PG 100, col. 215
8. Communis autem a nobis sermo lict tum con-
tra inventorem ac parentem scenici hujus dogmatis,
tum contra satellites ejus novosque scurrilis liu-
jusce erronemque sententia: dogmatiStas. Agesis igi-
tur, mora omissa, objecta abillis expendamus;
ἲ hisque in medium adductis, quotquot absurde di-
cunt. et ob decipiendum fallendntttque vulgus itt-
struttnt. quidquid blasphemia: in his inest, facili
negotio coarguamus. Sed enim multas illorum
nugas, et insitam garrulitatem, qua ιθ vanum ver-
borum cumulum audientibus ingerunt, declinantes,
ipsa qua: illorum‘ stultitiae capitalia existimantur,
cominus aggrediamurd Neque secius animadverten-
dum est, qua ratione ad illos, qui tunc sacerdotali
dignitate exornati erant, sermonem suum intendat.
Etenim interrogativa forma sermocinans, ita simu-
” lat solutiones dubiorttnt exquirere; etsi alioqui
pra'potcntia multa et omni audacia proprimque seu-
tentia: tenacitate utens, placita sua jamdiu exse-
quitur. Sic igitur obiectiones se habent (9).
9. ι Sancta Dei catholica omnium, qui Οιιιίο
stiani sumus, Ecclesia traditione didicit ita confiteri
Filium ac Verbum Dei : natura videlicet simplicem,
incarnatum autem in sanctissima immaculata Do-
mina nostra Deipara semper virgine Maria; non mu-
tata in.carnem divinitate, neque carne incrementum
afferente divinitati; sed duabus naturis in incon-
fttSam uuam coeuntibus unionem divinitatis atque
humanitatis; ideoque unum cutndemque esse secun-
dum unicam hypotasim, duplicem videlicet in una
persona : etiamsi omnis imago de prototypo aliquo
derivata cognoscitur. ι
ΗίΙὋ itt protentio sunt. Quid ergo nos ad lucc
dicimus? Nempe quia statim quidem primoque
motu, quoniam ad Cltritianos verba facit, scenicam
Christiani hominis personam sibi induit , dolum
atque fallaciam intra propritim animum, tanquam
ιιι arra, interitu celans. .lactat autem se Ecclesia:
~ conservare traditionem, Vet-hiqtte Dei Immanati
mysterium magnificare videtur; simulque honorare
simulat sani-tissimam Virginem Dei matrem;
quam alibi multimodis di‘llOllCSlalam traducere
moliebatur, necnon ejusdem apud‘Deum interces-
sionem negare, a qua Christianis omnibus cett
salutis conciliatrire, spe immobili fretis, salvari
(9) Sequetttessnh asterist-is_\_-el potius obelis loi-i
citantur refutatiouis gratia _a Nic-ephoro, ex deper-
tlito Coprcuynti scripto pro h ιιιρεὶ Ιοοηοςιιικιιηὶιιιη
sire id cilicium fuerit, sive tractatus sub ejus no;
mine scriptus. Edictum quidem uietttorat'Suidas
.voe.‘ Κωνσταντῖνος,· necnon Codronns ed. Paris.
ιο ΔΙξηι). ι : Ὠς καὶ θεσμὸν ἐπὶ λαοῦ καθολικὸν
ἐκθέσθὰι, μὴ λέγεσθαί τινα τῶν θεραπόντων Κι-
tra inventorem ac parentem scenici hujus dogmatis,
tum contra satellites ejus novosque scurrilis liu-
jusce erronemque sententia: dogmatiStas. Agesis igi-
tur, mora omissa, objecta abillis expendamus;
ἲ hisque in medium adductis, quotquot absurde di-
cunt. et ob decipiendum fallendntttque vulgus itt-
struttnt. quidquid blasphemia: in his inest, facili
negotio coarguamus. Sed enim multas illorum
nugas, et insitam garrulitatem, qua ιθ vanum ver-
borum cumulum audientibus ingerunt, declinantes,
ipsa qua: illorum‘ stultitiae capitalia existimantur,
cominus aggrediamurd Neque secius animadverten-
dum est, qua ratione ad illos, qui tunc sacerdotali
dignitate exornati erant, sermonem suum intendat.
Etenim interrogativa forma sermocinans, ita simu-
” lat solutiones dubiorttnt exquirere; etsi alioqui
pra'potcntia multa et omni audacia proprimque seu-
tentia: tenacitate utens, placita sua jamdiu exse-
quitur. Sic igitur obiectiones se habent (9).
9. ι Sancta Dei catholica omnium, qui Οιιιίο
stiani sumus, Ecclesia traditione didicit ita confiteri
Filium ac Verbum Dei : natura videlicet simplicem,
incarnatum autem in sanctissima immaculata Do-
mina nostra Deipara semper virgine Maria; non mu-
tata in.carnem divinitate, neque carne incrementum
afferente divinitati; sed duabus naturis in incon-
fttSam uuam coeuntibus unionem divinitatis atque
humanitatis; ideoque unum cutndemque esse secun-
dum unicam hypotasim, duplicem videlicet in una
persona : etiamsi omnis imago de prototypo aliquo
derivata cognoscitur. ι
ΗίΙὋ itt protentio sunt. Quid ergo nos ad lucc
dicimus? Nempe quia statim quidem primoque
motu, quoniam ad Cltritianos verba facit, scenicam
Christiani hominis personam sibi induit , dolum
atque fallaciam intra propritim animum, tanquam
ιιι arra, interitu celans. .lactat autem se Ecclesia:
~ conservare traditionem, Vet-hiqtte Dei Immanati
mysterium magnificare videtur; simulque honorare
simulat sani-tissimam Virginem Dei matrem;
quam alibi multimodis di‘llOllCSlalam traducere
moliebatur, necnon ejusdem apud‘Deum interces-
sionem negare, a qua Christianis omnibus cett
salutis conciliatrire, spe immobili fretis, salvari
(9) Sequetttessnh asterist-is_\_-el potius obelis loi-i
citantur refutatiouis gratia _a Nic-ephoro, ex deper-
tlito Coprcuynti scripto pro h ιιιρεὶ Ιοοηοςιιικιιηὶιιιη
sire id cilicium fuerit, sive tractatus sub ejus no;
mine scriptus. Edictum quidem uietttorat'Suidas
.voe.‘ Κωνσταντῖνος,· necnon Codronns ed. Paris.
ιο ΔΙξηι). ι : Ὠς καὶ θεσμὸν ἐπὶ λαοῦ καθολικὸν
ἐκθέσθὰι, μὴ λέγεσθαί τινα τῶν θεραπόντων Κι-