PG 103, col. 1105
γένην καὶ Θεόγνωστον 6 τε μέγας Ἀθανάσιος 6
’Δλεξανδρείας ἐν πολλοῖς ἀπεδέχετο λόγοις καὶ Τίτος
6 Βόστρων, καὶ 6 θεολόγος Γρηγόριος ἐν ἐπιστολαῖς
φιλόκαλον αὑτὸν λέγει, καὶ 6 Νύσσης δὲ εὐφήμως εἷς
μνήμην ἄγει. Ἀλλᾶ καὶ Διονύσιος 6 Ἀλεξανδρείας
πρὸς αὐτὸν ἐκεῖνον γράφων, ἔτι δὲ καὶ μετᾶ θάνατου πρὸς Θεότεκνον τὸν τῆς
πον γράφων, δι’ ἐπαίνων τὸν Ὠριγένην ἄγει. Καὶ Ἀλέξανδρος 6 Ἰεραπόλεως ἒπίσκοπος καὶ μάρτυς,
πρὸς τὸν αὐτὸν Ὠριγένην γράφων, λίαν οἷκειοῦται τὸν ἄνδρα τοῖς λόγοις. - ’Ότι Θεόφιλος μὲν καὶ
Ἐπιφοίνιος λίαν ἐκτρέπονται τὸν Ὠριγένην, - Τίνας ὕπολήψεις εἶχεν 6 ἁγιώτατος Ἱππόλυτος περί τῆς
τῶν Μοντανιστῶν αἱρέσεως, καὶ τίνας 6 ἐν ἁγίοις τῆς Νόσσης Γρηγόριος.
Τὰ μὲν οὖν μερικώτερα τῶν κεφαλαίων ἐν τούτοιςο
πάλιν δὲ ἐπί τι κοινότερον μεταϐαίνει, καὶ παρατίο
θησι χρήσεις ὅτι παντὸς τεθνεῶτος ψυχὴ ὠφελεῖται
μέγιστα διά τῶν ὑπερ αὐτοῦ [478 Η,] ἐπιτελουμένων
εὐχῶν καὶ προσφορῶν καὶ ἐλεημοσυνῶν, καὶ ἐκ τοῦ
ἀντικειμένου, ὅτι οὐχ οὕτως.
Τὸν μὶν οὗν Γόϐαρον μέχρι τούτων τῶν κεφαλαίων
τὸν πόνον είῖρομεν ἀναδεξάμενον.
ΣΛΓ’.
Γερμανοῦ πατριαρχορῐξ Κωνσταντινουπόλεως
ίϐλος.
’Δνεγνώσθη βιϐλίον τὸν ἐν ἁγίοις Γερμανὸν φέρον
συγγραφέα, ὃς μετά τὸ Κυζίκου χειροτονηθῆναι
Κωνσταντινουπόλεως ἐχρημάτισεν ἀρχιερεύς· ἀντι
αποδοτικὸς δὲ ἢ ἀνόθευτος τήν ἐπιγραφὴν ἔχει, ὂῗσον
ἂν εἴη περὶ ⁴⁴ τῆς ἀνοθεότου τῶν βεϐιωμένων ἀνθρώ-
ποις ἀνταποδόσεως. Τῆς μὲν οὖν ἐπιγραφῆς ἡ ἐπαγ-
γελία τοιαύτη, ἀγωνίζεται δὲ 6 λόγος τὸν ἐν ἁγίοις
τῆς Νύσσης Γρηγόριον καὶ τά τούτου συγγράμματα
τῆς Ὠριγενείου παρασχεῖν ἐλεύθερα λώϐης. Καὶ γὰρ
οἷς τοῦ δαιμονίου φύλου καὶ τῶν εἷς κόλασιν ἀτελεύ-
τητον παραπεμπομένων ἀνθρώπων ἡ λῆρος ἀποκα-
τάστασις φίλου, οὗτοι δὴ, ἅτε τὸν ἄνδρα ὑψηλόν τε
τοῖς δόγμασι καὶ πολὺν τοῖς τῶν λόγων ῥεύμασιν
εἰδότες, καὶ λαμπρὰν τῆς εὐσεϐείας τὴν ὑπόληψιν
εἷς πάντας ἀνθρώπους περιηχηθεῖσαν ὁρῶντες, ἐπ-
εϐάλοντο ⁴⁶ παρενεῖραι τοῖς ἐκείνου φωτιστικοῖς καὶ
σωτηρίοις λόγοις τὰ ζοφώδη καὶ ὀλέθρια τῆς Ὠρι-
γένους ὀνειρώξεως ἀμϐλωθρίδια, τῇ τοῦ ἀνδρὸς
πέριωνύμῳ ⁴⁸ ἀρετῇ τε καὶ γνώσει τὴν αἱρετικήν
ὑποϐαλεῖν λαθραίως διανοηθέντες ἀπόνοιαν. Λιότι
τοῦτο μὲν προσθήκαις νόθοις, τοῦτο δὲ καὶ διαστροφῇ
τῶν ὀρθῶν ’λογισμῶν βεϐιασμένη, πολλᾶ τῶν
μήτων ἐκείνου συνταγμάτων κατακιϐδηλεύειν ἐπειράς
θησαν. Καθ’ ὦν Γερμανὸς 6 τῆς εὐσεϐείας συνήγορος
ὀξὺ τῆς ἀληθείας ἐπαφεὶς τὸ ξίφος, καὶ νεκροὺς τῇ
πληγῇ λιπὼν τοὺς πολεμίους, νικηφόρον καὶ πρωτ-
αγωνιστὴν τὸν καθ’ οὗ τὰς ἐπιϐουλὰς ἡ αἱρετική
φάλαγξ ἑῤῥᾳδιούργει καὶ κατεσκεύαζε παρεστήσατο.
[905 8.] Ἔστι μὶν οὖν 6 ἀνὴρ ἐν τῷ παρόντι λόγῳ
καθαρός τε καὶ διειδής, καὶ τὰς έν ὀνόμασι τροπὰς
εὖστόχως δποϐαλλόμενος, καὶ τήν μὲν φράσιν ἡδό-
νων, οὐχ ὑφελκόμενος δὶ πρὸς ψυχρότητα, γενναῖος
μὶν τοῦ ἐπιϐαλεῖν τῇ προθέσει, ὅμοιος δὲ διελθεῖν
VARI/E LECTION ES.
“ περὶ om. Β. δδ ἐπιϐάλλοιντο ς· . ⁴⁸ πολυωνύμῳ Βς.
’Δλεξανδρείας ἐν πολλοῖς ἀπεδέχετο λόγοις καὶ Τίτος
6 Βόστρων, καὶ 6 θεολόγος Γρηγόριος ἐν ἐπιστολαῖς
φιλόκαλον αὑτὸν λέγει, καὶ 6 Νύσσης δὲ εὐφήμως εἷς
μνήμην ἄγει. Ἀλλᾶ καὶ Διονύσιος 6 Ἀλεξανδρείας
πρὸς αὐτὸν ἐκεῖνον γράφων, ἔτι δὲ καὶ μετᾶ θάνατου πρὸς Θεότεκνον τὸν τῆς
πον γράφων, δι’ ἐπαίνων τὸν Ὠριγένην ἄγει. Καὶ Ἀλέξανδρος 6 Ἰεραπόλεως ἒπίσκοπος καὶ μάρτυς,
πρὸς τὸν αὐτὸν Ὠριγένην γράφων, λίαν οἷκειοῦται τὸν ἄνδρα τοῖς λόγοις. - ’Ότι Θεόφιλος μὲν καὶ
Ἐπιφοίνιος λίαν ἐκτρέπονται τὸν Ὠριγένην, - Τίνας ὕπολήψεις εἶχεν 6 ἁγιώτατος Ἱππόλυτος περί τῆς
τῶν Μοντανιστῶν αἱρέσεως, καὶ τίνας 6 ἐν ἁγίοις τῆς Νόσσης Γρηγόριος.
Τὰ μὲν οὖν μερικώτερα τῶν κεφαλαίων ἐν τούτοιςο
πάλιν δὲ ἐπί τι κοινότερον μεταϐαίνει, καὶ παρατίο
θησι χρήσεις ὅτι παντὸς τεθνεῶτος ψυχὴ ὠφελεῖται
μέγιστα διά τῶν ὑπερ αὐτοῦ [478 Η,] ἐπιτελουμένων
εὐχῶν καὶ προσφορῶν καὶ ἐλεημοσυνῶν, καὶ ἐκ τοῦ
ἀντικειμένου, ὅτι οὐχ οὕτως.
Τὸν μὶν οὗν Γόϐαρον μέχρι τούτων τῶν κεφαλαίων
τὸν πόνον είῖρομεν ἀναδεξάμενον.
ΣΛΓ’.
Γερμανοῦ πατριαρχορῐξ Κωνσταντινουπόλεως
ίϐλος.
’Δνεγνώσθη βιϐλίον τὸν ἐν ἁγίοις Γερμανὸν φέρον
συγγραφέα, ὃς μετά τὸ Κυζίκου χειροτονηθῆναι
Κωνσταντινουπόλεως ἐχρημάτισεν ἀρχιερεύς· ἀντι
αποδοτικὸς δὲ ἢ ἀνόθευτος τήν ἐπιγραφὴν ἔχει, ὂῗσον
ἂν εἴη περὶ ⁴⁴ τῆς ἀνοθεότου τῶν βεϐιωμένων ἀνθρώ-
ποις ἀνταποδόσεως. Τῆς μὲν οὖν ἐπιγραφῆς ἡ ἐπαγ-
γελία τοιαύτη, ἀγωνίζεται δὲ 6 λόγος τὸν ἐν ἁγίοις
τῆς Νύσσης Γρηγόριον καὶ τά τούτου συγγράμματα
τῆς Ὠριγενείου παρασχεῖν ἐλεύθερα λώϐης. Καὶ γὰρ
οἷς τοῦ δαιμονίου φύλου καὶ τῶν εἷς κόλασιν ἀτελεύ-
τητον παραπεμπομένων ἀνθρώπων ἡ λῆρος ἀποκα-
τάστασις φίλου, οὗτοι δὴ, ἅτε τὸν ἄνδρα ὑψηλόν τε
τοῖς δόγμασι καὶ πολὺν τοῖς τῶν λόγων ῥεύμασιν
εἰδότες, καὶ λαμπρὰν τῆς εὐσεϐείας τὴν ὑπόληψιν
εἷς πάντας ἀνθρώπους περιηχηθεῖσαν ὁρῶντες, ἐπ-
εϐάλοντο ⁴⁶ παρενεῖραι τοῖς ἐκείνου φωτιστικοῖς καὶ
σωτηρίοις λόγοις τὰ ζοφώδη καὶ ὀλέθρια τῆς Ὠρι-
γένους ὀνειρώξεως ἀμϐλωθρίδια, τῇ τοῦ ἀνδρὸς
πέριωνύμῳ ⁴⁸ ἀρετῇ τε καὶ γνώσει τὴν αἱρετικήν
ὑποϐαλεῖν λαθραίως διανοηθέντες ἀπόνοιαν. Λιότι
τοῦτο μὲν προσθήκαις νόθοις, τοῦτο δὲ καὶ διαστροφῇ
τῶν ὀρθῶν ’λογισμῶν βεϐιασμένη, πολλᾶ τῶν
μήτων ἐκείνου συνταγμάτων κατακιϐδηλεύειν ἐπειράς
θησαν. Καθ’ ὦν Γερμανὸς 6 τῆς εὐσεϐείας συνήγορος
ὀξὺ τῆς ἀληθείας ἐπαφεὶς τὸ ξίφος, καὶ νεκροὺς τῇ
πληγῇ λιπὼν τοὺς πολεμίους, νικηφόρον καὶ πρωτ-
αγωνιστὴν τὸν καθ’ οὗ τὰς ἐπιϐουλὰς ἡ αἱρετική
φάλαγξ ἑῤῥᾳδιούργει καὶ κατεσκεύαζε παρεστήσατο.
[905 8.] Ἔστι μὶν οὖν 6 ἀνὴρ ἐν τῷ παρόντι λόγῳ
καθαρός τε καὶ διειδής, καὶ τὰς έν ὀνόμασι τροπὰς
εὖστόχως δποϐαλλόμενος, καὶ τήν μὲν φράσιν ἡδό-
νων, οὐχ ὑφελκόμενος δὶ πρὸς ψυχρότητα, γενναῖος
μὶν τοῦ ἐπιϐαλεῖν τῇ προθέσει, ὅμοιος δὲ διελθεῖν
VARI/E LECTION ES.
“ περὶ om. Β. δδ ἐπιϐάλλοιντο ς· . ⁴⁸ πολυωνύμῳ Βς.