΙῖΙᾹΞ LEC'l'lOKES.
ο al. εὐφυέστατον, al. εύσῖαὺὲς ἦθος. -τ al. ἐπακολούῦως. al. ἐπακολουθούσης.