PG 104, col. 468
ΚΕΦΑΛ. Ε’- - Περὶ πατριαρχῶν καὶ μητροπολί-
τῶν, καὶ τῶν ἐν Ἀφρικῇ λεγομένων πριμάτων.
Ἀποστόλων κανὼν λδ’.
δ’. Τοὺς ἐπισκόπους ἑκάστου ἔθνους , ιίδέναι χρὴ
τὸν ὲν αὐτοῖς πρῶτον, καὶ ἡγεῖσθαι αὑτὸν ὼς κεφαλὴν,
καὶ μηδέν τι πράττειν περιττὸν ἄνευ τῆς ἐκείνου
γνώμης, ἐκεῖνα δὲ μόνα πράττειν ἕκαστον, ὅσα τῇ
αὑτοῦ παροικίᾳ ἐπιϐάλλει καὶ ταῖς ὑπ’ αὐτὴν χώραις.
Ἀλλὰ μηδὲ ἐκεῖνος ἄνευ τῆς πάντων γνώμης ποιείτω
’τι-,οὓτω γὰρ ὁμόνοια ἔσται, καὶ δοξασθήσεται ὁ
Πατὴρ, ὸ Υίὺς, καὶ τδ ἅγιον Πνεῦμα.
Συνόδου Νικαίας achrth δ’ ς’ ζ’.
δ’ Ἐπίσκοπον προσήκει μάλιστα μὲν ὑπὸ πάντων
τῶν ὲν τῇ ἐπαρχίᾳ καθίστασθαι. Εἰ δὲ δυσχερὲς
εἴη τὸ τοιοῦτον, ἢ διὰ κατεπείγουσαν ἀνάγκην, ἢ
διὰ μῆκος ὀδοῦ ὲξὰπςιντος τρεῖς ἐπὶ τὸ αὐτὸ συνα-
γομένους, συμψήφων γινομένων καὶ τῶν ἀπόντων,
καὶ συντιθεμένων διὰ γραμμάτων, τότε τὴν χειροτο-
νίαν ποιεῖσθαι · τὸ δὲ κῦρος δίδοσθαι τῶν γινομένων
καθ’ ἑκάστην ἐπαρχίαν τῷ μητροπολίτῃ.
ς’. Τὰ ἀρχαῖα ἔθη κρατείτω, τὰ ὲν Αίγύπτῳ καὶ
Λιϐύῃ καὶ Πενταπόλει, ὥστε τὸν ὲν ’Λλεξανδρείᾳ
ἐπίσκοπον , πάντων τούτων ἔχειν τὴν ἐξουσίαν,
ἐπειδὴ καὶ τῷ ὲν τῇ Ῥώμῃ ὲπισκόπῳ τοῦτο σύν-
ηθὲς ἐστιν’ ὁμοίως δὲ καὶ τῷ κατὰ τὴν Ἀντιό-
χειαν ,καὶ ἐν ταῖς ἄλλαις ὲπαρχίαις,τὰ πρεσΰεῖα
σώζεσθαι ταῖς Ἐκκλησίαιςο καθόλου δὲ πρόδηλον
ἐκεῖνο, ὅτι εί τις χωρὶς γνώμης τοῦ μητροπολίτου
γένοιτο ἐπίσκοπος, τὸν τοιοῦτον ἡ μεγάλη σύνοδος
ὥρισε μὴ δεῖν εἶναι ἐπίσκοπον. Ἐὰν μέν τοι τῇ κοινῇ
πάντων ψήφῳ εὐλόγῳ οὗ σῃ καὶ⁹ κατὰ κανόνα ἐκκλη-
σιαστικὸν, δύοῆ τρεῖς δι’ οἰκείαν φιλονεικίαν ἀντιλέ-
γωσι, κρατείτω ἡ τῶν πλειόνων ψῆφος.
ζ’. Ἐπειδὴ συνήθεια κεκράτηκε καὶ παράδοσις ἀρ’
χαία, ὥστε τὺν ἐν Λίλίᾳ ἐπίσκοπον τιμᾶσθαι, ἐχέτω
τὴν ἀκολουθίαν τῆς τιμῆς, τῇ μητροπόλει σωζομένου
τοῦ οἰκείου ἀξιώματος.
Συνόδου Ἀντιοχείας κανὼν θ’.
θ¹.Τοὺς καθ’ ἑκάστην ἐπαρχίαν ἐπισκόπους ειδέναι
χρὴ τὸν ὲν τῇ μητροπόλει προεστῶτα ἐπίσκοπον,
καὶ τὴν φροντίδα ἀναδέχεσθαι πάσης τῆς ἐπαρ-
χίας, διὰ τὺ ὲν τῇ μητροπόλει πανταχόθεν συντρέχειν
πάντας τοὺς τὰ πράγματα ἔχοντας θ ὅθεν ἔδοξε καὶ
τῇ τιμῇ προηγεῖσθαι αὑτὸν , μηδὲν τε πράττειν πε-
ριττὸν τοὺς λοιποὺς ἐπισκόπους ἄνευ αὑτοῦ, κατὰ τὸν
ἀρχαῖον κρατήσαντα ὲκ τῶν Πατέρων ἡμῶν κανόνα ⁸
ἦ ταῦτα μόνα, ὃσα τῇ ἑκάστου ἐπιϐάλλει παροικίᾳ,
καὶ ταῖς ὑπ’ αὐτὴν χώραις. Ἕκαστον γὰρ ἐπίσκοπον
ἐξουσίαν ἔχειν τῆς ἑαυτοῦ παροικίας, διοικεῖν τε κατὰ
τὴν ἑκάστῳ ἐπιϐάλλουσαν εὐλάϐειαν, καὶ πρόνοιαν
ποιεῖσθαι πάσης τῆς χώρας τῆς ὑπὸ τὴν αὐτοῦ πόλιν
³³ Apost. 55; Antioch. 9; Const“. 2.
τῶν, καὶ τῶν ἐν Ἀφρικῇ λεγομένων πριμάτων.
Ἀποστόλων κανὼν λδ’.
δ’. Τοὺς ἐπισκόπους ἑκάστου ἔθνους , ιίδέναι χρὴ
τὸν ὲν αὐτοῖς πρῶτον, καὶ ἡγεῖσθαι αὑτὸν ὼς κεφαλὴν,
καὶ μηδέν τι πράττειν περιττὸν ἄνευ τῆς ἐκείνου
γνώμης, ἐκεῖνα δὲ μόνα πράττειν ἕκαστον, ὅσα τῇ
αὑτοῦ παροικίᾳ ἐπιϐάλλει καὶ ταῖς ὑπ’ αὐτὴν χώραις.
Ἀλλὰ μηδὲ ἐκεῖνος ἄνευ τῆς πάντων γνώμης ποιείτω
’τι-,οὓτω γὰρ ὁμόνοια ἔσται, καὶ δοξασθήσεται ὁ
Πατὴρ, ὸ Υίὺς, καὶ τδ ἅγιον Πνεῦμα.
Συνόδου Νικαίας achrth δ’ ς’ ζ’.
δ’ Ἐπίσκοπον προσήκει μάλιστα μὲν ὑπὸ πάντων
τῶν ὲν τῇ ἐπαρχίᾳ καθίστασθαι. Εἰ δὲ δυσχερὲς
εἴη τὸ τοιοῦτον, ἢ διὰ κατεπείγουσαν ἀνάγκην, ἢ
διὰ μῆκος ὀδοῦ ὲξὰπςιντος τρεῖς ἐπὶ τὸ αὐτὸ συνα-
γομένους, συμψήφων γινομένων καὶ τῶν ἀπόντων,
καὶ συντιθεμένων διὰ γραμμάτων, τότε τὴν χειροτο-
νίαν ποιεῖσθαι · τὸ δὲ κῦρος δίδοσθαι τῶν γινομένων
καθ’ ἑκάστην ἐπαρχίαν τῷ μητροπολίτῃ.
ς’. Τὰ ἀρχαῖα ἔθη κρατείτω, τὰ ὲν Αίγύπτῳ καὶ
Λιϐύῃ καὶ Πενταπόλει, ὥστε τὸν ὲν ’Λλεξανδρείᾳ
ἐπίσκοπον , πάντων τούτων ἔχειν τὴν ἐξουσίαν,
ἐπειδὴ καὶ τῷ ὲν τῇ Ῥώμῃ ὲπισκόπῳ τοῦτο σύν-
ηθὲς ἐστιν’ ὁμοίως δὲ καὶ τῷ κατὰ τὴν Ἀντιό-
χειαν ,καὶ ἐν ταῖς ἄλλαις ὲπαρχίαις,τὰ πρεσΰεῖα
σώζεσθαι ταῖς Ἐκκλησίαιςο καθόλου δὲ πρόδηλον
ἐκεῖνο, ὅτι εί τις χωρὶς γνώμης τοῦ μητροπολίτου
γένοιτο ἐπίσκοπος, τὸν τοιοῦτον ἡ μεγάλη σύνοδος
ὥρισε μὴ δεῖν εἶναι ἐπίσκοπον. Ἐὰν μέν τοι τῇ κοινῇ
πάντων ψήφῳ εὐλόγῳ οὗ σῃ καὶ⁹ κατὰ κανόνα ἐκκλη-
σιαστικὸν, δύοῆ τρεῖς δι’ οἰκείαν φιλονεικίαν ἀντιλέ-
γωσι, κρατείτω ἡ τῶν πλειόνων ψῆφος.
ζ’. Ἐπειδὴ συνήθεια κεκράτηκε καὶ παράδοσις ἀρ’
χαία, ὥστε τὺν ἐν Λίλίᾳ ἐπίσκοπον τιμᾶσθαι, ἐχέτω
τὴν ἀκολουθίαν τῆς τιμῆς, τῇ μητροπόλει σωζομένου
τοῦ οἰκείου ἀξιώματος.
Συνόδου Ἀντιοχείας κανὼν θ’.
θ¹.Τοὺς καθ’ ἑκάστην ἐπαρχίαν ἐπισκόπους ειδέναι
χρὴ τὸν ὲν τῇ μητροπόλει προεστῶτα ἐπίσκοπον,
καὶ τὴν φροντίδα ἀναδέχεσθαι πάσης τῆς ἐπαρ-
χίας, διὰ τὺ ὲν τῇ μητροπόλει πανταχόθεν συντρέχειν
πάντας τοὺς τὰ πράγματα ἔχοντας θ ὅθεν ἔδοξε καὶ
τῇ τιμῇ προηγεῖσθαι αὑτὸν , μηδὲν τε πράττειν πε-
ριττὸν τοὺς λοιποὺς ἐπισκόπους ἄνευ αὑτοῦ, κατὰ τὸν
ἀρχαῖον κρατήσαντα ὲκ τῶν Πατέρων ἡμῶν κανόνα ⁸
ἦ ταῦτα μόνα, ὃσα τῇ ἑκάστου ἐπιϐάλλει παροικίᾳ,
καὶ ταῖς ὑπ’ αὐτὴν χώραις. Ἕκαστον γὰρ ἐπίσκοπον
ἐξουσίαν ἔχειν τῆς ἑαυτοῦ παροικίας, διοικεῖν τε κατὰ
τὴν ἑκάστῳ ἐπιϐάλλουσαν εὐλάϐειαν, καὶ πρόνοιαν
ποιεῖσθαι πάσης τῆς χώρας τῆς ὑπὸ τὴν αὐτοῦ πόλιν
³³ Apost. 55; Antioch. 9; Const“. 2.