PG 104, col. 453
τοῖς δικαιώμασί σου μελετήσω, οὐκ. ἐπιλήσομαι
τῶν λόγων σου· πάντας μὲν Χριστιανοὺς τοῦτο φυ-
λάττε ιν σωτήριον, κατ’ ἐξαίρετον δὲ τοὺς τὴν ἱερατικὴν
ἀμπεχομένους ἀξίαν. Ὅθεν ὁρίζομεν πάντα τὸν
προάγεσθαι μέλλοντα εἰς τὸν τῆς ἐπισκοπῆς θρόνον,
πάντως ψαλτῆρα γινώσκειν ι ἶνα ὼς ὲκ τούτου, καὶ
πάντα τὸν κατ’ αὑτὸν κλῆρον, οὕτω νουθετῇ
μυεῖσθαι · ἁνακρίνεσθαιδὲ ἀσφαλῶς ὑπὸ τοῦ μητροο
πολίτου , τί προθύμως ἔχει ἀναγινώσκειν, ἐρευνη-
τικῶς καὶ οὐ παροδευτικῶς, τούς τε ίεροὺς κανόνας,
τὸ ἅγιον Εὐαγγέλιον, τήν τε τοῦ θείου ’Δποστόλου
βίϐλον, καὶ πᾶσαν τὴν θείαν Γραφήν· καὶ κατὰ τὰ
θεῖα ἐντάλματα ἀναστρέφεσθαι, καὶ διδάσκειν τὸν
κατ’ αὐτὸν λαόν. Οὐσία γὰρ τῆς καθ’ ἡμᾶς ιεραρχίας
ἐστι τὰ θεοπαρέιδοτα λόγια, ἧγουν ὴ τῶν θείων
Γραφῶν ἀληθινὴ ἐπιστήμη, καθὼς ὁ μέγας ἀπεφή-
νατο Διονύσιος. Et δὲ ἁμφισΰητοίη καὶ μὴ ἁσμενίζοι
οὕτω ποιεῖν τε καὶ διδάσκειν, μὴ χειροτονεῖσθαι ⁸
ἔφη γὰρ προφητικῶς ὁ Θεός ⁸ Σὺ ἐπίγνωσιν ἀπώσω,
κάγὼ ἀπώσομαι σε τοῦ μὴ ιερατσύειν μοι.
canone; hi duo in margine adiecti erant a recentiore manu, etsi ob attonsam membranam aliquantum
mutili. Hos nunc restituimtu ex Leunclauio Jur. Gr. Rom. 108.109. ubi iacent in corpore decreti synodali:
περὶ ἐνώσεωέ.
Συγόδου τῆς ἑνὼσεως κανὼν δ’, ζ’.
δι. ’Ἂπαντα τὰ παρᾶ τὴν ὲκκλησιαστικὴν παρά-
δοσιν καὶ τὴν διδασκαλίαν καὶ ὑποτύπωσιν τῶν
ἁγίων καὶ μακαρίων Πατέρων καινοτομηθέντα καὶ
πραχθέντα ἢ μετὰ τοῦτο πραχθησόμενα , ἀνά· C
θεμα.
ζ’, Tol,- ἂν καταφρονήσει τιθεμένοις τοὺς ἱεροὺς καὶ
θείους κανόνας τῶν μακαρίων Ιιατέρων ἡμῶν οἲ καὶ
τὴν ἁγίαν Ἐκκλησίαν ὑπερείδουσι, καὶ ὅλην τὴν Χρι-
στιανικὴν πολιτείαν κοσμοῦντες πρὸς θείαν ὁδηγοῦσιν
εὐλάϐειαν, ἀνάθεμα.
Ita concluditur fragmentum a Leunclatn’o Ioc. diei. recitatum. In codice autem Vat. sequitur synodi clau-
sula inedita qua: ita se habet.
Τούτων οὕτως διωρισμένων πρὸς ἀσφάλειαν τῆς
ἁγίας Ἐκκλησίας, τοῦ ἀμέτοχον εἶναι τὸ εὐσεϐὲς
τῶν Χριστιανῶν πλήρωμα τῶν ἐξ ἀθεμίτων γάμων
ρὑων, δεόμεθα τῆς σῆς ἁγαθὸτητος, Χριστὲ ό Θεὸς
ἡμῶν, ἔτι καὶ διαπαντὸς πᾶν σκάνδαλον, πᾶσαν δια-
μερισμοῦ αίτίαν,τῆς σῆς ἐξελαύνειν Ἐκκλησίας, καὶ
συντηρεῖν αὐτῇ τὴν εἰρηναίαν κατάστασιν, πρε-
σὸείαις τῆς Δεσποίνης ἡμῶν καὶ ἀχράντου Μητρὸς,
τῶν πανιέρων σου μαθητῶν καὶ ἀποστόλων, δι’ ὧν
ἐν πάσῃ τῇ οἰκουμένῃ τὴν σὴν κατεφύτευσας ειρή-
νην, καὶ πάντων οἷς ἐξ αἰῶνος εὐαρεστοὺμενος
ὤφθης ἁγίοις. Ἀμήν.
Ἦ τρίτη διάταξις τοῦ β’ τίτλου τῶν Νεαρῶν, τοὺς
τῶν τεσσάρων συνόδων κανόνας θέλει κρατεῖν, καὶτὰ
δόγματα αὐτῶν, ὡς τὰς θείας Γ ραφὰς. Ἐν δὲ τῷ β’
°‘ Psal.
". De eccm. Hier. cap. Ι. ¹² Osce tv, 6.
τῶν λόγων σου· πάντας μὲν Χριστιανοὺς τοῦτο φυ-
λάττε ιν σωτήριον, κατ’ ἐξαίρετον δὲ τοὺς τὴν ἱερατικὴν
ἀμπεχομένους ἀξίαν. Ὅθεν ὁρίζομεν πάντα τὸν
προάγεσθαι μέλλοντα εἰς τὸν τῆς ἐπισκοπῆς θρόνον,
πάντως ψαλτῆρα γινώσκειν ι ἶνα ὼς ὲκ τούτου, καὶ
πάντα τὸν κατ’ αὑτὸν κλῆρον, οὕτω νουθετῇ
μυεῖσθαι · ἁνακρίνεσθαιδὲ ἀσφαλῶς ὑπὸ τοῦ μητροο
πολίτου , τί προθύμως ἔχει ἀναγινώσκειν, ἐρευνη-
τικῶς καὶ οὐ παροδευτικῶς, τούς τε ίεροὺς κανόνας,
τὸ ἅγιον Εὐαγγέλιον, τήν τε τοῦ θείου ’Δποστόλου
βίϐλον, καὶ πᾶσαν τὴν θείαν Γραφήν· καὶ κατὰ τὰ
θεῖα ἐντάλματα ἀναστρέφεσθαι, καὶ διδάσκειν τὸν
κατ’ αὐτὸν λαόν. Οὐσία γὰρ τῆς καθ’ ἡμᾶς ιεραρχίας
ἐστι τὰ θεοπαρέιδοτα λόγια, ἧγουν ὴ τῶν θείων
Γραφῶν ἀληθινὴ ἐπιστήμη, καθὼς ὁ μέγας ἀπεφή-
νατο Διονύσιος. Et δὲ ἁμφισΰητοίη καὶ μὴ ἁσμενίζοι
οὕτω ποιεῖν τε καὶ διδάσκειν, μὴ χειροτονεῖσθαι ⁸
ἔφη γὰρ προφητικῶς ὁ Θεός ⁸ Σὺ ἐπίγνωσιν ἀπώσω,
κάγὼ ἀπώσομαι σε τοῦ μὴ ιερατσύειν μοι.
canone; hi duo in margine adiecti erant a recentiore manu, etsi ob attonsam membranam aliquantum
mutili. Hos nunc restituimtu ex Leunclauio Jur. Gr. Rom. 108.109. ubi iacent in corpore decreti synodali:
περὶ ἐνώσεωέ.
Συγόδου τῆς ἑνὼσεως κανὼν δ’, ζ’.
δι. ’Ἂπαντα τὰ παρᾶ τὴν ὲκκλησιαστικὴν παρά-
δοσιν καὶ τὴν διδασκαλίαν καὶ ὑποτύπωσιν τῶν
ἁγίων καὶ μακαρίων Πατέρων καινοτομηθέντα καὶ
πραχθέντα ἢ μετὰ τοῦτο πραχθησόμενα , ἀνά· C
θεμα.
ζ’, Tol,- ἂν καταφρονήσει τιθεμένοις τοὺς ἱεροὺς καὶ
θείους κανόνας τῶν μακαρίων Ιιατέρων ἡμῶν οἲ καὶ
τὴν ἁγίαν Ἐκκλησίαν ὑπερείδουσι, καὶ ὅλην τὴν Χρι-
στιανικὴν πολιτείαν κοσμοῦντες πρὸς θείαν ὁδηγοῦσιν
εὐλάϐειαν, ἀνάθεμα.
Ita concluditur fragmentum a Leunclatn’o Ioc. diei. recitatum. In codice autem Vat. sequitur synodi clau-
sula inedita qua: ita se habet.
Τούτων οὕτως διωρισμένων πρὸς ἀσφάλειαν τῆς
ἁγίας Ἐκκλησίας, τοῦ ἀμέτοχον εἶναι τὸ εὐσεϐὲς
τῶν Χριστιανῶν πλήρωμα τῶν ἐξ ἀθεμίτων γάμων
ρὑων, δεόμεθα τῆς σῆς ἁγαθὸτητος, Χριστὲ ό Θεὸς
ἡμῶν, ἔτι καὶ διαπαντὸς πᾶν σκάνδαλον, πᾶσαν δια-
μερισμοῦ αίτίαν,τῆς σῆς ἐξελαύνειν Ἐκκλησίας, καὶ
συντηρεῖν αὐτῇ τὴν εἰρηναίαν κατάστασιν, πρε-
σὸείαις τῆς Δεσποίνης ἡμῶν καὶ ἀχράντου Μητρὸς,
τῶν πανιέρων σου μαθητῶν καὶ ἀποστόλων, δι’ ὧν
ἐν πάσῃ τῇ οἰκουμένῃ τὴν σὴν κατεφύτευσας ειρή-
νην, καὶ πάντων οἷς ἐξ αἰῶνος εὐαρεστοὺμενος
ὤφθης ἁγίοις. Ἀμήν.
Ἦ τρίτη διάταξις τοῦ β’ τίτλου τῶν Νεαρῶν, τοὺς
τῶν τεσσάρων συνόδων κανόνας θέλει κρατεῖν, καὶτὰ
δόγματα αὐτῶν, ὡς τὰς θείας Γ ραφὰς. Ἐν δὲ τῷ β’
°‘ Psal.
". De eccm. Hier. cap. Ι. ¹² Osce tv, 6.