PG 104, col. 1269
λουτροῦ ὲπιδεόμενος, καὶ γινώσκει τῆς πράξεως τὸ
μυσαρᾶν ω· ό δὲ Ἀίανιχαίος, θυσιαστηρίου μέσον. ὡς
νομίζει, ταῦτα τίθησι καὶ μιαίνει καὶ τὴν γλῶσσαν
καὶ τὸ στόμα’ παρὰ τοιούτου στόματος, λέγε μοι, δέχῃ
διδασκαλίαν; τοῦτον δὲ ὅλως ἀπαντήσας ἀσπάζῃ ὲν
φιλήματι ; ἄρα, χωρὶς τῆς λοιπῆς ἀσεϐείας, οὐ φεύ-
γεις τοὺς μεμολιισλιένους ¹² καὶ πάντων ἀκολάστων
χείρονας, τοὺς πάσης προεστώσης μυσαρωτέρους;
παραγγέλλει ταῦτα λοιπὸν ἡ Ἐκκλησία, καὶ διδάςκει
καὶ ἆπτεται βορϐὁρων, ἵνα σὺ μὴ βορϐορωοῇ;” λέγει τὰ
τραύματα, ἵνα σὺ μὴ τραυματιαοῇς. ’Λ ρκεῖ δέ σοι τὸ
εἰδέναι ° pivov' τὺ δὲ πλραν λαϐεῖν ἀπέχου. Βροντᾷ Β
Θεὸς, καὶ πάντες τρέμομεν Ριμκὰκεῖνοι βλασρημοῦσι·
ἀστράπτει Θεὸς, καὶ πάντες εἰς γῆν ἐπικλινόμεθα ,
κάκεῖνοι περὶ οὐρανὸν τὰς δυσφήμους έχουσι γλώσ-
σαςκῚησοῦς ὁ Κύριος καὶ Θεδς ἡμῶν λέγει περὶ τοῦ
Πατρὺς αὐτοῦ, ὅτι Τὸνιεοιι. f. 9-1 b.] ἣλιον αὐτοῦ
ἀνατέλλει ἐπὶ πονηροὺς καὶ ἀγαθοὺς, καὶ ,βρέχει
ἐπὶ δικαίους-καὶ ἀδίκους· κάκεῖνοι λέγουσιν ὅτι ἐξ
ἐρωτικῆς μανίας γίνονται” καὶ τολμῶσι λέγειν, ὅτι
ἐστι τις παρθένος ὲν οὐρανῷ εὐειδὴς μετὰ νεανίσκου
εὐειδοῦς ιι· καὶκατὰ τὸν τῶν καμήλων ἣ λύκων καιρδν,
τοὺς τῆς αίσχρᾶς ἐπιθυμίας καιροὺς ἔχειν· καὶ κατὰ
τὸν τοῦ χειμῶνος καιρδν μανιωδῶς αὐτὸν ἐπιτρέχειν
τῇ παρθένῳ· καὶ τὴν μὲν τ φεύγειν, τὴν δὲ ἐπιτρέ-
χοντα ἱδροῦνο ἀπὸ δὲ τῶν ἱδρώτων αὑτοῦ εἶναι τὸν (ς
ὑετόν. Ταῦτα γέγραπται ἐν ταῖς τῶν Μανιχαίων βί-
ϐλοις. Ταῦτα ἡμεῖς ἀνέγνωμεν ἀπιστοῦντες τοῖς λε-
γομένοις ο· ὑπὲρ γὰρςῆς ὑμετέρας ἀσφαλείας τὴν
ἐκείνων ἀπώλειαν ὲπολυπραγμονήσαμεν· ἀλλὰ ῥύ-
σαιτο ἡμᾶς ὁ Κύριος ἐκ τῆς τοιαύτης πλάνης ('25).
liil’. Kal. Σωκράτης δὲ ὁ σχολαστικὸς (24) ὁ τὴν
ἐκκλησιαστικὴν ὄστορίαν συγγραψάμενος, τὰ περὶ
Σκυοιανοῦ καὶ Τερεὸίνῡου τοῦ μετονομιισοὲντος Bon δ-
δᾶ. (25) Μάνεντος ὲν ὲπιτόμῳ διεξερχόμενος , πάνυ
συ μφωνεῖ τῷ μεγάλῳ Πατρὶ ἡμῶν Κυρίλλῳ· ἀλλὰ καὶ
πᾶσα ἡ ἱερὰ καὶ θεία Γραφὴ, τὴν αὐτῶν αἵρεσιν
σφοδρῶς ἐξελέγχει· ὅθεν οἱ μετέπειτα τούτων γεγο-
νότες διάδοχοι, μὴ φέροντες τοὺς ἐλέγχους τήν τε
κακίαν ἅμα καλύψαι σπεύδοντες, μηχανῶνται κακό-
τεχνον μέθοδον· καὶ τὰς μνημονευθείσας ἀθέους Μα- ι)
³⁸ Matth. ν, ίΒ.
VARLE LECTIONES.
υ· IL μισαρόν.
ξι μεμολισμ.
νο R. ntendosissinte εἰοτρύαι.
⁵ Cod. λελομξέιοις.
ι· Β. μετά.
NOTIE.
(Zfijrllartenus ex Cyrillo llicrosol. Catcch. 6,
(Ἧι). οι).
ρ. Oi).
(Ἡ) Lib. I, cap. 22.
(Ἐξ) (ξω-(εᾷ intelligas illum aevo Christiano longe
anteriorem Buddant. qtti totum pt‘ue Urieutem su—
porslitione sua occupavit. et nunc innumeros adhuc
habet :tsseclas; de quo scilicet loquuntur Clemens
Alex. Slrom. ι, 15, et Hieronymus Comm lavinia-
nunt, ιι. 4'2. llic enim recentior hiauit-[tants Buddas
μυσαρᾶν ω· ό δὲ Ἀίανιχαίος, θυσιαστηρίου μέσον. ὡς
νομίζει, ταῦτα τίθησι καὶ μιαίνει καὶ τὴν γλῶσσαν
καὶ τὸ στόμα’ παρὰ τοιούτου στόματος, λέγε μοι, δέχῃ
διδασκαλίαν; τοῦτον δὲ ὅλως ἀπαντήσας ἀσπάζῃ ὲν
φιλήματι ; ἄρα, χωρὶς τῆς λοιπῆς ἀσεϐείας, οὐ φεύ-
γεις τοὺς μεμολιισλιένους ¹² καὶ πάντων ἀκολάστων
χείρονας, τοὺς πάσης προεστώσης μυσαρωτέρους;
παραγγέλλει ταῦτα λοιπὸν ἡ Ἐκκλησία, καὶ διδάςκει
καὶ ἆπτεται βορϐὁρων, ἵνα σὺ μὴ βορϐορωοῇ;” λέγει τὰ
τραύματα, ἵνα σὺ μὴ τραυματιαοῇς. ’Λ ρκεῖ δέ σοι τὸ
εἰδέναι ° pivov' τὺ δὲ πλραν λαϐεῖν ἀπέχου. Βροντᾷ Β
Θεὸς, καὶ πάντες τρέμομεν Ριμκὰκεῖνοι βλασρημοῦσι·
ἀστράπτει Θεὸς, καὶ πάντες εἰς γῆν ἐπικλινόμεθα ,
κάκεῖνοι περὶ οὐρανὸν τὰς δυσφήμους έχουσι γλώσ-
σαςκῚησοῦς ὁ Κύριος καὶ Θεδς ἡμῶν λέγει περὶ τοῦ
Πατρὺς αὐτοῦ, ὅτι Τὸνιεοιι. f. 9-1 b.] ἣλιον αὐτοῦ
ἀνατέλλει ἐπὶ πονηροὺς καὶ ἀγαθοὺς, καὶ ,βρέχει
ἐπὶ δικαίους-καὶ ἀδίκους· κάκεῖνοι λέγουσιν ὅτι ἐξ
ἐρωτικῆς μανίας γίνονται” καὶ τολμῶσι λέγειν, ὅτι
ἐστι τις παρθένος ὲν οὐρανῷ εὐειδὴς μετὰ νεανίσκου
εὐειδοῦς ιι· καὶκατὰ τὸν τῶν καμήλων ἣ λύκων καιρδν,
τοὺς τῆς αίσχρᾶς ἐπιθυμίας καιροὺς ἔχειν· καὶ κατὰ
τὸν τοῦ χειμῶνος καιρδν μανιωδῶς αὐτὸν ἐπιτρέχειν
τῇ παρθένῳ· καὶ τὴν μὲν τ φεύγειν, τὴν δὲ ἐπιτρέ-
χοντα ἱδροῦνο ἀπὸ δὲ τῶν ἱδρώτων αὑτοῦ εἶναι τὸν (ς
ὑετόν. Ταῦτα γέγραπται ἐν ταῖς τῶν Μανιχαίων βί-
ϐλοις. Ταῦτα ἡμεῖς ἀνέγνωμεν ἀπιστοῦντες τοῖς λε-
γομένοις ο· ὑπὲρ γὰρςῆς ὑμετέρας ἀσφαλείας τὴν
ἐκείνων ἀπώλειαν ὲπολυπραγμονήσαμεν· ἀλλὰ ῥύ-
σαιτο ἡμᾶς ὁ Κύριος ἐκ τῆς τοιαύτης πλάνης ('25).
liil’. Kal. Σωκράτης δὲ ὁ σχολαστικὸς (24) ὁ τὴν
ἐκκλησιαστικὴν ὄστορίαν συγγραψάμενος, τὰ περὶ
Σκυοιανοῦ καὶ Τερεὸίνῡου τοῦ μετονομιισοὲντος Bon δ-
δᾶ. (25) Μάνεντος ὲν ὲπιτόμῳ διεξερχόμενος , πάνυ
συ μφωνεῖ τῷ μεγάλῳ Πατρὶ ἡμῶν Κυρίλλῳ· ἀλλὰ καὶ
πᾶσα ἡ ἱερὰ καὶ θεία Γραφὴ, τὴν αὐτῶν αἵρεσιν
σφοδρῶς ἐξελέγχει· ὅθεν οἱ μετέπειτα τούτων γεγο-
νότες διάδοχοι, μὴ φέροντες τοὺς ἐλέγχους τήν τε
κακίαν ἅμα καλύψαι σπεύδοντες, μηχανῶνται κακό-
τεχνον μέθοδον· καὶ τὰς μνημονευθείσας ἀθέους Μα- ι)
³⁸ Matth. ν, ίΒ.
VARLE LECTIONES.
υ· IL μισαρόν.
ξι μεμολισμ.
νο R. ntendosissinte εἰοτρύαι.
⁵ Cod. λελομξέιοις.
ι· Β. μετά.
NOTIE.
(Zfijrllartenus ex Cyrillo llicrosol. Catcch. 6,
(Ἧι). οι).
ρ. Oi).
(Ἡ) Lib. I, cap. 22.
(Ἐξ) (ξω-(εᾷ intelligas illum aevo Christiano longe
anteriorem Buddant. qtti totum pt‘ue Urieutem su—
porslitione sua occupavit. et nunc innumeros adhuc
habet :tsseclas; de quo scilicet loquuntur Clemens
Alex. Slrom. ι, 15, et Hieronymus Comm lavinia-
nunt, ιι. 4'2. llic enim recentior hiauit-[tants Buddas