PG 100, col. 175
τῆς ἕμπορὶας διακληροῦνται τὸ φιλοκερδὲς καὶ φιλό-
πλουτον, ἦ τῆς ναυτιλίας τὸ φιλαπόδημὸν τε καί φι-
λοκίνδυνον, καὶ ἄλλοι δι’ἄλλης τῆς τῶν χειροτέχνοιν
ἐργασίας, ἵνα μή καθὲκαστον λέγωμεν, προΐασιν, ἕτεροι
ἃ καὶ πως εἰσὶ καὶ ἔκκριτοι, οἶ τὸν ἀσητικὸν
τε ιιι φιλόσοφον ἀσπασάμενοι τρόπον , ψυχὰς ὁμοῦ
καὶ σώματα δεεηάθῃραν , καί ταύτῃ Θεῷ πλησιάζειν
ἠξίωνται, καὶ εἰς τήν ἄνω λῆξιν καὶ μακαρίαν ἐπείγονται.
Ἠ λογιότητι ἕκλογεκῶν ima-ramis καίτεχνῶν ’κατα-
κοσμούμενοι. καὶ ἤθεσι χρηστοῖς σεμνυνόμενοι τᾶς ἔαυ-
τῶν fixi: ἕμουσούμγησαν. καί ὡς ἑκάστῳ laure:
ἑλέ. ...ι -Λ..- ,ειμι ι - ι ι.. ρ. - -- -
ἁδύ καί ,ro eaex... και τῷ ,επιϐὁλῳ [imaue] τῆς
τύποις 35:76!"-
ἐμοι δᾶ οὕτω rei τῆς παρούσης βιοτῆς περιέστηκεν.
ν _ ι _
’Πνίκα τοίνυν εἰς ἄνδρας ἐτέλουν, τὸ νίον τῆς ἤλικίας
παραμειψάμενος, ἤδη περὶ τὰς βασιλείους ἔπιχωριάζων
«ait. στρατείας ⁴τινὸς ἐπεκύρησα, καί ταύτης οὐκ
ἆερτοῦς καὶ ἆνειμὲνης, ἀλλά τῆς διὰ χειρῶν κάξ καλά-
μων διπηουμένης· καὶ γὰρ τῶν βασιλικῶν ὑπογραφεὺς
ἐτύγχανον ὧν, ἀσηκρῆτιςῖᾶὶ τούτους καλεῖν assuta;
τῆς Δατενίδος γλώττης ἴσμεν ὶκφῶνημα. Ἐν ταύτῃ ἐπὶ
τινας χρόνους ὶπιζυτούμενος, καὶ ἀνθρωπίνως περι-
. , .
δεσμούμενκ πράγμασιν,- εἰς συναίσθησιν τῶν ἓν τᾷζδε
τῷ ῥευστῶν ἐλθὼν. βοῦς [νοῦν] ἀνείλιττον, ita! α
ι-,------,ο- sua, . . . . _ -
λογισμούς ἁνεκίνουν , ὡς ἄρα χαλεπὸν καὶ δυσκατόρ-
θωτον, τούς τῇ δε ἔνησχολημὲνους τῶν seniorem
ψαύειν. μάλιστά τις ἕπιτυχὼν τες κρείττονος fluidae,
οὖα ἂν decurristi?th μὲν γὰρ ἰπαιζόντων. τὰ
σηνδαζόντων εἶναι ἐνόμιζον, (nivei: τε χαίρειν έφραζον
καὶ τούτων περιέχεσθαι ὅση δύναμις, καὶ βέλτιον ἐν
τούτοις εἰσορᾷν ἐμαυτὸν διεσκοπούμην παρευδοκιμού-
μνον, ὅπερ ἐκείνοις φανῆναι τὸ λοιπὸν καθωραέζόμενον,
αὐτοῦ, ᾧ μοχθεῖ ύπό τὸν ἥλιον, ἄλλος σοφὸς παρηγ-
, , _
Ι ⁷ Ι Ἰ
τύησε, παράγειν τὸ σχῆμα τοῦ κόσμον τούτου, τὸ
σκεῦος τὸ θεὸλεκτον ἀνεκήρυττε, καὶ ἄλλων δὲ Γραγῶν
ἱερῶν τούτοις παραγγελλουσῶν κατακουτιζόμενος Ικατα- D
ιοκιξόμενκ] παραπλήσια. καὶ ἅμα ἓν νῷ ἔχων. ὅπερ
παρά τινε τῶν θύραθεν ἐπὶ σοφίᾳ διαϐεϐοημένων 6,266.-
μενον ἔγνωμεν, ε κρεῖσσον ἰδιωτεύειν, ἦ μεγίστην ἴ χειν
ἐξουσίαν, μηδὲν ἄξιον ἐπιτελεῖν με’λλοντα· ι καθάπερ σκη-
υῆν τὰ» παροῦσαν ὡς ὰπανθοῦσαν δόξαν immani-
μοι.
καὶ «fit τήν lpum Ξπισνεψιν τρὲπομαι αύ-
τίνι. Διόπερ δή εὖ παρασχών οἶα Θεοῦ συλλαμϐανο-
πλουτον, ἦ τῆς ναυτιλίας τὸ φιλαπόδημὸν τε καί φι-
λοκίνδυνον, καὶ ἄλλοι δι’ἄλλης τῆς τῶν χειροτέχνοιν
ἐργασίας, ἵνα μή καθὲκαστον λέγωμεν, προΐασιν, ἕτεροι
ἃ καὶ πως εἰσὶ καὶ ἔκκριτοι, οἶ τὸν ἀσητικὸν
τε ιιι φιλόσοφον ἀσπασάμενοι τρόπον , ψυχὰς ὁμοῦ
καὶ σώματα δεεηάθῃραν , καί ταύτῃ Θεῷ πλησιάζειν
ἠξίωνται, καὶ εἰς τήν ἄνω λῆξιν καὶ μακαρίαν ἐπείγονται.
Ἠ λογιότητι ἕκλογεκῶν ima-ramis καίτεχνῶν ’κατα-
κοσμούμενοι. καὶ ἤθεσι χρηστοῖς σεμνυνόμενοι τᾶς ἔαυ-
τῶν fixi: ἕμουσούμγησαν. καί ὡς ἑκάστῳ laure:
ἑλέ. ...ι -Λ..- ,ειμι ι - ι ι.. ρ. - -- -
ἁδύ καί ,ro eaex... και τῷ ,επιϐὁλῳ [imaue] τῆς
τύποις 35:76!"-
ἐμοι δᾶ οὕτω rei τῆς παρούσης βιοτῆς περιέστηκεν.
ν _ ι _
’Πνίκα τοίνυν εἰς ἄνδρας ἐτέλουν, τὸ νίον τῆς ἤλικίας
παραμειψάμενος, ἤδη περὶ τὰς βασιλείους ἔπιχωριάζων
«ait. στρατείας ⁴τινὸς ἐπεκύρησα, καί ταύτης οὐκ
ἆερτοῦς καὶ ἆνειμὲνης, ἀλλά τῆς διὰ χειρῶν κάξ καλά-
μων διπηουμένης· καὶ γὰρ τῶν βασιλικῶν ὑπογραφεὺς
ἐτύγχανον ὧν, ἀσηκρῆτιςῖᾶὶ τούτους καλεῖν assuta;
τῆς Δατενίδος γλώττης ἴσμεν ὶκφῶνημα. Ἐν ταύτῃ ἐπὶ
τινας χρόνους ὶπιζυτούμενος, καὶ ἀνθρωπίνως περι-
. , .
δεσμούμενκ πράγμασιν,- εἰς συναίσθησιν τῶν ἓν τᾷζδε
τῷ ῥευστῶν ἐλθὼν. βοῦς [νοῦν] ἀνείλιττον, ita! α
ι-,------,ο- sua, . . . . _ -
λογισμούς ἁνεκίνουν , ὡς ἄρα χαλεπὸν καὶ δυσκατόρ-
θωτον, τούς τῇ δε ἔνησχολημὲνους τῶν seniorem
ψαύειν. μάλιστά τις ἕπιτυχὼν τες κρείττονος fluidae,
οὖα ἂν decurristi?th μὲν γὰρ ἰπαιζόντων. τὰ
σηνδαζόντων εἶναι ἐνόμιζον, (nivei: τε χαίρειν έφραζον
καὶ τούτων περιέχεσθαι ὅση δύναμις, καὶ βέλτιον ἐν
τούτοις εἰσορᾷν ἐμαυτὸν διεσκοπούμην παρευδοκιμού-
μνον, ὅπερ ἐκείνοις φανῆναι τὸ λοιπὸν καθωραέζόμενον,
αὐτοῦ, ᾧ μοχθεῖ ύπό τὸν ἥλιον, ἄλλος σοφὸς παρηγ-
, , _
Ι ⁷ Ι Ἰ
τύησε, παράγειν τὸ σχῆμα τοῦ κόσμον τούτου, τὸ
σκεῦος τὸ θεὸλεκτον ἀνεκήρυττε, καὶ ἄλλων δὲ Γραγῶν
ἱερῶν τούτοις παραγγελλουσῶν κατακουτιζόμενος Ικατα- D
ιοκιξόμενκ] παραπλήσια. καὶ ἅμα ἓν νῷ ἔχων. ὅπερ
παρά τινε τῶν θύραθεν ἐπὶ σοφίᾳ διαϐεϐοημένων 6,266.-
μενον ἔγνωμεν, ε κρεῖσσον ἰδιωτεύειν, ἦ μεγίστην ἴ χειν
ἐξουσίαν, μηδὲν ἄξιον ἐπιτελεῖν με’λλοντα· ι καθάπερ σκη-
υῆν τὰ» παροῦσαν ὡς ὰπανθοῦσαν δόξαν immani-
μοι.
καὶ «fit τήν lpum Ξπισνεψιν τρὲπομαι αύ-
τίνι. Διόπερ δή εὖ παρασχών οἶα Θεοῦ συλλαμϐανο-