PG 104, col. 1260
εἶτ’ ὲπὶ δώματος ἀνελθὼν, καὶ προσκαλεσάμενος
τοὺς ἀερίους δαίμονας,οὒς Μανιχαῖοι μέχρι τῆς
σή με ρον ἐπὶ τῆς μυσαρᾶς αὐτῶν ἰσχάδος ἐπικαλοῦνται.
θεόπληκτος γενόμενος, καὶ καταῦληοεὶς ἐκ τοῦ δώμα-
τος, ἐξέψυξεν · καὶ οὕτως ἐξεκόπη τὸ δεύτερον Θηρίον.
lB’. Ἀλλ’ ἔμεινεν τὰ ὑπομνηματικὰ τῆς ἀσεϐείας
βιϐλία· καὶ κληρονόμος ἦν ὴ χήρα καὶ τῶν βώᾟων καὶ
χρη μάτων· μήτε δὲ συγγένειαν, μήτε ἕτερόν τινα έχου-
σα,ἔκρινεν ἑκ τῶν χρη μάτων ἀγοράσαι παῖδα Κούὸρι-
κον Υ λεγόμενον · καὶ τοῦτον εἰς υἱοθεσίαν λαϐοῦσα ,
ἐπαίδευσε τοῖς Περσῶν μαθήμασιν, ὡς οἷόν τε, καὶ
ὢξυνε κατὰ τῆς ἀνθρωπότητος κακὸν βέλος ι · καὶ
Κδύὸρικος ὁ κακὸς οἰκέτηςξ μέσον φιλοσόφων ἧκ-
μαζεν ο καὶ τελευτησάσης τῆς χήρα ς, ἐκληρονόμει,
καὶ τὰ χρήματα καὶ τὰ βιϐλία · εἶτα ἴνα μὴ
τὸ τῆς δουλείας τοῦ Κουϐρίκου α ὄνομα ἐπονείδι-
στον δ, ἀντὶ Κουϐρίκου Μάνην ἑαυτὸν ὠνόμασεν,
ὅπερ κατὰ τὴν τῶν Περσῶν διάλεκτον τὴν ὁμιλίαν
δηλοῖ. Ἐπειδὴ δὲ διαλεκτικός τις εἶναι ἐδόκει , Μά-
νην ἐαυτδν ὀνομάζει, οἱονεὶ ὁμιλητήν τινα ἄριστον ·
ἀλλ’ ἐκεῖνος μὲν εὐδοξίαν ἐαυτῷ κατὰ τὴν τῶν Περ-
σῶν γλῶσσαν ἐπραγματεύσατο, ἡδὲ τοῦ Θεοῦ οἰκο-
νομία καὶ ἄκοντα αὐτὸν ἑαυτοῦ κατήγορον ἐποίει
γενέσθαι · ἵν’ ἐν Περσίδι ἑαυτὸν νομίσας τιμᾷν, παρ’
’Ἕλλησι μανίας ἑαυτὸν ἐπώνυμον καταγγείλῃ (15)⁶
ἐτόλμα δὲ λέγειν ἑαυτὸν εἶναι τὸν Παράκλητον (16) ·
ἐϐλασφήμησεν οὖν Πνεῦμα ἅγιον ὲαυτὺνεῑπὼν, κα-
θὼς γέγραπται” ”Οςδ’ ἂν βλασφημήσῃ (eod. f. 90.]
εἰς τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον, οὐκ ἔχει ἄφεσιν. Ὠς
καὶ οὶ πρὸ αὑτοῦ, ὁ μὲν Σκυθιανδς ε ἐτόλμησε Πα-
τέρα ἑαυτὸν ὀνομάσαι · ὁ δὲ Βουδδᾶς, υἱὸν τοῦ Θεοῦ
καὶ Πατρὸς, ἐκ παρθένου τε γεγεννῆσθαι, καὶ ὲν τοῖς
ὄρεσιν ἀνατρέφεσοαι ⁸ ὅθεν καὶ δώδεκα μαθητὰς ὁ
ἀντίχριστος τῆς πλάνης κήρυκας ἀπέστειλεν ὸ
ἐκείνοις κοινωνῶν βλεπέτω μετὰ τίνων ἑαυτὸν ἐν-
τάσσει · ἐσάλευσενό οἰκέτης τὴν οἰκουμένην καὶ
μέσος ἐλθὼν ἀ λοιπον τὰ ὑπὲρ ἄνθρωπον ἐπηγγέλ-
λετο.
1Γ’. Ἑνόσει τοῦ βασιλέως Περσῶν ὁ υίὸς, καὶ
ἰατρῶν δαψίλεια παρῆν · ἀλλ’ ὀ Μάνης ἐπηγγέλλετο
ἰάσασθαι · ἀπέστησαν οἱ ἰατροί· συναπέστη τοῦ
παιδὸς ἡ ζωή · ἠλέγχθη ἡ ἀσέϐεια τοῦ ἀνδρὸς, καὶ
δέσμιος ἦν ⁸ ὁ δὴ φιλόσοςρος είς φυλακὴν κρατούμε-
νος οὺ διὰ τὸ »περὶ ἀληθείας ἐλέγξαι ο τὸν βασιλέα
βληθεὶς , οὐδὲ διὰ τὸ καταλῦσαι τὰ εἴδωλα, ἀλλὰ διὰ
VARle LECTIONES.
ι [ι. βέλιος.
ιι ln cod. est tantum κου. ιι R. η. ε It. hic
NOTAE. .
(16) Augustinus Iner. Mi: Promijsioncm Do-
mini itoslri‘Jcsu Christi de Paraclito Spiritu sancto
in sua ltwreaiarclra Manichaee dicunt esse completum.
τοὺς ἀερίους δαίμονας,οὒς Μανιχαῖοι μέχρι τῆς
σή με ρον ἐπὶ τῆς μυσαρᾶς αὐτῶν ἰσχάδος ἐπικαλοῦνται.
θεόπληκτος γενόμενος, καὶ καταῦληοεὶς ἐκ τοῦ δώμα-
τος, ἐξέψυξεν · καὶ οὕτως ἐξεκόπη τὸ δεύτερον Θηρίον.
lB’. Ἀλλ’ ἔμεινεν τὰ ὑπομνηματικὰ τῆς ἀσεϐείας
βιϐλία· καὶ κληρονόμος ἦν ὴ χήρα καὶ τῶν βώᾟων καὶ
χρη μάτων· μήτε δὲ συγγένειαν, μήτε ἕτερόν τινα έχου-
σα,ἔκρινεν ἑκ τῶν χρη μάτων ἀγοράσαι παῖδα Κούὸρι-
κον Υ λεγόμενον · καὶ τοῦτον εἰς υἱοθεσίαν λαϐοῦσα ,
ἐπαίδευσε τοῖς Περσῶν μαθήμασιν, ὡς οἷόν τε, καὶ
ὢξυνε κατὰ τῆς ἀνθρωπότητος κακὸν βέλος ι · καὶ
Κδύὸρικος ὁ κακὸς οἰκέτηςξ μέσον φιλοσόφων ἧκ-
μαζεν ο καὶ τελευτησάσης τῆς χήρα ς, ἐκληρονόμει,
καὶ τὰ χρήματα καὶ τὰ βιϐλία · εἶτα ἴνα μὴ
τὸ τῆς δουλείας τοῦ Κουϐρίκου α ὄνομα ἐπονείδι-
στον δ, ἀντὶ Κουϐρίκου Μάνην ἑαυτὸν ὠνόμασεν,
ὅπερ κατὰ τὴν τῶν Περσῶν διάλεκτον τὴν ὁμιλίαν
δηλοῖ. Ἐπειδὴ δὲ διαλεκτικός τις εἶναι ἐδόκει , Μά-
νην ἐαυτδν ὀνομάζει, οἱονεὶ ὁμιλητήν τινα ἄριστον ·
ἀλλ’ ἐκεῖνος μὲν εὐδοξίαν ἐαυτῷ κατὰ τὴν τῶν Περ-
σῶν γλῶσσαν ἐπραγματεύσατο, ἡδὲ τοῦ Θεοῦ οἰκο-
νομία καὶ ἄκοντα αὐτὸν ἑαυτοῦ κατήγορον ἐποίει
γενέσθαι · ἵν’ ἐν Περσίδι ἑαυτὸν νομίσας τιμᾷν, παρ’
’Ἕλλησι μανίας ἑαυτὸν ἐπώνυμον καταγγείλῃ (15)⁶
ἐτόλμα δὲ λέγειν ἑαυτὸν εἶναι τὸν Παράκλητον (16) ·
ἐϐλασφήμησεν οὖν Πνεῦμα ἅγιον ὲαυτὺνεῑπὼν, κα-
θὼς γέγραπται” ”Οςδ’ ἂν βλασφημήσῃ (eod. f. 90.]
εἰς τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον, οὐκ ἔχει ἄφεσιν. Ὠς
καὶ οὶ πρὸ αὑτοῦ, ὁ μὲν Σκυθιανδς ε ἐτόλμησε Πα-
τέρα ἑαυτὸν ὀνομάσαι · ὁ δὲ Βουδδᾶς, υἱὸν τοῦ Θεοῦ
καὶ Πατρὸς, ἐκ παρθένου τε γεγεννῆσθαι, καὶ ὲν τοῖς
ὄρεσιν ἀνατρέφεσοαι ⁸ ὅθεν καὶ δώδεκα μαθητὰς ὁ
ἀντίχριστος τῆς πλάνης κήρυκας ἀπέστειλεν ὸ
ἐκείνοις κοινωνῶν βλεπέτω μετὰ τίνων ἑαυτὸν ἐν-
τάσσει · ἐσάλευσενό οἰκέτης τὴν οἰκουμένην καὶ
μέσος ἐλθὼν ἀ λοιπον τὰ ὑπὲρ ἄνθρωπον ἐπηγγέλ-
λετο.
1Γ’. Ἑνόσει τοῦ βασιλέως Περσῶν ὁ υίὸς, καὶ
ἰατρῶν δαψίλεια παρῆν · ἀλλ’ ὀ Μάνης ἐπηγγέλλετο
ἰάσασθαι · ἀπέστησαν οἱ ἰατροί· συναπέστη τοῦ
παιδὸς ἡ ζωή · ἠλέγχθη ἡ ἀσέϐεια τοῦ ἀνδρὸς, καὶ
δέσμιος ἦν ⁸ ὁ δὴ φιλόσοςρος είς φυλακὴν κρατούμε-
νος οὺ διὰ τὸ »περὶ ἀληθείας ἐλέγξαι ο τὸν βασιλέα
βληθεὶς , οὐδὲ διὰ τὸ καταλῦσαι τὰ εἴδωλα, ἀλλὰ διὰ
VARle LECTIONES.
ι [ι. βέλιος.
ιι ln cod. est tantum κου. ιι R. η. ε It. hic
NOTAE. .
(16) Augustinus Iner. Mi: Promijsioncm Do-
mini itoslri‘Jcsu Christi de Paraclito Spiritu sancto
in sua ltwreaiarclra Manichaee dicunt esse completum.