PG 105, col. 936
Syracusis celebrari ὅ Aprilis, utique postquam
Cajetanus incepit sanctos Siculos ex Graecorum
Menaeis conquirere, et suis insulauis venerandus
proponere ί neque enim existimamus cultum eum
Syracusis esse antiquum, aut in ulla majorum de
Joscpbo traditione fundatum.
ς ΙΙ. Vite scriptores. Capones compositi, tempus
murus.
8. Quod § superiori diximus de Barda, et circum- ·
stantia: quaedam aliae, in Synaxariis expressius
quam in Vita notata: (ut quod decitno quinto aetatis
anno attonsus in monacltutu sanctus Joscph sit, quod
invasa a Saracenis patria cum matre ac frattilnts
servatus, quod extemporaneam perte habuerit ca-
nonum condendorum facultatem , quod locus exsi-
lii Cltersona fuerit, quod ante exsilium injecta sint
sancto vincula et verbera, quod denique gloriose
illius in ecelum deductionis visio, occasione fugitiii
requisiti in templo sancti Theodori Pbancrotze seu
Manifestatoris, obtigerit probo illi viro, qui ejus ad
alios meruit testis exsistere), har, inquam, circum-
stantiae, in prolixioribus Actis praeterita, credibile
nobis faciunt, Vita: cpitontett ( quant supra ex Cla -
romontano dedimus. quamque alia mss. fere se-
quuntur) ipsam esse, quam, a discipulo sancti Jo-
sephi Theophane scriptam. Joannes Magna: Dei
ecclesia: diaconus et orator, pra: oculis habuit, ple-
nius ornatiusque exponendam, additis quae d-‘side‘
rabautur multis. llanc sic auctam ornatamque ex
parte, ex parte vero, pradictarutn circuntstantiarutn
minutiis przctertnissis, descriptam liberius, accepi-
mus ex codice Graeco Bibliotheca). Vaticanze, auclo-
ris nomen quale diximus praeferente ι contulimusque
cum ecgrapbo alterius codicis, a Daniele monacho
et sacrista in monasterio sancti Salvatoris Messana:
abSque auctoris nomine descripti, ex pluteo 20,
num. 52.
9. Ea primum, Latine reddita a P. Augustino
rum Siculorum an. 1657 ; aliant deinde ejusdem
Vita: versionem adornarit Ludo‘icus Maraccius Lu-
censis, e Cougregatioue Clericorum Matris Dei. una
(cum Canonibus in omnia Beatze Virginis Maria:
festa, et Thcotnctis per omnes (Ira-corum eccle-
siasticos libros sparsis, et sancti Josephi nomen
ut auctoris praesel‘ercntibus; quae omnia pra-nomi-
nati Ludovici conjunctione sanguinis et religionis
professione frater, Hippolytus Mirarcins, commen-
tariis eruditis illustravit, vocans illa Mariale sancti
Joscp/ti llyumographi, et publicavit Romae annm
1661. [lane versionem, Graeci contextus verbis.
pressius in'ha'rentent, prmtuleramus tum priori illi,
tum alteri a quodam hujus nostro pravincite phd~
Cajetanus incepit sanctos Siculos ex Graecorum
Menaeis conquirere, et suis insulauis venerandus
proponere ί neque enim existimamus cultum eum
Syracusis esse antiquum, aut in ulla majorum de
Joscpbo traditione fundatum.
ς ΙΙ. Vite scriptores. Capones compositi, tempus
murus.
8. Quod § superiori diximus de Barda, et circum- ·
stantia: quaedam aliae, in Synaxariis expressius
quam in Vita notata: (ut quod decitno quinto aetatis
anno attonsus in monacltutu sanctus Joscph sit, quod
invasa a Saracenis patria cum matre ac frattilnts
servatus, quod extemporaneam perte habuerit ca-
nonum condendorum facultatem , quod locus exsi-
lii Cltersona fuerit, quod ante exsilium injecta sint
sancto vincula et verbera, quod denique gloriose
illius in ecelum deductionis visio, occasione fugitiii
requisiti in templo sancti Theodori Pbancrotze seu
Manifestatoris, obtigerit probo illi viro, qui ejus ad
alios meruit testis exsistere), har, inquam, circum-
stantiae, in prolixioribus Actis praeterita, credibile
nobis faciunt, Vita: cpitontett ( quant supra ex Cla -
romontano dedimus. quamque alia mss. fere se-
quuntur) ipsam esse, quam, a discipulo sancti Jo-
sephi Theophane scriptam. Joannes Magna: Dei
ecclesia: diaconus et orator, pra: oculis habuit, ple-
nius ornatiusque exponendam, additis quae d-‘side‘
rabautur multis. llanc sic auctam ornatamque ex
parte, ex parte vero, pradictarutn circuntstantiarutn
minutiis przctertnissis, descriptam liberius, accepi-
mus ex codice Graeco Bibliotheca). Vaticanze, auclo-
ris nomen quale diximus praeferente ι contulimusque
cum ecgrapbo alterius codicis, a Daniele monacho
et sacrista in monasterio sancti Salvatoris Messana:
abSque auctoris nomine descripti, ex pluteo 20,
num. 52.
9. Ea primum, Latine reddita a P. Augustino
rum Siculorum an. 1657 ; aliant deinde ejusdem
Vita: versionem adornarit Ludo‘icus Maraccius Lu-
censis, e Cougregatioue Clericorum Matris Dei. una
(cum Canonibus in omnia Beatze Virginis Maria:
festa, et Thcotnctis per omnes (Ira-corum eccle-
siasticos libros sparsis, et sancti Josephi nomen
ut auctoris praesel‘ercntibus; quae omnia pra-nomi-
nati Ludovici conjunctione sanguinis et religionis
professione frater, Hippolytus Mirarcins, commen-
tariis eruditis illustravit, vocans illa Mariale sancti
Joscp/ti llyumographi, et publicavit Romae annm
1661. [lane versionem, Graeci contextus verbis.
pressius in'ha'rentent, prmtuleramus tum priori illi,
tum alteri a quodam hujus nostro pravincite phd~