PG 105, col. 931
νιΤΑ
AUCTORE JOANNE DIACONO GP.
(Acta Sanctorum Batlmtd., Aprilis, tom. Ι.)
GODEFRIDI HENSCHENII COMMENTARIUS PMVIUS.
δί. Cultus sacer ea: Syttnaariis mss. chationit
Runtamz, et exsilii tempora.
t. Sanctum Josephum, a sacris hymnis sive ca-
nonibus conscribendis, Mentea excusa et plurima
mss. Synaxaria, Claromontanum, Chimetianum,
Mazarinianum, aliaque, τὸν Ὑμνογράφονο duo au-
tem in monasterio Cryptze-Ferrats conservam, τὸν
Ποιητην τῶν κανόνων appellant, eique elogium
texunt, alia brevius , longius alia; vix ulla absque
mendis, librariorum escitautia aspersis. Solum Sy-
naxarium, quod primo loco hic nominavimus,
Claromontanum, quia ex Claromontani nostri Pari-
siis collegii bibliotheca commodatum, majori et
parte sincerum est : quod proinde pne ceteris di-
gnum duximus huic prolusioai inserere , ita expc-
ditiorem cursum habituri ad ea , quae circa hujus
Sancti {etatem moventur dubia ξ non aliud habentia
fundamentum, quam quod audacior aliquis Vitam
ab auctore pene ποωνο scriptam praesumpserit ex
suo ingenio interpolare unius voeis additamenta;
et Leonem leouomachutn legetis , addere τὸν ὲκ τῆς
Ίσαυρίας, ηοη satis attendo quod integro szeculo
Leonis Isaurici imperium distet a temporibus lgna-
tii Photiique patriarcharum, sub quibus scevophy-
lacis munus in Ecclesia Constantinopolitana gessisse
Josephum, in progressu Vitae debuerat observasse.
Similem prorsus errorem ‘23 Maii circa S. Michae-
Iem Synnadarum episcopum irrepsisse in Mennia-
gium Grmcnrum notavimus 5 Januarii ad Vitam
sancti Gregorii Ariteusis, pag. 290. Elogium porro
sancti JOSEPM pracitatum tale est :
Οὗτος ὑπῆρχεν ἐκ τῆς Σικελῶν ἐπαρχίας, γεννη-
τόρων Πλουτίνου καὶ Ἀγάθης. Ποροηθείσης δὲ τῆς
πατρίδος, σὺν μητρὶ καὶ ἀδελφοῖς διαφυλαχῡεὶς,
ἦλθεν είς Πελοπόννησον. Ἐκεῖθεν ἀπάρας ἦλθεν είς
Θεσσαλονίκην. Πέντε καὶ δέκατον ἔτος ἄγων, ἀπο-
κείρεται ἐν τινι μοναστηρίῳ, καὶ ἦν διερχόμενος
πᾶσαν τὴν θείαν Γραφήν· ὃθεν καὶ τὴν τοῦ πρε-
σϐυτέρους χειροτονίαν δέχεται, καὶ μετὰ Γρηγορίου
τοῦ Δεκαπολίτου τῇ Κωνσταντινουπόλει καταλαμϐά-
νει. Ἐπεὶ δὲ ἠτῶν Εἰκονομάχων αἵρεσις αὖθις ἀν-
εφάνη, Λέοντος τοῦ δυσσεϐοῦς ’ΔρμενίουῙβασιλεύον-
tog], παρεκάλεσαν τὸν ἅγιον Γρηγόριον οἱ ὀροόδοξοι,
AUCTORE JOANNE DIACONO GP.
(Acta Sanctorum Batlmtd., Aprilis, tom. Ι.)
GODEFRIDI HENSCHENII COMMENTARIUS PMVIUS.
δί. Cultus sacer ea: Syttnaariis mss. chationit
Runtamz, et exsilii tempora.
t. Sanctum Josephum, a sacris hymnis sive ca-
nonibus conscribendis, Mentea excusa et plurima
mss. Synaxaria, Claromontanum, Chimetianum,
Mazarinianum, aliaque, τὸν Ὑμνογράφονο duo au-
tem in monasterio Cryptze-Ferrats conservam, τὸν
Ποιητην τῶν κανόνων appellant, eique elogium
texunt, alia brevius , longius alia; vix ulla absque
mendis, librariorum escitautia aspersis. Solum Sy-
naxarium, quod primo loco hic nominavimus,
Claromontanum, quia ex Claromontani nostri Pari-
siis collegii bibliotheca commodatum, majori et
parte sincerum est : quod proinde pne ceteris di-
gnum duximus huic prolusioai inserere , ita expc-
ditiorem cursum habituri ad ea , quae circa hujus
Sancti {etatem moventur dubia ξ non aliud habentia
fundamentum, quam quod audacior aliquis Vitam
ab auctore pene ποωνο scriptam praesumpserit ex
suo ingenio interpolare unius voeis additamenta;
et Leonem leouomachutn legetis , addere τὸν ὲκ τῆς
Ίσαυρίας, ηοη satis attendo quod integro szeculo
Leonis Isaurici imperium distet a temporibus lgna-
tii Photiique patriarcharum, sub quibus scevophy-
lacis munus in Ecclesia Constantinopolitana gessisse
Josephum, in progressu Vitae debuerat observasse.
Similem prorsus errorem ‘23 Maii circa S. Michae-
Iem Synnadarum episcopum irrepsisse in Mennia-
gium Grmcnrum notavimus 5 Januarii ad Vitam
sancti Gregorii Ariteusis, pag. 290. Elogium porro
sancti JOSEPM pracitatum tale est :
Οὗτος ὑπῆρχεν ἐκ τῆς Σικελῶν ἐπαρχίας, γεννη-
τόρων Πλουτίνου καὶ Ἀγάθης. Ποροηθείσης δὲ τῆς
πατρίδος, σὺν μητρὶ καὶ ἀδελφοῖς διαφυλαχῡεὶς,
ἦλθεν είς Πελοπόννησον. Ἐκεῖθεν ἀπάρας ἦλθεν είς
Θεσσαλονίκην. Πέντε καὶ δέκατον ἔτος ἄγων, ἀπο-
κείρεται ἐν τινι μοναστηρίῳ, καὶ ἦν διερχόμενος
πᾶσαν τὴν θείαν Γραφήν· ὃθεν καὶ τὴν τοῦ πρε-
σϐυτέρους χειροτονίαν δέχεται, καὶ μετὰ Γρηγορίου
τοῦ Δεκαπολίτου τῇ Κωνσταντινουπόλει καταλαμϐά-
νει. Ἐπεὶ δὲ ἠτῶν Εἰκονομάχων αἵρεσις αὖθις ἀν-
εφάνη, Λέοντος τοῦ δυσσεϐοῦς ’ΔρμενίουῙβασιλεύον-
tog], παρεκάλεσαν τὸν ἅγιον Γρηγόριον οἱ ὀροόδοξοι,