PG 108, col. 1048
τὸς Θεόφιλος κατεσκεύασε διὰ τοῦ ἄρχοντος τοῦ
χρυσοχείου λογιωτάτου πάνυ ὄντος καὶ συγγενοῦς
Ἀντωνίου πατριάρχου, τό τε Πενταπύργιον, καὶ τα
δύο μέγιστα ὄργανα ὁλόχρυσα, διαφόροις λίθοις καὶ
ὁελίοις καλλύνας αὐτὰ. δένδρον τε χρυσοῦν ὲν ᾧ
στρουθίον ἐφεξὸμενον [στρουθία ἐφεζόμεναι] διὰ μη-
χανῆς τινος μουσικῶς ἐκελάδουν. Ἐκαινούργησεν δὲ
καὶ τας βασιλικὰς στολὰς ἀνανεώσας, καὶ χρυσο-
ῦφάντους κατακοσμήσας· δικαιοσύνην δὲ κοσμικὴν
προσποιούμενος, ὁ τὴν πίστιν καὶ τὴν εὖςέΰειαν
πλέον ὑπὲρ τοὺς πρώην βασιλεύσαντας ἀδικήσας.
Προσελθούσης αὖτῷ γυναικὸς χήρας εν Βλαχέρ-
ναις, καὶ βοησίισης ὡς ἀδικοῖτο παρὰ τοῦ τῆς Αὑ-
γούστης ἀδελφοῦ Πετρωνᾶ δρονγγαρίον τῆς βίγλας
ὄντος· Ὑψοί γὰρ τὰ ἑαυτοῦ οῑκή ματα, καὶ τοῖς κτίο
σμασι κακουργεῖ, τὰ ἐμὰ δὲ σκοτίζει, καὶ εἰς τδ
μηδὲν εἶναι ποιεῖ, ὠς am χήρας καταπεφρονη-
μένης (7)..... Οἱ ἀπελθόντες καὶ θεασάμενοι τὴν
τοιαύτην ἀδικίαν, καὶ βεϐαιωθέν-τες ὡς ἀληθῆ εἰσιν
τὰ παρὰ τῆς γυναικὸς ρηθέντα, ὑποστρέψαντες
ἁνήγγειλαν τῷ βασιλεῖ. Καὶ ἐλεγχθεὶς παρ’ αἰτῶν [ὁ
Πετρωνᾶς] ὲκδυθεὶς ὲν τῇ μέσῃ τῆς ἐνδοῦ τύπτεται
τα νῶτα σφοδρῶς. Ὠρίσθησαν δὲ ὃ τε κοιαίστωρ καὶ
οἱ ἀντιγραφεῖς ἀπελθεῖν, καὶ μέχρι θεμελίων ἐκδα-
φίσαι τὰ αὐτοῦ οἰκήματα, καὶ τῇ γυναικὶ παραδοῦ-
τ
ιΙθ-(ζ ναι. Οὗτος Ἀλέξιον τὸν Ἀρμένιον, ᾧ ἐπώνυμον
Μονσελὲ, ἀνδρεῖον ὄντα καὶ ῥωμαλέον εἰσεποιήσατο
γαμϐρὸν εἰς Μαρίαν ἠγαπημένην αὖτῴ Ονγατέρα,
ποιήσας αὑτὸν πατρίκιον. μετ’ ὀλίγον δὲ μαγι-
στρον Εἶτα ὑπόλιςψίν τινα ἐπ’ αὖτῷ σχὼν, ὼς
ὀρεγόμενον τῆς βασιλείας, καὶ στρατηλάτην, καὶ
δοῦκα Σικελίας ἐξέπεμψεν. υἷα δὲ τοῦ φοί-ιον (2)65-
νοντος, Σικελοί τινες ἀνελθόντες διέϐαλλον τοῦτον
τῷ βασιλεῖ. ὼς τα μὲν Χριστιανῶν τοῖς Ἀγαρηνοῖς
προδίδωσιν, κατα δὲ τῆς βασιλείας μελετᾷ. Ἐν δὲ
τῷ μεταξὺ τεθνηκυίας Μαρίας πεποθημένης τῖ’ .3"
σιλεῖ θυγατρὸς, τὴν μὲν λάρνακα ταύτης faith} ἐξ
ἀργύρου ἐκόσμησεν, καὶ τόμον ὲλεύῦερίας τοῖς
3
προσφεύγουσι-ι ἐπ’ ἐγκλήματί τινι τὲίκικεν (iuni;
Ο
ἄργυρον μετᾶ ταῦτα Λέων ὁ βασιλεὶς ἀνείλετο ἐκ
Cl'i' D τοῦ ταεροσ), Θείδωρον δὲ ἀρχιεπίσκοπον τὶν λεγὸ;.ε.ε
νον Κρίοινον ὲν τῷ καιρῷ τῆς διαϐολῆς Ἀλεξίοσ εν
τῇ πὰλει ὅντα προσκαλεσάμενος, καὶ δοζς
το ισ;ςν
φυλακτδν ἀπέστειλεν είς Σικελίαν δοῦναι λόγον απα-
Θείας Ἀλεξίῳ, καὶ ἀγαγεῖν πρὸς αὑτὸν. 'U δὲ απ»
ελῡὼν, καὶ τῇ προσοὺσῃ αὐτῷ συνέσει πείσας Ἀλέ-
ξιον ἤγαγεν πρὸς τὸν βασιλέα, ὃν ὁ βασιλεὺς ὡς
ἁντᾶρτιςν τύψας, ἔθετο ἐν δεσμωτηρίῳ, δημεύσας
αὖτοῦ πᾶσαν τὴν περιουσίαν. Καὶ τοῦ βασιλέως κατὰ
γιστρον καὶ Καίσαρα τὸ, ἔσχατον ἀνηγόρευσε* Pu-
lricii ac proconsulis dignitate ornavit, pro impen-
δῖοι-ί illo amore quo filiam prosequebatur : tum vero
magistrum, ac acutum Cmmrem crearit.
χρυσοχείου λογιωτάτου πάνυ ὄντος καὶ συγγενοῦς
Ἀντωνίου πατριάρχου, τό τε Πενταπύργιον, καὶ τα
δύο μέγιστα ὄργανα ὁλόχρυσα, διαφόροις λίθοις καὶ
ὁελίοις καλλύνας αὐτὰ. δένδρον τε χρυσοῦν ὲν ᾧ
στρουθίον ἐφεξὸμενον [στρουθία ἐφεζόμεναι] διὰ μη-
χανῆς τινος μουσικῶς ἐκελάδουν. Ἐκαινούργησεν δὲ
καὶ τας βασιλικὰς στολὰς ἀνανεώσας, καὶ χρυσο-
ῦφάντους κατακοσμήσας· δικαιοσύνην δὲ κοσμικὴν
προσποιούμενος, ὁ τὴν πίστιν καὶ τὴν εὖςέΰειαν
πλέον ὑπὲρ τοὺς πρώην βασιλεύσαντας ἀδικήσας.
Προσελθούσης αὖτῷ γυναικὸς χήρας εν Βλαχέρ-
ναις, καὶ βοησίισης ὡς ἀδικοῖτο παρὰ τοῦ τῆς Αὑ-
γούστης ἀδελφοῦ Πετρωνᾶ δρονγγαρίον τῆς βίγλας
ὄντος· Ὑψοί γὰρ τὰ ἑαυτοῦ οῑκή ματα, καὶ τοῖς κτίο
σμασι κακουργεῖ, τὰ ἐμὰ δὲ σκοτίζει, καὶ εἰς τδ
μηδὲν εἶναι ποιεῖ, ὠς am χήρας καταπεφρονη-
μένης (7)..... Οἱ ἀπελθόντες καὶ θεασάμενοι τὴν
τοιαύτην ἀδικίαν, καὶ βεϐαιωθέν-τες ὡς ἀληθῆ εἰσιν
τὰ παρὰ τῆς γυναικὸς ρηθέντα, ὑποστρέψαντες
ἁνήγγειλαν τῷ βασιλεῖ. Καὶ ἐλεγχθεὶς παρ’ αἰτῶν [ὁ
Πετρωνᾶς] ὲκδυθεὶς ὲν τῇ μέσῃ τῆς ἐνδοῦ τύπτεται
τα νῶτα σφοδρῶς. Ὠρίσθησαν δὲ ὃ τε κοιαίστωρ καὶ
οἱ ἀντιγραφεῖς ἀπελθεῖν, καὶ μέχρι θεμελίων ἐκδα-
φίσαι τὰ αὐτοῦ οἰκήματα, καὶ τῇ γυναικὶ παραδοῦ-
τ
ιΙθ-(ζ ναι. Οὗτος Ἀλέξιον τὸν Ἀρμένιον, ᾧ ἐπώνυμον
Μονσελὲ, ἀνδρεῖον ὄντα καὶ ῥωμαλέον εἰσεποιήσατο
γαμϐρὸν εἰς Μαρίαν ἠγαπημένην αὖτῴ Ονγατέρα,
ποιήσας αὑτὸν πατρίκιον. μετ’ ὀλίγον δὲ μαγι-
στρον Εἶτα ὑπόλιςψίν τινα ἐπ’ αὖτῷ σχὼν, ὼς
ὀρεγόμενον τῆς βασιλείας, καὶ στρατηλάτην, καὶ
δοῦκα Σικελίας ἐξέπεμψεν. υἷα δὲ τοῦ φοί-ιον (2)65-
νοντος, Σικελοί τινες ἀνελθόντες διέϐαλλον τοῦτον
τῷ βασιλεῖ. ὼς τα μὲν Χριστιανῶν τοῖς Ἀγαρηνοῖς
προδίδωσιν, κατα δὲ τῆς βασιλείας μελετᾷ. Ἐν δὲ
τῷ μεταξὺ τεθνηκυίας Μαρίας πεποθημένης τῖ’ .3"
σιλεῖ θυγατρὸς, τὴν μὲν λάρνακα ταύτης faith} ἐξ
ἀργύρου ἐκόσμησεν, καὶ τόμον ὲλεύῦερίας τοῖς
3
προσφεύγουσι-ι ἐπ’ ἐγκλήματί τινι τὲίκικεν (iuni;
Ο
ἄργυρον μετᾶ ταῦτα Λέων ὁ βασιλεὶς ἀνείλετο ἐκ
Cl'i' D τοῦ ταεροσ), Θείδωρον δὲ ἀρχιεπίσκοπον τὶν λεγὸ;.ε.ε
νον Κρίοινον ὲν τῷ καιρῷ τῆς διαϐολῆς Ἀλεξίοσ εν
τῇ πὰλει ὅντα προσκαλεσάμενος, καὶ δοζς
το ισ;ςν
φυλακτδν ἀπέστειλεν είς Σικελίαν δοῦναι λόγον απα-
Θείας Ἀλεξίῳ, καὶ ἀγαγεῖν πρὸς αὑτὸν. 'U δὲ απ»
ελῡὼν, καὶ τῇ προσοὺσῃ αὐτῷ συνέσει πείσας Ἀλέ-
ξιον ἤγαγεν πρὸς τὸν βασιλέα, ὃν ὁ βασιλεὺς ὡς
ἁντᾶρτιςν τύψας, ἔθετο ἐν δεσμωτηρίῳ, δημεύσας
αὖτοῦ πᾶσαν τὴν περιουσίαν. Καὶ τοῦ βασιλέως κατὰ
γιστρον καὶ Καίσαρα τὸ, ἔσχατον ἀνηγόρευσε* Pu-
lricii ac proconsulis dignitate ornavit, pro impen-
δῖοι-ί illo amore quo filiam prosequebatur : tum vero
magistrum, ac acutum Cmmrem crearit.