PG 105, col. 953
ἦν ίδεῖν τὸν ἱερὸν Ἰωσὴφ ὡς ἄρτι τῆς ἀρετῆς
ξὴργμένον, πᾶσαν μὶν ὑπακοὴν τηροῦντα τῷ Γρη-
' γορίῳ, πᾶν δὲ εἶδος τῆς ἀσκήσεως ἐξ ὑπαρχῆς μετ.
ερχόμενον. ’Δ μὲν γάρ κατωρθώκει, ὼς οὑδὶν ἀλογί-
ζετο.πρδς δὲ τὰ ἔμπροσθεν ἑπεκτείνετο, καὶ ἅμα
ἕπιϐεϐαιῶν καὶτὰ πρῶτως κατορθωθέντα τῇ πρὸς
ἐκεῖνον ἀκριϐεστάτη διαμορφώσει, τὸν μεγαν λέγω
Γρηγόριον, ὡς ἀρτι τῆς καλῆς ἀχαρίστως ἀσκήσεως
ἀπαρχόμενος, νεαλὴς ἐχώρει πρὸς τοὺς ἀγῶνας, καὶ
τὸν τῶν ἀσωμάτων ἀπεμιμεῖτο βίον ιν σώματι, χαί-
ρειν μὲν πᾶσιν σίπὼν αίσθητοῖς, τῷ ἀοράτῳ δὲ κάλ-
λει ὲνηδυνόμινος. Καὶ ὄροφον μὲν εἶχε τὸν οὐρανὸν,
ἀντὶ δὲ πάσης γλυκείας στρωμνῆς τὸ σύντροφον
ὲκιίνῳ καὶ φίλον ἔδαφος, εῐ ποτε ἄρα διαναπαύειν
ἔμελλε-τό συνεργοῦν ἐκείνῳ πρὸς ἀρετήν· οὕτω γὰρ
ιώρα διάγειν καὶ τὶν θεῖον Γρηγόριον, καὶ κάτοπ-
τρον εἶχε τὸν ἐκείνου βίον · καὶ πρὸς ἐκεῖνον ἑαυτὸν
ἀπευθύνων, καθεκάστην ἀναϐάσεις ὲν τῇ καρδίᾳ
δτίθετο· scilicet, requiescere optaret. Ita enim etiam divinum
Gregorium vitam agere videbat, atque illius vitam tanquam speculum ob oculos habens, eidemque
seipsum componens et conformans, per singulas dies ascensiones in corde suo disponebat.
ις’. Οὐ πολὺ τὸ ὲν μέσῳ, καὶ (οἷα τὰ τοῦ Θεοῦ
κρίμαται) Λέων ό θηριώδης, ὁ ὲκ τῆς Ἰσαυρίας [imo
“Δρμενίας], τῆς βασιλείας τῶν σκήπτρων ἐπιλαϐό-
μενος, κυκᾷ μὲν ὃλην τὴν Ἐκκλησίαν, καὶ ταῖς παν-
αγίαις είκόσι πάλαι προσωχοηκὼς, πόλεμον κατ’
αὐτῶν τῶν πώποτε γεγενημένων ἐκίνησε τὸν σφο-
δρότατον ⁸ τὰ δὲ τῶν φιλοχρίστων στίφη, μὴ πεπει-
σμένα τῷ ἐκείνου θελήματι, ἄλλος ἀλλαχόθι διεσκορ-
πίζοντο. Διδ καὶ οί μὶν τὸν Βόσπορον κατελάμϐανον,
οῑ δὲ εὐθὺς τῆς Σικελίας ἀπέπλεον, ἄλλοι δὲ τὰς κορυ-
φὰς τῶν ὀρέων καταλαμϐάνοντες,τοῦ δεινοῦ μονιοῦ
τὰς συὼδεις ὁρμάς ἀπεδίδρασκον. Ἀλλ’ οὺχ ὁ γεν-
ναίος ἀγωνιστὴς, καὶ τῶν ιερῶν μορφωμάτων προσ-
κυνητὴς οὕτως ἐποίει Γρηγόριος· ἀλλά τὸν θεῖον ἑν-
δεδυμὲνος τῆς πίστεως θώρακα, περιέρχεται μὲν
πανταχόθεν τῆς πόλεως, κηρύσσων ἐν ἀγυιαῖς, καὶ
διδάσκων ὲν στενωποῖς, καὶ παρρησίαν ἔν ταῖς πλα-
τείαις ὶπιδεικνύμενος, μὴ τῷ λαοπλάνῳ πείθεσθαι
βασιλεῖ, μηδὲ τοῖς ἐκείνου ληρήμασι τὴν ἀκοὴν ιν-
διδόναι κᾶν πρὸς μικρόν. Καὶ ἦσαν οἱ ἐκείνου λόγοι
πρὸς τὰς τῶν εὐσεϐῶν καρδίας ὲνστάζοντες δρόσος
ἑωθινὴ καὶ ῐαμα πνευματικὸν καὶ σωτήρων ι ᾧ καὶ
τδ πλῆθος τῶν ιν τῇ μεγάλῃ τῶν πόλεων ἀσκητῶν
συνελθόντες, κατά ταυτὸν προσάγουσι κοινὴν ἱκετη-
ρίαν τῷ Γρηγορίῳ, τὸν γενναῖον ἂν λόγοις, καὶ στα-
θηρδν ὲν πόνοις, πρὸς τὴν πρεσϐυτέραν Ῥώμην
ἐξαποστεῖλαι, διασημανοῠντα τῷ πάπᾳΓκαὶ τοῖς
cuius τά νῦν συνέχοντα τὴν πόλιν δεινὰ, ἵνα τις
(t) Hic ab audaci manu scriptum erat, ἀπὸ τῆς
ξισαυρίας , cum Leo Armentis esset intelligendus.
De persecutionis autem ab eo an. ΗΔ» moveri coepta:
acerbitate, vide Acta” εξ, Theophanis αι’-Νίσο-
hori, 12 et I3 iMartii. Menologiutn Basilii imp.
teet-comma ad Theophili tempora refert: minus
ec .
τεθω-
ξὴργμένον, πᾶσαν μὶν ὑπακοὴν τηροῦντα τῷ Γρη-
' γορίῳ, πᾶν δὲ εἶδος τῆς ἀσκήσεως ἐξ ὑπαρχῆς μετ.
ερχόμενον. ’Δ μὲν γάρ κατωρθώκει, ὼς οὑδὶν ἀλογί-
ζετο.πρδς δὲ τὰ ἔμπροσθεν ἑπεκτείνετο, καὶ ἅμα
ἕπιϐεϐαιῶν καὶτὰ πρῶτως κατορθωθέντα τῇ πρὸς
ἐκεῖνον ἀκριϐεστάτη διαμορφώσει, τὸν μεγαν λέγω
Γρηγόριον, ὡς ἀρτι τῆς καλῆς ἀχαρίστως ἀσκήσεως
ἀπαρχόμενος, νεαλὴς ἐχώρει πρὸς τοὺς ἀγῶνας, καὶ
τὸν τῶν ἀσωμάτων ἀπεμιμεῖτο βίον ιν σώματι, χαί-
ρειν μὲν πᾶσιν σίπὼν αίσθητοῖς, τῷ ἀοράτῳ δὲ κάλ-
λει ὲνηδυνόμινος. Καὶ ὄροφον μὲν εἶχε τὸν οὐρανὸν,
ἀντὶ δὲ πάσης γλυκείας στρωμνῆς τὸ σύντροφον
ὲκιίνῳ καὶ φίλον ἔδαφος, εῐ ποτε ἄρα διαναπαύειν
ἔμελλε-τό συνεργοῦν ἐκείνῳ πρὸς ἀρετήν· οὕτω γὰρ
ιώρα διάγειν καὶ τὶν θεῖον Γρηγόριον, καὶ κάτοπ-
τρον εἶχε τὸν ἐκείνου βίον · καὶ πρὸς ἐκεῖνον ἑαυτὸν
ἀπευθύνων, καθεκάστην ἀναϐάσεις ὲν τῇ καρδίᾳ
δτίθετο· scilicet, requiescere optaret. Ita enim etiam divinum
Gregorium vitam agere videbat, atque illius vitam tanquam speculum ob oculos habens, eidemque
seipsum componens et conformans, per singulas dies ascensiones in corde suo disponebat.
ις’. Οὐ πολὺ τὸ ὲν μέσῳ, καὶ (οἷα τὰ τοῦ Θεοῦ
κρίμαται) Λέων ό θηριώδης, ὁ ὲκ τῆς Ἰσαυρίας [imo
“Δρμενίας], τῆς βασιλείας τῶν σκήπτρων ἐπιλαϐό-
μενος, κυκᾷ μὲν ὃλην τὴν Ἐκκλησίαν, καὶ ταῖς παν-
αγίαις είκόσι πάλαι προσωχοηκὼς, πόλεμον κατ’
αὐτῶν τῶν πώποτε γεγενημένων ἐκίνησε τὸν σφο-
δρότατον ⁸ τὰ δὲ τῶν φιλοχρίστων στίφη, μὴ πεπει-
σμένα τῷ ἐκείνου θελήματι, ἄλλος ἀλλαχόθι διεσκορ-
πίζοντο. Διδ καὶ οί μὶν τὸν Βόσπορον κατελάμϐανον,
οῑ δὲ εὐθὺς τῆς Σικελίας ἀπέπλεον, ἄλλοι δὲ τὰς κορυ-
φὰς τῶν ὀρέων καταλαμϐάνοντες,τοῦ δεινοῦ μονιοῦ
τὰς συὼδεις ὁρμάς ἀπεδίδρασκον. Ἀλλ’ οὺχ ὁ γεν-
ναίος ἀγωνιστὴς, καὶ τῶν ιερῶν μορφωμάτων προσ-
κυνητὴς οὕτως ἐποίει Γρηγόριος· ἀλλά τὸν θεῖον ἑν-
δεδυμὲνος τῆς πίστεως θώρακα, περιέρχεται μὲν
πανταχόθεν τῆς πόλεως, κηρύσσων ἐν ἀγυιαῖς, καὶ
διδάσκων ὲν στενωποῖς, καὶ παρρησίαν ἔν ταῖς πλα-
τείαις ὶπιδεικνύμενος, μὴ τῷ λαοπλάνῳ πείθεσθαι
βασιλεῖ, μηδὲ τοῖς ἐκείνου ληρήμασι τὴν ἀκοὴν ιν-
διδόναι κᾶν πρὸς μικρόν. Καὶ ἦσαν οἱ ἐκείνου λόγοι
πρὸς τὰς τῶν εὐσεϐῶν καρδίας ὲνστάζοντες δρόσος
ἑωθινὴ καὶ ῐαμα πνευματικὸν καὶ σωτήρων ι ᾧ καὶ
τδ πλῆθος τῶν ιν τῇ μεγάλῃ τῶν πόλεων ἀσκητῶν
συνελθόντες, κατά ταυτὸν προσάγουσι κοινὴν ἱκετη-
ρίαν τῷ Γρηγορίῳ, τὸν γενναῖον ἂν λόγοις, καὶ στα-
θηρδν ὲν πόνοις, πρὸς τὴν πρεσϐυτέραν Ῥώμην
ἐξαποστεῖλαι, διασημανοῠντα τῷ πάπᾳΓκαὶ τοῖς
cuius τά νῦν συνέχοντα τὴν πόλιν δεινὰ, ἵνα τις
(t) Hic ab audaci manu scriptum erat, ἀπὸ τῆς
ξισαυρίας , cum Leo Armentis esset intelligendus.
De persecutionis autem ab eo an. ΗΔ» moveri coepta:
acerbitate, vide Acta” εξ, Theophanis αι’-Νίσο-
hori, 12 et I3 iMartii. Menologiutn Basilii imp.
teet-comma ad Theophili tempora refert: minus
ec .
τεθω-