PG 104, col. 206
mihi debes : si non credas, et me putas purum
hominem lui similem, et sic ex legis praescripto
amare debes. illos vocamus fratres, qui eodem
editi semine, et eodem utero geniti. Qui vero eum—
dem habemus Creatorem, et eamdem matrem ter-
ram, c qua conditi sumus, et eamdem animae di-
gnitatem, 500a unum pietatis et vitm vinculum,
et eamdem futurae vita: spem, quomodo invicem
non magis diligimus, quam fratres aut sorores?
V'idens hominem, teipsum in eo vides. Quare opor-
tet eum, quivejus calamitates, famem, sitim, nudi-
tatem, aliamque necessitatem et morbos, et alias
aliiictiones aspicit , tanquam proprios dolores et
damna clementer respicere. Multos novimus, qui
verbis se pericula adituros dicerent. sed cum pro-
bandum est, benevolentiam mentiti sunt. Salvator
adeo creaturam suam dilexit, nou ut seipsum, sed
plus quam seipsum :nobis vero non tanta dilectio
imponitur, diligere scilicet proximum ut seipsum,
non supra seipsum, ne praeceptum grave impletu
daret, etut per opera manifestius charitatis legem
ostenderet. Rem plenam misericordiae, quae eo tem-
pore contigit sub oculos ponit, legis doctorem
docens proximum cujusque esse, qui eamdem ges-
tans carnem miseriis obnoxiam auxilio et ope mu-
tua indiget. lies sic gesta est : Homo quidam descen-
debat ea: Jerusalem in Iericho, et incidit in latrones,
qui etiam despoliaverunt eum, et plagis impositis,
abierunt, semivivo relicta. Res haec commiserantia
oculis misericordiam habentibus, et saltem Scien-
tibus. Christus Judaeis loquens et docens, tanquam
dementes, et frustra in hac lacrymarum valle ver-
santes, sic alibi ait: Vos de deorsum estis, ego de
supernis sum ι, ex nominibus modo sursum et deor-
sum, bonos et malos distinguit, et nunc descenden-
tem dicens eodem sensu dixit. Fuit ille Adam. lap-
sus e beata illa et superna vitae consuetudine in
barathrum, et humi depressam, atque afllictam vi-
tant. Quis est sacerdos, quis Levita? Hi sunt spe-
culando Moses et Joannes, amboin parabole obs-
cure denotati, et quos plerique ignorant. llli enim
C
suscipientes hominem,hoc est. genus humanum,
pietate virtuteque nudum, et ab hostibus vulne-
ratum, inspexerunt quidem. sed sanare non potue-
runt. Samaritanus vero 500b veniens, licet igno-
miniosum praierret nomen, bonorum tamen the-
saurum circumferens, medicinam adhibuit, qui Sal-
Vator noster est, in ignominiosa appellatione Sa-
maritani latitans, prostrataque salutis fontem ape-
riens. Evangelium enim Christum Samaritanum
VARUE LEC'l'lONES.
om. “ ἀγόμην ς. δ’ ipsi καὶ ψιλὸν B.“ '°_ ἴδῃς¹ ἄκ-
³³ λεωφόρου ς. ⁸⁵ τῇ add. ιι.
ς. ⁵³ δε om. A.
hominem lui similem, et sic ex legis praescripto
amare debes. illos vocamus fratres, qui eodem
editi semine, et eodem utero geniti. Qui vero eum—
dem habemus Creatorem, et eamdem matrem ter-
ram, c qua conditi sumus, et eamdem animae di-
gnitatem, 500a unum pietatis et vitm vinculum,
et eamdem futurae vita: spem, quomodo invicem
non magis diligimus, quam fratres aut sorores?
V'idens hominem, teipsum in eo vides. Quare opor-
tet eum, quivejus calamitates, famem, sitim, nudi-
tatem, aliamque necessitatem et morbos, et alias
aliiictiones aspicit , tanquam proprios dolores et
damna clementer respicere. Multos novimus, qui
verbis se pericula adituros dicerent. sed cum pro-
bandum est, benevolentiam mentiti sunt. Salvator
adeo creaturam suam dilexit, nou ut seipsum, sed
plus quam seipsum :nobis vero non tanta dilectio
imponitur, diligere scilicet proximum ut seipsum,
non supra seipsum, ne praeceptum grave impletu
daret, etut per opera manifestius charitatis legem
ostenderet. Rem plenam misericordiae, quae eo tem-
pore contigit sub oculos ponit, legis doctorem
docens proximum cujusque esse, qui eamdem ges-
tans carnem miseriis obnoxiam auxilio et ope mu-
tua indiget. lies sic gesta est : Homo quidam descen-
debat ea: Jerusalem in Iericho, et incidit in latrones,
qui etiam despoliaverunt eum, et plagis impositis,
abierunt, semivivo relicta. Res haec commiserantia
oculis misericordiam habentibus, et saltem Scien-
tibus. Christus Judaeis loquens et docens, tanquam
dementes, et frustra in hac lacrymarum valle ver-
santes, sic alibi ait: Vos de deorsum estis, ego de
supernis sum ι, ex nominibus modo sursum et deor-
sum, bonos et malos distinguit, et nunc descenden-
tem dicens eodem sensu dixit. Fuit ille Adam. lap-
sus e beata illa et superna vitae consuetudine in
barathrum, et humi depressam, atque afllictam vi-
tant. Quis est sacerdos, quis Levita? Hi sunt spe-
culando Moses et Joannes, amboin parabole obs-
cure denotati, et quos plerique ignorant. llli enim
C
suscipientes hominem,hoc est. genus humanum,
pietate virtuteque nudum, et ab hostibus vulne-
ratum, inspexerunt quidem. sed sanare non potue-
runt. Samaritanus vero 500b veniens, licet igno-
miniosum praierret nomen, bonorum tamen the-
saurum circumferens, medicinam adhibuit, qui Sal-
Vator noster est, in ignominiosa appellatione Sa-
maritani latitans, prostrataque salutis fontem ape-
riens. Evangelium enim Christum Samaritanum
VARUE LEC'l'lONES.
om. “ ἀγόμην ς. δ’ ipsi καὶ ψιλὸν B.“ '°_ ἴδῃς¹ ἄκ-
³³ λεωφόρου ς. ⁸⁵ τῇ add. ιι.
ς. ⁵³ δε om. A.