PG 102, col. 16
ΔῙΗῐἮΣΙΣ
ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΜΔΝΙΧΑΙΩΝ ΔΝΔΒΛΔΣΤΗΣΕΩΣ.
ΛΟΓΟΣ ΗΡΩΤΟΣ.
A'. Πολλοῖς ὁρῶντες (2) ἀγνοούμενον, ὅθεν δὴ τὴν
ἐπωνυμίαν τὸ βδελυκτὸν τοῦτο καὶ νεοφανὲς τῶν
Παυλικιανῶν ἐκληρώσατο σύστημα, καὶ πολλὴν
ἒσκεδασμένην ἂνακόλουθόν τε καὶ ’διάφορον τήν περὶ
τοῦτο συρομένην εἲς πάντας ὑπόνοιαψ οὐκ ἄκαι-
ρον (3) ’ἡγησάμην βραχέα τινὰ καὶ ἅπερ ἁνιπυθόμην
παρὰ τῶν βδελυξπιμένων καὶ μίνανοίας δάκρυσι τὸ
τῆς ἀποστασίας ἂποπλυναμένων ἄγος, καθωμιλη-
μένῳ (4) καὶ συντόμῳ λόγῳ περὶ ταύτης διαλαϐεῖν
τῆς προθέσέως, καί εἷ’ τι ἄλλο παρὰ τὰ πάλαι δό-
ξαντα τοῖς ἀπὸ Μάνεντος (5) ἐνεωχμώθη τε χαί
συγκατεσκευάσθη τοῖς ὕστερον.
B’. Σαμόσατα πόλις ἐστὶ τῆς Συρίας, ὲν πάλαι
νΑΒΙᾸΞ LECTIONES ET NOTAE.
continenlur, collegi, partim integra posuisse, partim,
ut longitudinem euitarem, compmdio comprehendisse,
ει ex patriarchav, quem ante commemoravi, scriptis
ea praetermisisse, quw vel profundiore υιιι imper-le-
cliora paucis essent profutura, aut placitura, seri-
tentias tamen easdem, licet aliis verbis, aliisque di-
cendi rationibus retinui.
(2) ‘Ogiiivrgg. Ὁρῶν τε Colbertinus, male.
Οὖκ ἄκαιρόν. Coisliniiinus praemittit καί,
quo opus non est,uude nec in Hamburgensi legitur.
(4) Καθωμιλημένῳ. Per populari ⁷ reddendum
censui, cujus in versione eruditissimi interpretis
non habita erat ratio. Brevem quidem narrationem
hanc suam de Psuliciniiis appellat Photius, ex qua
tamen plura discas, quam ex reliquis omnibus,
gui phuc curiis suas retulerunt, ipso etiam Petro
Siculo non excepto,ficuius Historiis de ortu, pros-
gressu, et occasu Manichieorum, saeculo ix fere
C
inclinante scripta, et lngolstudii a Μαιώωο Radere
Graiae et Latine an. 1604, ἱυι4, edita est.
(5) Τοῖς ἀπὸ Μάνεντος id est, Manctis asseclw.
Ita enim Graeci passim. Sic Apollonius, epist. 16,
νεῖ ἰη-λ "mlh-“1A.... υ..) λι-ἓ. 'n-.. .4. ἔτι ..αι ιιΙ.ἐ1ΑιΛ.ιΙιέ
(Ξῖ ἀπὸ Πυθαγόρου κα) ἀπὸ ὀμξέωςὶγίά est,p7iilosoplii
Pythagoram ὐει Orpheum seculi. Diversai' nonnihil
motionis phrases sunt ἀπο φιλοσᾷφων, ἐξ ἀπὸ vora-
ἔων, id Vest, qui philosophus‘vel 'nalarius fuerat.
on onus est. ut moneam dediversa nomen Mane-
on opus est, ut moneam de diversa nomen Mane-
tis apud Graecos et Latinos flectendi ratione : apud
illos enim nunc Μάνου, nunc Μάνεντος, apud 'hos
vero Manu, Maneli's et Manis formam legas, Si ta-
men Syidam nudius, tom. ll, p. 492, Μάνεντος de-
clinandum fuerit.
ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΜΔΝΙΧΑΙΩΝ ΔΝΔΒΛΔΣΤΗΣΕΩΣ.
ΛΟΓΟΣ ΗΡΩΤΟΣ.
A'. Πολλοῖς ὁρῶντες (2) ἀγνοούμενον, ὅθεν δὴ τὴν
ἐπωνυμίαν τὸ βδελυκτὸν τοῦτο καὶ νεοφανὲς τῶν
Παυλικιανῶν ἐκληρώσατο σύστημα, καὶ πολλὴν
ἒσκεδασμένην ἂνακόλουθόν τε καὶ ’διάφορον τήν περὶ
τοῦτο συρομένην εἲς πάντας ὑπόνοιαψ οὐκ ἄκαι-
ρον (3) ’ἡγησάμην βραχέα τινὰ καὶ ἅπερ ἁνιπυθόμην
παρὰ τῶν βδελυξπιμένων καὶ μίνανοίας δάκρυσι τὸ
τῆς ἀποστασίας ἂποπλυναμένων ἄγος, καθωμιλη-
μένῳ (4) καὶ συντόμῳ λόγῳ περὶ ταύτης διαλαϐεῖν
τῆς προθέσέως, καί εἷ’ τι ἄλλο παρὰ τὰ πάλαι δό-
ξαντα τοῖς ἀπὸ Μάνεντος (5) ἐνεωχμώθη τε χαί
συγκατεσκευάσθη τοῖς ὕστερον.
B’. Σαμόσατα πόλις ἐστὶ τῆς Συρίας, ὲν πάλαι
νΑΒΙᾸΞ LECTIONES ET NOTAE.
continenlur, collegi, partim integra posuisse, partim,
ut longitudinem euitarem, compmdio comprehendisse,
ει ex patriarchav, quem ante commemoravi, scriptis
ea praetermisisse, quw vel profundiore υιιι imper-le-
cliora paucis essent profutura, aut placitura, seri-
tentias tamen easdem, licet aliis verbis, aliisque di-
cendi rationibus retinui.
(2) ‘Ogiiivrgg. Ὁρῶν τε Colbertinus, male.
Οὖκ ἄκαιρόν. Coisliniiinus praemittit καί,
quo opus non est,uude nec in Hamburgensi legitur.
(4) Καθωμιλημένῳ. Per populari ⁷ reddendum
censui, cujus in versione eruditissimi interpretis
non habita erat ratio. Brevem quidem narrationem
hanc suam de Psuliciniiis appellat Photius, ex qua
tamen plura discas, quam ex reliquis omnibus,
gui phuc curiis suas retulerunt, ipso etiam Petro
Siculo non excepto,ficuius Historiis de ortu, pros-
gressu, et occasu Manichieorum, saeculo ix fere
C
inclinante scripta, et lngolstudii a Μαιώωο Radere
Graiae et Latine an. 1604, ἱυι4, edita est.
(5) Τοῖς ἀπὸ Μάνεντος id est, Manctis asseclw.
Ita enim Graeci passim. Sic Apollonius, epist. 16,
νεῖ ἰη-λ "mlh-“1A.... υ..) λι-ἓ. 'n-.. .4. ἔτι ..αι ιιΙ.ἐ1ΑιΛ.ιΙιέ
(Ξῖ ἀπὸ Πυθαγόρου κα) ἀπὸ ὀμξέωςὶγίά est,p7iilosoplii
Pythagoram ὐει Orpheum seculi. Diversai' nonnihil
motionis phrases sunt ἀπο φιλοσᾷφων, ἐξ ἀπὸ vora-
ἔων, id Vest, qui philosophus‘vel 'nalarius fuerat.
on onus est. ut moneam dediversa nomen Mane-
on opus est, ut moneam de diversa nomen Mane-
tis apud Graecos et Latinos flectendi ratione : apud
illos enim nunc Μάνου, nunc Μάνεντος, apud 'hos
vero Manu, Maneli's et Manis formam legas, Si ta-
men Syidam nudius, tom. ll, p. 492, Μάνεντος de-
clinandum fuerit.