PG 108, col. 1065
αγαγεῖν ὲν τῇ πόλει. Παρευθυς οὖν ἀνεφάνησαν Οἰαν-
νοιτῷ πλήθει ἂπειροι. Ui δὲ ίδόντες αὐτοὺς μετὰ
δακρύων ἐϐόων λέγοντες ’ς ’0 Θεὸς τοῦ ἁγίου Ἀἓιρια-
νοῦ, βοήθει ἡμῖν. Καὶ παρετάσσοντο πρὸς συμδολὴν
πολέμου. Οί δὲ Τοῦρκοι εἷπον πρδς αὐτούς ⁸ Δότε
ἡμῖν τὴν ὕπαρξιν ὑμῶν πᾶσαν, καὶ ἀπέλθετε, ὅπου
βούλεσθε. Οἱ δὲ τοῦτο οὐκ ἐδέξαντο, ἀλλὰ παρατετα-
γμένοι ὑπῆρχον ὲν τρισὶν ἡμέραις · καὶ τῇ τετάρτῃ
ἧρξαντο είς τὰ πλοῖα αὐτῶν είσέρχεσθαι. Θεασάμενοι
δὲ τοῦτο οί Τοῠρκοι συνέόαλλον πόλεμον ἀπὸ ὥραν
πέμπτην μέχρις ἑσπέρας · καὶ τραπὲν τὸ ἔθνος κατ-
εδίωκον αὐτοὺς οί Μακεδόνες· καί τῇ ἐπιούσῃ ἡμέρᾳ Β run
βουλομένων αὐτῶν ἀναχωρῆσαι, ἀνεφάνησαν πάλιν
Οὗννοι πρὸς τὸ πολεμῆσαι αὐτούς. Ἀναστὰς δὲ Μα-
κεδόνων ἕτερος, Λέων ὀνόματι, ἐκ γένους τῶν Γη-
μοστῶν, ὃς μετα ταῦτα γέγονεν ἑταιριάρχης, καὶ
lupo: ὀνομαστοὶ τῶν Μακεδόνων ἔτρεψαν αὐτοὺς
καὶ ιξήλασαν, καὶ ὑποστρέψαντες εἰσῆλθον εἰς τα
πλοῖα, καὶ ἀπεσώθησαν πρὸς τὸν βασιλέα ο ιιαλ⁵ φιλο-
τιμηθέντες παρ’ αὑτοῦ ὑπέστρεψαν εἰς τὴν Μακεδο-
νίαν, είς τὴν ίδίαν χώραν. Ἦν δὲ τότε Βασίλειος
νεανίας ἐκ τῆς αἰχμαλωσίας ἐλθών ° ἐποίησε δὲ ἐν τῇ
αἰχμαλωσίᾳ ἐπὶ Λέοντος τοῦ βασιλέως, καὶ Μιχαὴλ
τοῦ Ἀμορραίου [Ἀμαραίου]⁸ καὶ εἰσῆλθεν ἐπὶ Θεο-
φίλου τοῦ βασιλέως · ὡς εἶναι τὰ ἐτη αὑτοῦ, ἔτη εί·
κοσι «iure: Ἀποκατασταθεὶς δὲ ἐν τῇ ἰδίᾳ χώρᾳ, C ran
προσεκολλήθη δουλεύειν στρατηγῷ Μακεδονίας τῷ
ιπιλεγομένφ ἰ’ζάντζιλ, καὶ μηδὲν παρ’ αὑτοῦ ὠφελη-
Osi;,(29') μέχρι τῆς Χρυσῆς πόρτης, είσελθὼν δὲ
κεκοπιασμένος ἀπὸ τῆς ὁδοιπορίας (Κυριακὴ γὰρ ἦν,
καὶ ὁ ἥλιος πρὸς δυσμὰς) ἁνεκλίθη ίκατέδυ] ὲν τῷ
πεζουλίιρ τοῦ ’Δγίου Διομήδους Καθολικὴ γὰρ ἦν
τότε ἡ ἐκκλησία, ἔχουσα προσμονάριον ὀνόματι Νικίε-
λαον. Τῇ δὲ νυκτὶ ἐκείνῃ ἐκάλεσεν θεία φωνὴ τὸν
προσμονάριον, λέγουσα· Ἐγερθεὶς εἰσάγαγε είς τὸ
εὐκτήριον τὸν βασιλέα. Ὀ δὲ ἐγερθεὶς οὐδένα εὖρας
πλὴν αὑτὸν τὸν Βασίλειον κείμενον ὡς πένητα, καὶ
ἐπιστραφεὶς ἔκλεισεν ιιδν πυλῶνα, καὶ ἀνέπεσεν.
Καὶ εὐθέως μετὰ ῥομφαίας τις δέδωκεν αὐτῷ εἰς τὴν
πλευρὰν αὑτοῦ λέγων ο Ἐξελθὼν εἰσάγαγε ὃν βλέ-
πεις ἔξωθεν τοῦ πυλῶνος κείμενον, οὗτός ἐστιν ὁ θ sus
βασιλεὺς. Ἐξελθὼν οὖν μετὰ σπουδῆς σύντρομος,
καὶ εὑρὼν Βασίλειον μετὰ τῆς πήρας καὶτῆς ῥάϐδου
εισήγαγεν ἔσωθεν τῆς ὶκκληοίας, καὶ τῇ δευτέρᾳ
ἡμέρᾳ. ἀπείη suo είς τὸ λουτρὸν ᾕλλαξεν αὑτὸν. καὶ
ὶλθὼν ὲν τῇύὶιίοῶν⁶τ εποίησεν ἁδελφοποίησιν ο καὶ
αυνηυφραίνοντιρὺε mxuma. '0 δὲ αὐτὸς Νικόλαος
εἶχεν ἀδελφὸν ἰατρὸν, ὃς ὲδούἲῖιδιν τὸν Θεοφιλίτζην
[τῷΘεοριλίτζῃ1. Ἐλθὼν δὲ ιλιι-μ ’ὑχην ὀ ἰατρὸς
πρὸς τὸν ἀδελφὸν αὑτοῦ, ίδὼν τὸν Βασίλειον, καὶ θαυ-
μάσας τὸ μέγεθος καὶ τὴν ἀνδρείαν αὑτοῦ,εἶπεν
πρὸς τὸν ἀδελφὸν αὑτοῦ ο Πόθεν εστὶν οὖτοςς Ὀ δὲ
_ russo. consensu nom.
(29') Addo, τῆς μεγαλοπιξλιως τὴν ἀφθονίαν ἐπόθησεν· ὃε
Ριτιιοι.. Gn. CVIII.
νοιτῷ πλήθει ἂπειροι. Ui δὲ ίδόντες αὐτοὺς μετὰ
δακρύων ἐϐόων λέγοντες ’ς ’0 Θεὸς τοῦ ἁγίου Ἀἓιρια-
νοῦ, βοήθει ἡμῖν. Καὶ παρετάσσοντο πρὸς συμδολὴν
πολέμου. Οί δὲ Τοῦρκοι εἷπον πρδς αὐτούς ⁸ Δότε
ἡμῖν τὴν ὕπαρξιν ὑμῶν πᾶσαν, καὶ ἀπέλθετε, ὅπου
βούλεσθε. Οἱ δὲ τοῦτο οὐκ ἐδέξαντο, ἀλλὰ παρατετα-
γμένοι ὑπῆρχον ὲν τρισὶν ἡμέραις · καὶ τῇ τετάρτῃ
ἧρξαντο είς τὰ πλοῖα αὐτῶν είσέρχεσθαι. Θεασάμενοι
δὲ τοῦτο οί Τοῠρκοι συνέόαλλον πόλεμον ἀπὸ ὥραν
πέμπτην μέχρις ἑσπέρας · καὶ τραπὲν τὸ ἔθνος κατ-
εδίωκον αὐτοὺς οί Μακεδόνες· καί τῇ ἐπιούσῃ ἡμέρᾳ Β run
βουλομένων αὐτῶν ἀναχωρῆσαι, ἀνεφάνησαν πάλιν
Οὗννοι πρὸς τὸ πολεμῆσαι αὐτούς. Ἀναστὰς δὲ Μα-
κεδόνων ἕτερος, Λέων ὀνόματι, ἐκ γένους τῶν Γη-
μοστῶν, ὃς μετα ταῦτα γέγονεν ἑταιριάρχης, καὶ
lupo: ὀνομαστοὶ τῶν Μακεδόνων ἔτρεψαν αὐτοὺς
καὶ ιξήλασαν, καὶ ὑποστρέψαντες εἰσῆλθον εἰς τα
πλοῖα, καὶ ἀπεσώθησαν πρὸς τὸν βασιλέα ο ιιαλ⁵ φιλο-
τιμηθέντες παρ’ αὑτοῦ ὑπέστρεψαν εἰς τὴν Μακεδο-
νίαν, είς τὴν ίδίαν χώραν. Ἦν δὲ τότε Βασίλειος
νεανίας ἐκ τῆς αἰχμαλωσίας ἐλθών ° ἐποίησε δὲ ἐν τῇ
αἰχμαλωσίᾳ ἐπὶ Λέοντος τοῦ βασιλέως, καὶ Μιχαὴλ
τοῦ Ἀμορραίου [Ἀμαραίου]⁸ καὶ εἰσῆλθεν ἐπὶ Θεο-
φίλου τοῦ βασιλέως · ὡς εἶναι τὰ ἐτη αὑτοῦ, ἔτη εί·
κοσι «iure: Ἀποκατασταθεὶς δὲ ἐν τῇ ἰδίᾳ χώρᾳ, C ran
προσεκολλήθη δουλεύειν στρατηγῷ Μακεδονίας τῷ
ιπιλεγομένφ ἰ’ζάντζιλ, καὶ μηδὲν παρ’ αὑτοῦ ὠφελη-
Osi;,(29') μέχρι τῆς Χρυσῆς πόρτης, είσελθὼν δὲ
κεκοπιασμένος ἀπὸ τῆς ὁδοιπορίας (Κυριακὴ γὰρ ἦν,
καὶ ὁ ἥλιος πρὸς δυσμὰς) ἁνεκλίθη ίκατέδυ] ὲν τῷ
πεζουλίιρ τοῦ ’Δγίου Διομήδους Καθολικὴ γὰρ ἦν
τότε ἡ ἐκκλησία, ἔχουσα προσμονάριον ὀνόματι Νικίε-
λαον. Τῇ δὲ νυκτὶ ἐκείνῃ ἐκάλεσεν θεία φωνὴ τὸν
προσμονάριον, λέγουσα· Ἐγερθεὶς εἰσάγαγε είς τὸ
εὐκτήριον τὸν βασιλέα. Ὀ δὲ ἐγερθεὶς οὐδένα εὖρας
πλὴν αὑτὸν τὸν Βασίλειον κείμενον ὡς πένητα, καὶ
ἐπιστραφεὶς ἔκλεισεν ιιδν πυλῶνα, καὶ ἀνέπεσεν.
Καὶ εὐθέως μετὰ ῥομφαίας τις δέδωκεν αὐτῷ εἰς τὴν
πλευρὰν αὑτοῦ λέγων ο Ἐξελθὼν εἰσάγαγε ὃν βλέ-
πεις ἔξωθεν τοῦ πυλῶνος κείμενον, οὗτός ἐστιν ὁ θ sus
βασιλεὺς. Ἐξελθὼν οὖν μετὰ σπουδῆς σύντρομος,
καὶ εὑρὼν Βασίλειον μετὰ τῆς πήρας καὶτῆς ῥάϐδου
εισήγαγεν ἔσωθεν τῆς ὶκκληοίας, καὶ τῇ δευτέρᾳ
ἡμέρᾳ. ἀπείη suo είς τὸ λουτρὸν ᾕλλαξεν αὑτὸν. καὶ
ὶλθὼν ὲν τῇύὶιίοῶν⁶τ εποίησεν ἁδελφοποίησιν ο καὶ
αυνηυφραίνοντιρὺε mxuma. '0 δὲ αὐτὸς Νικόλαος
εἶχεν ἀδελφὸν ἰατρὸν, ὃς ὲδούἲῖιδιν τὸν Θεοφιλίτζην
[τῷΘεοριλίτζῃ1. Ἐλθὼν δὲ ιλιι-μ ’ὑχην ὀ ἰατρὸς
πρὸς τὸν ἀδελφὸν αὑτοῦ, ίδὼν τὸν Βασίλειον, καὶ θαυ-
μάσας τὸ μέγεθος καὶ τὴν ἀνδρείαν αὑτοῦ,εἶπεν
πρὸς τὸν ἀδελφὸν αὑτοῦ ο Πόθεν εστὶν οὖτοςς Ὀ δὲ
_ russo. consensu nom.
(29') Addo, τῆς μεγαλοπιξλιως τὴν ἀφθονίαν ἐπόθησεν· ὃε
Ριτιιοι.. Gn. CVIII.