PG 104, col. 208
ρείτου καλυπτόμενος καὶτὰς τῆς σωτηρίας τῷ κει-
μένῳ πηγὰς ἀναῦλύζων. Σαμαρείτην δὲ τὸν Σωτῆρα
ό λόγος ὀνομάζει, αἰσχύνων κάνταῦθα τὴν τῶν οὕτως
αὐτὸν καλεσάντων παράνοιαν Ἰουδαίων, δτι τὸν ὑπὲρ
τοὺς Λευττας καὶ ίερέας σπλαγχνιζόμενον καὶ θερα-
πεύοντα τὸν τετραυματισμένον Σαμαρείτην ὲξύῦριη
ζον. Τί δὲ τυγχάνει τὸ κτῆνος, ἐφ’ οὗ τὸν ψυχορρα-
γοῦντα καταθέμενος είς τδ πανδοχεῖον ἢγαγεν ὸ σω-
Τοῦ αὐτοῦ-εΖς-τόιλι Ἀνθρωιξοι δύο-Αάνέϐησανυί
εις τὸ lepor προσεύξασθαι θ’. ι
Τὸν περὶ τῆς προσευχῆς λόγον ὲν δυσὶ παραϐολαῖς
κατέκλεισε, τδ μὲν εὐτόνως προσεύχεσθαι διὰ τοῦ
κριτοῦ καὶ τῆς χήρας διδάξας ἡμᾶς, τὸ δὲ μετ’ εὐλα-
6οὖς γνώμης διὰ τοῦ Φαρισαίου καὶτοῦ τελώνου.
Ὅτι ἄριστόν ἐστι τὺ συνεχῶς ὲννοεῖν ποιήματα μὲν
ἡμᾶς καὶ ζῶα ἐπίκηρα, δημιουργὸν δὲ τὸν Θεὺν καὶ
ἄριστον τῆς ἡμετέρας ζωῆς οἰκονόμον. Τοῦτο δὲ πρὸ
πάντων ἡ προσευχὴ κατορθοῖ. Οὐκ ἂν γάρ τις προσ-
εύξαιτο τὰ συμφέροντα, μὴ πληροφορίαν πρότερον
λαϐὼν [1496 Β.] ὅτι Θεός ἐστιν ὁ τῆς ῑκετηρίας ἑπ-
ἠκοος καὶ δυνατὸς παρασχεῖν ἃ αἰτεῖται. Εὑχὴ ⁸⁸ τῆς
ζωῆς ἡμῶν βοήθεια, ὁμιλία πρὸς Θεὸν, λήθη τῶν
γηΐνων, ἄνοδος πρὸς οὐρανόν. Καὶ τὸ όρθιον δὲ τῆς
προσευχῆς , ἑκτεταμένας προϐαλλόμενον ⁸⁸ τὰς χεῖ-
ρας, [816 IL] τὸ τοῦ σταυροῦ πάθος ὲν τῷ σχήματι
ἐξεικονίζει. Εἰ δ’ ὡς ἀληθῶς προσεύχοιτο καὶ θεα-
ρέστως ⁴²⁸ όθθ προσευχόμενος, οὐκ ὲν τῷ σχήματι μό-
νον τὸν σταυρὸν διατυποῖ, ἀλλὰ καὶ ⁸⁷ κατὰ τὴν διά-
θεσιν. Ὧς γὰρ ό τῷ σταυρῷ προσηλωθεὶς, οὕτω νε-
κροποιεῖ πᾶσαν μὲν ἐπιθυμίαν σαρκὸς τῆς μνήμης
ἀποτιναξάμενος, παντὸς δὲ πλούτου καὶ δόξης καὶ
γένους προσπάθειαν. Οὐδὲν δὲ οὕτω πρᾶγμα ἐπι-
θυμητὸν αύτῷ καὶ ἐπέραστον ὡς εὑρίσκειν καιρὸν ῆ
σχολὴν ἐμπεσεῖν τῇ γνώμῃ. Ἀλλὰ πρὸς δύο ταῦτα
συντέτακται πᾶς ὁ σκοπὸς αὐτῷ, φυγεῖν τὴν κόλασιν
καὶ θᾶττον ἀπελθεῖν τοῦ βίου. Καὶ οὐδὲν ἕτερον παρὰ
ταῦτα ἐπὶ τῆς διανοίας εὑρίσκεται ἣ ἀναστρέφεται
τοῦ ἐσταυρωμένον τῇ προσευχῇ. Εὑχὴ καὶ τὸν Ἐζε-
κίαν τῶν πυλῶν τοῦ ᾅδου ἀνέσπασε, καὶ τὸν ἥλιον
πρότερον (ἵνα τὰ ἄλλα αὐτῆς ἔργα ἐάσω) ἔδειξεν ὅτι
δοῦλός ἐστι , καὶ δοῦλος χρείαις ὁμοδούλων ὑπηρε-
τοθμενος. Ἐστι καὶ πράττειν τι τῇ φύσει καλὸν καὶ
μὴ ποιοῦντα καλῶς ἀφανίζειν τοὺς πόνους, ὼς όΦα-
ρισαῖος ὲν ταῖς προσευχαῖς μεγαλορῤημονῶν, καὶ εἰ
τις ἄλλος τὴν ἐλεημοσύνην ἐπιδεικνύμενος. Καὶ ἐπὶ
τῶν ὁμοίων. Μετριώτερον ἃν ὸ Φαρισαῖος ἡμάρτα-
VARle LECTIONES.
⁶¹ προσεύξασθαι B: ἀνέϐαιννκ .-
μένῳ πηγὰς ἀναῦλύζων. Σαμαρείτην δὲ τὸν Σωτῆρα
ό λόγος ὀνομάζει, αἰσχύνων κάνταῦθα τὴν τῶν οὕτως
αὐτὸν καλεσάντων παράνοιαν Ἰουδαίων, δτι τὸν ὑπὲρ
τοὺς Λευττας καὶ ίερέας σπλαγχνιζόμενον καὶ θερα-
πεύοντα τὸν τετραυματισμένον Σαμαρείτην ὲξύῦριη
ζον. Τί δὲ τυγχάνει τὸ κτῆνος, ἐφ’ οὗ τὸν ψυχορρα-
γοῦντα καταθέμενος είς τδ πανδοχεῖον ἢγαγεν ὸ σω-
Τοῦ αὐτοῦ-εΖς-τόιλι Ἀνθρωιξοι δύο-Αάνέϐησανυί
εις τὸ lepor προσεύξασθαι θ’. ι
Τὸν περὶ τῆς προσευχῆς λόγον ὲν δυσὶ παραϐολαῖς
κατέκλεισε, τδ μὲν εὐτόνως προσεύχεσθαι διὰ τοῦ
κριτοῦ καὶ τῆς χήρας διδάξας ἡμᾶς, τὸ δὲ μετ’ εὐλα-
6οὖς γνώμης διὰ τοῦ Φαρισαίου καὶτοῦ τελώνου.
Ὅτι ἄριστόν ἐστι τὺ συνεχῶς ὲννοεῖν ποιήματα μὲν
ἡμᾶς καὶ ζῶα ἐπίκηρα, δημιουργὸν δὲ τὸν Θεὺν καὶ
ἄριστον τῆς ἡμετέρας ζωῆς οἰκονόμον. Τοῦτο δὲ πρὸ
πάντων ἡ προσευχὴ κατορθοῖ. Οὐκ ἂν γάρ τις προσ-
εύξαιτο τὰ συμφέροντα, μὴ πληροφορίαν πρότερον
λαϐὼν [1496 Β.] ὅτι Θεός ἐστιν ὁ τῆς ῑκετηρίας ἑπ-
ἠκοος καὶ δυνατὸς παρασχεῖν ἃ αἰτεῖται. Εὑχὴ ⁸⁸ τῆς
ζωῆς ἡμῶν βοήθεια, ὁμιλία πρὸς Θεὸν, λήθη τῶν
γηΐνων, ἄνοδος πρὸς οὐρανόν. Καὶ τὸ όρθιον δὲ τῆς
προσευχῆς , ἑκτεταμένας προϐαλλόμενον ⁸⁸ τὰς χεῖ-
ρας, [816 IL] τὸ τοῦ σταυροῦ πάθος ὲν τῷ σχήματι
ἐξεικονίζει. Εἰ δ’ ὡς ἀληθῶς προσεύχοιτο καὶ θεα-
ρέστως ⁴²⁸ όθθ προσευχόμενος, οὐκ ὲν τῷ σχήματι μό-
νον τὸν σταυρὸν διατυποῖ, ἀλλὰ καὶ ⁸⁷ κατὰ τὴν διά-
θεσιν. Ὧς γὰρ ό τῷ σταυρῷ προσηλωθεὶς, οὕτω νε-
κροποιεῖ πᾶσαν μὲν ἐπιθυμίαν σαρκὸς τῆς μνήμης
ἀποτιναξάμενος, παντὸς δὲ πλούτου καὶ δόξης καὶ
γένους προσπάθειαν. Οὐδὲν δὲ οὕτω πρᾶγμα ἐπι-
θυμητὸν αύτῷ καὶ ἐπέραστον ὡς εὑρίσκειν καιρὸν ῆ
σχολὴν ἐμπεσεῖν τῇ γνώμῃ. Ἀλλὰ πρὸς δύο ταῦτα
συντέτακται πᾶς ὁ σκοπὸς αὐτῷ, φυγεῖν τὴν κόλασιν
καὶ θᾶττον ἀπελθεῖν τοῦ βίου. Καὶ οὐδὲν ἕτερον παρὰ
ταῦτα ἐπὶ τῆς διανοίας εὑρίσκεται ἣ ἀναστρέφεται
τοῦ ἐσταυρωμένον τῇ προσευχῇ. Εὑχὴ καὶ τὸν Ἐζε-
κίαν τῶν πυλῶν τοῦ ᾅδου ἀνέσπασε, καὶ τὸν ἥλιον
πρότερον (ἵνα τὰ ἄλλα αὐτῆς ἔργα ἐάσω) ἔδειξεν ὅτι
δοῦλός ἐστι , καὶ δοῦλος χρείαις ὁμοδούλων ὑπηρε-
τοθμενος. Ἐστι καὶ πράττειν τι τῇ φύσει καλὸν καὶ
μὴ ποιοῦντα καλῶς ἀφανίζειν τοὺς πόνους, ὼς όΦα-
ρισαῖος ὲν ταῖς προσευχαῖς μεγαλορῤημονῶν, καὶ εἰ
τις ἄλλος τὴν ἐλεημοσύνην ἐπιδεικνύμενος. Καὶ ἐπὶ
τῶν ὁμοίων. Μετριώτερον ἃν ὸ Φαρισαῖος ἡμάρτα-
VARle LECTIONES.
⁶¹ προσεύξασθαι B: ἀνέϐαιννκ .-