PG 108, col. 1057
Βοῖδὶτζη καὶ τοῦ Μανικοφάγου (9. ‘). Κατεσχέθήσαν
δὲ τῶν ὀνομαστῶν ἄνδρες οὐκ ἀγεννεῖς ἀπελ-
θόντες ἐν Συρία αἰχμάλωτοι, Θεόφιλος ὁ πατρίκιος,
καὶ στρατηγοὶ, ὃ τε Μελισσηνὸς, καὶ ὁ ’Λέτιος (fil),
καὶ Θεόδωρος πρωτοσπαθὰριος, ὁ Κ ρατε ρὸς, καὶ Κάλ-
λιστος τουρμάρχης, καὶ Κύριλλος (2?) ὁρουγγὰριος,
καὶ Βασσιῦης, καί τινες ἄρχοντες τῶν ταγμάτων ' οἳ
παρᾶ τοῦ πρωτοσυμϐούλου ἀναγκασθέντες ἀρνήσα-
σθαι τὴν αὐτῶν πίστιν. καὶ τούτου μὴ πεισθέντος
ξίφει τὰς ἑαυτῶν κεφαλὰς ἀπετμήθησαν, ἀντὶ προσ·
καίρου ζωῆς τὴν αἰώνιον ἀγαπήσαντες. Ὀ δὲ τὴν
αἰσχρὰν σωτηρίαν τῆς καλλίστης ἁνταλλαξὰμενος, Β Le
ὁ τοῦ Φιλοσόφου Λέοντος μαθητὴς προσρυεὶς τῷ
ἀμερουμνῇ, ὲρωτήθη παρ’ αὐτοῦ περὶ τῆς ἐπιστή-
μης αὐτοῦ. Ὀ δὲ εἶπεν μαθητὴν εἶναι’ τοῦ Φιλοσό-
φου Λέοντος. Οὗτός τε ὅστις ὁ Λέων, καὶ ὁποῖον αὖ·
τὸν ἐπεθύμει ἰδεῖν. Καὶ δή τινα [τινι] τῶν σίχμαλὼο
των δοὺς γράμματα πρὸς Λέοντα τον Φιλόσοφον
ἀπέστειλεν ὲν Κωνσταντινουπόλει, ὑποσχόμενος
αὐτῷ, ὅτι εἰ ἐξέλθοι ἀπ’ [ἐπ’] ἐκεῖνον, αὐτὸν εἶναι ὲν
τιμῇ. '0 δὲ Λέων τὰ γράμματα ἀπολαϐὼν, καὶ φο-
ϐηθεὶς μή πως διαγνωσθῇ, ἀνήγαγεν αὐτὰ Θεοφίλῳ
τῷ βασιλεῖ. 'U δὲ γνοὺς τὰ τῆς αὐτοῦ ἐπιστήμης, προσλαϐόμενος αὐτον εἶχεν ἐν τῷ ῑπαλατῖῳ τῆς
δίη-λαύρας, παραδοὺς αὐτῷ διδάσκειν καὶ μαθητὰς, παρέχων αὐτῷ τὰ πρὸς ὑπηρεσίαν ἅπαντα, ὃς καὶ
μητροπολίτης ἐν Θεσσαλονίκῃ γέγονεν.
0 δὲ αὐτὸς βασιλεὺς τὸν τρίκογχον ὲν τῷ παλα- C
τεῳ, καὶ τὸ λεγόμενον Σῖγμα, καὶ τὰς ἀναὸάθρας
ἔνθα οἱ δῆμοι ἵστανται, στήσας, καὶ φιάλην ἐν τί-
νεται τὸ Σαξιμοδέξιμον (25) λεγόμενον, τῶν ἵππων
ἀμφοτέρων τῶν μερῶν διερχομένων μετὰ χρυσῶν
σαγισμάτων. ’Υπδ δὲ τὸν τρίκογχον κάτωθεν διὰ
μηχανῆς ἐποίησεν τὸ λεγόμενον μυστήριον, ὲν ᾧ ἐν
τῇ μιᾷ γωνία, ὂ ἐὰν εἴπῃ τις, ἐξακούεται ἐν τῇ ἑτέρᾳ.
Μαθὼν δὲ αὐτὸς Θεόφιλος ὅτι Θεοφάνης ποιητὴς καὶ
Θεόδωρος ὀ ἀδελφὸς αὐτοῦ, καθ’ ἑαυτοὺς ζῶντες τὴν
assam; αὖτοῦ κωμῳδοῦσιν καὶ διελέγχουσιν , ἁπο-
στεΞλ-ις μετ’ ὀργῆς ήγαγεν αὐτοὺς πρὸς αὐτὸν, εἰπὼν
τάδε’ Πόθεν icti; Οῑ δὲ εἷπον · Πόθεν; ἐκ Παλαιν
στί-λης. '0 δὲ ἀλητήριος · Καὶ διὰ τί τὴν γῆν ὑμῶν
ἀφέντες, καὶ εἰς τὴν ἡμετέραν ἐλθόντες οὐ πειθαρ-
χεῖτε τῇ βασιλεία ήμῶν; Τῶν δὲ μηδὲν ἁποκριθέν- D jus
των, ἐπέτρεψεν παίεσθαι τὰς ἅψεις αὐτῶν σφοδρῶς.
Εἶτα μετὰ τοῦτο βουνευρήσας αὖτοὺς μέχρις αὑτοῦ
τοῦ θανάτου μετὰ θυμοῦ, [μετὰ] τραχείας τῆς φω-
νῆς πρὸς τὸν ὓπαρχον ἔφη’ Ἀρον αὐτοὺς εἰς τὸ
ΞΟ) Hane proditionem Boiditza auctore, et ut
' nihil astrologia: in ea intervenerit, sed sola iudi-
catio partis illius murorum qua facilis esset ad
urbem accessus, sagitta cunt'epistola e muro in
hostium castra emissa, solidius Vaticanus Conti-
nuator, quam vel Leo, vel Cedrenus qui rem pau-
cis perstringit.
(2|) Sunt hi turmae 49. martyrum praecipui he-
rues,quorum certamen Continuator Vat. describit.
(ἐὲ) Cedr., Anonymus, etc. Κωνσταντίνος, nec
aliud habet cod. Reg. ex quo non bene expressum
δὲ τῶν ὀνομαστῶν ἄνδρες οὐκ ἀγεννεῖς ἀπελ-
θόντες ἐν Συρία αἰχμάλωτοι, Θεόφιλος ὁ πατρίκιος,
καὶ στρατηγοὶ, ὃ τε Μελισσηνὸς, καὶ ὁ ’Λέτιος (fil),
καὶ Θεόδωρος πρωτοσπαθὰριος, ὁ Κ ρατε ρὸς, καὶ Κάλ-
λιστος τουρμάρχης, καὶ Κύριλλος (2?) ὁρουγγὰριος,
καὶ Βασσιῦης, καί τινες ἄρχοντες τῶν ταγμάτων ' οἳ
παρᾶ τοῦ πρωτοσυμϐούλου ἀναγκασθέντες ἀρνήσα-
σθαι τὴν αὐτῶν πίστιν. καὶ τούτου μὴ πεισθέντος
ξίφει τὰς ἑαυτῶν κεφαλὰς ἀπετμήθησαν, ἀντὶ προσ·
καίρου ζωῆς τὴν αἰώνιον ἀγαπήσαντες. Ὀ δὲ τὴν
αἰσχρὰν σωτηρίαν τῆς καλλίστης ἁνταλλαξὰμενος, Β Le
ὁ τοῦ Φιλοσόφου Λέοντος μαθητὴς προσρυεὶς τῷ
ἀμερουμνῇ, ὲρωτήθη παρ’ αὐτοῦ περὶ τῆς ἐπιστή-
μης αὐτοῦ. Ὀ δὲ εἶπεν μαθητὴν εἶναι’ τοῦ Φιλοσό-
φου Λέοντος. Οὗτός τε ὅστις ὁ Λέων, καὶ ὁποῖον αὖ·
τὸν ἐπεθύμει ἰδεῖν. Καὶ δή τινα [τινι] τῶν σίχμαλὼο
των δοὺς γράμματα πρὸς Λέοντα τον Φιλόσοφον
ἀπέστειλεν ὲν Κωνσταντινουπόλει, ὑποσχόμενος
αὐτῷ, ὅτι εἰ ἐξέλθοι ἀπ’ [ἐπ’] ἐκεῖνον, αὐτὸν εἶναι ὲν
τιμῇ. '0 δὲ Λέων τὰ γράμματα ἀπολαϐὼν, καὶ φο-
ϐηθεὶς μή πως διαγνωσθῇ, ἀνήγαγεν αὐτὰ Θεοφίλῳ
τῷ βασιλεῖ. 'U δὲ γνοὺς τὰ τῆς αὐτοῦ ἐπιστήμης, προσλαϐόμενος αὐτον εἶχεν ἐν τῷ ῑπαλατῖῳ τῆς
δίη-λαύρας, παραδοὺς αὐτῷ διδάσκειν καὶ μαθητὰς, παρέχων αὐτῷ τὰ πρὸς ὑπηρεσίαν ἅπαντα, ὃς καὶ
μητροπολίτης ἐν Θεσσαλονίκῃ γέγονεν.
0 δὲ αὐτὸς βασιλεὺς τὸν τρίκογχον ὲν τῷ παλα- C
τεῳ, καὶ τὸ λεγόμενον Σῖγμα, καὶ τὰς ἀναὸάθρας
ἔνθα οἱ δῆμοι ἵστανται, στήσας, καὶ φιάλην ἐν τί-
νεται τὸ Σαξιμοδέξιμον (25) λεγόμενον, τῶν ἵππων
ἀμφοτέρων τῶν μερῶν διερχομένων μετὰ χρυσῶν
σαγισμάτων. ’Υπδ δὲ τὸν τρίκογχον κάτωθεν διὰ
μηχανῆς ἐποίησεν τὸ λεγόμενον μυστήριον, ὲν ᾧ ἐν
τῇ μιᾷ γωνία, ὂ ἐὰν εἴπῃ τις, ἐξακούεται ἐν τῇ ἑτέρᾳ.
Μαθὼν δὲ αὐτὸς Θεόφιλος ὅτι Θεοφάνης ποιητὴς καὶ
Θεόδωρος ὀ ἀδελφὸς αὐτοῦ, καθ’ ἑαυτοὺς ζῶντες τὴν
assam; αὖτοῦ κωμῳδοῦσιν καὶ διελέγχουσιν , ἁπο-
στεΞλ-ις μετ’ ὀργῆς ήγαγεν αὐτοὺς πρὸς αὐτὸν, εἰπὼν
τάδε’ Πόθεν icti; Οῑ δὲ εἷπον · Πόθεν; ἐκ Παλαιν
στί-λης. '0 δὲ ἀλητήριος · Καὶ διὰ τί τὴν γῆν ὑμῶν
ἀφέντες, καὶ εἰς τὴν ἡμετέραν ἐλθόντες οὐ πειθαρ-
χεῖτε τῇ βασιλεία ήμῶν; Τῶν δὲ μηδὲν ἁποκριθέν- D jus
των, ἐπέτρεψεν παίεσθαι τὰς ἅψεις αὐτῶν σφοδρῶς.
Εἶτα μετὰ τοῦτο βουνευρήσας αὖτοὺς μέχρις αὑτοῦ
τοῦ θανάτου μετὰ θυμοῦ, [μετὰ] τραχείας τῆς φω-
νῆς πρὸς τὸν ὓπαρχον ἔφη’ Ἀρον αὐτοὺς εἰς τὸ
ΞΟ) Hane proditionem Boiditza auctore, et ut
' nihil astrologia: in ea intervenerit, sed sola iudi-
catio partis illius murorum qua facilis esset ad
urbem accessus, sagitta cunt'epistola e muro in
hostium castra emissa, solidius Vaticanus Conti-
nuator, quam vel Leo, vel Cedrenus qui rem pau-
cis perstringit.
(2|) Sunt hi turmae 49. martyrum praecipui he-
rues,quorum certamen Continuator Vat. describit.
(ἐὲ) Cedr., Anonymus, etc. Κωνσταντίνος, nec
aliud habet cod. Reg. ex quo non bene expressum